Hebreus 4
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnhắng hảư ꞌháu đảy khảu ꞌdặng dú sáng bang ꞌtoi ꞌquám chao#ꞌhẹn. ꞌSướng ꞌnặn ꞌcoi ꞌchự#hiêm, dản ꞌmí phaư báu#đảy ꞌnéo ꞌquám chao ꞌhẹn#ꞌnặn.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Kháo ꞌhung saư páo ꞌsúm ꞌháu đảy ꞌnghín ꞌcọ ꞌsướng sau đảy ꞌnghín té pang ꞌchạu#ꞌnặn, hák sau báu#ꞌmí chaư#ꞌchưa, chắng báu#ꞌmí lởi#săng hảư#sau.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 ꞌSúm ꞌháu lỏ#ꞌmí chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌháu chắng đảy khảu ꞌdặng dú sáng bang ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌvạu#ꞌva:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 ꞌsướng ꞌquám ꞌTan chảu ꞌmí ꞌvái ꞌnưng đảy ꞌchiến ꞌvạy ꞌvạu ꞌhọt ꞌmự thứ chết#ꞌva: ꞌHọt ꞌmự thứ#chết, ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌmộm ꞌlẹo ꞌcọ ꞌdiến#ꞌdặng.
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 ꞌLẹo ꞌlau ꞌvái ꞌnặn máư:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 ꞌPứng ꞌcốn đảy ꞌnghín kháo ꞌhung saư té pang ꞌchạu báu ꞌphắng#ꞌquám, chắng báu#đảy khảu ꞌdặng dú bón sáng bang#ꞌnặn. Hák#ꞌva ꞌnhắng ꞌmí ꞌluống hảư ꞌsán ꞌcốn đảy khảu ꞌdặng dú sáng#bang.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 ꞌSướng ꞌnặn hơng lai#pi, Chảu Pua ꞌPhạ chắng téng ꞌdan#ꞌnưng máư khék#ꞌva, ꞌmự#ꞌnị, ꞌTan chảu uôn ꞌpá chaư pua Đa‑ꞌvịt ꞌsướng ꞌvạu cón#ꞌva:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 ꞌMưa pang ꞌtan Dô‑ꞌsua, ꞌva ꞌtan hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên đảy ꞌdặng dú ꞌluống sáng bang#ꞌtẹ, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌvạu ꞌhọt ꞌmự#ꞌnưng máư đảy dú ꞌluống sáng#bang.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 ꞌSướng ꞌnặn dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnhắng ꞌmí ꞌluống đảy ꞌdặng dú sáng bang pék ꞌsướng ꞌTan chảu ꞌdặng ꞌviạk ꞌmự thứ chết#ꞌnặn,
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 ꞌpưa#ꞌva phủ đaư đảy dú ꞌluống sáng bang ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ chao ꞌhẹn#ꞌnặn, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌdặng ꞌviạk#chảu, pék ꞌsướng ꞌTan chảu đảy ꞌdặng ꞌviạk ꞌTan ꞌnặn#lo.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌháu sút mốc sút chaư hảư đảy khảu ꞌdặng dú sáng#bang, dản#ꞌva ꞌchí ꞌmí phủ đaư phủ#ꞌnưng tốc ꞌluống ꞌtáng phít pên ꞌsướng pảu pú ꞌmưa ꞌláng báu ꞌphắng#ꞌquám.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmí phép#ꞌhéng, ꞌsứa ꞌchu đáp lem khảu song#ꞌcốm, ꞌténg ꞌlọt chaư kéng ꞌminh khuôn#đảy, tắt khỏ đúk#tó, ék#đúk, ꞌtếng sét bớng ꞌquám ngắm é ꞌdệt săng nẳng cuông chaư phủ#ꞌcốn.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 ꞌChu ăn ꞌchu ꞌnéo Chảu Pua ꞌPhạ ꞌdệt ók ꞌnặn báu#ꞌmí ăn đaư ꞌlặp ꞌsuôn sia ꞌTan chảu#đảy. ꞌChu ăn ꞌcọ pươi ók hảư ꞌTan chảu hên#chẻng. ꞌSúm ꞌháu ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ꞌquám ꞌchu nả ꞌviạk chảu ꞌdệt ꞌnặn sú#ꞌTan.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 ꞌSúm ꞌháu ꞌmí mo luông chức nháư đảy khửn ꞌmứa bón sung sút cá ꞌmướng#ꞌphạ, lỏ#ꞌmen ꞌGiê‑ꞌsu ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu pên ꞌcốn nhẳn ꞌva ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, hảư mẳn chaư ꞌtoi ꞌluống ꞌchưa#ꞌnặn.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Mo luông ꞌnặn ꞌhụ chắc ꞌsúm ꞌháu ón#ꞌsém, ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌkhới chuốp ỏn ꞌlứa ꞌchu ꞌnéo ꞌsướng#ꞌháu, hák báu đảy ꞌdệt#báp.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 ꞌSướng ꞌnặn hảư mẳn chaư khảu pay ha ꞌtến Chảu Pua ꞌPhạ bón ꞌmí công#ꞌphún. ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌchí ín đu ꞌhặc#au, phớng ꞌdứa công ꞌphún ꞌchoi ꞌsúm ꞌháu ꞌchớ#ꞌcợn.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.