Lucas 5

Tai Dam (BLT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dưn dú ꞌhím nong luông ꞌKhên‑ꞌnê‑ꞌsa‑ꞌlệt. ꞌMí lai ꞌcốn ꞌcọ íp i si sảng khảu ꞌmá ꞌphắng ꞌTan chảu bók son ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 ꞌTan chảu ꞌlé hên song bẳng ꞌhứa nẳng ꞌhím#ꞌnặm, ꞌmen ꞌhứa ꞌcốn ha#pa. Sau ók sia ꞌhứa ꞌlẹo ꞌsặc ꞌmóng#dú.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khảu bẳng ꞌhứa#ꞌnưng, ꞌmen ꞌhứa ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌlẹo so hảư ꞌmắn vải ꞌhứa hôn ók pay sia bốc ꞌnọi#ꞌnưng. ꞌTan chảu chắng ꞌnăng dú cuông ꞌhứa bók son ók pay sáư ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng#bốc.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 ꞌMưa ꞌTan chảu bók son ꞌpứng ꞌcốn ꞌlẹo chắng bók ꞌSi‑ꞌmôn#ꞌva, “Hảư ꞌnọng vải ꞌhứa ók pay ꞌhọt bón#ꞌlợc, ꞌlẹo chắng pếng ꞌmóng ꞌlống cang au pa#ꞌnớ.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 ꞌSi‑ꞌmôn chắng ꞌvạu sú ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌsáy, ꞌpứng ꞌnọng ha mết ꞌcứn nưới sia ꞌlạ báu#đảy pa sắc#tô. Hák#ꞌva ꞌnọng ꞌchí pếng ꞌmóng ꞌlống ꞌtoi ꞌquám ꞌsáy#bók.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 ꞌMưa sau pếng ꞌmóng ꞌlống ꞌlẹo pa ꞌcọ ꞌmá thứk#ế, chao ꞌmóng ꞌchí#khát.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Sau chắng khuốc ꞌmứ ha ꞌpi ꞌnọng ꞌhứa ứn ꞌmá ꞌchoi au pa đảy têm ꞌhứa song bẳng chao ꞌhứa ꞌchí#chôm.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 — ausente —
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 — ausente —
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 — ausente —
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 ꞌMưa vải ꞌhứa khảu pay ꞌhọt bốc ꞌlẹo sau ꞌdiến ꞌváng mết ꞌchu sính ꞌchu ꞌnéo pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú nẳng bản ꞌnưng, ꞌcọ ꞌmí ꞌpo ꞌchái#ꞌnưng pên ꞌhượn têm ꞌlắm ꞌmo ꞌmá#hên, ꞌdiến ꞌlạy ꞌlống múp sáư#đin, đé#so#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌva sôm chaư ꞌcọ ꞌdệt hảư khỏi hóm đi ꞌpẹk saư#đảy.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến nhé ꞌmứ pay ꞌchắm ꞌlắm ꞌmo ꞌmắn ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “ꞌHáu sôm#chaư, hảư hóm đi sia#ꞌnớ.”
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng sắng ꞌmắn#ꞌva, “ꞌNhá ꞌvạu ꞌviạk ꞌnị hảư phaư#ꞌhụ, ꞌmí ꞌto pay hảư phủ pên mo#bớng, ꞌlẹo hảư vảy ꞌsớ ꞌtoi ꞌquám pú ꞌMô‑ꞌsê bók ꞌvạy ꞌmưa đaư hóm đi sia#ꞌhượn, ꞌcọ pên chứng hảư sáu#ꞌhụ.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 ꞌChư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌnhương tiếng ꞌpe quảng ók#pay. ꞌMí ꞌcốn ế lai ꞌmá tảu ꞌhốm căn ꞌphắng ꞌTan chảu bók#son, phủ chếp pên ꞌcọ ꞌmá ha ꞌTan ꞌdệt hảư hóm#đi.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌmặc ók pay đé so Chảu Pua ꞌPhạ nẳng bón ꞌquẹng#ꞌcốn.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 ꞌMự ꞌnưng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang bók son#dú. ꞌMí ꞌpứng ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng đảy ꞌmá té ꞌchu bản cuông phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, phén đin Du‑đai ꞌtếng cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, sau au căn ꞌnăng ꞌphắng dú#hẳn. ꞌTan chảu ꞌmí phép ꞌquiến Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌdệt hảư ꞌcốn chếp pên đảy hóm#đi.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 ꞌMí ꞌcốn ham phủ#ꞌnưng pên pỉa sáư ꞌvọng#ꞌmá. Sau é khảu ꞌmứa ꞌváng ꞌvạy tó nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Hák#ꞌva lai ꞌcốn#ꞌhêng, khảu báu#đảy. ꞌSướng ꞌnặn sau chắng ham khửn ꞌmứa ꞌtếng lăng ꞌcá#ꞌhướn, pứt ngỏi ꞌmúng#ók, dón ꞌvọng phủ pên pỉa ꞌlống tó nả ꞌTan chảu cang mốt lai#ꞌcốn.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên sau ꞌchưa ꞌTan ꞌsướng ꞌnặn chắng đảy bók ꞌcốn pỉa ꞌnặn#ꞌva, “ꞌNọng#ꞌhới, báp ꞌsội khong chảu đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến ngắm#ꞌva, “Phủ ꞌnị pên ꞌsướng đaư chắng pák đu ꞌngai cai nả Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌMí ꞌto Chảu Pua ꞌPhạ phủ điêu chắng dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ ꞌcốn#đảy.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ ꞌquám ngắm sau chắng ꞌvạu hảư sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu chắng ngắm ꞌsướng ꞌnặn ꞌsịn#ꞌlế.
