João 6

Tai Dam (BLT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lăng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khảm pay ꞌphạk ꞌnáư nong luông ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, khék#ꞌva nong luông Ti‑bê‑ꞌlia.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 ꞌMí ế lai ꞌcốn pay#ꞌtoi, ꞌpưa sau đảy hên ꞌTan chảu ꞌdệt mai lák ꞌchoi ꞌcốn chếp pên đảy hóm#đi.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khửn ꞌpú ꞌmứa ꞌlẹo ꞌnăng ꞌlống cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Khỏn ꞌchí ꞌhọt khuốp ꞌchớ ꞌcốn ꞌDiu kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlé pay hên ế lai ꞌcốn ꞌmá#ha. ꞌTan chảu chắng tham ꞌPhi‑ꞌlịp ꞌva, “ꞌHáu ꞌchí pay ꞌsự khảu cá đaư ꞌmá hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnị#kin?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham ꞌsướng ꞌnặn ꞌpưa thử chaư ꞌPhi‑ꞌlịp, ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌchí ꞌdệt ꞌcọ hák ꞌhụ#ꞌlẹo.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 ꞌPhi‑ꞌlịp tóp#ꞌva, “Lai ꞌcốn ꞌcơ ꞌnặn, ꞌngớn ꞌdệt ꞌviạk chết pét bươn ꞌnhắng báu#ꞌpó ꞌsự hảư sau kin ꞌcốn ꞌcắm cá#đaư.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 ꞌCốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmí phủ#ꞌnưng máư ꞌchư Ăn‑đê‑a ꞌnọng ꞌchái ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô. Ăn‑đê‑a ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, ꞌchái ꞌnọi ꞌnị ꞌmí hả tón béng khảu phảng kéng song tô#pa. Hák#ꞌva lai ꞌcốn ꞌcơ ꞌnị ꞌchí báu#ꞌpó păn căn#ꞌquá.”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá ꞌnăng#ꞌlống. Bón ꞌnặn ꞌmí nhả#lai. Cuông phen ꞌcốn ꞌnặn ꞌmí dáo hả ꞌpắn ꞌcốn#ꞌchái, sau chắng au căn ꞌnăng#ꞌlống.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng khắm au hả tón béng#ꞌnặn, cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo chắng dai hảư phen ꞌcốn ꞌnăng ꞌnặn#kin. ꞌLẹo song tô pa ꞌnặn ꞌcọ dai hảư sau é kin ꞌto đaư tam#chaư.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 ꞌMưa sau kin ím#ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu pay kếp au béng khảu phảng lưa kin#ꞌnặn, báu#hảư sia#ꞌlạ.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Mốt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng pay kếp au béng khảu phảng lưa kin ꞌnặn đảy têm síp song#bung.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Phen ꞌcốn ꞌnặn hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt mai lák ꞌsướng#ꞌnặn, sau chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌtẹ, phủ ꞌchí ꞌchọ đảy ꞌlống ꞌmá ꞌmướng#ꞌlum.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc sau đang ꞌchí ꞌmá pắt au chảu khửn pên#pua, ꞌTan chảu chắng ók pay cá ꞌtếng ꞌpú phủ#điêu.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 ꞌCăm ꞌmá, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlống pay ꞌhọt nong#luông,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 ꞌlẹo khảu ꞌhứa khảm pay ꞌphạk ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um. ꞌCăm ꞌmựt#ꞌlẹo, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế pay ꞌhọt#sau.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 ꞌMí ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá ꞌdệt hảư ꞌnặm nong luông pên ꞌphóng#khửn.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Sau vải ꞌhứa pay đảy dáo hả hốc cay#số#ꞌlẹo, sau phó hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhang ꞌtếng nả ꞌnặm ꞌmá chăm#ꞌhứa, sau ꞌcọ dản#lai.