Lucas 22
Tai Dam (BLT) vs ARC
1 Khỏn ꞌchí ꞌhọt khuốp ꞌnhám kin khảu béng báu#sáư ꞌchựa#pẻng, khék#ꞌva ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 ꞌPứng mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌcọ sáo ha ꞌtáng ꞌlặc khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sia, ꞌpưa#ꞌva sau dản dên ꞌpay [ꞌhụ ꞌlẹo ꞌchí ꞌnắn ꞌnướng#khửn].
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 ꞌChớ ꞌnặn phi ꞌSa‑tan khảu ꞌchuốn chaư Du‑đa phủ khék ꞌva ꞌI‑ꞌsa‑ca‑ꞌli‑ốt, ꞌmắn pên phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Du‑đa chắng pay ổ sô cắp mốt mo cốc kéng ꞌpứng quan bớng ꞌhướn vảy#ꞌsớ, ꞌnéo ꞌmắn ꞌchí phản dao Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư#sau.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 ꞌPứng phen ꞌnặn đảy ꞌnghín ꞌcọ sôm chaư#lai, ꞌdiến nhẳn#ꞌva ꞌchí au ꞌngớn hảư#ꞌmắn.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Du‑đa ꞌpọm chaư cắp sau ꞌlẹo ꞌcọ ha ꞌchớ đaư báu#ꞌmí dên ꞌpay dú nẳng chắng ꞌchí phản dao ꞌTan chảu hảư#sau.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 ꞌHọt ꞌmự kin khảu béng báu#sáư ꞌchựa#pẻng, ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌchu ꞌchúa ꞌhướn ꞌchọ khả ꞌdo vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌchạư Pê‑tô cắp Dô‑ꞌhăn pay#cón, pay ꞌkhặn ꞌkháng đa ꞌpán ꞌvạy thả mốt ꞌTan#chảu.
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Sau tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChí hảư ꞌpứng ꞌnọng pay đa ꞌpán dú bón#đaư?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 ꞌTan chảu tóp sau ꞌva, “ꞌChớ ꞌpứng ꞌnọng khảu pay cuông ꞌmướng hák ꞌchí ꞌpọ ꞌpo ꞌchái#ꞌnưng bék hay ꞌnặm#ꞌmá. Chắng ꞌcoi au căn ꞌtoi lăng ꞌmắn#pay, ꞌmắn khảu ꞌhướn đaư ꞌcọ khảu pay ꞌtoi ꞌmắn#ꞌnớ.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 ꞌLẹo chắng ꞌvạu sú chảu ꞌhướn#ꞌva, ‘ꞌSáy bók hảư ꞌmá tham ꞌva: Hỏng ꞌchí hảư ꞌsáy cắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌsáy kin khảu ꞌnặn dú cá đaư#ꞌlế?’
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Chảu ꞌhướn ꞌchí ꞌchị hảư ꞌpứng ꞌnọng hên hỏng nháư#ꞌnưng dú thản ꞌtếng ꞌmí tắng ꞌpán ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy mết#ꞌlẹo. Chắng đa ꞌpán ꞌvạy dú bón hẳn#ꞌnớ.”
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Song ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌcọ hên pên ꞌsướng ꞌquám ꞌTan chảu đảy sắng sau ꞌnặn#ꞌtẹ. Sau chắng au căn đa ꞌpán ꞌtiệc ꞌVện cai ꞌvạy#thả.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 ꞌHọt ꞌchớ ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌnăng kin ꞌhuôm ꞌpán mốt ꞌlam ꞌchạư páo#kháo.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 ꞌTan chảu ꞌvạu cắp sau#ꞌva, “ꞌHáu đảy sút chaư ꞌcóng thả é kin ꞌtiệc ꞌVện#cai ꞌnị ꞌhuôm ꞌpứng ꞌnọng cón ꞌháu ꞌchí đảy chuốp báp ꞌmo khó#chaư.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 ꞌHáu bók hảư#ꞌhụ, ꞌháu ꞌchí báu#kin ꞌtiệc ꞌnị#máư, ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌnị đảy hên ók nẳng phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.”
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm au cốc lảu mák ít ꞌmá cáo ꞌquám đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Au cốc lảu ꞌnị dai păn căn kin#ꞌí.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 ꞌHáu bók hảư#ꞌhụ, ꞌháu ꞌchí báu#kin lảu mák ít ꞌnị#máư, ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌmá.”
