Lucas 19

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay cai cuông ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌli‑cô.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí ꞌchái ꞌhăng phủ#ꞌnưng ꞌmí ꞌquiến cuông mốt ꞌcốn kếp#quí, ꞌchư ꞌva ꞌSặc‑ꞌkhai.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 ꞌSặc‑ꞌkhai é hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hák#ꞌva ꞌmắn pên ꞌcốn#tắm, phung ꞌcốn ế#lai băng#sia.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 ꞌMắn ꞌdiến ꞌlen cai ꞌpứng ꞌcốn pay ꞌtáng nả bón Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí ꞌmá#cai, ꞌlẹo khửn co ꞌmạy thả bớng ꞌTan#chảu.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ꞌhọt bón#ꞌnặn, ꞌTan chảu hen nả khửn khék ꞌchư ꞌmắn#ꞌva, “ꞌSặc‑ꞌkhai ꞌhới, ꞌlống ꞌmá#ꞌvắn. ꞌMự ꞌnị ꞌháu ꞌchí ꞌdặng dú nẳng ꞌhướn#chảu.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 ꞌSặc‑ꞌkhai ꞌcọ ꞌphạo ꞌlống ꞌmá ꞌmuôn ꞌmớng tỏn ꞌhặp ꞌTan#chảu.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 ꞌCốn ꞌtếng lai hên ꞌsướng ꞌnặn, phaư ꞌcọ chốm#ꞌva, “ꞌTan phủ ꞌnị chắng ꞌhiạk pay ꞌdặng dú nẳng ꞌhướn ꞌcốn báp ꞌsội ꞌsịn#ꞌlế.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 ꞌLẹo ꞌSặc‑ꞌkhai ꞌdiến tứn khửn tó nả ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌkhạy ꞌngớn ꞌcắm ꞌchương khong khỏi ꞌchí béng păn au pay ꞌchoi ꞌcốn ꞌcặt khó thóng#ꞌnưng. ꞌVa khỏi hák ꞌmí chaư ꞌcột chan kin ꞌngớn ꞌcắm sáu ꞌto đaư ꞌcọ ꞌchí so păng hảư sau ꞌcộp sí#ꞌto.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók#ꞌva, “ꞌMự ꞌnị ꞌchúa ꞌhướn ꞌnị đảy khói sia báp ꞌsội#ꞌlẹo, ꞌpưa#ꞌva phủ ꞌnị ꞌcọ ꞌmen ꞌchựa sai pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 ꞌHáu phủ ꞌmá pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌcọ ꞌpưa ꞌmá sáo ha ꞌchoi phủ lông pay ꞌtáng phít hảư đảy khói sia báp#ꞌsội.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Chăm ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌpứng phủ đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu cắp ꞌSặc‑ꞌkhai ꞌnặn, sau ngắm#ꞌva phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí ók ꞌmá hảư hên#ꞌvắn. ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu đải khái sú sau#ꞌva:
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “ꞌMí quan phủ#ꞌnưng ꞌchí đảy ók pay cá ꞌmướng đắc ꞌpưa ꞌhặp au ꞌquiến khửn pên pua ꞌlẹo ꞌchí táo ꞌcứn#ꞌmá.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Quan phủ ꞌnặn chắng khék síp ꞌcốn ꞌhướn#ꞌmá, ꞌlẹo dao ꞌngớn hảư sau mỏi ꞌcốn ꞌhọi#măn, ꞌtếng bók#ꞌva, ‘Au ꞌngớn ꞌnị pay ꞌcạ khai ꞌtạu ꞌhọt ꞌchớ ꞌháu ꞌcứn ꞌmá#ꞌnớ.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Hák#ꞌva dên ꞌpay ꞌmướng ꞌnặn ꞌchắng#quan, sau chắng sống phủ tang nả pay ꞌkiện cá ꞌmướng đắc#ꞌnặn, sau báu#é hảư quan phủ ꞌnị ꞌmá pên pua#sau.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Lăng ꞌmá quan đảy ꞌhặp au ꞌquiến khửn pên pua ꞌlẹo ꞌcứn#ꞌmá, chắng khék au ꞌpứng ꞌcốn quan đảy dao ꞌngớn hảư ꞌnặn ꞌmá#tham, ꞌpưa é ꞌhụ phủ đaư ꞌcạ khai đảy mả ꞌnọi lai ꞌto#đaư.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Phủ thứ ꞌnưng ꞌmá ꞌvạu#sú, ‘ꞌChiếng#ꞌtan, ꞌngớn ꞌhọi măn ꞌnặn đảy mả ók síp#ꞌto.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Quan chắng sưng ꞌmắn#ꞌva, ‘Đi#lai, chảu pên ꞌcốn ꞌhướn phủ#đi. Dao khong ꞌlệc ꞌnọi ꞌvạy hảư ꞌcọ ꞌchưa chaư#đảy. ꞌChí hảư chảu ꞌlăm đu síp ꞌmướng#ꞌnớ.