Êxodo 13

Tai Dam (BLT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê máư#ꞌva:
1 O S enhor disse a Moisés:
2 “Hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌchu ꞌcốn au ꞌlụk ꞌchái cốc sau ꞌmá dao hảư#ꞌháu. Báu#ꞌva tô sắt ꞌhứ#ꞌva phủ#ꞌcốn, ók ꞌmá pên phủ cốc ꞌcọ pên khong ꞌháu#mết.”
2 “Consagre a mim todos os primeiros filhos homens dos israelitas. O primeiro filho de cada família e a primeira cria dos animais me pertencem”.
3 ꞌLẹo ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê bók ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌva: “Hảư chứ au ꞌmự ꞌnị#ꞌvạy, ꞌmen ꞌmự Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva au phép nháư hảư ꞌpứng chảu ꞌpai sia phén đin ꞌmướng Ê‑díp, ꞌmướng ꞌpứng chảu đảy tốc pên khỏi#ꞌnặn. ꞌSướng ꞌnặn [cuông ꞌcọp ꞌchớ ꞌnị] ꞌnhá kin săng ꞌmí ꞌchựa#pẻng.
3 Então Moisés disse ao povo: “Este é um dia a ser lembrado: é o dia em que vocês deixaram o Egito, onde eram escravos. Hoje o S enhor os tirou de lá pela força de sua mão poderosa. (Lembrem-se de não comer coisa alguma com fermento.)
4 ꞌMự ꞌnị ꞌmen ꞌmự ꞌpứng chảu đảy ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp cuông bươn ꞌA‑bíp [ꞌmen bươn chiêng khong ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên].
4 Neste dia, no mês de abibe, vocês foram libertos.
5 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí hảư ꞌpứng chảu khảu pay dú nẳng đin ꞌmướng khảu ꞌmạk mák ꞌtứ ế#lai, bón ꞌcốn Ca‑ꞌna‑an, ꞌcốn ꞌHịt‑ti, ꞌcốn ꞌA‑ꞌmô, ꞌcốn ꞌHi‑ꞌvi kéng ꞌcốn ꞌGiê‑bút dú#ꞌnặn, ꞌmen đin ꞌmướng bón ꞌTan chảu đảy nhẳn pao ꞌvạy cắp pảu pú ꞌpứng chảu ꞌhiạk ꞌchí au hảư ꞌpứng chảu ꞌmá#dú. ꞌChớ đaư ꞌTan chảu hảư ꞌpứng chảu khảu pay dú nẳng hẳn#ꞌlẹo, ꞌcọp ꞌhọt bươn ꞌnị ꞌchu#pi, hảư chứ chăm au ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị#ꞌvạy.
5 Depois que o S enhor os fizer entrar na terra dos cananeus, dos hititas, dos amorreus, dos heveus e dos jebuseus, celebrem esta cerimônia neste mesmo mês, a cada ano. (Ele jurou a seus antepassados que lhes daria essa terra, uma terra que produz leite e mel com fartura.)
6 Cuông chết ꞌmự hảư kin khảu béng tay báu#sáư ꞌchựa#pẻng. ꞌHọt ꞌmự lả sút cuông chết ꞌmự ꞌnặn hảư ꞌdệt ꞌtiệc kin ꞌmuôn sỏng ꞌnhó Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
6 Durante sete dias, vocês deverão comer pão sem fermento. No sétimo dia, façam uma festa ao S enhor .
7 Hảư kin khảu béng tay báu#sáư ꞌchựa#pẻng cuông chết ꞌmự#ꞌnặn, ꞌlẹo ꞌcọ báu#hảư ꞌchương kin ăn đaư ꞌmí ꞌchựa pẻng ꞌhứ#ꞌva ꞌmí ꞌchựa pẻng ꞌlạ dú nẳng cuông đin ꞌmướng bón ꞌpứng chảu dú#ꞌnặn.
7 Comam pão sem fermento nos sete dias. Nesse período, não deverá haver nenhuma comida fermentada nem a mínima quantidade de fermento dentro do seu território.
8 Cuông ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌnặn chắng bók hảư ꞌpứng ꞌlụk ꞌchái ꞌhụ chắc ꞌhọt ꞌviạk kin ꞌtiệc ꞌnị ꞌhiạk ꞌdọn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchoi ꞌháu đảy ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp.
