João 6

Tai Dam (BLT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lăng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khảm pay ꞌphạk ꞌnáư nong luông ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, khék#ꞌva nong luông Ti‑bê‑ꞌlia.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 ꞌMí ế lai ꞌcốn pay#ꞌtoi, ꞌpưa sau đảy hên ꞌTan chảu ꞌdệt mai lák ꞌchoi ꞌcốn chếp pên đảy hóm#đi.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khửn ꞌpú ꞌmứa ꞌlẹo ꞌnăng ꞌlống cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Khỏn ꞌchí ꞌhọt khuốp ꞌchớ ꞌcốn ꞌDiu kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlé pay hên ế lai ꞌcốn ꞌmá#ha. ꞌTan chảu chắng tham ꞌPhi‑ꞌlịp ꞌva, “ꞌHáu ꞌchí pay ꞌsự khảu cá đaư ꞌmá hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnị#kin?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌsướng ꞌnặn ꞌpưa thử chaư ꞌPhi‑ꞌlịp, ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌchí ꞌdệt ꞌcọ hák ꞌhụ#ꞌlẹo.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 ꞌPhi‑ꞌlịp tóp#ꞌva, “Lai ꞌcốn ꞌcơ ꞌnặn, ꞌngớn ꞌdệt ꞌviạk chết pét bươn ꞌnhắng báu#ꞌpó ꞌsự hảư sau kin ꞌcốn ꞌcắm cá#đaư.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 ꞌCốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmí phủ#ꞌnưng máư ꞌchư Ăn‑đê‑a ꞌnọng ꞌchái ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô. Ăn‑đê‑a ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, ꞌchái ꞌnọi ꞌnị ꞌmí hả tón béng khảu phảng kéng song tô#pa. Hák#ꞌva lai ꞌcốn ꞌcơ ꞌnị ꞌchí báu#ꞌpó păn căn#ꞌquá.”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌnăng#ꞌlống. Bón ꞌnặn ꞌmí nhả#lai. Cuông phen ꞌcốn ꞌnặn ꞌmí dáo hả ꞌpắn ꞌcốn#ꞌchái, sau chắng au căn ꞌnăng#ꞌlống.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khắm au hả tón béng#ꞌnặn, cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo chắng dai hảư phen ꞌcốn ꞌnăng ꞌnặn#kin. ꞌLẹo song tô pa ꞌnặn ꞌcọ dai hảư sau é kin ꞌto đaư tam#chaư.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 ꞌMưa sau kin ím#ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu pay kếp au béng khảu phảng lưa kin#ꞌnặn, báu#hảư sia#ꞌlạ.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng pay kếp au béng khảu phảng lưa kin ꞌnặn đảy têm síp song#bung.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Phen ꞌcốn ꞌnặn hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt mai lák ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, phủ ꞌchí ꞌchọ đảy ꞌlống ꞌmá ꞌmướng#ꞌlum.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc sau đang ꞌchí ꞌmá pắt au chảu khửn pên#pua, ꞌTan chảu chắng ók pay cá ꞌtếng ꞌpú phủ#điêu.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 ꞌCăm ꞌmá, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlống pay ꞌhọt nong#luông,
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 ꞌlẹo khảu ꞌhứa khảm pay ꞌphạk ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um. ꞌCăm ꞌmựt#ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế pay ꞌhọt#sau.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 ꞌMí ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá ꞌdệt hảư ꞌnặm nong luông pên ꞌphóng#khửn.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Sau vải ꞌhứa pay đảy dáo hả hốc cay#số#ꞌlẹo, sau phó hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhang ꞌtếng nả ꞌnặm ꞌmá chăm#ꞌhứa, sau ꞌcọ dản#lai.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sáư sau#ꞌva, “ꞌNhá dản#ꞌnớ, ꞌmen ꞌháu#ꞌló.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng ꞌmới ꞌTan chảu khảu#ꞌhứa. ꞌLẹo ꞌhứa ꞌcọ ꞌdiến ꞌhọt ꞌhím bốc bón sau ꞌchí pay#ꞌnặn.