Êxodo 13
Tai Dam (BLT) vs ARC
1 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê máư#ꞌva:
1 Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
2 “Hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌchu ꞌcốn au ꞌlụk ꞌchái cốc sau ꞌmá dao hảư#ꞌháu. Báu#ꞌva tô sắt ꞌhứ#ꞌva phủ#ꞌcốn, ók ꞌmá pên phủ cốc ꞌcọ pên khong ꞌháu#mết.”
2 Santifica-me todo primogênito, o que abrir toda madre entre os filhos de Israel, de homens e de animais; porque meu é.
3 ꞌLẹo ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê bók ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌva: “Hảư chứ au ꞌmự ꞌnị#ꞌvạy, ꞌmen ꞌmự Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva au phép nháư hảư ꞌpứng chảu ꞌpai sia phén đin ꞌmướng Ê‑díp, ꞌmướng ꞌpứng chảu đảy tốc pên khỏi#ꞌnặn. ꞌSướng ꞌnặn [cuông ꞌcọp ꞌchớ ꞌnị] ꞌnhá kin săng ꞌmí ꞌchựa#pẻng.
3 E Moisés disse ao povo: Lembrai-vos deste mesmo dia, em que saístes do Egito, da casa da servidão; pois, com mão forte, o Senhor vos tirou daqui; portanto, não comereis pão levedado.
4 ꞌMự ꞌnị ꞌmen ꞌmự ꞌpứng chảu đảy ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp cuông bươn ꞌA‑bíp [ꞌmen bươn chiêng khong ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên].
4 Hoje, no mês de abibe, vós saís.
5 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí hảư ꞌpứng chảu khảu pay dú nẳng đin ꞌmướng khảu ꞌmạk mák ꞌtứ ế#lai, bón ꞌcốn Ca‑ꞌna‑an, ꞌcốn ꞌHịt‑ti, ꞌcốn ꞌA‑ꞌmô, ꞌcốn ꞌHi‑ꞌvi kéng ꞌcốn ꞌGiê‑bút dú#ꞌnặn, ꞌmen đin ꞌmướng bón ꞌTan chảu đảy nhẳn pao ꞌvạy cắp pảu pú ꞌpứng chảu ꞌhiạk ꞌchí au hảư ꞌpứng chảu ꞌmá#dú. ꞌChớ đaư ꞌTan chảu hảư ꞌpứng chảu khảu pay dú nẳng hẳn#ꞌlẹo, ꞌcọp ꞌhọt bươn ꞌnị ꞌchu#pi, hảư chứ chăm au ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị#ꞌvạy.
5 E acontecerá que, quando o Senhor te houver metido na terra dos cananeus, e dos heteus, e dos amorreus, e dos heveus, e dos jebuseus, a qual jurou a teus pais que ta daria, terra que mana leite e mel, guardarás este culto neste mês.
6 Cuông chết ꞌmự hảư kin khảu béng tay báu#sáư ꞌchựa#pẻng. ꞌHọt ꞌmự lả sút cuông chết ꞌmự ꞌnặn hảư ꞌdệt ꞌtiệc kin ꞌmuôn sỏng ꞌnhó Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
6 Sete dias comerás pães asmos; e ao sétimo dia haverá festa ao Senhor .
7 Hảư kin khảu béng tay báu#sáư ꞌchựa#pẻng cuông chết ꞌmự#ꞌnặn, ꞌlẹo ꞌcọ báu#hảư ꞌchương kin ăn đaư ꞌmí ꞌchựa pẻng ꞌhứ#ꞌva ꞌmí ꞌchựa pẻng ꞌlạ dú nẳng cuông đin ꞌmướng bón ꞌpứng chảu dú#ꞌnặn.
7 Sete dias se comerão pães asmos, e o levedado não se verá contigo, nem ainda fermento será visto em todos os teus termos.
8 Cuông ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌnặn chắng bók hảư ꞌpứng ꞌlụk ꞌchái ꞌhụ chắc ꞌhọt ꞌviạk kin ꞌtiệc ꞌnị ꞌhiạk ꞌdọn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchoi ꞌháu đảy ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp.
8 E, naquele mesmo dia, farás saber a teu filho, dizendo: Isto é pelo que o Senhor me tem feito, quando eu saí do Egito.
9 Hảư ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị pên ꞌsướng mai sáư phá ꞌmứ chứ sáư nả đén#ꞌvạy, ꞌpưa hảư ꞌquám ꞌchiến Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmá cáo sứp tó#pay, ꞌpưa ꞌTan chảu đảy au phép nháư hảư ꞌpứng chảu ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp.
9 E te será por sinal sobre tua mão e por lembrança entre teus olhos; para que a lei do Senhor esteja em tua boca; porquanto, com mão forte, o Senhor te tirou do Egito.
10 ꞌCọp ꞌchớ ꞌnị ꞌchu pi lỏ#hảư ꞌkhớng ꞌdệt ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị ꞌtoi ꞌmự đảy tẳng#ꞌvạy.”
10 Portanto, tu guardarás este estatuto a seu tempo, de ano em ano.
11 ꞌTan ꞌMô‑ꞌsê ꞌvạu tó pay#máư, “ꞌChớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌpứng chảu khảu pay dú nẳng đin ꞌmướng ꞌcốn Ca‑ꞌna‑an ꞌtoi ꞌquám nhẳn pao cắp ꞌpứng chảu kéng pảu pú ꞌmưa#ꞌláng, ꞌlẹo dao đin ꞌmướng ꞌton ꞌnặn hảư ꞌpứng chảu#ꞌlẹo,
11 Também acontecerá que, quando o Senhor te houver metido na terra dos cananeus, como jurou a ti e a teus pais, quando te houver dado,
12 hảư ꞌpứng chảu dao ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌtếng mết hảư Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva. ꞌLụk cốc sắt ꞌliệng tô thớc ꞌcọ hảư pên khong Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva mết.