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 ꞌHáu#ꞌva, báp ꞌsội đảy dáng ꞌdóm hảư#ꞌlẹo, ꞌhứ#ꞌva, hảư tứn khửn ꞌnhang#pay, ꞌquám ꞌvạu đaư ꞌvén ꞌchí#ꞌngai?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng chảu ꞌchọ#ꞌhụ, ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị dú nẳng ꞌmướng ꞌlum ꞌcọ ꞌmí ꞌquiến dáng ꞌdóm báp ꞌsội#đảy.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 ꞌCốn pỉa ꞌdiến tứn khửn ngay tó nả ꞌchu#ꞌcốn, ꞌtọn au ꞌchương ꞌnón ꞌmứa ꞌhướn ꞌtếng sỏng ꞌnhó Chảu Pua#ꞌPhạ.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 ꞌPứng ꞌcốn hên ꞌnéo ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌnghín lák#lai, sau chắng nể dăm Chảu Pua ꞌPhạ lai ꞌdiến ꞌpá căn sỏng ꞌnhó ꞌTan chảu ꞌtếng ổ sô căn#ꞌva, “ꞌMự ꞌnị ꞌnéo báu#ꞌlớng hên ꞌcọ đảy hên ók ꞌtẹ#lo.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Lăng ꞌpứng ꞌviạk ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ók#pay, hên phủ#ꞌnưng pên ꞌcốn kếp quí ꞌchư ꞌLê‑ꞌvi đang ꞌnăng dú bón kếp#quí. ꞌTan chảu chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “Hảư ꞌmá ꞌtoi#ꞌháu.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 ꞌLê‑ꞌvi ꞌdiến tứn khửn, ꞌváng mết ꞌchu khu ꞌlẹo pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 ꞌLê‑ꞌvi chắng ꞌdệt ꞌpán khảu nháư#ꞌnưng sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kin nẳng ꞌhướn#ꞌmắn. ꞌMí lai ꞌcốn kếp quí kéng lai ꞌcốn ứn ꞌmá ꞌnăng ꞌhuôm#ꞌpán.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng phái sau ꞌdiến chốm chê mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#ꞌva, “Pên săng ꞌpứng chảu chắng kin khảu kin ꞌnặm ꞌhuôm ꞌpán ꞌpứng ꞌcốn báp ꞌsội ꞌtếng#cá ꞌcốn kếp quí ꞌsịn#ꞌlế.”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu tóp sau, “Đải#khái, ꞌcốn hảo ꞌhéng báu#ꞌchọ ha ꞌsáy#da, ꞌmí ꞌto phủ chếp pên chắng ꞌchọ#ha.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu ꞌmá ꞌhiạk au ꞌcốn báp ꞌsội hảư piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội, báu#ꞌmen ꞌmá ꞌhiạk au phủ đi ꞌmí ꞌmen cá#đaư.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 ꞌMí ꞌcốn ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌlớng ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌcắm báu#kin kéng đé so Chảu Pua#ꞌPhạ. Mốt ꞌtoi phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌcọ ꞌdệt ꞌsướng#điêu. Hák#ꞌva mốt ꞌtoi ꞌTan lỏ#cứ kin khảu kin ꞌnặm#dú.”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp sau#ꞌva, “Đải#khái, ꞌpi ꞌnọng sính ꞌcu báo khươi đang ꞌmuôn ꞌchốm kin#cưới, ꞌsướng đaư ꞌchí hảư sau ꞌcắm báu#kin cuông ꞌchớ báo khươi ꞌnhắng dú#nẳng.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Hák#ꞌva ꞌchớ ꞌchí#ꞌhọt, báo khươi chuốp au ók pay khói sia#sau, ꞌchớ ꞌnặn sau chắng ꞌchí ꞌcắm báu#kin.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 ꞌLẹo ꞌTan chảu ꞌvạu đải khái máư#ꞌva: “Báu#hón ꞌmí phủ đaư ꞌchí chík sửa máư au ꞌmá táp phung sửa#cáu. ꞌVa ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn, sửa máư ꞌcọ ꞌchí pên sửa khát sia#ꞌlạ. ꞌLẹo piếng phải máư ꞌcọ báu#pék ꞌsướng phải sửa cáu#đảy.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Sủ ꞌsướng ꞌdệt lảu máư, báu#hón ꞌmí phủ đaư au lảu máư ꞌmá thók sáư thông năng#cáu. ꞌVa ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn, lảu máư ꞌcọ ꞌchí tứng khửn ꞌdệt hảư thông năng#khát, lảu ꞌchí lay#ók, thông năng ꞌcọ ꞌchí sia#ꞌlạ.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Lảu máư ꞌcọ ꞌchọ au sáư thông năng#máư.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Phủ đaư đảy kin lảu cáu ꞌlẹo ꞌcọ báu#é kin lảu#máư, phủ ꞌnặn ꞌhiạk#ꞌva lảu cáu ꞌvén ꞌchẹp#đi.”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.