João 20
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 ꞌMự chủ ꞌnhợt, tứn ꞌchạu ꞌnhắng ꞌmựt#dú, ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla đảy pay ꞌhọt thẳm đán bón pốc ꞌmiện khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌNáng hên tón đán tăn pák thẳm ꞌnặn khay ók sia#ꞌlẹo.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 ꞌNáng chắng ꞌlen pay ha ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô cắp ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng phủ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhặc ꞌnặn lỏ#ꞌva, “Sáu ꞌnhại khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók sia thẳm đán#ꞌlẹo, au pay ꞌvạy bón đaư ꞌcọ báu#ꞌhụ.”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Pê‑tô cắp phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌdiến au căn pay bớng cá thẳm#đán.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Sau ꞌtếng song au căn ꞌlen#pay, phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌlen#ꞌvắn, chắng pay ꞌhọt thẳm đán cón Pê‑tô.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 ꞌMắn cổm ꞌlống bớng hên phải ꞌlụa ꞌváng ꞌvạy dú#hẳn. Hák#ꞌva ꞌmắn báu#đảy khảu pay ꞌtáng#cuông.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô phủ pay ꞌtoi lăng ꞌnặn ꞌcọ pay ꞌhọt ꞌlẹo khảu thẳm đán pay#bớng, ꞌcọ hên phải ꞌlụa ꞌváng ꞌvạy dú#hẳn,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 ꞌlẹo ꞌcọ hên phải ꞌpắn hua Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn hák cong ꞌvạy bón#ứn.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt cón ꞌnặn chắng khảu pay#hên, ꞌlẹo ꞌcọ#ꞌchưa.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Sau ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌhụ ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai ꞌlẹo ꞌchí ꞌchọ ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 ꞌLẹo song ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn chắng ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a [ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla] dưn hảy dú ꞌtáng ꞌnọk thẳm đán#ꞌnặn, ꞌtếng hảy ꞌtếng cổm ꞌlống ꞌlé khảu thẳm đán#pay,
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 hên song tiên ꞌchạư ꞌnung sửa#đón, ꞌtếng song đảy ꞌnăng dú bón pốc ꞌmiện khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạy#ꞌnặn, phủ#ꞌnưng ꞌtáng#hua, phủ#ꞌnưng ꞌtáng#tin.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Song tiên ꞌchạư chắng#tham, “ꞌNáng#ꞌhới, pên săng chắng#hảy?”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 ꞌVạu ꞌlẹo ꞌnáng chắng ꞌngoại nả ók ꞌmá hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dưn#dú, hák báu#ꞌhụ ꞌva ꞌmen Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 ꞌTan chảu#tham, “ꞌNáng#ꞌhới, pên săng chắng#hảy? Hảy ha phaư#ꞌlế?”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌva, “ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌhới.”
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌnáng#ꞌva, “ꞌNhá khắm ꞌháu#ꞌvạy, ꞌpưa#ꞌva ꞌháu ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy khửn ꞌmứa ha Chảu#ꞌPo. Hảư ꞌnáng pay ha ꞌpứng ꞌnọng ꞌtoi ꞌtáng ꞌháu ꞌlẹo bók sau#ꞌva, ꞌháu ꞌchí khửn ꞌmứa ha Chảu ꞌPo ꞌsúm#ꞌháu, lỏ#ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌsúm ꞌháu ꞌnặn#lo.”