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khék sáư sau#ꞌva, “ꞌNhá dản#ꞌnớ, ꞌmen ꞌháu#ꞌló.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng ꞌmới ꞌTan chảu khảu#ꞌhứa. ꞌLẹo ꞌhứa ꞌcọ ꞌdiến ꞌhọt ꞌhím bốc bón sau ꞌchí pay#ꞌnặn.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 ꞌMá ꞌmự lăng, phen ꞌcốn đảy kin khảu béng tay ꞌnặn ꞌnhắng dú ꞌphạk nong luông ꞌphượng#ꞌnáư. ꞌChớ cón sau hên ꞌmí ꞌhứa dú hẳn bẳng#điêu, ꞌhụ#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#đảy khảu ꞌhứa bẳng ꞌnặn pay ꞌtoi mốt ꞌtáng ꞌTan#chảu, ꞌmí ꞌto mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu hák#pay.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí lai bẳng ꞌhứa ứn ꞌmá té bản Ti‑bê‑ꞌlia, ꞌmá ꞌdặng dú chăm bón phen ꞌcốn sau đảy kin khảu béng tay lăng ꞌchớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Phen ꞌcốn sau đảy kin khảu béng tay ꞌnặn ꞌhụ chắc Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu báu#dú#hẳn, sau chắng au căn khảu ꞌpứng bẳng ꞌhứa ꞌchọm ꞌmá ꞌnặn khảm pay sáo ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cá ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 ꞌMưa sau đảy ꞌpọ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌphạk nong luông ꞌphượng#ꞌnáư, sau tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌsáy#ꞌpo, ꞌsáy ꞌmá ꞌhọt nỉ ꞌchớ#đaư?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, ꞌpứng chảu ꞌmá sáo ha#ꞌháu, báu#ꞌmen ꞌpưa hên mai#lák, ꞌmá ꞌpưa đảy kin khảu béng tay ím#ꞌló.
26 Jesus respondeu:
27 ꞌNhá đảy ꞌphiến ꞌdệt ꞌviạk ꞌpưa ꞌchương kin ꞌhụ bút#ꞌnau. Hảư ꞌphiến sáư ꞌchương kin ꞌnéo ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị ꞌchí au#hảư, ꞌnéo ꞌpá đảy ꞌchua ꞌlới#ꞌlới. Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo đảy ꞌnhăm dáu hảư phép ꞌquiến mai ꞌháu#ꞌvạy.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 ꞌPứng sau chắng tham ꞌva, “ꞌChí hảư ꞌsúm khỏi ꞌdệt săng chắng ꞌchí pên ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ sôm#chaư?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau ꞌva, “ꞌViạk Chảu Pua ꞌPhạ sôm chaư ꞌmen hảư ꞌpứng chảu pông chaư ꞌchưa ꞌháu phủ Chảu Pua ꞌPhạ sống#ꞌmá.”
29 Jesus respondeu:
30 ꞌPứng sau chắng tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu máư, “ꞌSáy ꞌchí ꞌdệt mai lák ꞌnéo đaư hảư ꞌsúm khỏi hên ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌchưa#ꞌsáy? ꞌSáy ꞌchí ꞌdệt săng#ꞌlế?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Pảu pú ꞌháu đảy kin khảu ꞌma‑ꞌna nẳng ꞌtông#ꞌlẹng, ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, ꞌTan chảu phốc khảu cá ꞌphạ ꞌlống hảư sau#kin.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tóp sau ꞌva, “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, khảu cá ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌnặn báu#ꞌmen pú ꞌMô‑ꞌsê au#hảư, ꞌmen Chảu ꞌPo ꞌháu au khảu ꞌtẹ cá ꞌphạ ꞌmá hảư ꞌpứng chảu#kin.
32 Jesus lhes disse:
33 Khảu Chảu Pua ꞌPhạ au hảư ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen ꞌháu phủ cá ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌpưa hảư ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum đảy ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 ꞌPứng sau chắng so Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌtan, so khảu ꞌnặn hảư ꞌsúm khỏi ꞌmí ꞌlớng#ꞌlớng#é.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau#ꞌva: “ꞌHáu ꞌnị ꞌmen khảu hảư ꞌcốn ꞌmí ꞌchua#ꞌlới. Phủ đaư ꞌmá ha ꞌháu ꞌchí báu#sép#khảu, phủ pông chaư ꞌchưa ꞌháu ꞌchí báu#sép ꞌnặm sắc#ꞌtưa.
