João 18

Tai Dam (BLT) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꞌMưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌTan chảu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chắng au căn ók pay khảm huổi ꞌnặm Kít‑ꞌlôn. Dú ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư ꞌmí suôn mák#ꞌmạy. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chắng au căn khảu suôn#pay.
1 Tendo Jesus dito essas palavras, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 Du‑đa phủ phản Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌhụ bón#ꞌnặn, ꞌpưa#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlớng ꞌsúm cắp mốt ꞌTan chảu nẳng#hẳn.
2 E também Judas, que o traía, conhecia aquele lugar; porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os seus discípulos.
3 ꞌSướng ꞌnặn Du‑đa chắng ꞌpá mốt lính ꞌmướng Lôm cắp mốt lính#các, ꞌmen ꞌpứng mo cốc cắp mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌchạư sau#pay, khắm đáp cắp#ꞌton, ꞌtuốn đín kéng ꞌlén pay ꞌhọt suôn#ꞌnặn.
3 Tendo, então, Judas recebido um destacamento de homens e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e tochas, e armas.
4 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ mết ꞌchu ꞌnéo ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌchí pên#ók. ꞌTan chảu chắng ók ꞌmá tham ꞌpứng mốt lính#ꞌnặn, “ꞌPứng chảu ꞌmá sáo ha#phaư?”
4 Jesus, portanto, sabendo todas as coisas que lhe aconteceria, saiu, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Sau tóp, “Sáo ha ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtáy ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt.”
5 Eles responderam-lhe: A Jesus de Nazaré. Disse-lhes Jesus: Eu Sou Ele. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 ꞌChớ ꞌTan chảu ꞌvạu, “ꞌMen ꞌháu ꞌnị#lo,” ꞌpứng mốt lính ꞌdiến hôn lăng pay ꞌlẹo ꞌlộm#ꞌlống.
6 Quando, pois, lhes disse: Eu Sou Ele, eles recuaram, e caíram no chão.
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham sau#máư, “ꞌPứng chảu ꞌmá sáo ha#phaư?”
7 Então, ele perguntou novamente: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư, “ꞌHáu đảy ꞌvạu hảư ꞌpứng chảu ꞌhụ#ꞌlẹo, ꞌmen ꞌháu ꞌnị#lo. ꞌVa ꞌpứng chảu sáo pắt ꞌháu lỏ pắt ꞌháu phủ#điêu, hảư ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌháu ꞌnị ók pay#sia.”
8 Jesus respondeu: Eu tenho dito que Eu Sou Ele; se, portanto vós me buscais, deixe-os seguir seu caminho;
9 ꞌSướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa hảư pên ók ꞌtoi ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPứng phủ Chảu ꞌPo dao hảư ꞌLụk ꞌnặn ꞌLụk báu#hảư sia phủ#đaư.”
9 para se cumprir a palavra que ele tinha dito: Dos que me deste nenhum deles eu perdi.
10 ꞌChớ ꞌnặn ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô ꞌmí đáp, chắng thót đáp ók ꞌphắn ꞌcốn ꞌhướn mo luông ꞌchọ hu ꞌphượng khoa khát#ók. ꞌCốn ꞌhướn ꞌnặn ꞌchư ꞌMa‑ꞌkhô.
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdiến bók Pê‑tô ꞌva, “Au đáp ꞌcứn sáư phắc ꞌvạy#sia. ꞌHáu báu#thiêng sia nả ꞌviạk báp ꞌmo khó chaư Chảu ꞌPo dao hảư ꞌnặn cá#đaư.”
11 Disse, então, Jesus a Pedro: Coloca a tua espada na bainha; o cálice que meu Pai me deu, não devo beber?
12 Mốt lính ꞌmướng Lôm ꞌtếng quan cốc sau kéng mốt lính các ꞌcốn ꞌDiu ꞌchạư pay ꞌnặn chắng pắt phúk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu,
12 Então, o destacamento, o capitão e os oficiais dos judeus prenderam a Jesus, e ataram-no,
13 ꞌlẹo ꞌnẹp pay ha ꞌtan Ăn‑ꞌna cón, ꞌpưa#ꞌva ꞌtan Ăn‑ꞌna pên ꞌpo ta ꞌtan Ca‑da‑ꞌpha, pi ꞌnặn ꞌtan Ca‑da‑ꞌpha đảy pên mo#luông.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, porque era o sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
14 ꞌMen ꞌtan Ca‑da‑ꞌpha ꞌnặn#lo, đảy bók ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu#ꞌva, neng ꞌsé hảư phủ#ꞌnưng ꞌchịu tai ꞌpưa dên ꞌpay ꞌtếng#cá ꞌcọ ꞌvén#đi.
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 ꞌChớ ꞌnặn mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng ꞌmí song ꞌcốn ꞌnắm pay#ꞌtoi, phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô, cắp phủ ꞌnưng#máư. Phủ ꞌnặn quén ꞌkhới cắp mo#luông, ꞌmắn chắng đảy khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn mo luông ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
15 E Simão Pedro seguia a Jesus, e o mesmo fazia outro discípulo; este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e foi e entrou com Jesus no palácio do sumo sacerdote.
16 Pê‑tô lỏ#dưn dú ꞌtáng ꞌnọk ꞌkém pák tu#ꞌcuông. Phủ quén cắp mo luông ꞌnặn chắng đảy ók pay bók phủ ꞌnhính phảu pák tu hảư Pê‑tô khảu#ꞌmứa.
16 Mas Pedro ficou parado do lado de fora do portão. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou àquela que guardava a porta, e trouxe Pedro.
17 ꞌNhính ꞌchạư phảu pák tu ꞌnặn tham Pê‑tô ꞌva, “Chảu ꞌcọ báu#ꞌmen phủ ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#a?”
17 Então, a donzela que guardava a porta, disse a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Disse ele: Eu não sou.
18 ꞌCứn ꞌnặn nao#lai. ꞌPứng ꞌcốn ꞌhướn mo luông cắp mốt lính các chắng au thán ꞌmá đăng ꞌpháy ꞌlẹo au căn dưn phinh ꞌpháy#dú. Pê‑tô ꞌcọ dưn phinh ꞌpháy dú ꞌtoi#sau.
18 E estavam ali os servos e os oficiais, tendo feito uma fogueira com carvão, porque fazia frio, e eles estavam se aquecendo. Também Pedro estava parado junto deles se aquecendo.
19 ꞌChớ ꞌnặn mo luông sét tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá nả ꞌviạk mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu kéng ꞌviạk ꞌTan chảu bók son#ꞌnặn.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos, e da sua doutrina.
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva, “ꞌHáu ꞌnị đảy bók son hảư ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌphắng. Báu#ꞌva nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌhứ#ꞌva cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌháu ꞌlớng bók son bón ꞌtếng#cá ꞌcốn ꞌDiu ꞌmặc ꞌmá ꞌhốm#căn. ꞌHáu báu#đảy bók son nẳng bón ꞌlặp bón ꞌsuôn cá#đaư.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se reúnem, e eu nada falei em oculto.
21 Pên săng ꞌTan chắng tham#ꞌháu? Tham ꞌpứng ꞌcốn đảy#ꞌphắng, ꞌháu ꞌvạu ꞌháu ꞌtố săng sau ꞌcọ ꞌhụ#ꞌló.”
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram o que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌnéo ꞌnặn#ꞌlẹo, lính các phủ#ꞌnưng dú hẳn ꞌdiến tốp nả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lỏ#ꞌva, “ꞌMứng dám ꞌvạu cắp mo luông ꞌnéo#ꞌnặn.”
22 E, havendo ele falado isso, um dos oficiais que ali estavam bateu em Jesus com a palma da sua mão, dizendo: Assim que tu respondes ao sumo sacerdote?
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp, “ꞌVa ꞌháu ꞌvạu phít, ꞌchị hảư ꞌháu#bớng. ꞌVa ꞌháu ꞌvạu#ꞌmen, pên săng ꞌtan chắng ꞌtặp#ꞌháu.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Se eu falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, porque tu me feres?
24 ꞌLẹo ꞌtan Ăn‑ꞌna hảư lính ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchớ ꞌnặn ꞌnhắng ꞌchọ phúk#dú, pay ha ꞌtan Ca‑da‑ꞌpha phủ pên mo#luông.
24 Então, Anás o enviara, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌSi‑ꞌmôn Pê‑tô phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌnhắng dưn phinh ꞌpháy#dú. ꞌDiến ꞌmí ꞌcốn tham ꞌmắn#ꞌva, “ꞌMứng ꞌcọ báu#ꞌmen phủ ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#a?”
25 E Simão Pedro estava ali se aquecendo. Disseram-lhe, então: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou eu.
26 ꞌLẹo ꞌcốn ꞌhướn mo luông phủ#ꞌnưng pên ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchọ Pê‑tô ꞌphắn hu khát ꞌnặn chắng ꞌvạu#ꞌva, “Cu hên ꞌmứng dú nẳng suôn ꞌtoi ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#ꞌlế.”
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Eu não te vi no jardim com ele?
27 Pê‑tô thiêng sia#máư. ꞌChớ ꞌnặn cáy ꞌdiến khăn#khửn.
27 Pedro, então, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 ꞌHung ꞌchạu ꞌmá, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu chắng ꞌnẹp Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌhướn mo luông pay ha ꞌhướn quan tỉnh ꞌcốn Lôm sét#ꞌván. ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu báu#đảy khảu pay cuông ꞌhướn#ꞌnặn, sau hiêm ꞌmo ꞌkính hảư ꞌpẹk saư ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌcốn#ꞌDiu, chắng ꞌchí đảy kin ꞌtiệc ꞌmự ꞌVện#cai.
28 Então eles conduziram Jesus de Caifás para a sala de julgamento, e era cedo, e eles não entraram na sala de julgamento, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Quan tỉnh ꞌchư Pi‑ꞌlạt ꞌnặn chắng ók ꞌmá tham#sau, “Su ꞌkiện phủ ꞌnị ꞌmí ꞌtội#săng?”
29 Então chegou Pilatos diante deles, e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Sau tóp, “ꞌVa ꞌmắn báu#ꞌdệt#ꞌhại, ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌchí báu#au ꞌmắn ꞌmá dao hảư#quan.”
30 Eles responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, nós não o entregaríamos para ti.
31 Quan tỉnh chắng bók sau#ꞌva, “Au ꞌmắn pay sét ꞌván ꞌtoi ꞌluột su#ꞌnớ.”
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: Não nos é lícito matar homem algum;
32 ꞌSướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa hảư pên ók ꞌtoi ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌvạy#cón, ꞌTan chảu ꞌchí mết ꞌchua ꞌlới ꞌluống#đaư.
32 para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.
33 Quan Pi‑ꞌlạt chắng ꞌcứn khảu ꞌhướn sét ꞌván#ꞌmứa, ꞌlẹo khék Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌmá sét#tham, “ꞌMứng ꞌmen pua ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu ꞌtẹ#báu?”
33 Então Pilatos entrou novamente na sala de julgamento, e chamou a Jesus, e disse-lhe: És tu o Rei dos Judeus?
34 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva, “ꞌQuám tham ꞌháu ꞌnặn ꞌmen quan hák#ꞌvạu, ꞌhứ ꞌva ꞌmí phủ ứn ꞌtính quan ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk#ꞌháu?”
34 Respondeu-lhe Jesus: Dizes estas coisas de ti mesmo, ou foram os outros que te contaram de mim?
35 Quan tỉnh tóp, “Cu báu#ꞌmen ꞌcốn ꞌDiu cá#đaư. ꞌPi ꞌnọng ꞌphắn ꞌcốn ꞌmứng ꞌtếng#cá ꞌpứng mo cốc hák dao ꞌmứng hảư#cu. ꞌMứng ꞌdệt phít săng#sau?”
35 Pilatos respondeu: Eu sou um judeu? A tua própria nação e os principais sacerdotes entregaram-te a mim, o que tu fizeste?
36 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp, “ꞌMướng ꞌháu báu#ꞌmen phái ꞌmướng ꞌlum#ꞌnị. ꞌVa ꞌmướng ꞌháu hák pên phái ꞌmướng ꞌlum#ꞌnị, ꞌcốn ꞌchạư ꞌviạk ꞌháu ꞌchí ꞌdệt sớc ꞌtặp au ꞌháu#ꞌvạy, ꞌchí báu#dao ꞌháu hảư ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌMướng ꞌháu báu#dú ꞌmướng ꞌlum ꞌnị cá#đaư.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Quan tỉnh chắng tham, “ꞌCợn ꞌmứng pên pua ꞌtẹ#ꞌquá?”
37 Disse-lhe, então, Pilatos: Então és tu um rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Quan tỉnh ꞌvạu, “ꞌLuống ꞌtáng ꞌmen ꞌtẹ ꞌnặn chắc ꞌmen#săng.”
38 Disse-lhe Pilatos: O que é a verdade? E, dizendo isso, ele foi novamente até os judeus e disse-lhes: Eu não acho nenhuma culpa nele.
39 Hák#ꞌva khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnặn, su ꞌlớng ꞌkhới tham hảư khỏi pói ꞌcốn ꞌtú phủ#ꞌnưng. ꞌSướng ꞌnặn su é hảư khỏi pói pua ꞌcốn ꞌDiu su ꞌnị#báu?”
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, então, que vos solte o REI DOS JUDEUS?
40 ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu ꞌdiến khék khửn máư#ꞌva, “ꞌNhá pói phủ#ꞌnị, hảư pói Ba‑ꞌla‑ba.” Ba‑ꞌla‑ba ꞌnặn pên ꞌcốn#cướp.
40 Então, todos gritaram novamente, dizendo: Este homem não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era um ladrão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.