Lucas 6
Tai Dam (BLT) vs VC
1 ꞌMự ꞌnưng pên ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhang phá cang ꞌhay#pay. Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu đết au ꞌhuống khảu ꞌmá kết#kin.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 ꞌMí kỉ ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai hên ꞌdiến ꞌtuộng#ꞌva, “Su chắng ꞌdệt phít ꞌluột ꞌláng ꞌcắm cuông ꞌmự ꞌdặng ꞌsịn#ꞌlế.”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau ꞌva, “ꞌQuám ꞌtố ꞌchiến ꞌtan Đa‑ꞌvịt ꞌmưa ꞌláng ꞌpứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng ꞌlẹo#ꞌquá. ꞌMưa ꞌtan Đa‑ꞌvịt cắp phủ pay ꞌtoi ꞌchọ sép#khảu,
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 ꞌtan Đa‑ꞌvịt khảu cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ, pay au béng tay ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá#kin, ꞌlẹo ꞌnhắng păn hảư ꞌpứng ꞌcốn pay ꞌtoi ꞌtan kin é#máư, ꞌchương ꞌsớ ꞌmí ꞌto phủ pên mo chắng kin đảy#thôi.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌva, “ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌcọ dú cỏng ꞌquiến#ꞌháu.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌnưng máư, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay bók son ꞌpứng ꞌcốn nẳng ꞌhướn#ꞌsúm. ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌmứ ꞌphượng khoa ꞌmắn pên pỉa ꞌmá ꞌsúm cắp sau dú#hẳn.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 ꞌPứng ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ do bớng au ꞌquám phít sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, cuông ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌTan chảu ꞌnhắng ꞌchí ꞌdệt hảư ꞌcốn hóm đi ꞌhứ#báu.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc chaư sau ngắm ꞌnéo#ꞌnặn, chắng bók hảư phủ ꞌmứ pỉa tứn khửn dưn dú cang mốt#ꞌsúm. Phủ ꞌnặn ꞌdiến tứn khửn.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sáư ꞌpứng ꞌcốn do bớng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu é tham ꞌpứng chảu bớng#ꞌva, ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌchọ ꞌdệt đi ꞌhứ ꞌdệt#ꞌhại, ꞌchọ ꞌchoi ꞌcốn ꞌhứ#ꞌva khả#sia.”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 ꞌVa ꞌlẹo, ꞌTan chảu ꞌlé bớng ꞌchu ꞌcốn chắng bók hảư phủ ꞌmứ pỉa ꞌnhống ꞌmứ#ók. Phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌdệt#ꞌtoi, ꞌmứ ꞌdiến hóm đi#sia.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng hên ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến pút khửn chắng sô ꞌván#căn, ꞌsứ đaư ꞌchí ꞌdệt hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 ꞌMưa ꞌchớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy khửn ꞌpú ꞌmứa ꞌpưa đé so Chảu Pua ꞌPhạ mết#ꞌcứn.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 ꞌMưa ꞌhung#ꞌmá, ꞌTan chảu chắng khék au ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#ꞌmá, ꞌlưạk au síp song ꞌcốn téng pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan#chảu,
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 ꞌmí ꞌchư ꞌsướng#ꞌnị:
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 ꞌMặt‑ꞌthai
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Du‑đa ꞌlụk ꞌchái ꞌtan Da‑cô‑bô
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng#cá mốt ꞌlam ꞌchạư ꞌlống ꞌpú#ꞌmá, ꞌlẹo ꞌTan chảu đảy dưn dú cang phiêng ꞌpiếng bón#ꞌnưng. Bón ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn ꞌtoi ꞌTan#chảu, kéng ꞌpứng ꞌcốn ứn ꞌcọ ế#lai, sau ꞌmá té ꞌtua phén đin Du‑đai, ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌtáng ꞌhím ꞌnặm bể phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô kéng ꞌmướng ꞌSi‑đôn.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Sau ꞌmá ꞌphắng ꞌTan chảu bók son, phủ chếp pên ꞌcọ ꞌmá ꞌpưa é hảư hóm#đi, phủ chuốp phi ꞌdệt hảư khổ báp ꞌcọ đảy hóm#đi.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Phép ꞌquiến ók ꞌmá té ꞌTan chảu ꞌdệt hảư ꞌbệng ꞌchu ꞌcốn đảy hóm#đi, ꞌsướng ꞌnặn phaư ꞌcọ é nhé ꞌmứ ꞌmá tít ꞌchắm ꞌTan#chảu.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlé bớng ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌlẹo cáo ꞌsướng#ꞌnị:
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 ꞌChốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng phủ ứt dák pang#ꞌnị, ꞌtáng nả ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌsướng ꞌláng#áo.