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 ꞌMá ꞌmự lăng, phen ꞌcốn đảy kin khảu béng tay ꞌnặn ꞌnhắng dú ꞌphạk nong luông ꞌphượng#ꞌnáư. ꞌChớ cón sau hên ꞌmí ꞌhứa dú hẳn bẳng#điêu, ꞌhụ#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#đảy khảu ꞌhứa bẳng ꞌnặn pay ꞌtoi mốt ꞌtáng ꞌTan#chảu, ꞌmí ꞌto mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hák#pay.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí lai bẳng ꞌhứa ứn ꞌmá té bản Ti‑bê‑ꞌlia, ꞌmá ꞌdặng dú chăm bón phen ꞌcốn sau đảy kin khảu béng tay lăng ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Phen ꞌcốn sau đảy kin khảu béng tay ꞌnặn ꞌhụ chắc Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu báu#dú#hẳn, sau chắng au căn khảu ꞌpứng bẳng ꞌhứa ꞌchọm ꞌmá ꞌnặn khảm pay sáo ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cá ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 ꞌMưa sau đảy ꞌpọ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌphạk nong luông ꞌphượng#ꞌnáư, sau tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌsáy#ꞌpo, ꞌsáy ꞌmá ꞌhọt nỉ ꞌchớ#đaư?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, ꞌpứng chảu ꞌmá sáo ha#ꞌháu, báu#ꞌmen ꞌpưa hên mai#lák, ꞌmá ꞌpưa đảy kin khảu béng tay ím#ꞌló.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 ꞌNhá đảy ꞌphiến ꞌdệt ꞌviạk ꞌpưa ꞌchương kin ꞌhụ bút#ꞌnau. Hảư ꞌphiến sáư ꞌchương kin ꞌnéo ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchí au#hảư, ꞌnéo ꞌpá đảy ꞌchua ꞌlới#ꞌlới. Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo đảy ꞌnhăm dáu hảư phép ꞌquiến mai ꞌháu#ꞌvạy.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 ꞌPứng sau chắng tham ꞌva, “ꞌChí hảư ꞌsúm khỏi ꞌdệt săng chắng ꞌchí pên ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ sôm#chaư?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau ꞌva, “ꞌViạk Chảu Pua ꞌPhạ sôm chaư ꞌmen hảư ꞌpứng chảu pông chaư ꞌchưa ꞌháu phủ Chảu Pua ꞌPhạ sống#ꞌmá.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 ꞌPứng sau chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu máư, “ꞌSáy ꞌchí ꞌdệt mai lák ꞌnéo đaư hảư ꞌsúm khỏi hên ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌchưa#ꞌsáy? ꞌSáy ꞌchí ꞌdệt săng#ꞌlế?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Pảu pú ꞌháu đảy kin khảu ꞌma‑ꞌna nẳng ꞌtông#ꞌlẹng, ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, ꞌTan chảu phốc khảu cá ꞌphạ ꞌlống hảư sau#kin.”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp sau ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, khảu cá ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌnặn báu#ꞌmen pú ꞌMô‑ꞌsê au#hảư, ꞌmen Chảu ꞌPo ꞌháu au khảu ꞌtẹ cá ꞌphạ ꞌmá hảư ꞌpứng chảu#kin.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Khảu Chảu Pua ꞌPhạ au hảư ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen ꞌháu phủ cá ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌpưa hảư ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum đảy ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 ꞌPứng sau chắng so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌtan, so khảu ꞌnặn hảư ꞌsúm khỏi ꞌmí ꞌlớng#ꞌlớng#é.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau#ꞌva: “ꞌHáu ꞌnị ꞌmen khảu hảư ꞌcốn ꞌmí ꞌchua#ꞌlới. Phủ đaư ꞌmá ha ꞌháu ꞌchí báu#sép#khảu, phủ pông chaư ꞌchưa ꞌháu ꞌchí báu#sép ꞌnặm sắc#ꞌtưa.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Hák#ꞌva ꞌpứng chảu hên ꞌháu ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌchưa, ꞌsướng ꞌháu đảy bók ꞌpứng chảu#ꞌlẹo.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo dao phủ đaư hảư ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌmá ha#ꞌháu. Phủ đaư ꞌmá ha ꞌháu ꞌcọ ꞌchí báu#sắp phủ ꞌnặn ók pay sắc#ꞌtưa,