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm au béng tay ꞌmá cáo ꞌquám đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo bít ók nhé hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Ăn ꞌnị ꞌmen ꞌmo ꞌkính ꞌháu ꞌnhóm sia ꞌpưa ꞌpứng#ꞌnọng. ꞌDệt ꞌnéo ꞌnị ꞌpưa hảư chứ chăm#ꞌháu.”
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Kin khảu ꞌléng#ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khắm cốc lảu ꞌdệt ꞌsướng điêu ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Cốc lảu ꞌnị ꞌmen ꞌquám nhẳn pao máư khong Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌmen ꞌlượt ꞌháu lay ók ꞌpưa ꞌpứng#ꞌnọng.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Hák ꞌphắng#ꞌnớ, phủ ꞌchí phản ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ ꞌnăng ꞌhuôm ꞌpán ꞌháu dú#nỉ.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 ꞌHáu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchí ꞌchọ tai ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌvạy#ꞌlẹo. Hák#ꞌva ꞌsội nắc ꞌchí tốc sáư hua phủ phản ꞌháu#ꞌnặn.”
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ tham căn#ꞌva, “ꞌMen phủ đaư cuông mốt ꞌháu ꞌchí ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn?”
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 ꞌLẹo nẳng cuông mốt sau ꞌdiến ꞌmí ꞌviạk ꞌcại thiêng căn ꞌva phaư pên nháư#ꞌsứa.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva: “Pua ꞌcốn táng ꞌphắn téng đa ꞌmặc sủ ꞌquiến ác ꞌhại sáư dên#ꞌpay, phủ ꞌmí ꞌquiến téng đa ꞌhiạk#ꞌva pên phủ chaư#bun.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Hák#ꞌva ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhá đảy ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn. ꞌVa phủ đaư pên nháư cón#sáu, hảư ꞌdệt ꞌsướng pên ꞌnọi sia#sáu, ꞌlẹo phủ pên cốc lỏ#hảư ꞌdệt ꞌsướng ꞌcốn ꞌchạư#thôi.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 ꞌSướng phủ ꞌnăng ꞌpán kéng phủ ꞌchạư ꞌmen phaư ꞌvén nháư#ꞌsứa, ꞌcọ ꞌchọ ꞌmen phủ ꞌnăng ꞌpán ꞌnặn#lo. Hák#ꞌva ꞌháu dú nẳng ꞌpứng ꞌnọng ꞌdệt ꞌsướng ꞌcốn ꞌchạư#thôi.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 ꞌMưa ꞌháu chuốp ꞌdạk#ꞌchá, ꞌpứng ꞌnọng ꞌcọ báu#ꞌkhới ꞌváng sia ꞌháu sắc#ꞌtưa.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ꞌháu dao phép ꞌquiến hảư ꞌháu ꞌsướng#đaư, ꞌháu ꞌcọ ꞌchí dao phép ꞌquiến hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌsướng#ꞌnặn,
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 ꞌpưa ꞌpứng ꞌnọng chắng ꞌchí đảy kin khảu kin ꞌnặm ꞌhuôm ꞌpán ꞌháu dú nẳng phén ꞌhôm ꞌngáu#ꞌháu, ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌnăng ꞌtến ꞌván ꞌviạk hảư síp song ꞌhọ ꞌháng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌSi‑ꞌmôn ꞌhới, phi ꞌSa‑tan ꞌcọ đảy so phép ꞌdệt thử ꞌquám ꞌchưa ꞌpứng#ꞌnọng, ꞌchí ꞌdệt ꞌsướng ꞌcốn phắt khảu au kép ók#sia.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 ꞌHáu ꞌcọ đảy đé so Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌnọng báu#hảư khát sia ꞌquám#ꞌchưa. ꞌSướng ꞌnặn ꞌchớ ꞌnọng ꞌmí chaư táo ꞌcứn ꞌmá ha#ꞌháu, hảư ꞌnọng tủm ꞌpúa chaư ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng chủm mú hảư ꞌchưa mẳn khửn#tứm.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 ꞌSi‑ꞌmôn [ꞌchư ꞌnọi ꞌva Pê‑tô] chắng tóp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌnọng ꞌpọm ꞌchí pay ꞌtoi ꞌTan chảu#ꞌlẹo, ta#ꞌva khảu ꞌtú ꞌhứ#ꞌva tai sia ꞌcọ#đi.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “Pê‑tô ꞌhới, ꞌháu ꞌvạu hảư ꞌnọng#ꞌhụ, cón cáy khăn ꞌmự#ꞌnị, ꞌnọng ꞌchí thiêng sia báu#ꞌhụ ꞌháu ꞌhọt sam#ꞌtưa.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham mốt sau#máư, “ꞌMưa ꞌháu đảy sống ꞌpứng ꞌnọng ók pay páo#kháo, ꞌlẹo báu#hảư au túi#ꞌngớn, thông#ꞌchương, kéng ꞌhái pay ꞌtoi#ꞌnặn, ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhắng khát khơn săng#é?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 ꞌLẹo ꞌTan chảu bók sau ꞌva, “ꞌKhạy ꞌnị ꞌva phủ đaư ꞌmí túi#ꞌngớn, ꞌmí thông ꞌchương ꞌcọ hảư au pay#ꞌnớ. Phủ đaư báu#ꞌmí đáp ꞌcọ hảư khai sửa binh pay ꞌsự#au.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, sáu ꞌtứ ꞌháu ꞌsướng ꞌcốn ꞌsội#ác, ꞌháu bók hảư ꞌhụ#ꞌva, khót ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ hên pên ók#ꞌtẹ. ꞌPặp ꞌchiến théng đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy ꞌhọt ꞌviạk ꞌháu ꞌsướng#đaư, ꞌcọ ꞌchí hên pên ók ꞌsướng#ꞌnặn.”