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Phủ thứ song ꞌmá ꞌvạu#sú, ‘ꞌChiếng ꞌtan, ꞌngớn ꞌtan ꞌnặn đảy mả ók hả#ꞌto.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Quan chắng sưng ꞌmắn#ꞌva, ‘Hảư chảu ꞌlăm đu hả ꞌmướng#ꞌnớ.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 ꞌCốn ꞌhướn phủ ꞌnưng ꞌmá ꞌvạu sú#máư, ‘ꞌChiếng#ꞌtan, ꞌngớn ꞌtan hảư khỏi ꞌnặn đảy au pay hó khăn#ꞌvạy, ꞌị#ꞌnế.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Khỏi dản ꞌto ꞌtan#chê, ꞌcọ ꞌpưa ꞌtan pên ꞌcốn kheng#ꞌcặt, ꞌlớng au ꞌnéo ꞌtan báu#đảy au#sáư, ꞌlớng kiếu bón ꞌtan báu#đảy#ván.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Quan chắng đá ꞌmắn#ꞌva, ‘Bả ꞌcốn ꞌhướn báu#đi, ꞌchí sáư ꞌtội ꞌsướng ꞌquám ꞌmứng ꞌvạu#ꞌnặn. ꞌHụ chắc cu pên ꞌcốn đết#khát, báu#đảy au sáư cu ꞌcọ ꞌnhắng au#đảy, báu#đảy cả đảy#ván cu ꞌcọ ꞌnhắng kiếu#au.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Pên săng ꞌmứng chắng báu#au ꞌngớn pay phák ꞌvạy nẳng ꞌhướn kho#ꞌngớn, ꞌchớ cu táo#ꞌmá ꞌcọ ꞌnhắng ꞌchí đảy ꞌngớn cốc ꞌtếng#cá ꞌngớn#mả.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 ꞌLẹo quan bók ꞌpứng ꞌcốn dưn dú hẳn#ꞌva, ‘Au ꞌngớn ꞌhọi măn bả ꞌnị pay hảư phủ đảy mả ók síp ꞌto ꞌnặn#sia.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Sau chắng tóp#ꞌva, ‘ꞌChiếng ꞌtan, phủ ꞌnặn lỏ#ꞌmí ꞌpắn măn ꞌlẹo#ꞌlế.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Quan ꞌdiến ꞌva, ‘ꞌHáu bók hảư#ꞌhụ, phủ ꞌmí ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. ꞌLẹo phủ báu#ꞌmí, ta#ꞌva ꞌmí săng ꞌcọ ꞌnhắng ꞌchí ꞌchọ au ók sia#máư.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 ꞌKhạy ꞌpứng phủ ꞌdệt khắt ꞌchắng báu#é hảư ꞌháu đảy pên pua sau#ꞌnặn, hảư au sau ꞌmá khả sia tó nả#ꞌháu.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 ꞌTố ꞌquám đải khái sút#ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌnhang pay cón ꞌpá mốt pay ꞌtoi ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Khỏn ꞌchí ꞌhọt bản Bết‑ꞌpha‑ꞌkhê kéng bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia dú sảng ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌchạư song ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu pay ꞌlẹo sắng sau#ꞌva,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Hảư ꞌpứng ꞌnọng pay ha bản ꞌtáng nả ꞌháu#ꞌnị, pay ꞌhọt ꞌlẹo hák ꞌchí hên tô ꞌló ꞌnọi#ꞌnưng phúk ꞌvạy#hẳn, ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌmí phaư đảy khí sắc#ꞌtưa, hảư kẻ au ꞌlẹo chung ꞌmá nỉ#ꞌnớ.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 ꞌVa ꞌmí ꞌcốn#tham, ꞌchí kẻ au pay ꞌdệt#săng, hảư tóp#ꞌva, ‘ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom é#ha,’ ꞌsịn#ꞌnớ.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Song ꞌcốn ꞌchạư pay ꞌcọ hên pên ꞌsướng ꞌquám ꞌTan chảu sắng ꞌnặn#ꞌtẹ.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 ꞌChớ sau đang kẻ ꞌchưạk#dú, ꞌpứng phủ pên chảu tô ꞌló tham#ꞌva, “ꞌChí kẻ au pay ꞌdệt săng#ꞌlế?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Song ꞌcốn ꞌchạư tóp ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom é#ha.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Sau chắng chung tô ꞌló ꞌnọi ꞌnặn ꞌmá hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, au sửa sau pu sáư lăng tô ꞌló ꞌlẹo ꞌphứa ꞌTan chảu khửn#khí.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Cuông ꞌchớ đang khí#pay, ꞌpứng ꞌcốn ꞌcọ au sửa sau pu sáư cang ꞌtáng [hảư ꞌTan chảu#pay].
