Lucas 16
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva: “ꞌCốn#ꞌhăng, ꞌmí phủ đu ꞌviạk#ꞌhướn. ꞌMí ꞌcốn ꞌmá ꞌkiện sáư chảu ꞌhướn phủ ꞌhăng#ꞌva, phủ đu ꞌviạk ꞌhướn ꞌtan đảy ꞌdệt ꞌchương khong ꞌngớn ꞌcắm ꞌtan sia pay#ꞌlạ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Chảu ꞌhướn chắng khék phủ đu ꞌviạk ꞌhướn ꞌnặn ꞌmá#ꞌva, ‘Chảu đu ꞌviạk ꞌhướn ꞌsướng đaư khỏi ꞌcọ đảy ꞌnghín#ꞌlẹo. Au ꞌpặp sổ bớng đu ꞌviạk chảu ꞌnặn ꞌmá hảư#khỏi, ꞌpưa chảu ꞌchí ꞌchọ ók#ꞌviạk.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 Phủ đu ꞌviạk ngắm nẳng cuông chaư#ꞌva, ꞌkhạy ꞌchí ꞌdệt#săng, chảu ꞌhướn ꞌchí sắp ók ꞌviạk#ꞌlẹo. Pay chảng khút đin ꞌhéng ꞌcọ báu#ꞌpó, pay so kin ꞌcọ nả ꞌhại#sáu.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 ꞌMắn chắng ngắm#đảy, ꞌchớ ók ꞌviạk ꞌsứ đaư ꞌpi ꞌnọng chắng ꞌchí ꞌkhớng tỏn ꞌmắn khảu ꞌhướn#sau.
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 ꞌMắn chắng khék au ꞌpứng ꞌcốn ꞌchịu ꞌnợ chảu ꞌhướn ꞌmá tham ꞌtưa#ꞌcốn. Tham phủ#ꞌnưng#ꞌva, ‘Chảu ꞌchịu chảu ꞌhướn khỏi ꞌto#đaư?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Phủ ꞌnặn tóp ꞌva, ‘ꞌChịu ꞌhọi ꞌthúng ꞌnặm#ꞌmắn.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 ꞌLẹo tham phủ#ꞌnưng máư#ꞌva, ‘Chảu ꞌlế ꞌchịu ꞌto#đaư?’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Chảu ꞌhướn chắng sưng phủ đu ꞌviạk ꞌhướn chaư ꞌcột ꞌnặn#ꞌva, ꞌmắn ꞌchang ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lắc#lem, ꞌcọ ꞌpưa ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌnị kin dú nẳng căn ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lắc lem ꞌsứa ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌluống ꞌtáng ꞌhung saư [phái Chảu Pua#ꞌPhạ].
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu bók ꞌpứng ꞌnọng hảư ꞌhụ sủ ꞌngớn ꞌcắm sính khong nẳng ꞌmướng ꞌlum ꞌnị pay ꞌdệt au ꞌpi au#ꞌnọng, ꞌchớ đaư sính khong ꞌnặn mết#pay, sau chắng ꞌchí tỏn ꞌhặp ꞌpứng ꞌnọng khảu sú bón mẳn ꞌdứn ꞌlới#ꞌlới.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Phủ ꞌmí chaư ꞌsư tó ꞌviạk ꞌlệc ꞌnọi ꞌcọ ꞌchí ꞌmí chaư ꞌsư tó ꞌviạk#nháư. Phủ ꞌmí chaư ꞌcột tó ꞌviạk ꞌlệc ꞌnọi ꞌcọ ꞌchí ꞌmí chaư ꞌcột tó ꞌviạk#nháư.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌva ꞌpứng ꞌnọng báu#chaư ꞌsư tó ꞌngớn ꞌcắm ꞌchương khong nẳng ꞌmướng ꞌlum#ꞌnị, [Chảu Pua ꞌPhạ] ꞌcọ ꞌchí báu#dao ꞌnéo quí ꞌpéng#ꞌtẹ hảư ꞌpứng ꞌnọng#đảy.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng báu#chaư ꞌsư tó ꞌchương khong#sáu, [Chảu Pua ꞌPhạ] ꞌcọ ꞌchí báu#au ꞌchương hảư pên khong#chảu.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Báu#hón ꞌmí phủ đaư ꞌkhớng nả ꞌviạk hảư song phủ pên#chảu, ꞌpưa#ꞌva ꞌchí ꞌchắng chảu phủ ꞌnị pay ꞌhặc chảu phủ#ꞌnặn, ꞌhứ#ꞌva mẳn chaư tó chảu phủ ꞌnị lỏ#đu ꞌngai chảu phủ#ꞌnặn. ꞌNéo ꞌnặn#lo, ꞌpứng ꞌnọng ꞌchí ꞌkhớng ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá ꞌviạk ꞌhăng ꞌmí ꞌpọm căn báu#đảy.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai pên ꞌcốn ꞌmặc ꞌhăng#ꞌmí, ꞌmưa sau đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến au căn bưn sốp sáư ꞌTan#chảu.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sáư sau#ꞌva: “ꞌPứng chảu#ꞌlế, phủ ảng ꞌva chảu pên ꞌcốn đi ꞌmí ꞌmen tó nả phủ ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum#thôi, hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ ꞌhụ chắc cuông chaư ꞌpứng chảu#mết. Phủ ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌnặp nả ꞌtứ ta lỏ#pên ꞌnéo nái ꞌchắng tó Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 Então Jesus disse a eles:
16 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy cáo ꞌmá té pang ꞌchạu ꞌtạu ꞌhọt pang ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Té ꞌnặn#ꞌmá, kháo ꞌhung saư phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ đảy páo dai ók#pay, ꞌchu ꞌcốn ꞌcọ ꞌchính căn khảu sú#ha.