17 Jesus continuou:
18 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla chắng pay páo bók hảư mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ#ꞌva, ꞌnáng đảy hên ꞌTan#chảu. ꞌLẹo ꞌTan chảu sắng ꞌquám#săng, ꞌnáng ꞌcọ bók hảư sau#ꞌhụ.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 ꞌTếng ꞌcăm ꞌmự ꞌnặn, pên ꞌmự chủ#ꞌnhợt, mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ dú bón#điêu. Sau con pák tu sia dản ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌDiến hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá dưn dú cang mốt sau lỏ#ꞌva, “ꞌChốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng đảy súc sáng bang#chaư.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 ꞌVạu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nhé ꞌmứ pín sảng hảư sau#bớng. Hên ꞌTan phủ pên Chảu Chom#ꞌlẹo, sau ꞌcọ ꞌmuôn#ꞌmớng.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌChốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng đảy súc sáng bang#chaư. Chảu ꞌPo sống ꞌháu ꞌlống ꞌmá ꞌsướng#đaư, ꞌháu ꞌcọ ꞌchí sống ꞌpứng ꞌnọng ók pay ꞌsướng#ꞌnặn.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 ꞌVạu ꞌlẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng páu ꞌlốm sáư sau lỏ#ꞌva, “Hảư nhẳn au Chảu Khuôn Saư dú nẳng ꞌpứng#ꞌnọng.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 ꞌPứng ꞌnọng dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ đaư ꞌcọ đảy dáng#ꞌdóm. ꞌPứng ꞌnọng báu#đảy dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư phủ đaư ꞌcọ báu#đảy dáng#ꞌdóm.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 ꞌTan ꞌThô‑ꞌma, (ꞌchư ꞌnọi khék Đi‑đim), pên phủ#ꞌnưng cuông mốt síp song ꞌlam ꞌchạư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌMưa ꞌchớ ꞌTan chảu ꞌmá hảư mốt sau#hên, ꞌThô‑ꞌma báu#đảy dú ꞌtoi#sau.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Mốt sau chắng bók hảư ꞌThô‑ꞌma ꞌhụ#ꞌva, sau đảy hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo. Hák#ꞌva ꞌThô‑ꞌma tóp sau#ꞌva, “Khỏi hên ꞌhói ꞌneng lếc nẳng phá ꞌmứ#ꞌTan, ꞌlẹo au ꞌnịu ꞌmứ khỏi tít sáư bón tók ꞌneng lếc ꞌnặn kéng ꞌchắm bớng bón sảng ꞌTan chảu#ꞌnặn, khỏi chắng ꞌchí#ꞌchưa.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Lăng ꞌmá đảy pét ꞌmự, mốt ꞌcốn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌsúm căn dú nẳng cuông ꞌhướn ꞌtưa#ꞌnưng#máư, ꞌtan ꞌThô‑ꞌma ꞌcọ dú ꞌtoi#sau. Pák tu con#ꞌvạy, ꞌdiến hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu khảu ꞌmá dưn dú cang mốt sau#ꞌva, “ꞌChốm ꞌmớng hảư ꞌpứng ꞌnọng đảy súc sáng bang#chaư.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók ꞌThô‑ꞌma ꞌva, “Hảư au ꞌnịu ꞌmứ ꞌmá tít sáư phá ꞌmứ#ꞌháu. Nhé ꞌmứ ꞌmá ꞌchắm bớng sảng#ꞌháu. ꞌNhá hướng ꞌngớ#ꞌtọn, hảư#ꞌchưa.”
27 E logo disse a Tomé:
28 ꞌTan ꞌThô‑ꞌma chắng ꞌmí ꞌquám vảy ꞌháu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌTan chảu ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom khỏi#ꞌtẹ.”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu tóp, “ꞌNọng ꞌchưa ꞌdọn đảy hên ꞌháu#ꞌquá. ꞌChốm ꞌmớng hảư phủ đaư ta báu#hên hák#ꞌva ꞌcọ ꞌmí chaư#ꞌchưa.”
29 Jesus lhe disse:
30 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt lai mai lák máư hảư mốt ꞌcốn ꞌTan chảu#hên, ꞌpặp sư ꞌnị hák báu#đảy tẻm mết ꞌchu#ꞌnéo.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 ꞌPứng ꞌvái đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy ꞌnị ꞌpưa ꞌchí hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng lai ꞌchưa#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌdọn ꞌchưa ꞌnị ꞌlẹo ꞌpi ꞌnọng chắng đảy ꞌchua ꞌlới máư dú cuông ꞌhôm ꞌngáu ꞌTan#chảu.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.