Lucas 5
Tai Dam (BLT) vs NVT
1 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dưn dú ꞌhím nong luông ꞌKhên‑ꞌnê‑ꞌsa‑ꞌlệt. ꞌMí lai ꞌcốn ꞌcọ íp i si sảng khảu ꞌmá ꞌphắng ꞌTan chảu bók son ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 ꞌTan chảu ꞌlé hên song bẳng ꞌhứa nẳng ꞌhím#ꞌnặm, ꞌmen ꞌhứa ꞌcốn ha#pa. Sau ók sia ꞌhứa ꞌlẹo ꞌsặc ꞌmóng#dú.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khảu bẳng ꞌhứa#ꞌnưng, ꞌmen ꞌhứa ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌlẹo so hảư ꞌmắn vải ꞌhứa hôn ók pay sia bốc ꞌnọi#ꞌnưng. ꞌTan chảu chắng ꞌnăng dú cuông ꞌhứa bók son ók pay sáư ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng#bốc.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 ꞌMưa ꞌTan chảu bók son ꞌpứng ꞌcốn ꞌlẹo chắng bók ꞌSi‑ꞌmôn#ꞌva, “Hảư ꞌnọng vải ꞌhứa ók pay ꞌhọt bón#ꞌlợc, ꞌlẹo chắng pếng ꞌmóng ꞌlống cang au pa#ꞌnớ.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 ꞌSi‑ꞌmôn chắng ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌsáy, ꞌpứng ꞌnọng ha mết ꞌcứn nưới sia ꞌlạ báu#đảy pa sắc#tô. Hák#ꞌva ꞌnọng ꞌchí pếng ꞌmóng ꞌlống ꞌtoi ꞌquám ꞌsáy#bók.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 ꞌMưa sau pếng ꞌmóng ꞌlống ꞌlẹo pa ꞌcọ ꞌmá thứk#ế, chao ꞌmóng ꞌchí#khát.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Sau chắng khuốc ꞌmứ ha ꞌpi ꞌnọng ꞌhứa ứn ꞌmá ꞌchoi au pa đảy têm ꞌhứa song bẳng chao ꞌhứa ꞌchí#chôm.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 — ausente —
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 — ausente —
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 — ausente —
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 ꞌMưa vải ꞌhứa khảu pay ꞌhọt bốc ꞌlẹo sau ꞌdiến ꞌváng mết ꞌchu sính ꞌchu ꞌnéo pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú nẳng bản ꞌnưng, ꞌcọ ꞌmí ꞌpo ꞌchái#ꞌnưng pên ꞌhượn têm ꞌlắm ꞌmo ꞌmá#hên, ꞌdiến ꞌlạy ꞌlống múp sáư#đin, đé#so#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌva sôm chaư ꞌcọ ꞌdệt hảư khỏi hóm đi ꞌpẹk saư#đảy.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến nhé ꞌmứ pay ꞌchắm ꞌlắm ꞌmo ꞌmắn ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “ꞌHáu sôm#chaư, hảư hóm đi sia#ꞌnớ.”
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng sắng ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNhá ꞌvạu ꞌviạk ꞌnị hảư phaư#ꞌhụ, ꞌmí ꞌto pay hảư phủ pên mo#bớng, ꞌlẹo hảư vảy ꞌsớ ꞌtoi ꞌquám pú ꞌMô‑ꞌsê bók ꞌvạy ꞌmưa đaư hóm đi sia#ꞌhượn, ꞌcọ pên chứng hảư sáu#ꞌhụ.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 ꞌChư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌnhương tiếng ꞌpe quảng ók#pay. ꞌMí ꞌcốn ế lai ꞌmá tảu ꞌhốm căn ꞌphắng ꞌTan chảu bók#son, phủ chếp pên ꞌcọ ꞌmá ha ꞌTan ꞌdệt hảư hóm#đi.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌmặc ók pay đé so Chảu Pua ꞌPhạ nẳng bón ꞌquẹng#ꞌcốn.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang bók son#dú. ꞌMí ꞌpứng ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng đảy ꞌmá té ꞌchu bản cuông phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, phén đin Du‑đai ꞌtếng cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, sau au căn ꞌnăng ꞌphắng dú#hẳn. ꞌTan chảu ꞌmí phép ꞌquiến Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌdệt hảư ꞌcốn chếp pên đảy hóm#đi.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 ꞌMí ꞌcốn ham phủ#ꞌnưng pên pỉa sáư ꞌvọng#ꞌmá. Sau é khảu ꞌmứa ꞌváng ꞌvạy tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Hák#ꞌva lai ꞌcốn#ꞌhêng, khảu báu#đảy. ꞌSướng ꞌnặn sau chắng ham khửn ꞌmứa ꞌtếng lăng ꞌcá#ꞌhướn, pứt ngỏi ꞌmúng#ók, dón ꞌvọng phủ pên pỉa ꞌlống tó nả ꞌTan chảu cang mốt lai#ꞌcốn.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên sau ꞌchưa ꞌTan ꞌsướng ꞌnặn chắng đảy bók ꞌcốn pỉa ꞌnặn#ꞌva, “ꞌNọng#ꞌhới, báp ꞌsội khong chảu đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến ngắm#ꞌva, “Phủ ꞌnị pên ꞌsướng đaư chắng pák đu ꞌngai cai nả Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌMí ꞌto Chảu Pua ꞌPhạ phủ điêu chắng dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ ꞌcốn#đảy.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ ꞌquám ngắm sau chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu chắng ngắm ꞌsướng ꞌnặn ꞌsịn#ꞌlế.
