Lucas 22

Tai Dam (BLT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Khỏn ꞌchí ꞌhọt khuốp ꞌnhám kin khảu béng báu#sáư ꞌchựa#pẻng, khék#ꞌva ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ sáo ha ꞌtáng ꞌlặc khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sia, ꞌpưa#ꞌva sau dản dên ꞌpay [ꞌhụ ꞌlẹo ꞌchí ꞌnắn ꞌnướng#khửn].
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 ꞌChớ ꞌnặn phi ꞌSa‑tan khảu ꞌchuốn chaư Du‑đa phủ khék ꞌva ꞌI‑ꞌsa‑ca‑ꞌli‑ốt, ꞌmắn pên phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Du‑đa chắng pay ổ sô cắp mốt mo cốc kéng ꞌpứng quan bớng ꞌhướn vảy#ꞌsớ, ꞌnéo ꞌmắn ꞌchí phản dao Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư#sau.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 ꞌPứng phen ꞌnặn đảy ꞌnghín ꞌcọ sôm chaư#lai, ꞌdiến nhẳn#ꞌva ꞌchí au ꞌngớn hảư#ꞌmắn.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Du‑đa ꞌpọm chaư cắp sau ꞌlẹo ꞌcọ ha ꞌchớ đaư báu#ꞌmí dên ꞌpay dú nẳng chắng ꞌchí phản dao ꞌTan chảu hảư#sau.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 ꞌHọt ꞌmự kin khảu béng báu#sáư ꞌchựa#pẻng, ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌchu ꞌchúa ꞌhướn ꞌchọ khả ꞌdo vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌchạư Pê‑tô cắp Dô‑ꞌhăn pay#cón, pay ꞌkhặn ꞌkháng đa ꞌpán ꞌvạy thả mốt ꞌTan#chảu.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Sau tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChí hảư ꞌpứng ꞌnọng pay đa ꞌpán dú bón#đaư?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 ꞌTan chảu tóp sau ꞌva, “ꞌChớ ꞌpứng ꞌnọng khảu pay cuông ꞌmướng hák ꞌchí ꞌpọ ꞌpo ꞌchái#ꞌnưng bék hay ꞌnặm#ꞌmá. Chắng ꞌcoi au căn ꞌtoi lăng ꞌmắn#pay, ꞌmắn khảu ꞌhướn đaư ꞌcọ khảu pay ꞌtoi ꞌmắn#ꞌnớ.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 ꞌLẹo chắng ꞌvạu sú chảu ꞌhướn#ꞌva, ‘ꞌSáy bók hảư ꞌmá tham ꞌva: Hỏng ꞌchí hảư ꞌsáy cắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌsáy kin khảu ꞌnặn dú cá đaư#ꞌlế?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Chảu ꞌhướn ꞌchí ꞌchị hảư ꞌpứng ꞌnọng hên hỏng nháư#ꞌnưng dú thản ꞌtếng ꞌmí tắng ꞌpán ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy mết#ꞌlẹo. Chắng đa ꞌpán ꞌvạy dú bón hẳn#ꞌnớ.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Song ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌcọ hên pên ꞌsướng ꞌquám ꞌTan chảu đảy sắng sau ꞌnặn#ꞌtẹ. Sau chắng au căn đa ꞌpán ꞌtiệc ꞌVện cai ꞌvạy#thả.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 ꞌHọt ꞌchớ ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌnăng kin ꞌhuôm ꞌpán mốt ꞌlam ꞌchạư páo#kháo.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 ꞌTan chảu ꞌvạu cắp sau#ꞌva, “ꞌHáu đảy sút chaư ꞌcóng thả é kin ꞌtiệc ꞌVện#cai ꞌnị ꞌhuôm ꞌpứng ꞌnọng cón ꞌháu ꞌchí đảy chuốp báp ꞌmo khó#chaư.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 ꞌHáu bók hảư#ꞌhụ, ꞌháu ꞌchí báu#kin ꞌtiệc ꞌnị#máư, ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌnị đảy hên ók nẳng phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm au cốc lảu mák ít ꞌmá cáo ꞌquám đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Au cốc lảu ꞌnị dai păn căn kin#ꞌí.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 ꞌHáu bók hảư#ꞌhụ, ꞌháu ꞌchí báu#kin lảu mák ít ꞌnị#máư, ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌmá.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm au béng tay ꞌmá cáo ꞌquám đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo bít ók nhé hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Ăn ꞌnị ꞌmen ꞌmo ꞌkính ꞌháu ꞌnhóm sia ꞌpưa ꞌpứng#ꞌnọng. ꞌDệt ꞌnéo ꞌnị ꞌpưa hảư chứ chăm#ꞌháu.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Kin khảu ꞌléng#ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm cốc lảu ꞌdệt ꞌsướng điêu ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Cốc lảu ꞌnị ꞌmen ꞌquám nhẳn pao máư khong Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmen ꞌlượt ꞌháu lay ók ꞌpưa ꞌpứng#ꞌnọng.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Hák ꞌphắng#ꞌnớ, phủ ꞌchí phản ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ ꞌnăng ꞌhuôm ꞌpán ꞌháu dú#nỉ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchí ꞌchọ tai ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌvạy#ꞌlẹo. Hák#ꞌva ꞌsội nắc ꞌchí tốc sáư hua phủ phản ꞌháu#ꞌnặn.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ tham căn#ꞌva, “ꞌMen phủ đaư cuông mốt ꞌháu ꞌchí ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn?”