35 Jesus respondeu:
36 Hák#ꞌva ꞌpứng chảu hên ꞌháu ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌchưa, ꞌsướng ꞌháu đảy bók ꞌpứng chảu#ꞌlẹo.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo dao phủ đaư hảư ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌmá ha#ꞌháu. Phủ đaư ꞌmá ha ꞌháu ꞌcọ ꞌchí báu#sắp phủ ꞌnặn ók pay sắc#ꞌtưa,
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 ꞌpưa ꞌháu dú cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá, báu#ꞌmen ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi chaư ꞌháu cá#đaư, ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ phủ sống ꞌháu#ꞌmá.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 ꞌToi chaư ꞌTan chảu phủ sống ꞌháu#ꞌmá, ꞌpứng phủ ꞌTan chảu dao hảư ꞌnặn ꞌháu báu#hảư sia phủ#đaư, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư sau ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 ꞌToi chaư Chảu ꞌPo ꞌháu#ꞌnặn, phủ đaư ꞌlé bớng ꞌháu phủ pên ꞌLụk ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ pông chaư ꞌchưa#ꞌháu, phủ ꞌnặn ꞌchí đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới#ꞌlới, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư phủ ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu#ꞌva ꞌTan chảu ꞌmen khảu cá ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu chắng au căn chốm hảư ꞌTan chảu#ꞌva,
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 “Phủ ꞌnị ꞌchư ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlụk ꞌchái Dô‑ꞌsệp ꞌló#ꞌquá. Ải ꞌếm ꞌmắn ꞌháu ꞌcọ#ꞌhụ. ꞌMắn chắng ꞌhiạk#ꞌva ꞌmắn dú cá ꞌmướng ꞌphạ ꞌlống ꞌmá ꞌsịn#ꞌlế.”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva: “ꞌPứng chảu ꞌnhá au căn chốm ꞌcháng#ꞌtọn.
43 Jesus respondeu:
44 Chảu ꞌPo phủ sống ꞌháu ꞌmá ꞌnặn chướng ꞌchứa au phủ đaư ꞌmá ha#ꞌháu, phủ ꞌnặn chắng ꞌmá#đảy, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư phủ ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 ꞌPặp ꞌchiến ꞌquám ꞌpứng ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ꞌcọ đảy tẻm ꞌvạy#ꞌva, ‘ꞌTan chảu ꞌchí bók son ꞌcốn ꞌtếng#lai.’ ꞌSướng ꞌnặn phủ đaư đảy#ꞌphắng, đảy ép ꞌhụ ꞌquám Chảu ꞌPo bók#son, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmá ha#ꞌháu.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 ꞌNị báu#ꞌmen#ꞌva ꞌmí phủ đaư đảy hên Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên#ꞌPo, ꞌmí ꞌto phủ ꞌmá té Chảu Pua#ꞌPhạ, phủ ꞌnặn lo đảy hên ꞌTan#chảu.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, phủ pông chaư ꞌchưa ꞌháu ꞌcọ đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới#ꞌlới.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 ꞌHáu ꞌnị ꞌmen khảu hảư ꞌcốn ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.
48 Eu sou o pão da vida.
49 ꞌChua pảu ꞌlới pú ꞌpứng chảu đảy kin khảu ꞌma‑ꞌna nẳng ꞌtông ꞌlẹng ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ#tai.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 ꞌHáu ꞌmen khảu cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá. ꞌVa phủ đaư kin ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌhụ#tai.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 ꞌHáu ꞌnị lo ꞌmen khảu ꞌnéo ꞌmí ꞌchua ꞌlới cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá. Phủ đaư kin khảu ꞌnị ꞌcọ ꞌchí mẳn ꞌdứn dú ꞌlới#ꞌlới. Khảu ꞌháu ꞌchí hảư ꞌnị ꞌmen ꞌmo ꞌkính#ꞌháu, ꞌpưa hảư ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum đảy ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ꞌcại ꞌquám căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌchí au ꞌmo ꞌkính chảu hảư ꞌháu kin đảy ꞌnéo#đaư?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók sau#ꞌva: “ꞌHáu ꞌvạu ꞌsư hảư ꞌpứng chảu#ꞌhụ, ꞌva ꞌpứng chảu báu#kin ꞌlượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn#ꞌnị, cuông ꞌpứng chảu ꞌcọ báu#ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.
