Lucas 6

Tai Dam (BLT) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꞌMự ꞌnưng pên ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhang phá cang ꞌhay#pay. Mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu đết au ꞌhuống khảu ꞌmá kết#kin.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 ꞌMí kỉ ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai hên ꞌdiến ꞌtuộng#ꞌva, “Su chắng ꞌdệt phít ꞌluột ꞌláng ꞌcắm cuông ꞌmự ꞌdặng ꞌsịn#ꞌlế.”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau ꞌva, “ꞌQuám ꞌtố ꞌchiến ꞌtan Đa‑ꞌvịt ꞌmưa ꞌláng ꞌpứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng ꞌlẹo#ꞌquá. ꞌMưa ꞌtan Đa‑ꞌvịt cắp phủ pay ꞌtoi ꞌchọ sép#khảu,
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 ꞌtan Đa‑ꞌvịt khảu cuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ, pay au béng tay ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmá#kin, ꞌlẹo ꞌnhắng păn hảư ꞌpứng ꞌcốn pay ꞌtoi ꞌtan kin é#máư, ꞌchương ꞌsớ ꞌmí ꞌto phủ pên mo chắng kin đảy#thôi.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌva, “ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌcọ dú cỏng ꞌquiến#ꞌháu.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌnưng máư, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay bók son ꞌpứng ꞌcốn nẳng ꞌhướn#ꞌsúm. ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌmứ ꞌphượng khoa ꞌmắn pên pỉa ꞌmá ꞌsúm cắp sau dú#hẳn.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 ꞌPứng ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ do bớng au ꞌquám phít sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, cuông ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌTan chảu ꞌnhắng ꞌchí ꞌdệt hảư ꞌcốn hóm đi ꞌhứ#báu.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc chaư sau ngắm ꞌnéo#ꞌnặn, chắng bók hảư phủ ꞌmứ pỉa tứn khửn dưn dú cang mốt#ꞌsúm. Phủ ꞌnặn ꞌdiến tứn khửn.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu sáư ꞌpứng ꞌcốn do bớng ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu é tham ꞌpứng chảu bớng#ꞌva, ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌchọ ꞌdệt đi ꞌhứ ꞌdệt#ꞌhại, ꞌchọ ꞌchoi ꞌcốn ꞌhứ#ꞌva khả#sia.”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 ꞌVa ꞌlẹo, ꞌTan chảu ꞌlé bớng ꞌchu ꞌcốn chắng bók hảư phủ ꞌmứ pỉa ꞌnhống ꞌmứ#ók. Phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌdệt#ꞌtoi, ꞌmứ ꞌdiến hóm đi#sia.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng hên ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến pút khửn chắng sô ꞌván#căn, ꞌsứ đaư ꞌchí ꞌdệt hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 ꞌMưa ꞌchớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy khửn ꞌpú ꞌmứa ꞌpưa đé so Chảu Pua ꞌPhạ mết#ꞌcứn.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 ꞌMưa ꞌhung#ꞌmá, ꞌTan chảu chắng khék au ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#ꞌmá, ꞌlưạk au síp song ꞌcốn téng pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan#chảu,
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 ꞌmí ꞌchư ꞌsướng#ꞌnị:
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 ꞌMặt‑ꞌthai
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Du‑đa ꞌlụk ꞌchái ꞌtan Da‑cô‑bô
