João 11

Tai Dam (BLT) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Song ưởi ꞌnọng pên ꞌnọng ꞌnhính khong ꞌtan ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô chắng ꞌchạư ꞌcốn pay bók Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô phủ ꞌTan chảu ꞌhặc ꞌnặn đang chếp#dú.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn chắng ꞌvạu#ꞌva, “ꞌViạk chếp ꞌnị ꞌchí báu#ꞌlón tai cá#đaư. Chếp pên ꞌsướng ꞌnị ꞌcọ ꞌpưa hảư ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌhung#ꞌhướng, ꞌlẹo hảư ꞌháu phủ pên ꞌLụk ꞌTan chảu đảy ꞌhung ꞌhướng ꞌdọn ꞌviạk#ꞌnị.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhặc ꞌpéng ꞌtếng sam ꞌnọng ꞌpi ꞌMa‑ꞌtha, ꞌMa‑ꞌli‑a kéng ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌhụ kháo ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô chếp, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhắng ꞌdặng dú bón cáu tứm song ꞌmự#máư,
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 ꞌlẹo chắng ꞌchứa mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌHáu au căn ꞌcứn ꞌmứa phén đin Du‑đai ꞌnớ.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú ꞌTan chảu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌsáy#ꞌpo, ꞌmự cón ꞌnặn ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng hẳn ꞌchí au đán hin ꞌlếu#sáư, ꞌsáy ꞌpo ꞌnhắng ꞌchí ꞌcứn ꞌmứa bón sau dú hẳn máư#a.”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌTếng ꞌvến ꞌmí síp song ꞌchớ lỏ#ꞌquá. Phủ đaư ꞌnhang ꞌtếng ꞌvến báu#dản tỏng đút săng ꞌdọn seng ꞌhung nẳng ꞌmướng ꞌlum#ꞌnị.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Phủ đaư hák ꞌnhang ꞌtếng#ꞌcứn, phủ ꞌnặn lo ꞌchí tỏng đút ꞌpộ báu#ꞌmí seng#ꞌhung.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌquám đải khái ꞌnặn ꞌlẹo ꞌcọ bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu máư#ꞌva, “ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô phủ pên sính ꞌcu ꞌháu ꞌnặn ꞌnón lắp#pay, hák#ꞌva ꞌháu ꞌchí pay púc ꞌmắn#tứn.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 — ausente —
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu chẻng hảư sau#ꞌva, “ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô tai#ꞌlẹo.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ꞌHáu báu#dú hẳn ꞌcọ#đi, ꞌpưa ꞌpứng ꞌnọng ꞌchí hên ꞌnéo ꞌpá chaư ꞌchưa#ꞌháu. ꞌKhạy ꞌsúm ꞌháu au căn pay ha ꞌmắn#ꞌnọ.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 ꞌTan ꞌThô‑ꞌma, (ꞌchư ꞌnọi khék ꞌva Đi‑đim), chắng chướng sính ꞌcu ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu ꞌtếng#cá ꞌcọ pay ꞌtoi#căn, ꞌpưa ꞌchí đảy tai ꞌtoi ꞌTan#chảu.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia, ꞌcọ đảy ꞌhụ#ꞌva khon ꞌtan ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô pốc ꞌmiện ꞌvạy cuông thẳm đán đảy sí ꞌmự#ꞌlẹo.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Bản ꞌnặn dú đắc ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm dáo sam cay#số.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 ꞌMí lai ꞌcốn ꞌDiu đảy ꞌmá ún ꞌphướn song ưởi ꞌnọng ꞌMa‑ꞌtha kéng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌpưa#ꞌva ꞌpi ꞌchái sau#tai.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 ꞌMưa ꞌnáng ꞌMa‑ꞌtha đảy ꞌnghín kháo#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí ꞌmá#ꞌhọt, ꞌnáng chắng ók pay#tỏn. ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a lỏ#ꞌnăng dú nẳng#ꞌhướn.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌva ꞌTan chảu dú#nỉ, ꞌpi ꞌchái khỏi ꞌcọ ꞌchí báu#tai.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Hák#ꞌva ꞌkhạy ꞌnị ꞌnéo đaư ꞌcọ#đi, khỏi ꞌhụ#ꞌva, ꞌTan chảu đé so nẳng Chảu Pua ꞌPhạ ăn#đaư, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí#hảư.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu cắp ꞌnáng#ꞌva, “ꞌPi ꞌchái khong ꞌnọng ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha tóp, “Khỏi ꞌhụ#ꞌva, ꞌchớ ꞌpứng ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌmự lả sút#ꞌnặn, ꞌpi ꞌchái khỏi ꞌcọ ꞌchí ꞌcứn#ꞌmá.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌva, “ꞌHáu ꞌnị lo pên phủ hảư ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá cắp hảư ꞌmí ꞌchua#ꞌlới. Phủ đaư pông chaư ꞌchưa#ꞌháu, ta#ꞌva tai pay ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Phủ đaư#ꞌnhắng, ꞌva đảy pông chaư ꞌchưa ꞌháu ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌmí ꞌchớ tai sắc#ꞌtưa. ꞌNọng ꞌchưa ꞌquám ꞌnị#báu?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha tóp#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, khỏi ꞌchưa ꞌTan chảu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt, ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌchọ ꞌlống ꞌmá ꞌmướng#ꞌlum.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌnáng ꞌcọ ꞌcứn ꞌmứa khék au ꞌMa‑ꞌli‑a phủ pên ꞌnọng ók pay bón#ꞌnưng lỏ#ꞌva, “ꞌSáy ꞌmá ꞌhọt#ꞌlẹo, tham ha#ꞌnọng.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a đảy ꞌnghín í ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn chắng ꞌphạo tứn khửn ók pay ha ꞌTan#chảu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#ꞌhế khảu pay cuông#bản, ꞌnhắng dú bón ꞌnáng ꞌMa‑ꞌtha pay ꞌpọ#ꞌnặn.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá ún ꞌphướn dú cuông ꞌhướn ꞌtoi ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a hên ꞌnáng ꞌphạo tứn khửn ók#pay, sau ꞌcọ pay#ꞌtoi, ngắm#ꞌva ꞌnáng ꞌchí ók pay hảy dú nẳng thẳm đán bón ꞌmiện#khon.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a pay ꞌhọt bón Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú, hên ꞌTan chảu ꞌnáng chắng múp ꞌlống sáư tin ꞌTan chảu lỏ#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌva ꞌTan chảu dú#nỉ, ꞌpi ꞌchái khỏi ꞌcọ ꞌchí báu#tai.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌtoi ꞌnáng ꞌnặn khék#hảy, ꞌTan chảu ꞌdiến ꞌkẹn chaư ꞌtộc khôm#lai,
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 chắng tham sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu au khon pay ꞌmiện bón#đaư?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ#hảy.
35 Jesus chorou.
36 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu hên ꞌsướng ꞌnặn lỏ#ꞌva, “Bớng#ꞌí, ꞌTan ꞌhặc ꞌmắn lai#ꞌnọ.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Hák ꞌsán ꞌcốn ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌchoi ꞌcốn ta bót đảy hên#ꞌhung, ꞌlẹo ꞌdệt hảư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô báu#tai ꞌcọ ꞌchí đảy#ꞌquá.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌkẹn chaư ꞌtưa#ꞌnưng máư pay ꞌhọt bón ꞌmiện khon ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô ꞌnặn, pên thẳm đán ꞌmí tón đán nháư tăn pák thẳm#ꞌvạy.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók hảư ꞌnhó au tón đán ꞌnặn#ók. ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha ꞌnọng ꞌnhính phủ tai ꞌnặn#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌmắn tai đảy sí ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌkhạy khon ꞌchí ai#min.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#tóp, “ꞌHáu đảy bók ꞌnọng#ꞌlẹo, ꞌva ꞌnọng ꞌmí chaư ꞌchưa ꞌcọ ꞌchí hên ꞌnéo ꞌhung ꞌhướng khong Chảu Pua#ꞌPhạ.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn chắng ꞌchoi căn ꞌnhó au tón đán#ók. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hen nả khửn vảy so#ꞌva, “ꞌỐ, Chảu ꞌPo#ꞌhới, ꞌLụk đảy ꞌdọn Chảu ꞌPo ꞌphắng au ꞌquám ꞌLụk đé#so.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 ꞌLụk ꞌhụ#ꞌva Chảu ꞌPo ꞌphắng au ꞌquám ꞌLụk đé so ꞌlớng#ꞌlớng, ꞌLụk ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌpưa hảư ꞌpứng ꞌcốn dú ỏm ꞌlọm ꞌLụk#ꞌnị, hảư sau ꞌchưa#ꞌva ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo đảy sống ꞌLụk#ꞌmá.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu vảy so ꞌnéo ꞌnặn ꞌlẹo chắng khék sương nháư khửn#ꞌva, “ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô ꞌhới, ók ꞌmá#ꞌí.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Phủ tai ꞌnặn ꞌdiến ók#ꞌmá, ꞌnhắng ꞌmí phải đoi ꞌpắn tin ꞌmứ ꞌmắn#dú, kéng nả ꞌcọ ꞌmí phả#pốc. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau kẻ ók hảư ꞌmắn ꞌlẹo ꞌvạy ꞌmắn#pay.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá ún ꞌphướn ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌnặn đảy hên ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn, lai ꞌcốn ꞌcọ pông chaư ꞌchưa ꞌTan#chảu.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Hák ꞌsán ꞌcốn cuông mốt sau pay ꞌtố ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌnặn hảư mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌphắng.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai chắng khék căn ꞌmá ꞌsúm ꞌlẹo ổ sô căn#ꞌva, “Phủ ꞌnặn ꞌdệt lai mai#lák, ꞌsúm ꞌháu ngắm ꞌnéo#đaư.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 ꞌVa ꞌháu ꞌchí pói hảư ꞌmắn ꞌdệt tó pay ꞌlẹo dản ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌchí pông chaư ꞌchưa#ꞌmắn, ꞌlẹo ꞌcốn ꞌmướng Lôm ꞌchí ꞌmá ꞌchính au phép ꞌquiến ꞌtếng#cá bản ꞌmướng ꞌháu#máư.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Cuông mốt ꞌsúm ꞌhốm ꞌmí phủ ꞌnưng ꞌchư Ca‑da‑ꞌpha ꞌdệt mo luông cuông pi#ꞌnặn. ꞌTan chắng chê sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu báu#ꞌhụ chắc săng#mết,
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 báu#ngắm ꞌhọt ꞌluống ꞌtáng pên ꞌláng đi hảư ꞌpứng#chảu, neng ꞌsé hảư phủ#ꞌnưng ꞌchịu tai ꞌpưa dên#ꞌpay, ꞌcọ ꞌvén đi ꞌsứa ꞌphắn ꞌcốn ꞌháu ꞌchí tai đắp sia#mết.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 ꞌTan Ca‑da‑ꞌpha ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, báu#ꞌmen ꞌtan hák ꞌvạu ꞌtoi chaư khong ꞌtan cá#đaư, ꞌcọ ꞌpưa ꞌtan ꞌdệt mo luông cuông pi#ꞌnặn, Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌchuốn chaư ꞌtan ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí tai ꞌpưa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 ꞌLẹo ꞌcọ báu#sút ꞌto ꞌphắn ꞌcốn ꞌnặn thôi cá#đaư, ꞌchí ꞌhốm ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌcốn phaư đảy pên ꞌlụk Chảu Pua ꞌPhạ dú ꞌsạk ꞌsái căn#ꞌnặn, hảư khảu ꞌmá pên mốt điêu#căn.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Té ꞌmự ꞌnặn#ꞌmá, ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu ꞌtạk ꞌluống ꞌchí khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng pay ꞌmá ꞌlặp ꞌsuôn ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌTan chảu đảy ók sia bón ꞌnặn pay phổng ꞌlố chăm ꞌtông#ꞌlẹng, ꞌhọt bản#ꞌnưng khék bản Ê‑ꞌpha‑ꞌla‑im ꞌlẹo đảy dú hẳn cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Khỏn ꞌchí ꞌhọt khuốp pi ꞌcốn ꞌDiu kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, lai ꞌcốn dú bản ꞌnọk ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, téng ꞌchương sák sang ꞌmo ꞌvạy cón ꞌmự ꞌchí kin#ꞌtiệc.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Sau sáo ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌChớ sau dưn dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, sau ꞌcọ đảy ổ ꞌtố căn#ꞌva, “Ngắm ꞌnéo#đaư, ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí báu#ꞌmá kin ꞌtiệc#a.”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 ꞌPứng mo cốc cắp mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ók ꞌquám sắng ꞌvạy#ꞌva, phaư ꞌhụ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú bón đaư hảư ꞌmá#ꞌvạu, ꞌpưa sau é pắt#ꞌTan.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.