Lucas 7
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌpứng ꞌquám ꞌnặn hảư mốt dên ꞌpay ꞌtếng#cá ꞌphắng ꞌlẹo chắng khảu pay ꞌhọt ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Dú bản ꞌnặn ꞌmí quan ꞌlính phủ#ꞌnưng pên ꞌcốn Lôm, ꞌmí ꞌcốn ꞌhướn phủ ꞌhặc ꞌpéng ꞌchọ chếp nắc khỏn ꞌchí tai#ꞌlẹo.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Đảy ꞌnghín kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌdiến hảư thảu ké bản ꞌmướng ꞌcốn ꞌDiu pay so ꞌhọt ꞌTan chảu ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌhướn hảư hóm#đi.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến pay ꞌtoi#sau.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi chắng ꞌtứ#ꞌva pên ꞌcốn báu#sôm đáng ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. ꞌMí ꞌto so ꞌTan chảu bók ꞌquám điêu hóm đi#sia, ꞌcốn ꞌhướn khỏi ꞌcọ ꞌchí hóm#ꞌló.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 ꞌSướng#ꞌva khỏi pên ꞌcốn dú cỏng phép ꞌhướn#binh, bók lính cỏng#ꞌquiến, khỏi bók phủ đaư pay ꞌcọ#pay, bók phủ đaư ꞌmá ꞌcọ#ꞌmá, bók ꞌcốn ꞌhướn ꞌdệt ꞌsướng đaư ꞌmắn ꞌcọ ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai, ꞌdiến pín nả pay bók phen ꞌcốn ꞌtếng#cá phủ ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, cuông ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, báu#hên phủ đaư pông chaư ꞌchưa ꞌháu nắc nẻn ꞌsướng quan phủ#ꞌnị.”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 ꞌPứng ꞌcốn quan ꞌchạư pay ꞌnặn ꞌcứn ꞌmá ꞌhọt#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌhướn phủ chếp ꞌnặn hóm đi#ꞌtẹ.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 ꞌMá ꞌmự lăng, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bản ꞌnưng khék#ꞌva ꞌNa‑in. ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu kéng ꞌpứng ꞌcốn ứn ế lai ꞌcọ pay#ꞌtoi.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 ꞌMưa ꞌTan chảu pay ꞌhọt ꞌkém pák tu ꞌcuông khảu bản ꞌdiến ꞌpọ ꞌcốn ham khon phủ#ꞌnưng ók#ꞌmá, phủ tai ꞌnặn ꞌmen ꞌlụk ꞌchái điêu phủ pên ꞌme#mải. ꞌMí lai ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng pay sống khon phi ꞌtoi ꞌnáng#mải.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 ꞌTan chảu hên ꞌnáng mải ꞌdiến ín đu lai chắng bók ꞌnáng#ꞌva, “ꞌNhá hảy ꞌvuốn#săng.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khảu pay ꞌchắm sáư#ꞌlống. Mốt ham ꞌdiến ꞌdặng#dú. ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChái nóm#ꞌhới, ꞌháu bók chảu tứn khửn#ꞌí.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Phủ tai ꞌdiến phát tứn khửn ꞌnăng ꞌtếng pák ók#đảy. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng dao hảư ꞌếm#ꞌmắn.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 ꞌChu ꞌcốn phaư hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ nể dăm sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “ꞌMí ꞌTan phủ nháư pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá dú nẳng#ꞌháu. Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlống ꞌmá ꞌchoi dên ꞌpay ꞌTan chảu ꞌlẹo#lo.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 ꞌQuám tiếng ꞌTan chảu chắng ꞌpe pay ꞌtua phén đin Du‑đai ꞌtếng#cá phổng ꞌlố ỏm#ẻm.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌtố Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌchu khu sú Dô‑ꞌhăn ꞌphắng.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ꞌTan Dô‑ꞌhăn chắng khék au song ꞌcốn ꞌmá ꞌlẹo ꞌchạư sau pay tham ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌva, “ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Song ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌhọt ꞌlẹo tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌchạư ꞌsúm khỏi ꞌmá tham#ꞌva, ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Cuông ꞌchớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang ꞌchoi lai ꞌcốn chếp#pên, ꞌcốn phi ꞌtứ ꞌcọ đảy hóm#đi, lai ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên ꞌhung#ók.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 ꞌTan chảu tóp song ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn#ꞌva, “ꞌCứn pay ꞌtố hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌphắng ꞌpứng khu ꞌsúm chảu đảy hên đảy ꞌnghín ꞌnị#ꞌnớ. ꞌSướng ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên#ꞌhung, ꞌcốn pên ꞌngoi ꞌcọ ꞌnhang pay#đảy, ꞌcốn pên ꞌhượn ꞌcọ hóm đi ꞌpẹk#saư, ꞌcốn hu nuák ꞌcọ đảy#ꞌnghín, ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, kháo ꞌhung saư ꞌcọ đảy páo hảư ꞌcốn ꞌcặt khó#ꞌhụ.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 ꞌChốm ꞌmớng hảư phủ đaư mẳn chaư báu#hướng báu#ꞌngớ ꞌpưa#ꞌháu.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 ꞌChớ ꞌcốn ꞌchạư ꞌtan Dô‑ꞌhăn pay ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌtố ꞌhọt ꞌtan Dô‑ꞌhăn hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌphắng#ꞌva, “ꞌMưa#cón, ꞌpứng chảu ók pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn cá ꞌtông ꞌlẹng#ꞌnặn, ꞌtan ꞌcọ báu#ꞌmen ꞌcốn hua bau chaư ꞌngai ꞌsướng co ỏ ꞌnợng pay ꞌnợng ꞌmá ꞌtoi ꞌlốm#ꞌquá.
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 ꞌPứng chảu pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn, báu#ꞌmen ꞌcốn ꞌnung ꞌchương đi phải ꞌca ꞌpéng cá#đaư. Phủ ꞌnung ꞌchương quí ꞌpéng kéng kin dú sung sướng lỏ#ꞌmen ꞌcốn dú nẳng ꞌhướn pua#thôi.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 ꞌPứng chảu pay hên ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, báu#sút ꞌto#ꞌnặn, ꞌnhắng ꞌvén nháư ꞌsứa ꞌnặn#máư.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 ꞌMen ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌnị#lo, ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, phủ ꞌcốn ók nẳng phủ ꞌnhính ꞌmá báu#ꞌmí phaư pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Hák#ꞌva phủ đaư pên dên ꞌpay phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, tắm sút ꞌcọ ꞌnhắng pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 ꞌMưa ꞌcốn ꞌtếng lai cắp phen ꞌcốn kếp quí đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan Dô‑ꞌhăn, phaư ꞌcọ ꞌnặp ꞌtứ ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmen ꞌluống bók son#ꞌtẹ, sau chắng sú ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Hák#ꞌva mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy ꞌluột báu#ꞌchịu ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma nẳng ꞌtan Dô‑ꞌhăn. ꞌLuống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ é hảư sau#ꞌtoi, sau ꞌcọ thiêng#sia.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva: “ꞌHáu ꞌchí ꞌvẹt sáư ꞌpứng ꞌcốn ꞌchua ꞌnị ꞌsướng#đaư,
31 E Jesus continuou:
32 ꞌcọ ꞌsướng đếc ꞌnọi ꞌnăng ỉn dú bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, khék ꞌcại sáư căn#ꞌva:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌmá ꞌcọ báu#kin khảu kin lảu#săng, ꞌpứng chảu bắc sáư ꞌtan ꞌva ꞌhiạk phi ꞌtứ#ꞌmáu.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ kin khảu kin#lảu, ꞌpứng chảu lỏ#bắc sáư ꞌva ꞌhiạk pên ꞌcốn ꞌmặc kin khảu kin lảu cai#ꞌmo, pay ꞌmá ha sú ꞌcốn báp ꞌsội ꞌtếng#cá ꞌcốn kếp#quí.