Êxodo 9

Tai Dam (BLT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞌLẹo Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva chắng sắng hảư ꞌMô‑ꞌsê pay bók pua ꞌmướng Ê‑díp máư#ꞌva: “Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌcốn ꞌHệp‑ꞌlơ sắng ók#ꞌmá, hảư pua pói dên ꞌpay ꞌTan chảu ók pay vảy#ꞌháu.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 ꞌVa pua ꞌnhắng ꞌnạp têng báu#hảư sau#pay,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí au phép nháư ꞌdệt hảư sắt dú ꞌtông dú ꞌná chuốp#ꞌhại, ꞌsướng ꞌpứng tô#ꞌmạ tô#ꞌló, ꞌpứng tô ꞌlạc#đả [tô#út], ꞌngúa#ꞌquái, ꞌpứng tô bẻ tô#ꞌdo khong ꞌmướng pua ꞌcọ ꞌchí tai ꞌha sia#mết.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí béng sắt ꞌcốn Ê‑díp cắp sắt ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók sia căn hảư#hên, sắt ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên tô#ꞌnưng ꞌcọ ꞌchí báu#tai.”
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌhẹn ꞌva ꞌmự ꞌpụk ꞌnị ꞌchí hảư sắt ꞌmướng Ê‑díp chuốp ꞌhại tai#ꞌha.
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 ꞌHọt ꞌmự ꞌpụk#ꞌmá, Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌcọ ꞌdệt ꞌsướng đảy ꞌvạu ꞌmá ꞌnặn#ꞌtẹ. Sắt ꞌcốn Ê‑díp ꞌcọ tai ꞌha#mết. Sắt ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên lỏ#báu#tai sắc#tô.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Pua chắng ꞌchạư ꞌcốn pay#bớng, hên sắt ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên báu#tai sắc tô#ꞌtẹ. Hák ꞌva pua ꞌcọ ꞌnhắng chaư kheng#dú, báu#pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók#pay.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn máư: “Hảư căm au kỉ căm ꞌtau nẳng ꞌló ꞌpháy#ꞌmá, ꞌlẹo hảư ꞌMô‑ꞌsê ván khửn cang hao tó nả#pua.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 ꞌPứng ꞌtau ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí pên khún đin ók piu pay ꞌtua phén đin ꞌmướng Ê‑díp, ꞌlẹo ꞌchí pên túm phi súc ók pên nong ték pưới têm ꞌmo phủ ꞌcốn kéng tô sắt ꞌtua ꞌmướng#mết.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn chắng căm au ꞌtau pay tó nả#pua, ꞌlẹo ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê ván ꞌtau ꞌnặn khửn cang#hao, piu sáư ꞌcốn sáư sắt ꞌdiến pên túm phi súc pên nong ték pưới ók#mết.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 ꞌPứng ꞌcốn Ê‑díp ꞌtếng#cá mo phi mo ꞌmốn phaư ꞌcọ pên túm phi ték pưới#mết, ꞌpứng mo phi mo ꞌmốn chắng báu#ꞌmí nả ꞌdệt khéng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn#đảy.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌcọ ꞌdệt hảư pua chaư kheng ꞌsướng#cáu, chắng báu#ꞌphắng ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌA‑ꞌlôn, pên ꞌsướng ꞌquám ꞌTan chảu đảy ꞌvạu cắp ꞌMô‑ꞌsê ꞌvạy cón ꞌnặn#ꞌtẹ.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê, ꞌmự ꞌpụk hảư tứn té ꞌchạu ꞌlẹo pay ꞌpọ pua ꞌmướng Ê‑díp, ꞌvạu sú pua#ꞌva: “Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌcốn ꞌHệp‑ꞌlơ sắng ók#ꞌmá, hảư pua pói dên ꞌpay ꞌTan chảu ók pay vảy#ꞌháu.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 ꞌVa pua báu#pói hảư#pay, ꞌtưa ꞌnị ꞌTan chảu ꞌchí au ꞌtội nắc sáư#pua, kéng ꞌpứng phủ téng đa ꞌtoi#pua, ꞌtếng#cá dên ꞌpay#pua, ꞌlẹo pua chắng ꞌchí ꞌhụ chẻng#ꞌva, ꞌtua phén đin ꞌmướng ꞌlum ꞌnị báu#ꞌmí phủ đaư ꞌmí phép nháư ꞌquiến sung ꞌto Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 ꞌKhạy ꞌnị ꞌva ꞌTan chảu é au phép nháư khả pua ꞌtếng#cá dên ꞌpay hảư pên ꞌha tai đắp sia mết ꞌcọ hák#đảy.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Hák#ꞌva ꞌTan chảu hảư chảu khửn pên pua ꞌpưa hảư pua hên phép nháư#ꞌháu, ꞌlẹo hảư ꞌchư siêng ꞌTan chảu tiếng ók pay ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 ꞌKhạy ꞌnị pua ꞌcọ ꞌnhắng khốm ꞌnạp dên ꞌpay ꞌTan chảu#ꞌvạy, báu#pói hảư sau#pay.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 ꞌSướng ꞌnặn ꞌmự ꞌpụk khóp ꞌchớ điêu#ꞌnị, ꞌTan chảu ꞌchí ꞌdệt hảư ꞌmí há mák hếp nháư tốc ꞌlống#ꞌmá, ꞌnéo ꞌmướng Ê‑díp té tẳng khửn ꞌmá báu#ꞌkhới hên pên ók sắc#ꞌtưa.