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 ꞌChốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌchớ chuốp ꞌcốn hơng#ꞌchắng, sáu thỉm ꞌláy đá#mang, thỉm sia ꞌchư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhiạk#ꞌva pên ꞌcốn ꞌhại#uối, ꞌdọn ꞌtoi ꞌtáng ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị. ꞌChớ ꞌnặn lo ꞌpứng ꞌnọng ꞌcọ đảy sáng#bang.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌchua pảu ꞌchua pú sau ꞌcọ hák hơng ꞌchắng ꞌpứng ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng#điêu. ꞌChớ đaư ꞌpứng ꞌnọng chuốp ꞌnéo ꞌnặn chắng đít ꞌsé ꞌmuôn#ꞌmớng, ꞌpưa ꞌmí ꞌnéo quí ꞌpéng nháư luông ꞌvạy sưởng hảư ꞌpứng ꞌnọng dú nẳng ꞌmướng#ꞌphạ.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 ꞌLáng ꞌhại ꞌchí tốc sáư ꞌpứng su phủ ꞌhăng#ꞌmí, ꞌpưa ꞌpứng su đảy sáng bang ꞌmá#ꞌlẹo.
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 ꞌLáng ꞌhại ꞌchí tốc sáư ꞌpứng su phủ ím têm pang#ꞌnị, ꞌpứng su ꞌcọ ꞌchí đảy ứt#dák.
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 ꞌLáng ꞌhại ꞌchí tốc sáư ꞌpứng su phủ đảy ꞌchu ꞌcốn sưng đi ꞌmí#nả. Pảu pú sau ꞌcọ hák sưng ꞌpứng phủ ꞌvạu bẻo ꞌva chảu pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng#điêu.
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 So bók ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌphắng ꞌquám#ꞌháu, hảư ꞌhặc au phủ khắt ꞌchắng#chảu, ꞌdệt đi nẳng phủ hơng ꞌchắng#chảu.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Cóp ꞌphái hảư phủ khớn mang#chảu, hảư đé so ꞌTan chảu ꞌpưa phủ khốm têng#chảu.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 ꞌVa phủ đaư tốp kẻm#chảu, ꞌcọ pín ꞌphượng hảư ꞌmắn tốp#máư. ꞌVa phủ đaư ꞌchí au sửa phưn ꞌnọk#chảu, ꞌmắn é au ꞌtếng#cá sửa cuông ꞌcọ ꞌnhá hảm#ꞌmắn.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Phủ đaư so săng nẳng chảu ꞌcọ au hảư#sau. ꞌMí phủ đaư au sính khong chảu pay ꞌcọ ꞌnhá tham au#ꞌcứn.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 ꞌPứng ꞌnọng é hảư sáu ꞌdệt đi nẳng#chảu, chảu ꞌcọ ꞌchọ ꞌdệt đi nẳng#sáu.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng ꞌhặc ꞌpứng phủ ꞌhặc tó chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌca săng cá#đaư, ꞌcốn báp ꞌsội ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ ꞌhặc căn ꞌsướng#ꞌnặn.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 ꞌVa ꞌpi ꞌnọng ꞌdệt đi nẳng ꞌpứng phủ ꞌdệt đi tó chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌca săng cá#đaư, ꞌcốn báp ꞌsội ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ ꞌdệt đi ꞌsướng#ꞌnặn.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 ꞌPứng chảu hảư sáu ꞌdọn#săng, ꞌva chaư ꞌnhắng ꞌcóng hảư sáu sống ꞌcứn ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌca săng cá#đaư, ꞌcốn báp ꞌsội ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ hảư căn ꞌdọn ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo ꞌcóng hảư sáu sống ꞌcứn#no.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Hảư ꞌhặc ꞌpéng ꞌdệt đi tó phủ khắt ꞌchắng#chảu, sau ꞌchí ꞌdọn săng lỏ#au hảư, ꞌnhá ꞌcóng au#ꞌcứn. ꞌNéo ꞌnặn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí sưởng ꞌnéo quí ꞌpéng#hảư, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí ꞌmí chaư ꞌsướng đảy pên ꞌlụk ꞌTan chảu phủ sung#sút, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌmí chaư quảng phớng ꞌdứa au ꞌpứng ꞌcốn ꞌmặc ꞌlứm phúc kéng ꞌpứng ꞌcốn ác#ꞌhại.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Hảư ín#đu phớng ꞌdứa sáu ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ín đu phớng ꞌdứa ꞌchu#ꞌcốn.