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Mốt sau chắng#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌháu ꞌcọ ꞌmí song ꞌmạk đáp ꞌlẹo#lo.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók pay ha ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn ꞌsướng ꞌlớng đảy ꞌdệt#ꞌmá, ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌcọ pay#ꞌtoi.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 ꞌMưa ꞌhọt bón#ꞌlẹo, ꞌTan chảu chắng bók sau#ꞌva, “Au căn đé so Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi ꞌnhá hảư ꞌpứng ꞌnọng tốc ꞌquám ꞌlứa pay ꞌtoi ꞌluống#phít.”
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌpai ók pay đắc sia dáo ꞌchua hin thỉm#ꞌhọt, ꞌlẹo ꞌtạu kháu ꞌlống cáo ꞌquám đé so Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “ꞌPo#ꞌhới, ꞌva sôm chaư#ꞌPo, so hảư ꞌLụk ník ꞌvện sia ꞌviạk báp ꞌmo khó chaư#ꞌnị. Hák#ꞌva so ꞌnhá hảư ꞌtoi chaư#ꞌLụk, hảư ꞌtoi chaư ꞌPo#thôi.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đé so ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌdiến ꞌmí tiên ꞌchạư té ꞌphạ ꞌmá tủm ꞌpúa tứm ꞌhéng#hảư.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Cuông ꞌchớ khổ báp chaư ꞌto đaư, ꞌTan chảu ꞌnhương sáư chaư đé so Chảu Pua#ꞌPhạ, chao hứa lay ók ꞌmá pên ꞌsướng pớp ꞌlượt ꞌdọi tốc ꞌlống#đin.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Vảy so ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ tứn khửn ꞌcứn pay ha mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng#ꞌTan, hên sau ꞌnón lắp ón ꞌhéng dú ꞌpộ ꞌvuốn ꞌtộc chaư#lai.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sáư sau#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng chắng ꞌnón lắp dú ꞌsịn#ꞌlế. Tứn đé so Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌí, chắng ꞌchí báu#tốc ꞌquám ꞌlứa pay ꞌtoi ꞌluống#phít.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang ꞌvạu báu#ꞌhế sút#khót, ꞌdiến hên ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi Du‑đa, ꞌmắn ꞌmen phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌcốn ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan#chảu. Du‑đa ꞌdiến khảu ꞌmá chúp kẻm ꞌTan#chảu.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu hảư ꞌmắn#ꞌva, “Du‑đa ꞌhới, chảu chúp kẻm ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, ꞌpưa ꞌdệt mai phản ꞌháu#ꞌquá.”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên phen ꞌcốn ꞌnặn ꞌchí ꞌmá pắt ꞌTan#chảu, sau ꞌdiến ꞌvạu#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌchí hảư ꞌpứng ꞌnọng au đáp sủ sau#báu?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 ꞌMí phủ#ꞌnưng cuông mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌdiến ꞌphắn hu ꞌphượng khoa ꞌcốn ꞌhướn mo luông chao#khát.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng hảm mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “Thôi#ꞌí, đảy#lo.” ꞌTan chảu ꞌdiến ꞌchắm bón hu khát phủ ꞌnặn ꞌdệt hảư hóm đi ꞌsướng#cáu.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu hảư mốt mo#cốc, ꞌpứng quan bớng ꞌhướn vảy ꞌsớ cắp ꞌpứng thảu ké bản ꞌmướng ꞌmá pắt ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng chảu chắng khắm đáp khắm ꞌton ꞌmá pắt ꞌháu ꞌsướng ꞌcốn cướp ꞌsịn#ꞌlế.