53 Jesus respondeu:
54 Phủ đaư kin ꞌlượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu ꞌcọ đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới#ꞌlới, ꞌhọt ꞌmự lả sút ꞌháu ꞌcọ ꞌchí hảư phủ ꞌnặn ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 ꞌLượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu pên khong kin quí ꞌpéng#ꞌtẹ.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Phủ đaư kin ꞌlượt cắp ꞌmo ꞌkính ꞌháu ꞌcọ dú ꞌhuôm#ꞌháu, ꞌháu ꞌcọ dú ꞌhuôm phủ#ꞌnặn.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Chảu ꞌPo phủ ꞌmí ꞌchua ꞌlới dú ꞌnặn đảy sống ꞌháu#ꞌmá, ꞌháu ꞌcọ ꞌmí ꞌchua ꞌlới ꞌdọn ꞌTan#chảu. Pên ꞌsướng ꞌnặn#lo, phủ đaư kin ꞌháu ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌmí ꞌchua ꞌlới ꞌdọn#ꞌháu.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 ꞌHáu ꞌmen khảu cá ꞌphạ ꞌlống#ꞌmá, báu#pék ꞌsướng khảu ꞌma‑ꞌna ꞌchua pảu pú ꞌháu kin ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhụ#tai. Hák phủ đaư kin khảu ꞌnị ꞌcọ ꞌchí mẳn ꞌdứn dú ꞌlới#ꞌlới.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌsướng ꞌnặn dú nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌmướng Ca‑pê‑ꞌna‑um.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lai ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌlẹo#ꞌva, “ꞌQuám ꞌnị ꞌdạk#lai, báu#ꞌmí phaư ꞌphắng#đảy.”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hák ꞌhụ#ꞌva ꞌpứng ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu chốm ꞌviạk#ꞌnặn, ꞌTan chảu chắng ꞌvạu sú sau#ꞌva, “ꞌQuám ꞌháu ꞌvạu ꞌmá ꞌnị ꞌvạu tỏng chaư ꞌpứng ꞌnọng ꞌsịn#a.
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 ꞌVa ꞌpứng ꞌnọng hên ꞌháu pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnị khửn ꞌmứa bón ꞌháu dú té ꞌchạu#ꞌnặn, ꞌchí ꞌva ꞌsứ#đaư.
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 ꞌMí ꞌchua ꞌlới ꞌmen Chảu Khuôn Saư au#hảư, phép ꞌquiến phủ ꞌcốn hák báu#ꞌmí lởi#săng. ꞌQuám ꞌháu bók son ꞌnặn ꞌtoi Chảu Khuôn Saư hảư phủ ꞌcốn ꞌmí ꞌchua#ꞌlới.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Hák#ꞌva cuông ꞌpứng ꞌnọng ꞌnị ꞌmí ꞌsán ꞌcốn báu#ꞌchưa#ꞌháu.”
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 ꞌTan chảu ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng bók ꞌpứng#ꞌnọng, Chảu ꞌPo phớng ꞌdứa hảư phủ đaư ꞌmá ha#ꞌháu, phủ ꞌnặn chắng ꞌmá#đảy.”
65 E prosseguiu:
66 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lai ꞌcốn táo ꞌcứn sia báu#pay ꞌtoi ꞌTan#chảu.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham síp song ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌTan chảu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng ꞌcọ ꞌchí ꞌpai sia ꞌháu pék sau#a?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô tóp ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌchí hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌpai pay ha#phaư? ꞌTan chảu pên phủ ꞌmí ꞌquám ꞌpá hảư đảy ꞌchua ꞌlới#ꞌlới.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 ꞌPứng ꞌnọng ꞌchưa ꞌlẹo ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva, ꞌTan chảu ꞌmen phủ pên théng ꞌpẹk saư ꞌmá té Chảu Pua#ꞌPhạ.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌHáu đảy ꞌlưạk au ꞌpứng ꞌnọng síp song ꞌcốn pên ꞌlam#ꞌchạư, hák#ꞌva cuông ꞌpứng ꞌnọng ꞌmí phủ#ꞌnưng pên phi#ꞌhại.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sáư Du‑đa ꞌlụk ꞌchái ꞌSi‑ꞌmôn ꞌI‑ꞌsa‑ca‑ꞌli‑ốt, pên phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌlam ꞌchạư ꞌchí phản ꞌTan#chảu.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.