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ꞌNhá au ꞌquám phít sáư#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌchí báu#au ꞌquám phít sáư#chảu. ꞌNhá sáư ꞌtội#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌchí báu#sáư ꞌtội#chảu. Dáng ꞌdóm hảư#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí dáng ꞌdóm hảư#chảu.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Chảu au hảư#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí au hảư#chảu, tắc phong têm nển ꞌsăn ꞌlống chao#ꞌlộn. Sủ ꞌsướng ꞌpứng chảu ꞌchí tắc phong hảư sáu sắm#đaư, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí tắc phong hảư chảu sắm#ꞌnặn.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌtố đải khái hảư sau ꞌphắng#ꞌva: “ꞌCốn ta bót chung ꞌcốn ta bót ꞌcọ báu#đảy. ꞌVa ꞌdệt ꞌsướng ꞌnặn ꞌtếng song ꞌcốn ꞌcọ ꞌchí ꞌpá căn tốc#khum.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Phủ ép ꞌhiến báu#hón ꞌhụ lắc ꞌsứa#ꞌsáy. Ép ꞌhiến ꞌhụ no ꞌcọ ꞌchí pék ꞌsướng ꞌsáy phủ bók chảu ꞌnặn#lo.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Chảu ꞌlé hên nhính nhửa dú nẳng ta ꞌpi#ꞌnọng, chắng báu#bớng ton ꞌmạy dú nẳng ta chảu é#ꞌlế!
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Chảu ꞌhao#ꞌva ꞌchí ꞌchoi khía nhính nhửa ók sia nẳng ta ꞌpi#ꞌnọng, hák#ꞌva ton ꞌmạy dú nẳng ta chảu lỏ#báu#ꞌlé hên ꞌsịn#ꞌlế. ꞌSướng ꞌnặn chảu ꞌcọ pên ꞌcốn nả ꞌsư chaư#ꞌcột. Chảu ꞌcọ ꞌchọ au ton ꞌmạy nẳng ta chảu ók sia#cón, chảu chắng ꞌchí hên ꞌhung ꞌchoi khía au ók hảư ꞌpi ꞌnọng#đảy.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Đải khái, co ꞌmạy ꞌchăn báu#hón ók mák#ꞌhại. Co ꞌmạy báu#ꞌchăn ꞌcọ báu#hón ók mák#đi.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 ꞌLé bớng mák ꞌcọ hák ꞌhụ co#ꞌmắn. Báu#đảy pít au mák ꞌngoa nẳng co#nam, ꞌhứ#ꞌva pít au mák ít nẳng ꞌtúm#nam.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Phủ đi ꞌcọ ꞌvạu đi ók ꞌmá nẳng cuông#chaư. Phủ ꞌhại ꞌcọ ꞌvạu ꞌhại ók ꞌmá nẳng cuông#chaư. Chaư têm ꞌlộn ꞌsứ đaư ꞌcọ pák ók ꞌmá pên ꞌsướng#ꞌnặn.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 ꞌPứng ꞌtan ꞌhiạk ꞌháu pên Chảu#Chom, chắng báu#ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám ꞌháu bók son ꞌsịn#ꞌlế.
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Phủ đaư ꞌmá ha#ꞌháu, đảy ꞌnghín ꞌháu bók son ꞌlẹo ꞌdệt ꞌtoi#ꞌquám, ꞌháu ꞌchí ꞌvạu chẻng hảư ꞌhụ#ꞌva,
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 phủ ꞌnặn ꞌcọ pék ꞌsướng ꞌcốn tẳng#ꞌhướn, khút đin ꞌlống#ꞌlợc, phăng sau mun sáư nả hin hảư mẳn#kén. ꞌChớ ꞌnặm ꞌnóng lay ꞌtăng sáư ꞌcọ báu#ꞌphướn.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Phủ đaư hák đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌháu bók son ꞌlẹo báu ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám ꞌcọ pék ꞌsướng ꞌcốn tẳng ꞌhướn sáư nả đin#ꞌlạ. ꞌChớ ꞌnặm ꞌnóng lay ꞌtăng#sáư, ꞌhướn ꞌnặn ꞌcọ ꞌcạn hắc ꞌlống#ngay, pé ꞌmun pay sia#mết.”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.