João 19

Tai Dam (BLT) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꞌLẹo quan tỉnh ꞌchư Pi‑ꞌlạt ꞌnặn chắng hảư lính au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay#ꞌtặp.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Mốt lính au ꞌchứa nam ꞌmá khốt ꞌcộng pên ꞌmụ pua cuôm sáư hua ꞌTan#chảu, au sửa ꞌhí phải đeng cắm ꞌmá binh hảư#ꞌTan.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Sau ꞌpá căn ꞌmá chăm ꞌvạu siết ꞌTan#chảu, “Phép pua ꞌcốn#ꞌDiu,” ꞌlẹo sau ꞌcọ tốp sáư nả#ꞌTan.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 ꞌLẹo quan tỉnh ók pay ꞌnọk ꞌtưa#ꞌnưng máư ꞌvạu sú ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu#ꞌva, “ꞌKhạy khỏi ꞌchí au ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌmá ꞌnọk hảư su#bớng, khỏi báu#hên ꞌmắn ꞌmí ꞌtội#săng.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ók#ꞌmá, ꞌnhắng ꞌtứ ꞌmụ ꞌchứa#nam, ꞌnung sửa ꞌhí phải đeng#cắm. Quan tỉnh bók sau#ꞌva, “ꞌẶn#ꞌnế, phủ ꞌnị#lo.”
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 ꞌPứng mo cốc cắp mốt lính các hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau ꞌcọ ꞌdiến khék#khửn, “Tók sáư ꞌmạy tháng#khen! Tók sáư ꞌmạy tháng#khen!”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu tóp#ꞌva, “ꞌSúm khỏi ꞌmí#ꞌluột, ꞌtoi ꞌluột ꞌnặn ꞌmắn ꞌchọ#tai, ꞌpưa#ꞌva ꞌmắn ꞌvạu ꞌhiạk ꞌmắn pên ꞌLụk Chảu Pua#ꞌPhạ.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Quan Pi‑ꞌlạt đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌvén dản#lai,
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 ꞌdiến ꞌcứn khảu ꞌmứa ꞌhướn sét ꞌván tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, “ꞌMứng dú cá đaư#ꞌmá?” Hák#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ báu#tóp.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Quan tỉnh chắng ꞌvạu hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌMứng báu#ꞌvạu cắp cu#ꞌnệ. ꞌMứng báu#ꞌhụ, cu ꞌmí phép ꞌquiến ꞌchí pói ꞌmứng ꞌhứ#ꞌva ꞌchí tók ꞌneng lếc sáư ꞌmứng ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen.”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp, “Quan hák báu#ꞌmí phép ꞌquiến ꞌdệt săng hảư ꞌháu đảy cá#đaư. Chảu Pua ꞌPhạ dú nưa hảư phép quan chắng ꞌdệt#đảy. ꞌSướng ꞌnặn phủ dao ꞌháu hảư quan ꞌmí báp ꞌsội ꞌvén nắc ꞌsứa quan#máư.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Quan tỉnh ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn, chắng ha ꞌluống ꞌchí pói Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Hák ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu ꞌdiến khék#khửn, “ꞌVa quan hák pói phủ ꞌnị ꞌcọ báu#pên ꞌluống ꞌhặc ꞌpéng cắp Chảu Cai‑ꞌsa, ꞌpưa#ꞌva phủ đaư hák tẳng chảu pên pua ꞌsướng phủ ꞌnị ꞌhứ lỏ#khắt cắp Chảu Cai‑ꞌsa.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Quan tỉnh ꞌchư Pi‑ꞌlạt ꞌnặn đảy ꞌnghín ꞌcốn ꞌDiu ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, quan tỉnh chắng au Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌmá#ꞌnọk, ꞌlẹo quan tỉnh chắng ꞌnăng bón sét ꞌván khék#ꞌva phơn ꞌcháu pu#đán, ꞌquám ꞌcốn ꞌDiu khék#ꞌva ꞌKha‑ba‑ꞌtha.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 ꞌMự ꞌnặn pên ꞌmự ꞌkhặn ꞌkháng cón ꞌchí kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, dáo cang ꞌvến#ꞌlẹo. Quan tỉnh ꞌvạu sáư ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn#ꞌva, “Bớng ꞌí, pua su#ꞌnế.”
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Sau ꞌdiến khék khửn, “Khả ꞌmắn sia! Khả ꞌmắn#sia! Tók ꞌmắn sáư ꞌmạy tháng#khen!”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Quan Pi‑ꞌlạt chắng dao Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư sau au pay tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen. ꞌLẹo mốt lính ꞌcốn Lôm chắng ꞌnẹp ꞌTan chảu ók#pay.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 ꞌTan chảu đảy bék ꞌmạy tháng khen ók pay ꞌhọt bón#ꞌnưng khék#ꞌva bón ꞌmí cáp#hua, ꞌquám ꞌcốn ꞌDiu khék#ꞌva ꞌKhô‑ꞌla‑ꞌkhô‑ꞌtha.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Mốt lính tók ꞌneng lếc sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng ꞌmạy tháng khen dú bón#ꞌnặn. ꞌLẹo sau ꞌnhắng tók ꞌneng lếc sáư song ꞌcốn ứn ꞌtếng ꞌmạy tháng#khen, ꞌcốn lỏ#ꞌphượng#sảng, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú cang#ꞌchơng.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Quan tỉnh hảư ꞌcốn tẻm bảng ꞌlẹo tók sáư ꞌmạy tháng khen tẻm#ꞌva: ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtáy ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt pua ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu.
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Bón tók ꞌneng lếc sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng ꞌmạy tháng khen ꞌnặn dú chăm#ꞌmướng, ꞌsướng ꞌnặn ꞌmí lai ꞌcốn ꞌDiu đảy đu bảng#ꞌnặn, tẻm pên sư ꞌcốn#ꞌDiu, sư ꞌcốn Lôm kéng sư ꞌcốn Ca‑ꞌlịch.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 ꞌPứng mo cốc ꞌcốn ꞌDiu chắng pay so quan tỉnh#ꞌva, “So ꞌnhá tẻm#ꞌva, pua ꞌcốn#ꞌDiu. Hảư tẻm#ꞌva, phủ ꞌnị ảng#ꞌva ꞌmắn pên pua ꞌcốn#ꞌDiu, ꞌsịn#thôi.”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Quan tỉnh tóp#ꞌva, “ꞌViạk ꞌháu tẻm ꞌcọ tẻm ꞌlẹo.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 ꞌMưa mốt lính tók ꞌneng lếc sáư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng ꞌmạy tháng khen#ꞌlẹo, sau au ꞌchương ꞌnung ꞌTan chảu ꞌmá béng ók pên sí ꞌphớn, păn căn ꞌcốn lỏ#ꞌphớn. ꞌLẹo ꞌnhắng phưn sửa ꞌhí báu#ꞌmí ꞌhói#ꞌnhịp, pên phải ꞌtếng#tón.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Mốt lính chắng ổ#căn, “Phưn sửa ꞌnị ꞌnhá#chík, ꞌháu chốc siếng au phaư ꞌchí#đảy.”
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌếm cắp ꞌme ꞌnạ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌpọm cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌmía ꞌtan Ca‑ꞌlô‑pa kéng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcốn bản ꞌMặc‑đa‑ꞌla, ꞌcọ dưn dú ꞌkém ꞌmạy tháng khen ꞌTan#chảu.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌếm kéng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng phủ ꞌTan chảu ꞌhặc ꞌnặn dưn dú#hẳn, ꞌTan chảu ꞌdiến ꞌvạu sú ꞌếm#ꞌva, “ꞌẾm#ꞌhới, phủ ꞌnị lo ꞌsướng ꞌlụk#ꞌếm#ꞌnớ.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 ꞌLẹo ꞌTan chảu bók ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌnặn#ꞌva, “Phủ ꞌnị#lo, ꞌtứ pên ꞌếm#ꞌnọng.” Té ꞌnặn#ꞌmá, ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌcọ tỏn au ꞌếm ꞌTan chảu pay dú#nẳng.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc ꞌchu ꞌviạk ꞌmộm#ꞌlẹo, é hảư pên ók ꞌtoi ꞌquám ꞌchiến Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan chảu chắng#ꞌva, “ꞌHáu sép#ꞌnặm.”
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Bón ꞌnặn ꞌmí hay lảu sổm#têm. ꞌCốn dú hẳn chắng au ꞌnhóng phải chúm sáư lảu#sổm, ꞌpắn sáư co sa‑ꞌláng ꞌlẹo nhé sáư sốp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 ꞌTan chảu chúp kin lảu sổm ꞌnặn ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌViạk ꞌháu ꞌmộm#ꞌlẹo,” ꞌdiến cổm hua ꞌlống chaư#khát.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 ꞌMự ꞌnặn pên ꞌmự ꞌkhặn ꞌkháng cón ꞌchí kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, ꞌmự lăng pên ꞌmự ꞌdặng#nháư. ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu báu#é hảư ꞌcốn tai dú ꞌtếng ꞌmạy tháng khen cuông ꞌmự#ꞌdặng. Sau chắng so quan Pi‑ꞌlạt hảư ꞌtặp cô đúk kha sam ꞌcốn tháng ꞌvạy ꞌnặn hắc ꞌpưa hảư tai#ꞌvắn, ꞌlẹo hảư au ꞌlống sia ꞌmạy tháng#khen.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 ꞌSướng ꞌnặn mốt lính chắng pay ꞌtặp cô đúk kha song ꞌcốn dú song ꞌphượng sảng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#hắc.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 ꞌMưa mốt lính ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ hên ꞌTan chảu chaư khát#ꞌlẹo, sau ꞌdiến báu#ꞌtặp hảư kha ꞌTan chảu#hắc.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Hák ꞌmí lính phủ#ꞌnưng au hók ꞌténg sảng ꞌTan#Chảu, ꞌdiến ꞌmí ꞌlượt cắp ꞌnặm lay#ók.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 ꞌCọ ꞌmí ꞌcốn ta hên ꞌmứ#ꞌchị, ꞌquám pên chứng ꞌcọ ꞌmen#ꞌtẹ ꞌmá bók hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌchưa. Phủ pên chứng ꞌnị ꞌhụ#ꞌva ꞌmắn ꞌvạu ꞌmen#ꞌtẹ.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchọ ꞌcốn lính ꞌdệt ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa hảư pên ók ꞌtoi ꞌquám ꞌchiến Chảu Pua ꞌPhạ lỏ#ꞌva: “Đúk ꞌTan chảu báu#ꞌmí kỉm đaư ꞌchí#hắc.”
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 ꞌPặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnhắng ꞌmí ꞌvái#ꞌnưng máư#ꞌva: “Sau ꞌchí ꞌlé hên phủ sau ꞌténg#ꞌnặn.”
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Lăng ꞌmưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu mết ꞌlới#ꞌlẹo, Dô‑ꞌsệp ꞌtáy bản ꞌA‑ꞌli‑ꞌma‑ꞌthai chắng pay ha quan tỉnh Pi‑ꞌlạt, so au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc#ꞌmiện. ꞌTan Dô‑ꞌsệp pên phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hák#ꞌva ꞌtan dăm sia ꞌpưa#ꞌva dản ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn#ꞌDiu. Quan tỉnh hảư phép ꞌlẹo chắng pay au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlống.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 ꞌTan ꞌNi‑cô‑đêm té cón đảy pay ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cang ꞌcứn ꞌnặn ꞌcọ đảy au dang ꞌmạy hom ꞌquá căn, dáo sam síp ki‑ꞌlô pay ꞌtoi ꞌtan Dô‑ꞌsệp.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Sau au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlống ꞌlẹo chắng au phải ꞌlụa kéng dang ꞌmạy hom ꞌnặn ꞌpắn đoi ꞌvạy ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌcốn#ꞌDiu.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Bón tháng khen Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạy ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí#suôn, cuông suôn ꞌmí thẳm đán ꞌnhắng máư síu ꞌvạy pốc ꞌmiện ꞌcốn#tai, báu#ꞌhế đảy pốc ꞌmiện phaư sắc#ꞌtưa.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 ꞌMự ꞌnặn pên ꞌmự ꞌkhặn ꞌkháng cón ꞌchí kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, thẳm đán ꞌnặn ꞌcọ dú#chăm. ꞌSướng ꞌnặn song ꞌtan chắng au khon Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay pốc ꞌmiện nẳng thẳm đán#ꞌnặn.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.