Lucas 7

Tai Dam (BLT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌpứng ꞌquám ꞌnặn hảư mốt dên ꞌpay ꞌtếng#cá ꞌphắng ꞌlẹo chắng khảu pay ꞌhọt ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Dú bản ꞌnặn ꞌmí quan ꞌlính phủ#ꞌnưng pên ꞌcốn Lôm, ꞌmí ꞌcốn ꞌhướn phủ ꞌhặc ꞌpéng ꞌchọ chếp nắc khỏn ꞌchí tai#ꞌlẹo.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Đảy ꞌnghín kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌdiến hảư thảu ké bản ꞌmướng ꞌcốn ꞌDiu pay so ꞌhọt ꞌTan chảu ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌhướn hảư hóm#đi.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 — ausente —
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến pay ꞌtoi#sau.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi chắng ꞌtứ#ꞌva pên ꞌcốn báu#sôm đáng ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. ꞌMí ꞌto so ꞌTan chảu bók ꞌquám điêu hóm đi#sia, ꞌcốn ꞌhướn khỏi ꞌcọ ꞌchí hóm#ꞌló.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 ꞌSướng#ꞌva khỏi pên ꞌcốn dú cỏng phép ꞌhướn#binh, bók lính cỏng#ꞌquiến, khỏi bók phủ đaư pay ꞌcọ#pay, bók phủ đaư ꞌmá ꞌcọ#ꞌmá, bók ꞌcốn ꞌhướn ꞌdệt ꞌsướng đaư ꞌmắn ꞌcọ ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai, ꞌdiến pín nả pay bók phen ꞌcốn ꞌtếng#cá phủ ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, cuông ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, báu#hên phủ đaư pông chaư ꞌchưa ꞌháu nắc nẻn ꞌsướng quan phủ#ꞌnị.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 ꞌPứng ꞌcốn quan ꞌchạư pay ꞌnặn ꞌcứn ꞌmá ꞌhọt#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌhướn phủ chếp ꞌnặn hóm đi#ꞌtẹ.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 ꞌMá ꞌmự lăng, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bản ꞌnưng khék#ꞌva ꞌNa‑in. ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu kéng ꞌpứng ꞌcốn ứn ế lai ꞌcọ pay#ꞌtoi.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 ꞌMưa ꞌTan chảu pay ꞌhọt ꞌkém pák tu ꞌcuông khảu bản ꞌdiến ꞌpọ ꞌcốn ham khon phủ#ꞌnưng ók#ꞌmá, phủ tai ꞌnặn ꞌmen ꞌlụk ꞌchái điêu phủ pên ꞌme#mải. ꞌMí lai ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng pay sống khon phi ꞌtoi ꞌnáng#mải.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 ꞌTan chảu hên ꞌnáng mải ꞌdiến ín đu lai chắng bók ꞌnáng#ꞌva, “ꞌNhá hảy ꞌvuốn#săng.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khảu pay ꞌchắm sáư#ꞌlống. Mốt ham ꞌdiến ꞌdặng#dú. ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChái nóm#ꞌhới, ꞌháu bók chảu tứn khửn#ꞌí.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Phủ tai ꞌdiến phát tứn khửn ꞌnăng ꞌtếng pák ók#đảy. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng dao hảư ꞌếm#ꞌmắn.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 ꞌChu ꞌcốn phaư hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ nể dăm sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “ꞌMí ꞌTan phủ nháư pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá dú nẳng#ꞌháu. Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlống ꞌmá ꞌchoi dên ꞌpay ꞌTan chảu ꞌlẹo#lo.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 ꞌQuám tiếng ꞌTan chảu chắng ꞌpe pay ꞌtua phén đin Du‑đai ꞌtếng#cá phổng ꞌlố ỏm#ẻm.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌtố Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌchu khu sú Dô‑ꞌhăn ꞌphắng.