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng#cá mốt ꞌlam ꞌchạư ꞌlống ꞌpú#ꞌmá, ꞌlẹo ꞌTan chảu đảy dưn dú cang phiêng ꞌpiếng bón#ꞌnưng. Bón ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn ꞌtoi ꞌTan#chảu, kéng ꞌpứng ꞌcốn ứn ꞌcọ ế#lai, sau ꞌmá té ꞌtua phén đin Du‑đai, ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌtáng ꞌhím ꞌnặm bể phổng ꞌlố ꞌmướng Ti‑ꞌlô kéng ꞌmướng ꞌSi‑đôn.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Sau ꞌmá ꞌphắng ꞌTan chảu bók son, phủ chếp pên ꞌcọ ꞌmá ꞌpưa é hảư hóm#đi, phủ chuốp phi ꞌdệt hảư khổ báp ꞌcọ đảy hóm#đi.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Phép ꞌquiến ók ꞌmá té ꞌTan chảu ꞌdệt hảư ꞌbệng ꞌchu ꞌcốn đảy hóm#đi, ꞌsướng ꞌnặn phaư ꞌcọ é nhé ꞌmứ ꞌmá tít ꞌchắm ꞌTan#chảu.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlé bớng ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌlẹo cáo ꞌsướng#ꞌnị:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ꞌChốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng phủ ứt dák pang#ꞌnị, ꞌtáng nả ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌsướng ꞌláng#áo.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ꞌChốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌchớ chuốp ꞌcốn hơng#ꞌchắng, sáu thỉm ꞌláy đá#mang, thỉm sia ꞌchư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhiạk#ꞌva pên ꞌcốn ꞌhại#uối, ꞌdọn ꞌtoi ꞌtáng ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị. ꞌChớ ꞌnặn lo ꞌpứng ꞌnọng ꞌcọ đảy sáng#bang.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌchua pảu ꞌchua pú sau ꞌcọ hák hơng ꞌchắng ꞌpứng ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng#điêu. ꞌChớ đaư ꞌpứng ꞌnọng chuốp ꞌnéo ꞌnặn chắng đít ꞌsé ꞌmuôn#ꞌmớng, ꞌpưa ꞌmí ꞌnéo quí ꞌpéng nháư luông ꞌvạy sưởng hảư ꞌpứng ꞌnọng dú nẳng ꞌmướng#ꞌphạ.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ꞌLáng ꞌhại ꞌchí tốc sáư ꞌpứng su phủ ꞌhăng#ꞌmí, ꞌpưa ꞌpứng su đảy sáng bang ꞌmá#ꞌlẹo.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ꞌLáng ꞌhại ꞌchí tốc sáư ꞌpứng su phủ ím têm pang#ꞌnị, ꞌpứng su ꞌcọ ꞌchí đảy ứt#dák.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ꞌLáng ꞌhại ꞌchí tốc sáư ꞌpứng su phủ đảy ꞌchu ꞌcốn sưng đi ꞌmí#nả. Pảu pú sau ꞌcọ hák sưng ꞌpứng phủ ꞌvạu bẻo ꞌva chảu pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng#điêu.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 So bók ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌphắng ꞌquám#ꞌháu, hảư ꞌhặc au phủ khắt ꞌchắng#chảu, ꞌdệt đi nẳng phủ hơng ꞌchắng#chảu.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Cóp ꞌphái hảư phủ khớn mang#chảu, hảư đé so ꞌTan chảu ꞌpưa phủ khốm têng#chảu.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 ꞌVa phủ đaư tốp kẻm#chảu, ꞌcọ pín ꞌphượng hảư ꞌmắn tốp#máư. ꞌVa phủ đaư ꞌchí au sửa phưn ꞌnọk#chảu, ꞌmắn é au ꞌtếng#cá sửa cuông ꞌcọ ꞌnhá hảm#ꞌmắn.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Phủ đaư so săng nẳng chảu ꞌcọ au hảư#sau. ꞌMí phủ đaư au sính khong chảu pay ꞌcọ ꞌnhá tham au#ꞌcứn.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 ꞌPứng ꞌnọng é hảư sáu ꞌdệt đi nẳng#chảu, chảu ꞌcọ ꞌchọ ꞌdệt đi nẳng#sáu.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng ꞌhặc ꞌpứng phủ ꞌhặc tó chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌca săng cá#đaư, ꞌcốn báp ꞌsội ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ ꞌhặc căn ꞌsướng#ꞌnặn.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 ꞌVa ꞌpi ꞌnọng ꞌdệt đi nẳng ꞌpứng phủ ꞌdệt đi tó chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌca săng cá#đaư, ꞌcốn báp ꞌsội ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ ꞌdệt đi ꞌsướng#ꞌnặn.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 ꞌPứng chảu hảư sáu ꞌdọn#săng, ꞌva chaư ꞌnhắng ꞌcóng hảư sáu sống ꞌcứn ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌca săng cá#đaư, ꞌcốn báp ꞌsội ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ hảư căn ꞌdọn ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo ꞌcóng hảư sáu sống ꞌcứn#no.