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 ꞌpưa ꞌháu dú cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá, báu#ꞌmen ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi chaư ꞌháu cá#đaư, ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ phủ sống ꞌháu#ꞌmá.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 ꞌToi chaư ꞌTan chảu phủ sống ꞌháu#ꞌmá, ꞌpứng phủ ꞌTan chảu dao hảư ꞌnặn ꞌháu báu#hảư sia phủ#đaư, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư sau ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 ꞌToi chaư Chảu ꞌPo ꞌháu#ꞌnặn, phủ đaư ꞌlé bớng ꞌháu phủ pên ꞌLụk ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ pông chaư ꞌchưa#ꞌháu, phủ ꞌnặn ꞌchí đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới#ꞌlới, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư phủ ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu#ꞌva ꞌTan chảu ꞌmen khảu cá ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu chắng au căn chốm hảư ꞌTan chảu#ꞌva,
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 “Phủ ꞌnị ꞌchư ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlụk ꞌchái Dô‑ꞌsệp ꞌló#ꞌquá. Ải ꞌếm ꞌmắn ꞌháu ꞌcọ#ꞌhụ. ꞌMắn chắng ꞌhiạk#ꞌva ꞌmắn dú cá ꞌmướng ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌsịn#ꞌlế.”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva: “ꞌPứng chảu ꞌnhá au căn chốm ꞌcháng#ꞌtọn.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Chảu ꞌPo phủ sống ꞌháu ꞌmá ꞌnặn chướng ꞌchứa au phủ đaư ꞌmá ha#ꞌháu, phủ ꞌnặn chắng ꞌmá#đảy, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư phủ ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 ꞌPặp ꞌchiến ꞌquám ꞌpứng ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ꞌcọ đảy tẻm ꞌvạy#ꞌva, ‘ꞌTan chảu ꞌchí bók son ꞌcốn ꞌtếng#lai.’ ꞌSướng ꞌnặn phủ đaư đảy#ꞌphắng, đảy ép ꞌhụ ꞌquám Chảu ꞌPo bók#son, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmá ha#ꞌháu.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 ꞌNị báu#ꞌmen#ꞌva ꞌmí phủ đaư đảy hên Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên#ꞌPo, ꞌmí ꞌto phủ ꞌmá té Chảu Pua#ꞌPhạ, phủ ꞌnặn lo đảy hên ꞌTan#chảu.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, phủ pông chaư ꞌchưa ꞌháu ꞌcọ đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới#ꞌlới.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 ꞌHáu ꞌnị ꞌmen khảu hảư ꞌcốn ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 ꞌChua pảu ꞌlới pú ꞌpứng chảu đảy kin khảu ꞌma‑ꞌna nẳng ꞌtông ꞌlẹng ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ#tai.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 ꞌHáu ꞌmen khảu cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá. ꞌVa phủ đaư kin ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌhụ#tai.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 ꞌHáu ꞌnị lo ꞌmen khảu ꞌnéo ꞌmí ꞌchua ꞌlới cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá. Phủ đaư kin khảu ꞌnị ꞌcọ ꞌchí mẳn ꞌdứn dú ꞌlới#ꞌlới. Khảu ꞌháu ꞌchí hảư ꞌnị ꞌmen ꞌmo ꞌkính#ꞌháu, ꞌpưa hảư ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum đảy ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ꞌcại ꞌquám căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌchí au ꞌmo ꞌkính chảu hảư ꞌháu kin đảy ꞌnéo#đaư?