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 ꞌLẹo nẳng cuông mốt sau ꞌdiến ꞌmí ꞌviạk ꞌcại thiêng căn ꞌva phaư pên nháư#ꞌsứa.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva: “Pua ꞌcốn táng ꞌphắn téng đa ꞌmặc sủ ꞌquiến ác ꞌhại sáư dên#ꞌpay, phủ ꞌmí ꞌquiến téng đa ꞌhiạk#ꞌva pên phủ chaư#bun.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Hák#ꞌva ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhá đảy ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn. ꞌVa phủ đaư pên nháư cón#sáu, hảư ꞌdệt ꞌsướng pên ꞌnọi sia#sáu, ꞌlẹo phủ pên cốc lỏ#hảư ꞌdệt ꞌsướng ꞌcốn ꞌchạư#thôi.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 ꞌSướng phủ ꞌnăng ꞌpán kéng phủ ꞌchạư ꞌmen phaư ꞌvén nháư#ꞌsứa, ꞌcọ ꞌchọ ꞌmen phủ ꞌnăng ꞌpán ꞌnặn#lo. Hák#ꞌva ꞌháu dú nẳng ꞌpứng ꞌnọng ꞌdệt ꞌsướng ꞌcốn ꞌchạư#thôi.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 ꞌMưa ꞌháu chuốp ꞌdạk#ꞌchá, ꞌpứng ꞌnọng ꞌcọ báu#ꞌkhới ꞌváng sia ꞌháu sắc#ꞌtưa.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ꞌháu dao phép ꞌquiến hảư ꞌháu ꞌsướng#đaư, ꞌháu ꞌcọ ꞌchí dao phép ꞌquiến hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌsướng#ꞌnặn,
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 ꞌpưa ꞌpứng ꞌnọng chắng ꞌchí đảy kin khảu kin ꞌnặm ꞌhuôm ꞌpán ꞌháu dú nẳng phén ꞌhôm ꞌngáu#ꞌháu, ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌnăng ꞌtến ꞌván ꞌviạk hảư síp song ꞌhọ ꞌháng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌSi‑ꞌmôn ꞌhới, phi ꞌSa‑tan ꞌcọ đảy so phép ꞌdệt thử ꞌquám ꞌchưa ꞌpứng#ꞌnọng, ꞌchí ꞌdệt ꞌsướng ꞌcốn phắt khảu au kép ók#sia.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 ꞌHáu ꞌcọ đảy đé so Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌnọng báu#hảư khát sia ꞌquám#ꞌchưa. ꞌSướng ꞌnặn ꞌchớ ꞌnọng ꞌmí chaư táo ꞌcứn ꞌmá ha#ꞌháu, hảư ꞌnọng tủm ꞌpúa chaư ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng chủm mú hảư ꞌchưa mẳn khửn#tứm.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 ꞌSi‑ꞌmôn [ꞌchư ꞌnọi ꞌva Pê‑tô] chắng tóp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌnọng ꞌpọm ꞌchí pay ꞌtoi ꞌTan chảu#ꞌlẹo, ta#ꞌva khảu ꞌtú ꞌhứ#ꞌva tai sia ꞌcọ#đi.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Pê‑tô ꞌhới, ꞌháu ꞌvạu hảư ꞌnọng#ꞌhụ, cón cáy khăn ꞌmự#ꞌnị, ꞌnọng ꞌchí thiêng sia báu#ꞌhụ ꞌháu ꞌhọt sam#ꞌtưa.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham mốt sau#máư, “ꞌMưa ꞌháu đảy sống ꞌpứng ꞌnọng ók pay páo#kháo, ꞌlẹo báu#hảư au túi#ꞌngớn, thông#ꞌchương, kéng ꞌhái pay ꞌtoi#ꞌnặn, ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhắng khát khơn săng#é?”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 ꞌLẹo ꞌTan chảu bók sau ꞌva, “ꞌKhạy ꞌnị ꞌva phủ đaư ꞌmí túi#ꞌngớn, ꞌmí thông ꞌchương ꞌcọ hảư au pay#ꞌnớ. Phủ đaư báu#ꞌmí đáp ꞌcọ hảư khai sửa binh pay ꞌsự#au.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, sáu ꞌtứ ꞌháu ꞌsướng ꞌcốn ꞌsội#ác, ꞌháu bók hảư ꞌhụ#ꞌva, khót ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ hên pên ók#ꞌtẹ. ꞌPặp ꞌchiến théng đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy ꞌhọt ꞌviạk ꞌháu ꞌsướng#đaư, ꞌcọ ꞌchí hên pên ók ꞌsướng#ꞌnặn.