16 — A
17 ꞌPhạ kéng đin ꞌchí ꞌhuội pay ꞌcọ ꞌvén ꞌngai cón ꞌchí hảư ꞌquám ꞌchiến Chảu Pua ꞌPhạ pớp#ꞌnưng tốc#sia.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 Phủ đaư ꞌváng ꞌmía sia pay au ꞌmía#máư, phủ ꞌnặn ꞌcọ phít pên ꞌcốn đỉn#ꞌchụ. Phủ đaư au ꞌme ꞌhạng ꞌmá pên#ꞌmía, phủ ꞌnặn ꞌcọ phít pên ꞌcốn đỉn ꞌchụ pék#điêu.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva: “ꞌMí phủ ꞌhăng#ꞌnưng ꞌchu#ꞌmự kin dú lả#sướng, ꞌnung ꞌchương đi phải ꞌca#ꞌpéng.
19 Jesus continuou:
20 ꞌMí ꞌcốn khó#ꞌnưng ꞌchư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô, ꞌmắn pên pưới ꞌtua ꞌlắm#ꞌmo. ꞌCốn ham ꞌmắn ꞌmá pông ꞌvạy nẳng pák tu ꞌhướn phủ ꞌhăng.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 ꞌMắn pháư ꞌmón ꞌchương kin nẳng ꞌpán phủ ꞌhăng tốc ꞌlống ꞌpưa ꞌchí đảy#kin. ꞌNhắng ꞌmí tô ma ꞌmá ꞌlía túm pưới#ꞌmắn.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Lăng ꞌmá phủ khó ꞌnặn ꞌdiến#tai, ꞌpứng tiên ꞌchạư ꞌcọ ꞌmá ủm au ꞌmắn ꞌmứa pông sáư ꞌpộc pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham. Phủ ꞌhăng ꞌnặn ꞌcọ tai ꞌsướng#điêu, ꞌlẹo ꞌcọ au pay#phăng,
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 đảy chuốp pay dú nẳng bón ꞌcốn#tai, báp ꞌmo khổ chaư#lai. ꞌMắn hen nả khửn phó hên pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham dú cá#đắc cắp ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô dú nẳng#ꞌpộc.
23 Ele sofria muito no
24 ꞌMắn chắng khék sáư#ꞌva, ‘Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham ꞌhới! So pú ín đu lan#é, lan dú nẳng ꞌpháy ꞌnị ꞌhọn báp ꞌmo#lai. So pú ꞌchạư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô au ꞌnịu ꞌmứ chúm ꞌnặm ꞌmá ꞌlẹt sáư ꞌlịn lan hảư dên ꞌnọi#ꞌnưng#đé.’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham tóp ꞌva, ‘Lan ꞌhới, hảư chứ#ꞌva ꞌmưa ꞌchớ ꞌnhắng ꞌcốn lan ꞌcọ đảy ꞌnéo#đi, ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô lỏ#chuốp khổ khốn ꞌnéo#ꞌhại. ꞌKhạy ꞌnị ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô đảy ꞌmá dú nỉ bón ún mốc iên chaư#ꞌlẹo, lan ꞌchọ#đảy chuốp báp#ꞌmo.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 ꞌLẹo báu#sút ꞌto#ꞌnặn, ꞌnhắng ꞌmí khum heo ꞌlợc khẳn váng cang béng ꞌsúm khỏi cắp ꞌpứng#chảu, phủ phái ꞌnị ꞌchí pay phái#ꞌnặn, phủ phái ꞌnặn ꞌchí ꞌmá phái ꞌnị ꞌcọ báu#đảy ꞌlẹo#lo.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 ꞌCốn ꞌhăng ꞌnặn chắng đé so#ꞌva, ‘ꞌSướng ꞌnặn lan so hảư pú ꞌchạư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô pay ha ꞌhướn ꞌpo lan#é.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Lan ꞌnhắng ꞌmí hả ꞌpi ải ꞌnọng#ꞌchái. So hảư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô pay ꞌdệt chứng bók#sau, dản sau ꞌchí đảy ꞌmá chuốp bón báp ꞌmo khổ chaư ꞌsướng điêu lan#ꞌnị.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham kẻ ꞌva, ‘Sau ꞌcọ ꞌmí ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ pú ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌpứng ꞌlam páo ꞌquám đảy ꞌchiến ꞌvạy ꞌnặn#ꞌlế! Hảư sau au chaư ꞌphắng au ꞌpứng ꞌquám ꞌnặn lỏ#ꞌquá.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 ꞌCốn ꞌhăng ꞌnặn chắng ꞌva, ‘Báu#đảy#lo, pú#ꞌhới. ꞌVa ꞌmí ꞌcốn tai pay ꞌlẹo ꞌcứn#ꞌmá, pay bók#sau, sau chắng ꞌchí piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp ꞌsội#thôi.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham ꞌva, ‘ꞌQuám ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌquám ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy sau ꞌnhắng báu#ꞌphắng au#ꞌlẹo, ta#ꞌva phủ tai ꞌcứn ꞌmá#ꞌvạu, sau ꞌcọ hák báu#ꞌchưa#lo.’”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.