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Hảư ꞌhặc ꞌpéng ꞌdệt đi tó phủ khắt ꞌchắng#chảu, sau ꞌchí ꞌdọn săng lỏ#au hảư, ꞌnhá ꞌcóng au#ꞌcứn. ꞌNéo ꞌnặn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí sưởng ꞌnéo quí ꞌpéng#hảư, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí ꞌmí chaư ꞌsướng đảy pên ꞌlụk ꞌTan chảu phủ sung#sút, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌmí chaư quảng phớng ꞌdứa au ꞌpứng ꞌcốn ꞌmặc ꞌlứm phúc kéng ꞌpứng ꞌcốn ác#ꞌhại.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Hảư ín#đu phớng ꞌdứa sáu ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ín đu phớng ꞌdứa ꞌchu#ꞌcốn.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 ꞌNhá au ꞌquám phít sáư#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌchí báu#au ꞌquám phít sáư#chảu. ꞌNhá sáư ꞌtội#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌchí báu#sáư ꞌtội#chảu. Dáng ꞌdóm hảư#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí dáng ꞌdóm hảư#chảu.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Chảu au hảư#sáu, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí au hảư#chảu, tắc phong têm nển ꞌsăn ꞌlống chao#ꞌlộn. Sủ ꞌsướng ꞌpứng chảu ꞌchí tắc phong hảư sáu sắm#đaư, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí tắc phong hảư chảu sắm#ꞌnặn.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌtố đải khái hảư sau ꞌphắng#ꞌva: “ꞌCốn ta bót chung ꞌcốn ta bót ꞌcọ báu#đảy. ꞌVa ꞌdệt ꞌsướng ꞌnặn ꞌtếng song ꞌcốn ꞌcọ ꞌchí ꞌpá căn tốc#khum.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Phủ ép ꞌhiến báu#hón ꞌhụ lắc ꞌsứa#ꞌsáy. Ép ꞌhiến ꞌhụ no ꞌcọ ꞌchí pék ꞌsướng ꞌsáy phủ bók chảu ꞌnặn#lo.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Chảu ꞌlé hên nhính nhửa dú nẳng ta ꞌpi#ꞌnọng, chắng báu#bớng ton ꞌmạy dú nẳng ta chảu é#ꞌlế!
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Chảu ꞌhao#ꞌva ꞌchí ꞌchoi khía nhính nhửa ók sia nẳng ta ꞌpi#ꞌnọng, hák#ꞌva ton ꞌmạy dú nẳng ta chảu lỏ#báu#ꞌlé hên ꞌsịn#ꞌlế. ꞌSướng ꞌnặn chảu ꞌcọ pên ꞌcốn nả ꞌsư chaư#ꞌcột. Chảu ꞌcọ ꞌchọ au ton ꞌmạy nẳng ta chảu ók sia#cón, chảu chắng ꞌchí hên ꞌhung ꞌchoi khía au ók hảư ꞌpi ꞌnọng#đảy.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 Đải khái, co ꞌmạy ꞌchăn báu#hón ók mák#ꞌhại. Co ꞌmạy báu#ꞌchăn ꞌcọ báu#hón ók mák#đi.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 ꞌLé bớng mák ꞌcọ hák ꞌhụ co#ꞌmắn. Báu#đảy pít au mák ꞌngoa nẳng co#nam, ꞌhứ#ꞌva pít au mák ít nẳng ꞌtúm#nam.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Phủ đi ꞌcọ ꞌvạu đi ók ꞌmá nẳng cuông#chaư. Phủ ꞌhại ꞌcọ ꞌvạu ꞌhại ók ꞌmá nẳng cuông#chaư. Chaư têm ꞌlộn ꞌsứ đaư ꞌcọ pák ók ꞌmá pên ꞌsướng#ꞌnặn.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ꞌPứng ꞌtan ꞌhiạk ꞌháu pên Chảu#Chom, chắng báu#ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám ꞌháu bók son ꞌsịn#ꞌlế.
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Phủ đaư ꞌmá ha#ꞌháu, đảy ꞌnghín ꞌháu bók son ꞌlẹo ꞌdệt ꞌtoi#ꞌquám, ꞌháu ꞌchí ꞌvạu chẻng hảư ꞌhụ#ꞌva,
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 phủ ꞌnặn ꞌcọ pék ꞌsướng ꞌcốn tẳng#ꞌhướn, khút đin ꞌlống#ꞌlợc, phăng sau mun sáư nả hin hảư mẳn#kén. ꞌChớ ꞌnặm ꞌnóng lay ꞌtăng sáư ꞌcọ báu#ꞌphướn.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Phủ đaư hák đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌháu bók son ꞌlẹo báu ꞌdệt ꞌtoi ꞌquám ꞌcọ pék ꞌsướng ꞌcốn tẳng ꞌhướn sáư nả đin#ꞌlạ. ꞌChớ ꞌnặm ꞌnóng lay ꞌtăng#sáư, ꞌhướn ꞌnặn ꞌcọ ꞌcạn hắc ꞌlống#ngay, pé ꞌmun pay sia#mết.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.