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 ꞌMưa ꞌmá ꞌhọt bón ꞌchí ꞌlống ꞌpú Ê‑ꞌlai‑ôn, ꞌtếng cá phung ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan phaư ꞌcọ au căn ꞌmuôn ꞌmớng sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ sương#ꞌhéng, ꞌtoi ꞌchu khu lák lửm ăn sau đảy hên#ꞌnặn.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Sau khék chiêu#ꞌva, “So Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom au phúc hảư phủ pên pua ꞌmá tang nả ꞌTan#chảu. So hảư ꞌmí ꞌtiêng an dú ꞌtếng#ꞌphạ, hảư ꞌchư siêng ꞌTan chảu ꞌhung ꞌhướng dú bón sung#sút.”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 ꞌMí kỉ ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai dú ꞌtoi cuông phung ꞌcốn ꞌnặn [báu#sôm chaư] ꞌdiến bók Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, hảm ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌsáy ꞌnặn#é.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 ꞌTan chảu tóp ꞌva, “ꞌHáu bók hảư#ꞌhụ, ta#ꞌva sau báu khék báu#chiêu, ꞌpứng tón đán ꞌcọ hák ꞌchí khék ꞌchí chiêu#khửn.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khỏn ꞌchí#ꞌhọt, ꞌlé hên ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ín đu lai ꞌdiến ꞌnặm ta#lay,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 chắng ꞌvạu#ꞌva, “[ꞌỐ ꞌcốn ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌhới,] ꞌmự ꞌnị su ꞌchọ đảy hên nả ꞌviạk hảư kin đi dú ꞌngai ꞌtiêng#an, hák ꞌkhạy su lỏ#báu#hên nả ꞌviạk ꞌnặn đảy ꞌpưa ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn đảy ꞌsuôn sia su#ꞌlẹo.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 ꞌMí ꞌmự#ꞌnưng sớc ꞌchí ꞌmá ꞌdệt ꞌcú ỏm tăn ꞌpứng su ꞌvạy mết ꞌchu khók ꞌchu#che.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Sáu ꞌchí ꞌmá khả su cắp ꞌlụk tảu ꞌtếng#cá ꞌmướng hảư đắp#sia. Tón đán có#ꞌmướng, tón#ꞌnưng ꞌchốn căn sau ꞌcọ ꞌchí báu#hảư#ꞌmí, ꞌdọn ꞌva ꞌchớ Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌmá ꞌhọt su ꞌcọ báu#ꞌhụ.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu pay nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo sắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌcạ khai nẳng#hẳn ók pay#sia.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 ꞌTan chảu bók#sau, “ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, ‘ꞌHướn vảy#ꞌsớ ꞌháu téng ꞌvạy ꞌdệt bón vảy#so.’ Hák ꞌpứng su lỏ#ꞌmá ꞌdệt pên bón ꞌcốn cướp ꞌcốn ꞌlặc#dú.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 ꞌChu ꞌmự Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ bók son ꞌcốn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌPứng mo#cốc, ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng cắp ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu ꞌcọ au căn ha ꞌluống khả ꞌTan chảu#sia.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Hák ꞌva ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌluống khả#đảy, ꞌpưa dên ꞌpay phaư ꞌcọ au chaư sáư ꞌphắng ꞌquám ꞌTan chảu bók son#dú.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.