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ꞌHáu#ꞌva, báp ꞌsội đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo, ꞌhứ#ꞌva, hảư tứn khửn ꞌnhang#pay, ꞌquám ꞌvạu đaư ꞌvén ꞌchí#ꞌngai?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng chảu ꞌchọ#ꞌhụ, ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị dú nẳng ꞌmướng ꞌlum ꞌcọ ꞌmí ꞌquiến dáng ꞌdóm báp ꞌsội#đảy.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 ꞌCốn pỉa ꞌdiến tứn khửn ngay tó nả ꞌchu#ꞌcốn, ꞌtọn au ꞌchương ꞌnón ꞌmứa ꞌhướn ꞌtếng sỏng ꞌnhó Chảu Pua#ꞌPhạ.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 ꞌPứng ꞌcốn hên ꞌnéo ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌnghín lák#lai, sau chắng nể dăm Chảu Pua ꞌPhạ lai ꞌdiến ꞌpá căn sỏng ꞌnhó ꞌTan chảu ꞌtếng ổ sô căn#ꞌva, “ꞌMự ꞌnị ꞌnéo báu#ꞌlớng hên ꞌcọ đảy hên ók ꞌtẹ#lo.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Lăng ꞌpứng ꞌviạk ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ók#pay, hên phủ#ꞌnưng pên ꞌcốn kếp quí ꞌchư ꞌLê‑ꞌvi đang ꞌnăng dú bón kếp#quí. ꞌTan chảu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “Hảư ꞌmá ꞌtoi#ꞌháu.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 ꞌLê‑ꞌvi ꞌdiến tứn khửn, ꞌváng mết ꞌchu khu ꞌlẹo pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 ꞌLê‑ꞌvi chắng ꞌdệt ꞌpán khảu nháư#ꞌnưng sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin nẳng ꞌhướn#ꞌmắn. ꞌMí lai ꞌcốn kếp quí kéng lai ꞌcốn ứn ꞌmá ꞌnăng ꞌhuôm#ꞌpán.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phái sau ꞌdiến chốm chê mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “Pên săng ꞌpứng chảu chắng kin khảu kin ꞌnặm ꞌhuôm ꞌpán ꞌpứng ꞌcốn báp ꞌsội ꞌtếng#cá ꞌcốn kếp quí ꞌsịn#ꞌlế.”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu tóp sau, “Đải#khái, ꞌcốn hảo ꞌhéng báu#ꞌchọ ha ꞌsáy#da, ꞌmí ꞌto phủ chếp pên chắng ꞌchọ#ha.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu ꞌmá ꞌhiạk au ꞌcốn báp ꞌsội hảư piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội, báu#ꞌmen ꞌmá ꞌhiạk au phủ đi ꞌmí ꞌmen cá#đaư.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌlớng ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌcắm báu#kin kéng đé so Chảu Pua#ꞌPhạ. Mốt ꞌtoi phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌcọ ꞌdệt ꞌsướng#điêu. Hák#ꞌva mốt ꞌtoi ꞌTan lỏ#cứ kin khảu kin ꞌnặm#dú.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp sau#ꞌva, “Đải#khái, ꞌpi ꞌnọng sính ꞌcu báo khươi đang ꞌmuôn ꞌchốm kin#cưới, ꞌsướng đaư ꞌchí hảư sau ꞌcắm báu#kin cuông ꞌchớ báo khươi ꞌnhắng dú#nẳng.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Hák#ꞌva ꞌchớ ꞌchí#ꞌhọt, báo khươi chuốp au ók pay khói sia#sau, ꞌchớ ꞌnặn sau chắng ꞌchí ꞌcắm báu#kin.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 ꞌLẹo ꞌTan chảu ꞌvạu đải khái máư#ꞌva: “Báu#hón ꞌmí phủ đaư ꞌchí chík sửa máư au ꞌmá táp phung sửa#cáu. ꞌVa ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn, sửa máư ꞌcọ ꞌchí pên sửa khát sia#ꞌlạ. ꞌLẹo piếng phải máư ꞌcọ báu#pék ꞌsướng phải sửa cáu#đảy.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Sủ ꞌsướng ꞌdệt lảu máư, báu#hón ꞌmí phủ đaư au lảu máư ꞌmá thók sáư thông năng#cáu. ꞌVa ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn, lảu máư ꞌcọ ꞌchí tứng khửn ꞌdệt hảư thông năng#khát, lảu ꞌchí lay#ók, thông năng ꞌcọ ꞌchí sia#ꞌlạ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Lảu máư ꞌcọ ꞌchọ au sáư thông năng#máư.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Phủ đaư đảy kin lảu cáu ꞌlẹo ꞌcọ báu#é kin lảu#máư, phủ ꞌnặn ꞌhiạk#ꞌva lảu cáu ꞌvén ꞌchẹp#đi.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.