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Mốt sau chắng#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌháu ꞌcọ ꞌmí song ꞌmạk đáp ꞌlẹo#lo.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók pay ha ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn ꞌsướng ꞌlớng đảy ꞌdệt#ꞌmá, ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌcọ pay#ꞌtoi.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 ꞌMưa ꞌhọt bón#ꞌlẹo, ꞌTan chảu chắng bók sau#ꞌva, “Au căn đé so Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌnhá hảư ꞌpứng ꞌnọng tốc ꞌquám ꞌlứa pay ꞌtoi ꞌluống#phít.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌpai ók pay đắc sia dáo ꞌchua hin thỉm#ꞌhọt, ꞌlẹo ꞌtạu kháu ꞌlống cáo ꞌquám đé so Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 “ꞌPo#ꞌhới, ꞌva sôm chaư#ꞌPo, so hảư ꞌLụk ník ꞌvện sia ꞌviạk báp ꞌmo khó chaư#ꞌnị. Hák#ꞌva so ꞌnhá hảư ꞌtoi chaư#ꞌLụk, hảư ꞌtoi chaư ꞌPo#thôi.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đé so ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌdiến ꞌmí tiên ꞌchạư té ꞌphạ ꞌmá tủm ꞌpúa tứm ꞌhéng#hảư.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Cuông ꞌchớ khổ báp chaư ꞌto đaư, ꞌTan chảu ꞌnhương sáư chaư đé so Chảu Pua#ꞌPhạ, chao hứa lay ók ꞌmá pên ꞌsướng pớp ꞌlượt ꞌdọi tốc ꞌlống#đin.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Vảy so ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ tứn khửn ꞌcứn pay ha mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng#ꞌTan, hên sau ꞌnón lắp ón ꞌhéng dú ꞌpộ ꞌvuốn ꞌtộc chaư#lai.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sáư sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng chắng ꞌnón lắp dú ꞌsịn#ꞌlế. Tứn đé so Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌí, chắng ꞌchí báu#tốc ꞌquám ꞌlứa pay ꞌtoi ꞌluống#phít.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang ꞌvạu báu#ꞌhế sút#khót, ꞌdiến hên ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi Du‑đa, ꞌmắn ꞌmen phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan#chảu. Du‑đa ꞌdiến khảu ꞌmá chúp kẻm ꞌTan#chảu.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu hảư ꞌmắn#ꞌva, “Du‑đa ꞌhới, chảu chúp kẻm ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, ꞌpưa ꞌdệt mai phản ꞌháu#ꞌquá.”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên phen ꞌcốn ꞌnặn ꞌchí ꞌmá pắt ꞌTan#chảu, sau ꞌdiến ꞌvạu#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌchí hảư ꞌpứng ꞌnọng au đáp sủ sau#báu?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 ꞌMí phủ#ꞌnưng cuông mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌdiến ꞌphắn hu ꞌphượng khoa ꞌcốn ꞌhướn mo luông chao#khát.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng hảm mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Thôi#ꞌí, đảy#lo.” ꞌTan chảu ꞌdiến ꞌchắm bón hu khát phủ ꞌnặn ꞌdệt hảư hóm đi ꞌsướng#cáu.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu hảư mốt mo#cốc, ꞌpứng quan bớng ꞌhướn vảy ꞌsớ cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌmá pắt ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng chảu chắng khắm đáp khắm ꞌton ꞌmá pắt ꞌháu ꞌsướng ꞌcốn cướp ꞌsịn#ꞌlế.