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 ꞌChu ꞌmự ꞌháu dú cắp ꞌpứng chảu nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng chảu chắng báu#pắt au#ꞌháu. Hák ꞌchớ ꞌnị ꞌmen ꞌchớ ꞌpứng chảu kéng ꞌchớ phép ꞌquiến ꞌtáng ꞌmựt đăm ꞌlẹo#lo.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Phen ꞌcốn ꞌmá pắt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnẹp ꞌTan chảu khảu pay cá ꞌhướn mo#luông. Pê‑tô ꞌcọ dú đắc đắc ꞌnhang ꞌtoi lăng#pay.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Sau au căn đăng ꞌpháy ꞌnăng phinh dú cuông#ꞌcuông. Pê‑tô ꞌcọ khảu ꞌnăng ꞌtoi#sau.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 ꞌMí phủ ꞌnhính ꞌchạư#ꞌnưng hên Pê‑tô ꞌnăng dú bón ꞌpháy#ꞌhung, bớng pắc sáư ꞌdiến ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌcọ đảy kin dú ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Pê‑tô ꞌcọ thiêng sia ꞌva, “Í#ꞌhới, khỏi báu#ꞌhụ chắc ꞌmắn cá#đaư.”
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 ꞌChộp ꞌnưng ꞌcọ ꞌmí phủ ứn hên Pê‑tô máư ꞌdiến ꞌtuộng#ꞌva, “Chảu ꞌcọ ꞌmen mốt điêu#sau.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Dáo ꞌchớ ꞌlống ꞌhố#ꞌnưng, ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng máư ꞌvạu ꞌmí lắc bắc ꞌmí khéo#ꞌva, “Phủ ꞌnị đảy kin dú ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtẹ#lo, ꞌmắn ꞌcọ ꞌmen ꞌcốn phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê ꞌsướng điêu#căn.”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Pê‑tô thiêng sia#máư, “ꞌLúng#ꞌhới, chắc chảu ꞌvạu săng khỏi ꞌcọ báu#ꞌhụ.”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom chắng ꞌngoại nả ꞌmá bớng Pê‑tô. Pê‑tô ꞌdiến ngắm ꞌhọt ꞌquám ꞌTan chảu đảy ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva, “Cón cáy khăn ꞌmự#ꞌnị, ꞌnọng ꞌchí thiêng sia báu#ꞌhụ ꞌháu ꞌhọt sam#ꞌtưa.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 ꞌLẹo Pê‑tô ꞌdiến ók pay ꞌtáng ꞌnọk khék hảy khửn ꞌtộc khôm chaư#lai.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 ꞌPứng phủ phảu ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ au căn ꞌvạu đu#ꞌngai ꞌtếng ꞌtặp ti ꞌTan#chảu.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Sau au phả ꞌpắn ta ꞌTan ꞌlẹo bók#ꞌva, “Siếng bớng#đú, phaư ꞌtặp ti ꞌmứng?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 ꞌLẹo sau ꞌcọ ꞌvạu lai ꞌnéo ác đu ꞌngai ꞌTan chảu é#máư.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng thảu ké bản#ꞌmướng, ꞌtếng#cá mốt mo cốc cắp ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng ꞌmá ꞌsúm#căn, hảư ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá sét ꞌván tó nả#sau.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Sau tham ꞌTan#chảu, “ꞌVa chảu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌtẹ, bók hảư ꞌsúm khỏi ꞌhụ#đú.”
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ꞌháu tham ꞌpứng chảu ꞌcọ ꞌchí báu#tóp.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Hák#ꞌva té ꞌnị pay#nả, ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌnăng ꞌhiếng sảng ꞌphượng khoa Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí phép ꞌquiến sung#sút.”
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Mốt ꞌcốn sét ꞌván phaư ꞌcọ tham#ꞌva, “ꞌCợn chảu pên ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ#báu?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Mốt ꞌcốn sét ꞌván ổ ꞌtố căn#ꞌva, “ꞌSúm ꞌháu đảy ꞌnghín cắp#hu, ꞌvạu ók sốp khong ꞌmắn#ꞌlẹo, báu#thả ha au chứng săng tứm máư ꞌlẹo#lo.”
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.