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 ꞌKhạy ꞌnị hảư khék au sắt sính ꞌtếng ꞌchu ꞌnéo nẳng ꞌtông nẳng ꞌná khảu ꞌmá cuông ꞌhôm chắng ꞌchí#khói. ꞌVa báu#ꞌsịn ꞌtếng ꞌcốn ꞌtếng sắt dú cang ꞌtông cang ꞌná#ꞌnặn, mák hếp ꞌcọ ꞌchí tốc sáư tai#mết.”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 ꞌPứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi pua phủ nể dăm ꞌquám Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌcọ ꞌdiến ꞌphạo pay sắp au ꞌcốn ꞌhướn ꞌtếng#cá ꞌpứng tô sắt khong sau nẳng ꞌtông nẳng ꞌná khảu ꞌmá dú bón#ꞌhôm.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 ꞌPứng phủ báu#au chaư sáư ꞌquám Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌcọ ꞌváng pói hảư ꞌcốn ꞌhướn ꞌtếng#cá ꞌpứng tô sắt khong sau ꞌvạy dú cang#ꞌtông cang#ꞌná.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê máư: “Hảư ꞌnhống ꞌmứ khửn#ꞌphạ, ꞌpưa hảư há mák hếp nháư tốc ꞌlống ꞌmá ꞌtua phén đin ꞌmướng Ê‑díp, tốc sáư phủ#ꞌcốn kéng#sắt, ꞌtếng#cá phắc nhả nẳng ꞌtông ꞌná ꞌtua#ꞌmướng.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng khắm ꞌmạy ꞌtạu ꞌnhống khửn ꞌphạ#ꞌlẹo, Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌdiến ꞌdệt ꞌphạ#phẻ ꞌphạ#đăng, ꞌphạ pa‑láp lưởm ꞌlống ꞌmá sáư#đin, ꞌtếng ꞌmí há mák hếp nháư tốc ꞌlống ꞌmá sáư phén đin ꞌmướng Ê‑díp.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 ꞌPhạ pa‑láp lưởm pên seng ꞌpháy ꞌtua ꞌchu#bón, mák hếp há nháư tốc ꞌlống#ꞌmá, té ꞌmướng Ê‑díp tẳng khửn báu#ꞌkhới ꞌmí ók ꞌsướng ꞌnị sắc#ꞌtưa.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Mák hếp há nháư ꞌdệt sák siêu ꞌchu sính ꞌchu ꞌnéo dú nẳng cang ꞌtông cang ꞌná ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp, ꞌtếng#cá phủ ꞌcốn kéng#sắt, phắc nhả co ꞌmạy co tók hắc ꞌlộm#mết.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 ꞌMí ꞌto phổng ꞌlố Cô‑ꞌsên đin bón ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dú#ꞌnặn, mák hếp ꞌnọi#ꞌnưng ꞌcọ báu#tốc.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Pua ꞌdiến khék au ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌmá ꞌlẹo#ꞌva, “ꞌTưa ꞌnị ꞌháu phít ꞌtẹ#lo. Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva pên phái#ꞌmen, ꞌháu ꞌtếng#cá dên ꞌpay ꞌháu pên phái#phít.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Hảư đé so ꞌhọt Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌháu sủ báu#đảy#ꞌlẹo, so hảư ꞌphạ phẻ ꞌphạ#đăng cắp mák hếp ꞌnị ưởn#sia. ꞌHáu ꞌchí hảư [ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên] ꞌpứng chảu#pay, báu#hảm ꞌvạy ꞌlẹo#lo.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 ꞌTan ꞌMô‑ꞌsê chắng tóp#ꞌva, “ꞌChớ khỏi ók ꞌmướng luông ꞌnị pay khỏi chắng ꞌchí ꞌnhống ꞌmứ đé so ꞌhọt Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌphạ phẻ ꞌnị ꞌcọ ꞌchí#cuốm, mák hếp ꞌcọ ꞌchí#ưởn, ꞌpưa hảư pua ꞌhụ chắc#ꞌva phén đin ꞌmướng ꞌlum dú cỏng ꞌquiến Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Hák ꞌva khỏi ꞌhụ chắc chaư pua ꞌtếng#cá ꞌpứng phủ téng đa ꞌtoi pua ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌhụ nể dăm Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva pên Chảu Pua#ꞌPhạ.”
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 ꞌChớ mák hếp tốc ꞌnặn, ꞌmen ꞌchớ co khảu đang ꞌmí#ꞌhuống, co phải đang ꞌmí#bók, ꞌcọ ꞌdiến ꞌmun sia#mết.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 ꞌNhắng ꞌmí song ꞌnéo co khảu ứn báu#đảy sák siêu ꞌdọn báu#ꞌhế ók#ꞌngọk.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng ók pay sia pua. ꞌMưa ók khói ꞌmướng luông ꞌlẹo chắng ꞌnhống ꞌmứ khửn đé so ꞌhọt Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva. ꞌPhạ phẻ ꞌcọ ꞌdiến#cuốm, mák hếp tốc phôn ꞌhéng ꞌcọ ꞌdiến#ưởn.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Pua hên há phôn mák hếp tốc ꞌcọ ưởn ꞌphạ phẻ ꞌcọ#cuốm, pua ꞌpọm ꞌpứng phủ téng đa ꞌtoi ꞌdiến ꞌdệt chaư kheng ꞌdệt phít tó pay#máư.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Pua chaư#kheng, báu#ꞌnhóm pói ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók sia ꞌmướng Ê‑díp, ꞌsướng ꞌquám Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva đảy bók hảư ꞌMô‑ꞌsê ꞌvạu ꞌvạy té cón#ꞌnặn.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.