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 ꞌChu ꞌmự ꞌháu dú cắp ꞌpứng chảu nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng chảu chắng báu#pắt au#ꞌháu. Hák ꞌchớ ꞌnị ꞌmen ꞌchớ ꞌpứng chảu kéng ꞌchớ phép ꞌquiến ꞌtáng ꞌmựt đăm ꞌlẹo#lo.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Phen ꞌcốn ꞌmá pắt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnẹp ꞌTan chảu khảu pay cá ꞌhướn mo#luông. Pê‑tô ꞌcọ dú đắc đắc ꞌnhang ꞌtoi lăng#pay.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Sau au căn đăng ꞌpháy ꞌnăng phinh dú cuông#ꞌcuông. Pê‑tô ꞌcọ khảu ꞌnăng ꞌtoi#sau.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 ꞌMí phủ ꞌnhính ꞌchạư#ꞌnưng hên Pê‑tô ꞌnăng dú bón ꞌpháy#ꞌhung, bớng pắc sáư ꞌdiến ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌcọ đảy kin dú ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu.”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Pê‑tô ꞌcọ thiêng sia ꞌva, “Í#ꞌhới, khỏi báu#ꞌhụ chắc ꞌmắn cá#đaư.”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 ꞌChộp ꞌnưng ꞌcọ ꞌmí phủ ứn hên Pê‑tô máư ꞌdiến ꞌtuộng#ꞌva, “Chảu ꞌcọ ꞌmen mốt điêu#sau.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Dáo ꞌchớ ꞌlống ꞌhố#ꞌnưng, ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng máư ꞌvạu ꞌmí lắc bắc ꞌmí khéo#ꞌva, “Phủ ꞌnị đảy kin dú ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtẹ#lo, ꞌmắn ꞌcọ ꞌmen ꞌcốn phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê ꞌsướng điêu#căn.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Pê‑tô thiêng sia#máư, “ꞌLúng#ꞌhới, chắc chảu ꞌvạu săng khỏi ꞌcọ báu#ꞌhụ.”
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom chắng ꞌngoại nả ꞌmá bớng Pê‑tô. Pê‑tô ꞌdiến ngắm ꞌhọt ꞌquám ꞌTan chảu đảy ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva, “Cón cáy khăn ꞌmự#ꞌnị, ꞌnọng ꞌchí thiêng sia báu#ꞌhụ ꞌháu ꞌhọt sam#ꞌtưa.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 ꞌLẹo Pê‑tô ꞌdiến ók pay ꞌtáng ꞌnọk khék hảy khửn ꞌtộc khôm chaư#lai.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 ꞌPứng phủ phảu ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ au căn ꞌvạu đu#ꞌngai ꞌtếng ꞌtặp ti ꞌTan#chảu.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Sau au phả ꞌpắn ta ꞌTan ꞌlẹo bók#ꞌva, “Siếng bớng#đú, phaư ꞌtặp ti ꞌmứng?”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 ꞌLẹo sau ꞌcọ ꞌvạu lai ꞌnéo ác đu ꞌngai ꞌTan chảu é#máư.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng thảu ké bản#ꞌmướng, ꞌtếng#cá mốt mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌmá ꞌsúm#căn, hảư ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá sét ꞌván tó nả#sau.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Sau tham ꞌTan#chảu, “ꞌVa chảu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌtẹ, bók hảư ꞌsúm khỏi ꞌhụ#đú.”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ꞌháu tham ꞌpứng chảu ꞌcọ ꞌchí báu#tóp.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me ­soltareis.
69 Hák#ꞌva té ꞌnị pay#nả, ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌnăng ꞌhiếng sảng ꞌphượng khoa Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí phép ꞌquiến sung#sút.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Mốt ꞌcốn sét ꞌván phaư ꞌcọ tham#ꞌva, “ꞌCợn chảu pên ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ#báu?”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Mốt ꞌcốn sét ꞌván ổ ꞌtố căn#ꞌva, “ꞌSúm ꞌháu đảy ꞌnghín cắp#hu, ꞌvạu ók sốp khong ꞌmắn#ꞌlẹo, báu#thả ha au chứng săng tứm máư ꞌlẹo#lo.”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.