Lucas 16
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva: “ꞌCốn#ꞌhăng, ꞌmí phủ đu ꞌviạk#ꞌhướn. ꞌMí ꞌcốn ꞌmá ꞌkiện sáư chảu ꞌhướn phủ ꞌhăng#ꞌva, phủ đu ꞌviạk ꞌhướn ꞌtan đảy ꞌdệt ꞌchương khong ꞌngớn ꞌcắm ꞌtan sia pay#ꞌlạ.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Chảu ꞌhướn chắng khék phủ đu ꞌviạk ꞌhướn ꞌnặn ꞌmá#ꞌva, ‘Chảu đu ꞌviạk ꞌhướn ꞌsướng đaư khỏi ꞌcọ đảy ꞌnghín#ꞌlẹo. Au ꞌpặp sổ bớng đu ꞌviạk chảu ꞌnặn ꞌmá hảư#khỏi, ꞌpưa chảu ꞌchí ꞌchọ ók#ꞌviạk.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Phủ đu ꞌviạk ngắm nẳng cuông chaư#ꞌva, ꞌkhạy ꞌchí ꞌdệt#săng, chảu ꞌhướn ꞌchí sắp ók ꞌviạk#ꞌlẹo. Pay chảng khút đin ꞌhéng ꞌcọ báu#ꞌpó, pay so kin ꞌcọ nả ꞌhại#sáu.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 ꞌMắn chắng ngắm#đảy, ꞌchớ ók ꞌviạk ꞌsứ đaư ꞌpi ꞌnọng chắng ꞌchí ꞌkhớng tỏn ꞌmắn khảu ꞌhướn#sau.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 ꞌMắn chắng khék au ꞌpứng ꞌcốn ꞌchịu ꞌnợ chảu ꞌhướn ꞌmá tham ꞌtưa#ꞌcốn. Tham phủ#ꞌnưng#ꞌva, ‘Chảu ꞌchịu chảu ꞌhướn khỏi ꞌto#đaư?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Phủ ꞌnặn tóp ꞌva, ‘ꞌChịu ꞌhọi ꞌthúng ꞌnặm#ꞌmắn.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 ꞌLẹo tham phủ#ꞌnưng máư#ꞌva, ‘Chảu ꞌlế ꞌchịu ꞌto#đaư?’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Chảu ꞌhướn chắng sưng phủ đu ꞌviạk ꞌhướn chaư ꞌcột ꞌnặn#ꞌva, ꞌmắn ꞌchang ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lắc#lem, ꞌcọ ꞌpưa ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌnị kin dú nẳng căn ꞌhụ ꞌdệt ꞌnéo lắc lem ꞌsứa ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌluống ꞌtáng ꞌhung saư [phái Chảu Pua#ꞌPhạ].
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu bók ꞌpứng ꞌnọng hảư ꞌhụ sủ ꞌngớn ꞌcắm sính khong nẳng ꞌmướng ꞌlum ꞌnị pay ꞌdệt au ꞌpi au#ꞌnọng, ꞌchớ đaư sính khong ꞌnặn mết#pay, sau chắng ꞌchí tỏn ꞌhặp ꞌpứng ꞌnọng khảu sú bón mẳn ꞌdứn ꞌlới#ꞌlới.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Phủ ꞌmí chaư ꞌsư tó ꞌviạk ꞌlệc ꞌnọi ꞌcọ ꞌchí ꞌmí chaư ꞌsư tó ꞌviạk#nháư. Phủ ꞌmí chaư ꞌcột tó ꞌviạk ꞌlệc ꞌnọi ꞌcọ ꞌchí ꞌmí chaư ꞌcột tó ꞌviạk#nháư.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌva ꞌpứng ꞌnọng báu#chaư ꞌsư tó ꞌngớn ꞌcắm ꞌchương khong nẳng ꞌmướng ꞌlum#ꞌnị, [Chảu Pua ꞌPhạ] ꞌcọ ꞌchí báu#dao ꞌnéo quí ꞌpéng#ꞌtẹ hảư ꞌpứng ꞌnọng#đảy.
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng báu#chaư ꞌsư tó ꞌchương khong#sáu, [Chảu Pua ꞌPhạ] ꞌcọ ꞌchí báu#au ꞌchương hảư pên khong#chảu.