8 “No sétimo dia, cada um explique a seus filhos: ‘Hoje celebro aquilo que o S enhor fez por mim quando saí do Egito’.
9 Hảư ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị pên ꞌsướng mai sáư phá ꞌmứ chứ sáư nả đén#ꞌvạy, ꞌpưa hảư ꞌquám ꞌchiến Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmá cáo sứp tó#pay, ꞌpưa ꞌTan chảu đảy au phép nháư hảư ꞌpứng chảu ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp.
9 Essa festa anual será um sinal visível para vocês, como uma marca gravada na mão ou um símbolo colocado na testa. Ela servirá para lembrá-los sempre de manter as instruções do S enhor em seus lábios, pois o S enhor os resgatou do Egito com mão poderosa.
10 ꞌCọp ꞌchớ ꞌnị ꞌchu pi lỏ#hảư ꞌkhớng ꞌdệt ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị ꞌtoi ꞌmự đảy tẳng#ꞌvạy.”
10 Portanto, cumpram a ordem de realizar a festa a cada ano na data estabelecida.
11 ꞌTan ꞌMô‑ꞌsê ꞌvạu tó pay#máư, “ꞌChớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌpứng chảu khảu pay dú nẳng đin ꞌmướng ꞌcốn Ca‑ꞌna‑an ꞌtoi ꞌquám nhẳn pao cắp ꞌpứng chảu kéng pảu pú ꞌmưa#ꞌláng, ꞌlẹo dao đin ꞌmướng ꞌton ꞌnặn hảư ꞌpứng chảu#ꞌlẹo,
11 “É isto que farão quando o S enhor cumprir o juramento dele a seus antepassados. Quando ele lhes der a terra onde hoje vivem os cananeus,
12 hảư ꞌpứng chảu dao ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌtếng mết hảư Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva. ꞌLụk cốc sắt ꞌliệng tô thớc ꞌcọ hảư pên khong Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva mết.
12 apresentem ao S enhor todos os primeiros filhos homens e todos os machos das primeiras crias, pois pertencem ao S enhor .
13 ꞌChớ đaư tô ꞌló ók ꞌlụk#cốc, hảư au tô ꞌdo ꞌnọi ꞌhứ#ꞌva tô bẻ ꞌnọi ꞌmá khả vảy ꞌsớ tháy au tô ꞌló cốc#ꞌnặn. ꞌVa báu#tháy#au, ꞌcọ hảư hắc ꞌcó khả ꞌlụk cốc tô ꞌló ꞌnặn#sia. Hảư ꞌpứng chảu tháy au ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌchu ꞌcốn khong ꞌpứng chảu#ꞌvạy.
13 Para resgatar a primeira cria dos jumentos, entreguem ao S enhor , como substituto, um cordeiro ou um cabrito. Caso não resgatem o animal, terão de quebrar o pescoço dele. Quanto aos primeiros filhos homens, será obrigatório resgatá-los.
14 Té ꞌkhạy ꞌnị pay#nả, ꞌchớ ꞌlụk ꞌchái ꞌpứng chảu tham é ꞌhụ ꞌviạk ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị mai ꞌva ꞌnéo#đaư, chắng tóp#ꞌva, ‘Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva au phép nháư hảư ꞌchựa ꞌphắn ꞌháu ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp bón ꞌháu đảy tốc pên khỏi#sau.
14 “No futuro, seus filhos lhes perguntarão: ‘O que significa tudo isso?’, e vocês responderão: ‘Com a força de sua mão poderosa, o S enhor nos tirou do Egito, onde éramos escravos.
15 Pua ꞌmướng Ê‑díp chaư kheng báu#pói hảư#ꞌpai. Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva chắng khả ꞌlụk ꞌchái cốc sau sia ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌlụk cốc tô sắt nẳng ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn. ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng au sắt thớc tô cốc ꞌmá vảy ꞌsớ ꞌTan#chảu, ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌháu lỏ#tháy au#ꞌvạy.’
