Lucas 7
Tai Dam (BLT) vs BKJ
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌpứng ꞌquám ꞌnặn hảư mốt dên ꞌpay ꞌtếng#cá ꞌphắng ꞌlẹo chắng khảu pay ꞌhọt ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Dú bản ꞌnặn ꞌmí quan ꞌlính phủ#ꞌnưng pên ꞌcốn Lôm, ꞌmí ꞌcốn ꞌhướn phủ ꞌhặc ꞌpéng ꞌchọ chếp nắc khỏn ꞌchí tai#ꞌlẹo.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Đảy ꞌnghín kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌdiến hảư thảu ké bản ꞌmướng ꞌcốn ꞌDiu pay so ꞌhọt ꞌTan chảu ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌhướn hảư hóm#đi.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến pay ꞌtoi#sau.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi chắng ꞌtứ#ꞌva pên ꞌcốn báu#sôm đáng ꞌmá ꞌpọ ꞌTan#chảu. ꞌMí ꞌto so ꞌTan chảu bók ꞌquám điêu hóm đi#sia, ꞌcốn ꞌhướn khỏi ꞌcọ ꞌchí hóm#ꞌló.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 ꞌSướng#ꞌva khỏi pên ꞌcốn dú cỏng phép ꞌhướn#binh, bók lính cỏng#ꞌquiến, khỏi bók phủ đaư pay ꞌcọ#pay, bók phủ đaư ꞌmá ꞌcọ#ꞌmá, bók ꞌcốn ꞌhướn ꞌdệt ꞌsướng đaư ꞌmắn ꞌcọ ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai, ꞌdiến pín nả pay bók phen ꞌcốn ꞌtếng#cá phủ ꞌmá ꞌtoi ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, cuông ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, báu#hên phủ đaư pông chaư ꞌchưa ꞌháu nắc nẻn ꞌsướng quan phủ#ꞌnị.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 ꞌPứng ꞌcốn quan ꞌchạư pay ꞌnặn ꞌcứn ꞌmá ꞌhọt#ꞌhướn, ꞌcọ hên ꞌcốn ꞌhướn phủ chếp ꞌnặn hóm đi#ꞌtẹ.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 ꞌMá ꞌmự lăng, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bản ꞌnưng khék#ꞌva ꞌNa‑in. ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu kéng ꞌpứng ꞌcốn ứn ế lai ꞌcọ pay#ꞌtoi.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 ꞌMưa ꞌTan chảu pay ꞌhọt ꞌkém pák tu ꞌcuông khảu bản ꞌdiến ꞌpọ ꞌcốn ham khon phủ#ꞌnưng ók#ꞌmá, phủ tai ꞌnặn ꞌmen ꞌlụk ꞌchái điêu phủ pên ꞌme#mải. ꞌMí lai ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng pay sống khon phi ꞌtoi ꞌnáng#mải.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 ꞌTan chảu hên ꞌnáng mải ꞌdiến ín đu lai chắng bók ꞌnáng#ꞌva, “ꞌNhá hảy ꞌvuốn#săng.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 ꞌLẹo ꞌTan chảu chắng khảu pay ꞌchắm sáư#ꞌlống. Mốt ham ꞌdiến ꞌdặng#dú. ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChái nóm#ꞌhới, ꞌháu bók chảu tứn khửn#ꞌí.”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Phủ tai ꞌdiến phát tứn khửn ꞌnăng ꞌtếng pák ók#đảy. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng dao hảư ꞌếm#ꞌmắn.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 ꞌChu ꞌcốn phaư hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ nể dăm sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “ꞌMí ꞌTan phủ nháư pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá dú nẳng#ꞌháu. Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlống ꞌmá ꞌchoi dên ꞌpay ꞌTan chảu ꞌlẹo#lo.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 ꞌQuám tiếng ꞌTan chảu chắng ꞌpe pay ꞌtua phén đin Du‑đai ꞌtếng#cá phổng ꞌlố ỏm#ẻm.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn đảy ꞌtố Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌchu khu sú Dô‑ꞌhăn ꞌphắng.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ꞌTan Dô‑ꞌhăn chắng khék au song ꞌcốn ꞌmá ꞌlẹo ꞌchạư sau pay tham ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌva, “ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Song ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌhọt ꞌlẹo tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌchạư ꞌsúm khỏi ꞌmá tham#ꞌva, ꞌTan ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌchọ ꞌmá ꞌnặn#báu? ꞌHứ#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌnhắng ꞌchọ thả ꞌtan phủ ứn máư#ꞌlế?