12 apartarás para o Senhor tudo o que abrir a madre e tudo o que abrir a madre do fruto dos animais que tiveres; os machos serão do Senhor .
13 ꞌChớ đaư tô ꞌló ók ꞌlụk#cốc, hảư au tô ꞌdo ꞌnọi ꞌhứ#ꞌva tô bẻ ꞌnọi ꞌmá khả vảy ꞌsớ tháy au tô ꞌló cốc#ꞌnặn. ꞌVa báu#tháy#au, ꞌcọ hảư hắc ꞌcó khả ꞌlụk cốc tô ꞌló ꞌnặn#sia. Hảư ꞌpứng chảu tháy au ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌchu ꞌcốn khong ꞌpứng chảu#ꞌvạy.
13 Porém tudo o que abrir a madre da jumenta resgatarás com cordeiro; e, se o não resgatares, cortar-lhe-ás a cabeça; mas todo primogênito do homem entre teus filhos resgatarás.
14 Té ꞌkhạy ꞌnị pay#nả, ꞌchớ ꞌlụk ꞌchái ꞌpứng chảu tham é ꞌhụ ꞌviạk ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị mai ꞌva ꞌnéo#đaư, chắng tóp#ꞌva, ‘Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva au phép nháư hảư ꞌchựa ꞌphắn ꞌháu ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp bón ꞌháu đảy tốc pên khỏi#sau.
14 Se acontecer que teu filho no tempo futuro te pergunte, dizendo: Que é isto? Dir-lhe-ás: O Senhor nos tirou com mão forte do Egito, da casa da servidão.
15 Pua ꞌmướng Ê‑díp chaư kheng báu#pói hảư#ꞌpai. Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva chắng khả ꞌlụk ꞌchái cốc sau sia ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌlụk cốc tô sắt nẳng ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn. ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng au sắt thớc tô cốc ꞌmá vảy ꞌsớ ꞌTan#chảu, ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌháu lỏ#tháy au#ꞌvạy.’
15 Porque sucedeu que, endurecendo-se Faraó, para não nos deixar ir, o Senhor matou todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito do homem até ao primogênito dos animais; por isso, eu sacrifico ao Senhor os machos de tudo o que abre a madre; porém, a todo primogênito de meus filhos, eu resgato.
16 ꞌHịt ꞌkhóng ꞌnị pên ꞌsướng mai sáư phá ꞌmứ chứ sáư nả đén#ꞌvạy, hảư ngắm ꞌhọt ꞌviạk Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva au phép nháư hảư ꞌchựa ꞌphắn ꞌháu ꞌpai ók sia ꞌmướng Ê‑díp.”
16 E será por sinal sobre tua mão e por frontais entre os teus olhos; porque o Senhor nos tirou do Egito com mão forte.
17 Pua ꞌmướng Ê‑díp hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpai ók sia ꞌmướng#ꞌlẹo, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌdiến báu#uôn sau pay ꞌtáng ꞌmướng ꞌPhi‑ꞌli‑ꞌsa‑tin ꞌtoi ꞌtáng ꞌsư#ꞌnặn, ꞌpộ dản ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpọ#sớc, ꞌlẹo sau ꞌchí piến chaư ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng Ê‑díp sia.
17 E aconteceu que, quando Faraó deixou ir o povo, Deus não os levou pelo caminho da terra dos filisteus, que estava mais perto; porque Deus disse: Para que, porventura, o povo não se arrependa, vendo a guerra, e tornem ao Egito.
18 Chảu Pua ꞌPhạ chắng uôn sau ỏm pay ꞌtáng ꞌtông ꞌlẹng ꞌtáng ꞌsư pay sáư ꞌnặm bể#đeng. ꞌCốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpai ók nẳng ꞌmướng Ê‑díp, ꞌcọ ꞌmí ꞌchương ꞌmứ ꞌkhặn ꞌkháng ꞌvạy sủ#sớc.
18 Mas Deus fez rodear o povo pelo caminho do deserto perto do mar Vermelho; e subiram os filhos de Israel da terra do Egito armados.
19 ꞌChớ ꞌtan Dô‑ꞌsệp ꞌmưa ꞌláng ꞌnhắng#ꞌcốn, [khỏn ꞌchí khát chaư dú ꞌmướng Ê‑díp], ꞌtan đảy sắng ꞌchúa ꞌhướn pú ꞌI‑ꞌsa‑ên kin mang nhẳn#ꞌva, ꞌsứ đaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí ꞌmá ꞌchoi au ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, ꞌlẹo bók sau hảư au ꞌco#đúk ꞌtan nẳng hẳn pay#ꞌtoi. ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng au ꞌco#đúk ꞌtan Dô‑ꞌsệp pay#ꞌtoi.
19 E tomou Moisés os ossos de José consigo, porquanto havia este estreitamente ajuramentado aos filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará; fazei, pois, subir daqui os meus ossos convosco.
20 ꞌPhắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ók nẳng ꞌSục‑cốt ꞌtiếu ꞌtáng pay ꞌdặng bón#ꞌnưng khék ꞌva Ê‑ꞌtham dú ꞌhím ꞌtông#ꞌlẹng.
20 Assim, partiram de Sucote e acamparam em Etã, à entrada do deserto.
21 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ók nả uôn ꞌtáng#sau, ꞌchớ ꞌtếng ