João 11

Tai Dam (BLT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Song ưởi ꞌnọng pên ꞌnọng ꞌnhính khong ꞌtan ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô chắng ꞌchạư ꞌcốn pay bók Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô phủ ꞌTan chảu ꞌhặc ꞌnặn đang chếp#dú.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn chắng ꞌvạu#ꞌva, “ꞌViạk chếp ꞌnị ꞌchí báu#ꞌlón tai cá#đaư. Chếp pên ꞌsướng ꞌnị ꞌcọ ꞌpưa hảư ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌhung#ꞌhướng, ꞌlẹo hảư ꞌháu phủ pên ꞌLụk ꞌTan chảu đảy ꞌhung ꞌhướng ꞌdọn ꞌviạk#ꞌnị.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhặc ꞌpéng ꞌtếng sam ꞌnọng ꞌpi ꞌMa‑ꞌtha, ꞌMa‑ꞌli‑a kéng ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌhụ kháo ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô chếp, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhắng ꞌdặng dú bón cáu tứm song ꞌmự#máư,
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 ꞌlẹo chắng ꞌchứa mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌHáu au căn ꞌcứn ꞌmứa phén đin Du‑đai ꞌnớ.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu sú ꞌTan chảu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌsáy#ꞌpo, ꞌmự cón ꞌnặn ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng hẳn ꞌchí au đán hin ꞌlếu#sáư, ꞌsáy ꞌpo ꞌnhắng ꞌchí ꞌcứn ꞌmứa bón sau dú hẳn máư#a.”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌTếng ꞌvến ꞌmí síp song ꞌchớ lỏ#ꞌquá. Phủ đaư ꞌnhang ꞌtếng ꞌvến báu#dản tỏng đút săng ꞌdọn seng ꞌhung nẳng ꞌmướng ꞌlum#ꞌnị.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Phủ đaư hák ꞌnhang ꞌtếng#ꞌcứn, phủ ꞌnặn lo ꞌchí tỏng đút ꞌpộ báu#ꞌmí seng#ꞌhung.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌquám đải khái ꞌnặn ꞌlẹo ꞌcọ bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu máư#ꞌva, “ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô phủ pên sính ꞌcu ꞌháu ꞌnặn ꞌnón lắp#pay, hák#ꞌva ꞌháu ꞌchí pay púc ꞌmắn#tứn.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 — ausente —
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 — ausente —
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 ꞌSướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌvạu chẻng hảư sau#ꞌva, “ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô tai#ꞌlẹo.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ꞌHáu báu#dú hẳn ꞌcọ#đi, ꞌpưa ꞌpứng ꞌnọng ꞌchí hên ꞌnéo ꞌpá chaư ꞌchưa#ꞌháu. ꞌKhạy ꞌsúm ꞌháu au căn pay ha ꞌmắn#ꞌnọ.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 ꞌTan ꞌThô‑ꞌma, (ꞌchư ꞌnọi khék ꞌva Đi‑đim), chắng chướng sính ꞌcu ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌHáu ꞌtếng#cá ꞌcọ pay ꞌtoi#căn, ꞌpưa ꞌchí đảy tai ꞌtoi ꞌTan#chảu.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 ꞌChớ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌhọt bản Bết‑ꞌtha‑ꞌnia, ꞌcọ đảy ꞌhụ#ꞌva khon ꞌtan ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô pốc ꞌmiện ꞌvạy cuông thẳm đán đảy sí ꞌmự#ꞌlẹo.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Bản ꞌnặn dú đắc ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm dáo sam cay#số.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 ꞌMí lai ꞌcốn ꞌDiu đảy ꞌmá ún ꞌphướn song ưởi ꞌnọng ꞌMa‑ꞌtha kéng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌpưa#ꞌva ꞌpi ꞌchái sau#tai.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 ꞌMưa ꞌnáng ꞌMa‑ꞌtha đảy ꞌnghín kháo#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí ꞌmá#ꞌhọt, ꞌnáng chắng ók pay#tỏn. ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a lỏ#ꞌnăng dú nẳng#ꞌhướn.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌva ꞌTan chảu dú#nỉ, ꞌpi ꞌchái khỏi ꞌcọ ꞌchí báu#tai.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Hák#ꞌva ꞌkhạy ꞌnị ꞌnéo đaư ꞌcọ#đi, khỏi ꞌhụ#ꞌva, ꞌTan chảu đé so nẳng Chảu Pua ꞌPhạ ăn#đaư, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí#hảư.