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Cuông ꞌchớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang ꞌchoi lai ꞌcốn chếp#pên, ꞌcốn phi ꞌtứ ꞌcọ đảy hóm#đi, lai ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên ꞌhung#ók.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 ꞌTan chảu tóp song ꞌcốn ꞌchạư ꞌnặn#ꞌva, “ꞌCứn pay ꞌtố hảư ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌphắng ꞌpứng khu ꞌsúm chảu đảy hên đảy ꞌnghín ꞌnị#ꞌnớ. ꞌSướng ꞌcốn ta bót ꞌcọ đảy hên#ꞌhung, ꞌcốn pên ꞌngoi ꞌcọ ꞌnhang pay#đảy, ꞌcốn pên ꞌhượn ꞌcọ hóm đi ꞌpẹk#saư, ꞌcốn hu nuák ꞌcọ đảy#ꞌnghín, ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, kháo ꞌhung saư ꞌcọ đảy páo hảư ꞌcốn ꞌcặt khó#ꞌhụ.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 ꞌChốm ꞌmớng hảư phủ đaư mẳn chaư báu#hướng báu#ꞌngớ ꞌpưa#ꞌháu.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 ꞌChớ ꞌcốn ꞌchạư ꞌtan Dô‑ꞌhăn pay ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌtố ꞌhọt ꞌtan Dô‑ꞌhăn hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌphắng#ꞌva, “ꞌMưa#cón, ꞌpứng chảu ók pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn cá ꞌtông ꞌlẹng#ꞌnặn, ꞌtan ꞌcọ báu#ꞌmen ꞌcốn hua bau chaư ꞌngai ꞌsướng co ỏ ꞌnợng pay ꞌnợng ꞌmá ꞌtoi ꞌlốm#ꞌquá.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 ꞌPứng chảu pay bớng ꞌtan Dô‑ꞌhăn, báu#ꞌmen ꞌcốn ꞌnung ꞌchương đi phải ꞌca ꞌpéng cá#đaư. Phủ ꞌnung ꞌchương quí ꞌpéng kéng kin dú sung sướng lỏ#ꞌmen ꞌcốn dú nẳng ꞌhướn pua#thôi.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 ꞌPứng chảu pay hên ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, báu#sút ꞌto#ꞌnặn, ꞌnhắng ꞌvén nháư ꞌsứa ꞌnặn#máư.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 ꞌMen ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌnị#lo, ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “ꞌHáu bók hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#chẻng, phủ ꞌcốn ók nẳng phủ ꞌnhính ꞌmá báu#ꞌmí phaư pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Hák#ꞌva phủ đaư pên dên ꞌpay phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, tắm sút ꞌcọ ꞌnhắng pên nháư ꞌsứa ꞌtan Dô‑ꞌhăn.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 ꞌMưa ꞌcốn ꞌtếng lai cắp phen ꞌcốn kếp quí đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌtan Dô‑ꞌhăn, phaư ꞌcọ ꞌnặp ꞌtứ ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmen ꞌluống bók son#ꞌtẹ, sau chắng sú ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Hák#ꞌva mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy ꞌluột báu#ꞌchịu ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma nẳng ꞌtan Dô‑ꞌhăn. ꞌLuống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ é hảư sau#ꞌtoi, sau ꞌcọ thiêng#sia.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva: “ꞌHáu ꞌchí ꞌvẹt sáư ꞌpứng ꞌcốn ꞌchua ꞌnị ꞌsướng#đaư,
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 ꞌcọ ꞌsướng đếc ꞌnọi ꞌnăng ỉn dú bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm, khék ꞌcại sáư căn#ꞌva:
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 ꞌTan Dô‑ꞌhăn phủ ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn ꞌmá ꞌcọ báu#kin khảu kin lảu#săng, ꞌpứng chảu bắc sáư ꞌtan ꞌva ꞌhiạk phi ꞌtứ#ꞌmáu.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ kin khảu kin#lảu, ꞌpứng chảu lỏ#bắc sáư ꞌva ꞌhiạk pên ꞌcốn ꞌmặc kin khảu kin lảu cai#ꞌmo, pay ꞌmá ha sú ꞌcốn báp ꞌsội ꞌtếng#cá ꞌcốn kếp#quí.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Hák#ꞌva phủ đaư ꞌphắng ꞌquám lắc lem ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ bók#son, phủ ꞌnặn ꞌcọ đảy hên chẻng pên ꞌquám ꞌmen#ꞌtẹ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 ꞌMí ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnưng [ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn], ꞌmắn đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay kin khảu cá ꞌhướn#ꞌmắn. ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌcọ pay ꞌnăng nẳng ꞌpán#khảu.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 ꞌMí phủ ꞌnhính#ꞌnưng dú nẳng bản ꞌnặn pên ꞌcốn uối#ꞌhại, ꞌnáng ꞌhụ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu dú nẳng ꞌhướn ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai, chắng au ꞌnặm bók hom nẳng cuông ꞌlọ đán đón khảu ꞌhướn#ꞌmứa,
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 ꞌmá dưn dú ꞌtáng lăng chăm tin Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, khék hảy ꞌnặm ta lay ꞌlống tốc sáư tin ꞌTan chảu#ưn, ꞌlẹo ꞌnáng chắng au phôm ꞌchệt ꞌtếng au ꞌnặm bók hom thók sáư ꞌtếng chúp tin ꞌTan#chảu.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 ꞌCốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ đảy ꞌmới Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá kin khảu nẳng đảy hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ngắm nẳng cuông#chaư, “ꞌVa ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, phủ ꞌnhính khắm ꞌchắm ꞌtan pên ꞌcốn ꞌsướng đaư ꞌcọ ꞌchọ#ꞌhụ, ꞌnáng lỏ#ꞌmen ꞌcốn uối#ꞌhại.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sáư ꞌcốn ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌnặn ꞌva, “ꞌSi‑ꞌmôn ꞌhới, ꞌháu ꞌmí ꞌquám ꞌchí ꞌvạu cắp chảu#ꞌnớ.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu đải#khái, “Sủ ꞌsướng phủ chảu#ꞌnợ ꞌmí song ꞌcốn pên#ꞌnợ, phủ#ꞌnưng pên ꞌnợ hả ꞌhọi#măn, phủ#ꞌnưng hả síp#măn.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 ꞌTếng song ꞌcốn báu#ꞌmí ꞌngớn#păng, chảu ꞌnợ chắng dáng ꞌdóm hảư sau#sia. ꞌSướng ꞌnặn ꞌmen phủ đaư ꞌchí ꞌvén ꞌhặc chảu ꞌnợ lai#ꞌsứa?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 ꞌSi‑ꞌmôn tóp ꞌva, “ꞌToi khỏi#ngắm, phủ dáng ꞌnợ ꞌvén lai ꞌnặn lỏ#ꞌquá.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌngoại nả pay ha ꞌnhính ꞌnặn ꞌtếng bók ꞌSi‑ꞌmôn ꞌva, “Chảu ꞌlé bớng phủ ꞌnhính ꞌnị#đú. ꞌChớ ꞌháu khảu ꞌhướn chảu#ꞌmá, chảu báu#đảy au ꞌnặm hảư ꞌháu suối#tin, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm ta tốc sáư tin chao#ưn, ꞌlẹo ꞌnhắng au phôm ꞌchệt tin#máư.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 ꞌHáu ꞌmá chảu báu#chúp báu#ꞌchốm, ꞌnhính phủ ꞌnị té ꞌháu khảu ꞌhướn ꞌmá lỏ#chúp tin ꞌháu dú báu#ꞌdặng.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Chảu báu đảy au ꞌnặm ꞌmắn thók sáư hua#ꞌháu, hák#ꞌva ꞌnhính phủ ꞌnị au ꞌnặm bók hom ꞌmá thók sáư tin#ꞌháu.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu bók hảư ꞌhụ#chẻng, ꞌquám báp ꞌsội ꞌnhính phủ ꞌnị ꞌmí#lai, ꞌcọ đảy dáng ꞌdóm#ꞌlẹo, ꞌpưa ꞌmắn ꞌhụ ꞌhặc#lai. Phủ đaư đảy dáng ꞌdóm ꞌnọi ꞌcọ ꞌhụ ꞌhặc#ꞌnọi.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sú ꞌcốn ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “Báp ꞌsội chảu đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnăng ꞌhuôm ꞌpán khảu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phủ đaư ꞌcọ ngắm cuông chaư#ꞌva, “Phủ ꞌnị pên ꞌsứ chắng ꞌhiạk dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ ꞌcốn đảy ꞌsịn#ꞌlế!”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy bók ꞌnhính ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPưa chảu ꞌchưa ꞌháu chắng đảy khói sia báp#ꞌsội. ꞌCoi pay đi hảo ꞌkhặn#ꞌnớ.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.