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva: “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, ꞌva ꞌpứng chảu báu#kin ꞌlượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, cuông ꞌpứng chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Phủ đaư kin ꞌlượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu ꞌcọ đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới#ꞌlới, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư phủ ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ꞌLượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu pên khong kin quí ꞌpéng#ꞌtẹ.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Phủ đaư kin ꞌlượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu ꞌcọ dú ꞌhuôm#ꞌháu, ꞌháu ꞌcọ dú ꞌhuôm phủ#ꞌnặn.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Chảu ꞌPo phủ ꞌmí ꞌchua ꞌlới dú ꞌnặn đảy sống ꞌháu#ꞌmá, ꞌháu ꞌcọ ꞌmí ꞌchua ꞌlới ꞌdọn ꞌTan#chảu. Pên ꞌsướng ꞌnặn#lo, phủ đaư kin ꞌháu ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới ꞌdọn#ꞌháu.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 ꞌHáu ꞌmen khảu cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá, báu#pék ꞌsướng khảu ꞌma‑ꞌna ꞌchua pảu pú ꞌháu kin ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ#tai. Hák phủ đaư kin khảu ꞌnị ꞌcọ ꞌchí mẳn ꞌdứn dú ꞌlới#ꞌlới.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌsướng ꞌnặn dú nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lai ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌlẹo#ꞌva, “ꞌQuám ꞌnị ꞌdạk#lai, báu#ꞌmí phaư ꞌphắng#đảy.”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hák ꞌhụ#ꞌva ꞌpứng ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chốm ꞌviạk#ꞌnặn, ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sú sau#ꞌva, “ꞌQuám ꞌháu ꞌvạu ꞌmá ꞌnị ꞌvạu tỏng chaư ꞌpứng ꞌnọng ꞌsịn#a.
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng hên ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị khửn ꞌmứa bón ꞌháu dú té ꞌchạu#ꞌnặn, ꞌchí ꞌva ꞌsứ#đaư.
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 ꞌMí ꞌchua ꞌlới ꞌmen Chảu Khuôn Saư au#hảư, phép ꞌquiến phủ ꞌcốn hák báu#ꞌmí lởi#săng. ꞌQuám ꞌháu bók son ꞌnặn ꞌtoi Chảu Khuôn Saư hảư phủ ꞌcốn ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Hák#ꞌva cuông ꞌpứng ꞌnọng ꞌnị ꞌmí ꞌsán ꞌcốn báu#ꞌchưa#ꞌháu.”
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 ꞌTan chảu ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng bók ꞌpứng#ꞌnọng, Chảu ꞌPo phớng ꞌdứa hảư phủ đaư ꞌmá ha#ꞌháu, phủ ꞌnặn chắng ꞌmá#đảy.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lai ꞌcốn táo ꞌcứn sia báu#pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham síp song ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ ꞌchí ꞌpai sia ꞌháu pék sau#a?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô tóp ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌchí hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌpai pay ha#phaư? ꞌTan chảu pên phủ ꞌmí ꞌquám ꞌpá hảư đảy ꞌchua ꞌlới#ꞌlới.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 ꞌPứng ꞌnọng ꞌchưa ꞌlẹo ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva, ꞌTan chảu ꞌmen phủ pên théng ꞌpẹk saư ꞌmá té Chảu Pua#ꞌPhạ.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌHáu đảy ꞌlưạk au ꞌpứng ꞌnọng síp song ꞌcốn pên ꞌlam#ꞌchạư, hák#ꞌva cuông ꞌpứng ꞌnọng ꞌmí phủ#ꞌnưng pên phi#ꞌhại.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sáư Du‑đa ꞌlụk ꞌchái ꞌSi‑ꞌmôn ꞌI‑ꞌsa‑ca‑ꞌli‑ốt, pên phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌlam ꞌchạư ꞌchí phản ꞌTan#chảu.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.