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Hák#ꞌva phủ đaư ꞌphắng ꞌquám lắc lem ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ bók#son, phủ ꞌnặn ꞌcọ đảy hên chẻng pên ꞌquám ꞌmen#ꞌtẹ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 ꞌMí ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnưng [ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn], ꞌmắn đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay kin khảu cá ꞌhướn#ꞌmắn. ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌcọ pay ꞌnăng nẳng ꞌpán#khảu.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 ꞌMí phủ ꞌnhính#ꞌnưng dú nẳng bản ꞌnặn pên ꞌcốn uối#ꞌhại, ꞌnáng ꞌhụ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu dú nẳng ꞌhướn ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai, chắng au ꞌnặm bók hom nẳng cuông ꞌlọ đán đón khảu ꞌhướn#ꞌmứa,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 ꞌmá dưn dú ꞌtáng lăng chăm tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, khék hảy ꞌnặm ta lay ꞌlống tốc sáư tin ꞌTan chảu#ưn, ꞌlẹo ꞌnáng chắng au phôm ꞌchệt ꞌtếng au ꞌnặm bók hom thók sáư ꞌtếng chúp tin ꞌTan#chảu.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 ꞌCốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu nẳng đảy hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ngắm nẳng cuông#chaư, “ꞌVa ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, phủ ꞌnhính khắm ꞌchắm ꞌtan pên ꞌcốn ꞌsướng đaư ꞌcọ ꞌchọ#ꞌhụ, ꞌnáng lỏ#ꞌmen ꞌcốn uối#ꞌhại.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sáư ꞌcốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnặn ꞌva, “ꞌSi‑ꞌmôn ꞌhới, ꞌháu ꞌmí ꞌquám ꞌchí ꞌvạu cắp chảu#ꞌnớ.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu đải#khái, “Sủ ꞌsướng phủ chảu#ꞌnợ ꞌmí song ꞌcốn pên#ꞌnợ, phủ#ꞌnưng pên ꞌnợ hả ꞌhọi#măn, phủ#ꞌnưng hả síp#măn.
41 Jesus continuou:
42 ꞌTếng song ꞌcốn báu#ꞌmí ꞌngớn#păng, chảu ꞌnợ chắng dáng ꞌdóm hảư sau#sia. ꞌSướng ꞌnặn ꞌmen phủ đaư ꞌchí ꞌvén ꞌhặc chảu ꞌnợ lai#ꞌsứa?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 ꞌSi‑ꞌmôn tóp ꞌva, “ꞌToi khỏi#ngắm, phủ dáng ꞌnợ ꞌvén lai ꞌnặn lỏ#ꞌquá.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌngoại nả pay ha ꞌnhính ꞌnặn ꞌtếng bók ꞌSi‑ꞌmôn ꞌva, “Chảu ꞌlé bớng phủ ꞌnhính ꞌnị#đú. ꞌChớ ꞌháu khảu ꞌhướn chảu#ꞌmá, chảu báu#đảy au ꞌnặm hảư ꞌháu suối#tin, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm ta tốc sáư tin chao#ưn, ꞌlẹo ꞌnhắng au phôm ꞌchệt tin#máư.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 ꞌHáu ꞌmá chảu báu#chúp báu#ꞌchốm, ꞌnhính phủ ꞌnị té ꞌháu khảu ꞌhướn ꞌmá lỏ#chúp tin ꞌháu dú báu#ꞌdặng.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Chảu báu đảy au ꞌnặm ꞌmắn thók sáư hua#ꞌháu, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm bók hom ꞌmá thók sáư tin#ꞌháu.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu bók hảư ꞌhụ#chẻng, ꞌquám báp ꞌsội ꞌnhính phủ ꞌnị ꞌmí#lai, ꞌcọ đảy dáng ꞌdóm#ꞌlẹo, ꞌpưa ꞌmắn ꞌhụ ꞌhặc#lai. Phủ đaư đảy dáng ꞌdóm ꞌnọi ꞌcọ ꞌhụ ꞌhặc#ꞌnọi.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sú ꞌcốn ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “Báp ꞌsội chảu đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnăng ꞌhuôm ꞌpán khảu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phủ đaư ꞌcọ ngắm cuông chaư#ꞌva, “Phủ ꞌnị pên ꞌsứ chắng ꞌhiạk dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ ꞌcốn đảy ꞌsịn#ꞌlế!”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy bók ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPưa chảu ꞌchưa ꞌháu chắng đảy khói sia báp#ꞌsội. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.