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu cắp ꞌnáng#ꞌva, “ꞌPi ꞌchái khong ꞌnọng ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha tóp, “Khỏi ꞌhụ#ꞌva, ꞌchớ ꞌpứng ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌmự lả sút#ꞌnặn, ꞌpi ꞌchái khỏi ꞌcọ ꞌchí ꞌcứn#ꞌmá.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌva, “ꞌHáu ꞌnị lo pên phủ hảư ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá cắp hảư ꞌmí ꞌchua#ꞌlới. Phủ đaư pông chaư ꞌchưa#ꞌháu, ta#ꞌva tai pay ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Phủ đaư#ꞌnhắng, ꞌva đảy pông chaư ꞌchưa ꞌháu ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌmí ꞌchớ tai sắc#ꞌtưa. ꞌNọng ꞌchưa ꞌquám ꞌnị#báu?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha tóp#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, khỏi ꞌchưa ꞌTan chảu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt, ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌchọ ꞌlống ꞌmá ꞌmướng#ꞌlum.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌnáng ꞌcọ ꞌcứn ꞌmứa khék au ꞌMa‑ꞌli‑a phủ pên ꞌnọng ók pay bón#ꞌnưng lỏ#ꞌva, “ꞌSáy ꞌmá ꞌhọt#ꞌlẹo, tham ha#ꞌnọng.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a đảy ꞌnghín í ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn chắng ꞌphạo tứn khửn ók pay ha ꞌTan#chảu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 ꞌChớ ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#ꞌhế khảu pay cuông#bản, ꞌnhắng dú bón ꞌnáng ꞌMa‑ꞌtha pay ꞌpọ#ꞌnặn.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá ún ꞌphướn dú cuông ꞌhướn ꞌtoi ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a hên ꞌnáng ꞌphạo tứn khửn ók#pay, sau ꞌcọ pay#ꞌtoi, ngắm#ꞌva ꞌnáng ꞌchí ók pay hảy dú nẳng thẳm đán bón ꞌmiện#khon.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a pay ꞌhọt bón Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú, hên ꞌTan chảu ꞌnáng chắng múp ꞌlống sáư tin ꞌTan chảu lỏ#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌva ꞌTan chảu dú#nỉ, ꞌpi ꞌchái khỏi ꞌcọ ꞌchí báu#tai.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hên ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌtoi ꞌnáng ꞌnặn khék#hảy, ꞌTan chảu ꞌdiến ꞌkẹn chaư ꞌtộc khôm#lai,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 chắng tham sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu au khon pay ꞌmiện bón#đaư?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ#hảy.
35 Jesus chorou.
36 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu hên ꞌsướng ꞌnặn lỏ#ꞌva, “Bớng#ꞌí, ꞌTan ꞌhặc ꞌmắn lai#ꞌnọ.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Hák ꞌsán ꞌcốn ꞌvạu#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌchoi ꞌcốn ta bót đảy hên#ꞌhung, ꞌlẹo ꞌdệt hảư ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô báu#tai ꞌcọ ꞌchí đảy#ꞌquá.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌkẹn chaư ꞌtưa#ꞌnưng máư pay ꞌhọt bón ꞌmiện khon ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô ꞌnặn, pên thẳm đán ꞌmí tón đán nháư tăn pák thẳm#ꞌvạy.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók hảư ꞌnhó au tón đán ꞌnặn#ók. ꞌNáng ꞌMa‑ꞌtha ꞌnọng ꞌnhính phủ tai ꞌnặn#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌmắn tai đảy sí ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌkhạy khon ꞌchí ai#min.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu#tóp, “ꞌHáu đảy bók ꞌnọng#ꞌlẹo, ꞌva ꞌnọng ꞌmí chaư ꞌchưa ꞌcọ ꞌchí hên ꞌnéo ꞌhung ꞌhướng khong Chảu Pua#ꞌPhạ.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn dú hẳn chắng ꞌchoi căn ꞌnhó au tón đán#ók. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hen nả khửn vảy so#ꞌva, “ꞌỐ, Chảu ꞌPo#ꞌhới, ꞌLụk đảy ꞌdọn Chảu ꞌPo ꞌphắng au ꞌquám ꞌLụk đé#so.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 ꞌLụk ꞌhụ#ꞌva Chảu ꞌPo ꞌphắng au ꞌquám ꞌLụk đé so ꞌlớng#ꞌlớng, ꞌLụk ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌpưa hảư ꞌpứng ꞌcốn dú ỏm ꞌlọm ꞌLụk#ꞌnị, hảư sau ꞌchưa#ꞌva ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo đảy sống ꞌLụk#ꞌmá.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu vảy so ꞌnéo ꞌnặn ꞌlẹo chắng khék sương nháư khửn#ꞌva, “ꞌLa‑ꞌsa‑ꞌlô ꞌhới, ók ꞌmá#ꞌí.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Phủ tai ꞌnặn ꞌdiến ók#ꞌmá, ꞌnhắng ꞌmí phải đoi ꞌpắn tin ꞌmứ ꞌmắn#dú, kéng nả ꞌcọ ꞌmí phả#pốc. Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau kẻ ók hảư ꞌmắn ꞌlẹo ꞌvạy ꞌmắn#pay.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá ún ꞌphướn ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌnặn đảy hên ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn, lai ꞌcốn ꞌcọ pông chaư ꞌchưa ꞌTan#chảu.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Hák ꞌsán ꞌcốn cuông mốt sau pay ꞌtố ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt ꞌnặn hảư mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌphắng.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng mo cốc cắp mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai chắng khék căn ꞌmá ꞌsúm ꞌlẹo ổ sô căn#ꞌva, “Phủ ꞌnặn ꞌdệt lai mai#lák, ꞌsúm ꞌháu ngắm ꞌnéo#đaư.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 ꞌVa ꞌháu ꞌchí pói hảư ꞌmắn ꞌdệt tó pay ꞌlẹo dản ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌchí pông chaư ꞌchưa#ꞌmắn, ꞌlẹo ꞌcốn ꞌmướng Lôm ꞌchí ꞌmá ꞌchính au phép ꞌquiến ꞌtếng#cá bản ꞌmướng ꞌháu#máư.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Cuông mốt ꞌsúm ꞌhốm ꞌmí phủ ꞌnưng ꞌchư Ca‑da‑ꞌpha ꞌdệt mo luông cuông pi#ꞌnặn. ꞌTan chắng chê sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu báu#ꞌhụ chắc săng#mết,
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 báu#ngắm ꞌhọt ꞌluống ꞌtáng pên ꞌláng đi hảư ꞌpứng#chảu, neng ꞌsé hảư phủ#ꞌnưng ꞌchịu tai ꞌpưa dên#ꞌpay, ꞌcọ ꞌvén đi ꞌsứa ꞌphắn ꞌcốn ꞌháu ꞌchí tai đắp sia#mết.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 ꞌTan Ca‑da‑ꞌpha ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, báu#ꞌmen ꞌtan hák ꞌvạu ꞌtoi chaư khong ꞌtan cá#đaư, ꞌcọ ꞌpưa ꞌtan ꞌdệt mo luông cuông pi#ꞌnặn, Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌchuốn chaư ꞌtan ꞌvạu ꞌvạy cón#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí tai ꞌpưa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 ꞌLẹo ꞌcọ báu#sút ꞌto ꞌphắn ꞌcốn ꞌnặn thôi cá#đaư, ꞌchí ꞌhốm ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌcốn phaư đảy pên ꞌlụk Chảu Pua ꞌPhạ dú ꞌsạk ꞌsái căn#ꞌnặn, hảư khảu ꞌmá pên mốt điêu#căn.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Té ꞌmự ꞌnặn#ꞌmá, ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu ꞌtạk ꞌluống ꞌchí khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng pay ꞌmá ꞌlặp ꞌsuôn ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌTan chảu đảy ók sia bón ꞌnặn pay phổng ꞌlố chăm ꞌtông#ꞌlẹng, ꞌhọt bản#ꞌnưng khék bản Ê‑ꞌpha‑ꞌla‑im ꞌlẹo đảy dú hẳn cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan#chảu.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Khỏn ꞌchí ꞌhọt khuốp pi ꞌcốn ꞌDiu kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, lai ꞌcốn dú bản ꞌnọk ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, téng ꞌchương sák sang ꞌmo ꞌvạy cón ꞌmự ꞌchí kin#ꞌtiệc.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Sau sáo ha Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌChớ sau dưn dú cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, sau ꞌcọ đảy ổ ꞌtố căn#ꞌva, “Ngắm ꞌnéo#đaư, ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí báu#ꞌmá kin ꞌtiệc#a.”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 ꞌPứng mo cốc cắp mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ók ꞌquám sắng ꞌvạy#ꞌva, phaư ꞌhụ Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú bón đaư hảư ꞌmá#ꞌvạu, ꞌpưa sau é pắt#ꞌTan.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.