15 O faraó se recusou teimosamente a nos deixar sair, por isso o S enhor matou todos os primeiros filhos homens da terra do Egito, e também os machos das primeiras crias dos animais. É por isso que hoje sacrificamos todos os machos das primeiras crias ao S enhor , mas sempre resgatamos os primeiros filhos homens’.
16 ꞌHịt ꞌkhóng ꞌnị pên ꞌsướng mai sáư phá ꞌmứ chứ sáư nả đén#ꞌvạy, hảư ngắm ꞌhọt ꞌviạk Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva au phép nháư hảư ꞌchựa ꞌphắn ꞌháu ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp.”
16 Essa cerimônia será como uma marca gravada na mão ou um símbolo colocado na testa. É uma lembrança de que a força da mão poderosa do S enhor nos tirou do Egito”.
17 Pua ꞌmướng Ê‑díp hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpai ók sia ꞌmướng#ꞌlẹo, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌdiến báu#uôn sau pay ꞌtáng ꞌmướng ꞌPhi‑ꞌli‑ꞌsa‑tin ꞌtoi ꞌtáng ꞌsư#ꞌnặn, ꞌpộ dản ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpọ#sớc, ꞌlẹo sau ꞌchí piến chaư ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng Ê‑díp sia.
17 Quando, por fim, o faraó deixou o povo sair, Deus não os conduziu pela estrada principal que corta o território dos filisteus, embora fosse o caminho mais curto. Deus disse: “Se eles tiverem de enfrentar uma batalha, pode ser que mudem de ideia e voltem ao Egito”.
18 Chảu Pua ꞌPhạ chắng uôn sau ỏm pay ꞌtáng ꞌtông ꞌlẹng ꞌtáng ꞌsư pay sáư ꞌnặm bể#đeng. ꞌCốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpai ók nẳng ꞌmướng Ê‑díp, ꞌcọ ꞌmí ꞌchương ꞌmứ ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy sủ#sớc.
18 Por isso, Deus fez o povo dar a volta pelo deserto, rumo ao mar Vermelho. Assim, os israelitas saíram do Egito como um exército preparado para marchar.
19 ꞌChớ ꞌtan Dô‑ꞌsệp ꞌmưa ꞌláng ꞌnhắng#ꞌcốn, [khỏn ꞌchí khát chaư dú ꞌmướng Ê‑díp], ꞌtan đảy sắng ꞌchúa ꞌhướn pú ꞌI‑ꞌsa‑ên kin mang nhẳn#ꞌva, ꞌsứ đaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí ꞌmá ꞌchoi au ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, ꞌlẹo bók sau hảư au ꞌco#đúk ꞌtan nẳng hẳn pay#ꞌtoi. ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng au ꞌco#đúk ꞌtan Dô‑ꞌsệp pay#ꞌtoi.
19 Moisés levou consigo os ossos de José, pois José havia feito os filhos de Israel jurarem, dizendo: “Deus certamente virá ajudá-los. Quando isso acontecer, levem meus ossos daqui com vocês”.
20 ꞌPhắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ók nẳng ꞌSục‑cốt ꞌtiếu ꞌtáng pay ꞌdặng bón#ꞌnưng khék ꞌva Ê‑ꞌtham dú ꞌhím ꞌtông#ꞌlẹng.
20 O povo saiu de Sucote e acampou em Etã, à beira do deserto.
21 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ók nả uôn ꞌtáng#sau, ꞌchớ ꞌtếng ꞌvến ꞌTan chảu lỏ#dú cuông piếng phả pên lắc sung uôn#pay, ꞌchớ ꞌtếng ꞌcứn lỏ#dú cuông peo ꞌpháy pên lắc sung ꞌhung hảư sau pay đảy ꞌtếng#cá ꞌvến cá#ꞌcứn.
21 O S enhor ia adiante deles. Durante o dia, guiava-os com uma coluna de nuvem e, durante a noite, fornecia luz com uma coluna de fogo. Isso permitia que caminhassem de dia e de noite.
22 Piếng#phả ꞌchớ ꞌtếng#ꞌvến kéng peo ꞌpháy ꞌchớ ꞌtếng ꞌcứn#ꞌnặn, ꞌchớ đaư ꞌcọ pay ꞌtáng nả cón#sau.
22 E a coluna de nuvem não se afastava do povo durante o dia, nem a coluna de fogo durante a noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.