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Báu#hón ꞌmí phủ đaư ꞌkhớng nả ꞌviạk hảư song phủ pên#chảu, ꞌpưa#ꞌva ꞌchí ꞌchắng chảu phủ ꞌnị pay ꞌhặc chảu phủ#ꞌnặn, ꞌhứ#ꞌva mẳn chaư tó chảu phủ ꞌnị lỏ#đu ꞌngai chảu phủ#ꞌnặn. ꞌNéo ꞌnặn#lo, ꞌpứng ꞌnọng ꞌchí ꞌkhớng ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá ꞌviạk ꞌhăng ꞌmí ꞌpọm căn báu#đảy.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai pên ꞌcốn ꞌmặc ꞌhăng#ꞌmí, ꞌmưa sau đảy ꞌnghín Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến au căn bưn sốp sáư ꞌTan#chảu.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sáư sau#ꞌva: “ꞌPứng chảu#ꞌlế, phủ ảng ꞌva chảu pên ꞌcốn đi ꞌmí ꞌmen tó nả phủ ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum#thôi, hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ ꞌhụ chắc cuông chaư ꞌpứng chảu#mết. Phủ ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌnặp nả ꞌtứ ta lỏ#pên ꞌnéo nái ꞌchắng tó Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ đảy cáo ꞌmá té pang ꞌchạu ꞌtạu ꞌhọt pang ꞌtan Dô‑ꞌhăn. Té ꞌnặn#ꞌmá, kháo ꞌhung saư phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ đảy páo dai ók#pay, ꞌchu ꞌcốn ꞌcọ ꞌchính căn khảu sú#ha.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 ꞌPhạ kéng đin ꞌchí ꞌhuội pay ꞌcọ ꞌvén ꞌngai cón ꞌchí hảư ꞌquám ꞌchiến Chảu Pua ꞌPhạ pớp#ꞌnưng tốc#sia.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Phủ đaư ꞌváng ꞌmía sia pay au ꞌmía#máư, phủ ꞌnặn ꞌcọ phít pên ꞌcốn đỉn#ꞌchụ. Phủ đaư au ꞌme ꞌhạng ꞌmá pên#ꞌmía, phủ ꞌnặn ꞌcọ phít pên ꞌcốn đỉn ꞌchụ pék#điêu.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva: “ꞌMí phủ ꞌhăng#ꞌnưng ꞌchu#ꞌmự kin dú lả#sướng, ꞌnung ꞌchương đi phải ꞌca#ꞌpéng.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 ꞌMí ꞌcốn khó#ꞌnưng ꞌchư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô, ꞌmắn pên pưới ꞌtua ꞌlắm#ꞌmo. ꞌCốn ham ꞌmắn ꞌmá pông ꞌvạy nẳng pák tu ꞌhướn phủ ꞌhăng.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 ꞌMắn pháư ꞌmón ꞌchương kin nẳng ꞌpán phủ ꞌhăng tốc ꞌlống ꞌpưa ꞌchí đảy#kin. ꞌNhắng ꞌmí tô ma ꞌmá ꞌlía túm pưới#ꞌmắn.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Lăng ꞌmá phủ khó ꞌnặn ꞌdiến#tai, ꞌpứng tiên ꞌchạư ꞌcọ ꞌmá ủm au ꞌmắn ꞌmứa pông sáư ꞌpộc pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham. Phủ ꞌhăng ꞌnặn ꞌcọ tai ꞌsướng#điêu, ꞌlẹo ꞌcọ au pay#phăng,
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 đảy chuốp pay dú nẳng bón ꞌcốn#tai, báp ꞌmo khổ chaư#lai. ꞌMắn hen nả khửn phó hên pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham dú cá#đắc cắp ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô dú nẳng#ꞌpộc.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 ꞌMắn chắng khék sáư#ꞌva, ‘Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham ꞌhới! So pú ín đu lan#é, lan dú nẳng ꞌpháy ꞌnị ꞌhọn báp ꞌmo#lai. So pú ꞌchạư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô au ꞌnịu ꞌmứ chúm ꞌnặm ꞌmá ꞌlẹt sáư ꞌlịn lan hảư dên ꞌnọi#ꞌnưng#đé.’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham tóp ꞌva, ‘Lan ꞌhới, hảư chứ#ꞌva ꞌmưa ꞌchớ ꞌnhắng ꞌcốn lan ꞌcọ đảy ꞌnéo#đi, ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô lỏ#chuốp khổ khốn ꞌnéo#ꞌhại. ꞌKhạy ꞌnị ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô đảy ꞌmá dú nỉ bón ún mốc iên chaư#ꞌlẹo, lan ꞌchọ#đảy chuốp báp#ꞌmo.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 ꞌLẹo báu#sút ꞌto#ꞌnặn, ꞌnhắng ꞌmí khum heo ꞌlợc khẳn váng cang béng ꞌsúm khỏi cắp ꞌpứng#chảu, phủ phái ꞌnị ꞌchí pay phái#ꞌnặn, phủ phái ꞌnặn ꞌchí ꞌmá phái ꞌnị ꞌcọ báu#đảy ꞌlẹo#lo.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 ꞌCốn ꞌhăng ꞌnặn chắng đé so#ꞌva, ‘ꞌSướng ꞌnặn lan so hảư pú ꞌchạư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô pay ha ꞌhướn ꞌpo lan#é.
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 Lan ꞌnhắng ꞌmí hả ꞌpi ải ꞌnọng#ꞌchái. So hảư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô pay ꞌdệt chứng bók#sau, dản sau ꞌchí đảy ꞌmá chuốp bón báp ꞌmo khổ chaư ꞌsướng điêu lan#ꞌnị.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham kẻ ꞌva, ‘Sau ꞌcọ ꞌmí ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ pú ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌpứng ꞌlam páo ꞌquám đảy ꞌchiến ꞌvạy ꞌnặn#ꞌlế! Hảư sau au chaư ꞌphắng au ꞌpứng ꞌquám ꞌnặn lỏ#ꞌquá.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 ꞌCốn ꞌhăng ꞌnặn chắng ꞌva, ‘Báu#đảy#lo, pú#ꞌhới. ꞌVa ꞌmí ꞌcốn tai pay ꞌlẹo ꞌcứn#ꞌmá, pay bók#sau, sau chắng ꞌchí piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp ꞌsội#thôi.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham ꞌva, ‘ꞌQuám ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌquám ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy sau ꞌnhắng báu#ꞌphắng au#ꞌlẹo, ta#ꞌva phủ tai ꞌcứn ꞌmá#ꞌvạu, sau ꞌcọ hák báu#ꞌchưa#lo.’”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.