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ꞌTan Dô‑ꞌhăn chắng khék au song ꞌcốn ꞌmá ꞌlẹo ꞌchạư sau pay tham ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌva, “ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Song ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌhọt ꞌlẹo tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌchạư ꞌsúm khỏi ꞌmá tham#ꞌva, ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Cuông ꞌchớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang ꞌchoi lai ꞌcốn chếp#pên, ꞌcốn phi ꞌtứ ꞌcọ đảy hóm#đi, lai ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên ꞌhung#ók.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 ꞌTan chảu tóp song ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn#ꞌva, “ꞌCứn pay ꞌtố hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌphắng ꞌpứng khu ꞌsúm chảu đảy hên đảy ꞌnghín ꞌnị#ꞌnớ. ꞌSướng ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên#ꞌhung, ꞌcốn pên ꞌngoi ꞌcọ ꞌnhang pay#đảy, ꞌcốn pên ꞌhượn ꞌcọ hóm đi ꞌpẹk#saư, ꞌcốn hu nuák ꞌcọ đảy#ꞌnghín, ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, kháo ꞌhung saư ꞌcọ đảy páo hảư ꞌcốn ꞌcặt khó#ꞌhụ.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 ꞌChốm ꞌmớng hảư phủ đaư mẳn chaư báu#hướng báu#ꞌngớ ꞌpưa#ꞌháu.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 ꞌChớ ꞌcốn ꞌchạư ꞌtan Dô‑ꞌhăn pay ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌtố ꞌhọt ꞌtan Dô‑ꞌhăn hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌphắng#ꞌva, “ꞌMưa#cón, ꞌpứng chảu ók pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn cá ꞌtông ꞌlẹng#ꞌnặn, ꞌtan ꞌcọ báu#ꞌmen ꞌcốn hua bau chaư ꞌngai ꞌsướng co ỏ ꞌnợng pay ꞌnợng ꞌmá ꞌtoi ꞌlốm#ꞌquá.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 ꞌPứng chảu pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn, báu#ꞌmen ꞌcốn ꞌnung ꞌchương đi phải ꞌca ꞌpéng cá#đaư. Phủ ꞌnung ꞌchương quí ꞌpéng kéng kin dú sung sướng lỏ#ꞌmen ꞌcốn dú nẳng ꞌhướn pua#thôi.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 ꞌPứng chảu pay hên ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, báu#sút ꞌto#ꞌnặn, ꞌnhắng ꞌvén nháư ꞌsứa ꞌnặn#máư.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 ꞌMen ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌnị#lo, ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, phủ ꞌcốn ók nẳng phủ ꞌnhính ꞌmá báu#ꞌmí phaư pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Hák#ꞌva phủ đaư pên dên ꞌpay phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, tắm sút ꞌcọ ꞌnhắng pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 ꞌMưa ꞌcốn ꞌtếng lai cắp phen ꞌcốn kếp quí đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan Dô‑ꞌhăn, phaư ꞌcọ ꞌnặp ꞌtứ ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmen ꞌluống bók son#ꞌtẹ, sau chắng sú ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Hák#ꞌva mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy ꞌluột báu#ꞌchịu ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma nẳng ꞌtan Dô‑ꞌhăn. ꞌLuống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ é hảư sau#ꞌtoi, sau ꞌcọ thiêng#sia.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva: “ꞌHáu ꞌchí ꞌvẹt sáư ꞌpứng ꞌcốn ꞌchua ꞌnị ꞌsướng#đaư,
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 ꞌcọ ꞌsướng đếc ꞌnọi ꞌnăng ỉn dú bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, khék ꞌcại sáư căn#ꞌva:
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌmá ꞌcọ báu#kin khảu kin lảu#săng, ꞌpứng chảu bắc sáư ꞌtan ꞌva ꞌhiạk phi ꞌtứ#ꞌmáu.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ kin khảu kin#lảu, ꞌpứng chảu lỏ#bắc sáư ꞌva ꞌhiạk pên ꞌcốn ꞌmặc kin khảu kin lảu cai#ꞌmo, pay ꞌmá ha sú ꞌcốn báp ꞌsội ꞌtếng#cá ꞌcốn kếp#quí.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Hák#ꞌva phủ đaư ꞌphắng ꞌquám lắc lem ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ bók#son, phủ ꞌnặn ꞌcọ đảy hên chẻng pên ꞌquám ꞌmen#ꞌtẹ.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 ꞌMí ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnưng [ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn], ꞌmắn đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay kin khảu cá ꞌhướn#ꞌmắn. ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌcọ pay ꞌnăng nẳng ꞌpán#khảu.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 ꞌMí phủ ꞌnhính#ꞌnưng dú nẳng bản ꞌnặn pên ꞌcốn uối#ꞌhại, ꞌnáng ꞌhụ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu dú nẳng ꞌhướn ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai, chắng au ꞌnặm bók hom nẳng cuông ꞌlọ đán đón khảu ꞌhướn#ꞌmứa,
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 ꞌmá dưn dú ꞌtáng lăng chăm tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, khék hảy ꞌnặm ta lay ꞌlống tốc sáư tin ꞌTan chảu#ưn, ꞌlẹo ꞌnáng chắng au phôm ꞌchệt ꞌtếng au ꞌnặm bók hom thók sáư ꞌtếng chúp tin ꞌTan#chảu.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 ꞌCốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu nẳng đảy hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ngắm nẳng cuông#chaư, “ꞌVa ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, phủ ꞌnhính khắm ꞌchắm ꞌtan pên ꞌcốn ꞌsướng đaư ꞌcọ ꞌchọ#ꞌhụ, ꞌnáng lỏ#ꞌmen ꞌcốn uối#ꞌhại.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sáư ꞌcốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnặn ꞌva, “ꞌSi‑ꞌmôn ꞌhới, ꞌháu ꞌmí ꞌquám ꞌchí ꞌvạu cắp chảu#ꞌnớ.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu đải#khái, “Sủ ꞌsướng phủ chảu#ꞌnợ ꞌmí song ꞌcốn pên#ꞌnợ, phủ#ꞌnưng pên ꞌnợ hả ꞌhọi#măn, phủ#ꞌnưng hả síp#măn.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 ꞌTếng song ꞌcốn báu#ꞌmí ꞌngớn#păng, chảu ꞌnợ chắng dáng ꞌdóm hảư sau#sia. ꞌSướng ꞌnặn ꞌmen phủ đaư ꞌchí ꞌvén ꞌhặc chảu ꞌnợ lai#ꞌsứa?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 ꞌSi‑ꞌmôn tóp ꞌva, “ꞌToi khỏi#ngắm, phủ dáng ꞌnợ ꞌvén lai ꞌnặn lỏ#ꞌquá.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌngoại nả pay ha ꞌnhính ꞌnặn ꞌtếng bók ꞌSi‑ꞌmôn ꞌva, “Chảu ꞌlé bớng phủ ꞌnhính ꞌnị#đú. ꞌChớ ꞌháu khảu ꞌhướn chảu#ꞌmá, chảu báu#đảy au ꞌnặm hảư ꞌháu suối#tin, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm ta tốc sáư tin chao#ưn, ꞌlẹo ꞌnhắng au phôm ꞌchệt tin#máư.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 ꞌHáu ꞌmá chảu báu#chúp báu#ꞌchốm, ꞌnhính phủ ꞌnị té ꞌháu khảu ꞌhướn ꞌmá lỏ#chúp tin ꞌháu dú báu#ꞌdặng.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Chảu báu đảy au ꞌnặm ꞌmắn thók sáư hua#ꞌháu, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm bók hom ꞌmá thók sáư tin#ꞌháu.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu bók hảư ꞌhụ#chẻng, ꞌquám báp ꞌsội ꞌnhính phủ ꞌnị ꞌmí#lai, ꞌcọ đảy dáng ꞌdóm#ꞌlẹo, ꞌpưa ꞌmắn ꞌhụ ꞌhặc#lai. Phủ đaư đảy dáng ꞌdóm ꞌnọi ꞌcọ ꞌhụ ꞌhặc#ꞌnọi.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sú ꞌcốn ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “Báp ꞌsội chảu đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnăng ꞌhuôm ꞌpán khảu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phủ đaư ꞌcọ ngắm cuông chaư#ꞌva, “Phủ ꞌnị pên ꞌsứ chắng ꞌhiạk dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ ꞌcốn đảy ꞌsịn#ꞌlế!”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy bók ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPưa chảu ꞌchưa ꞌháu chắng đảy khói sia báp#ꞌsội. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.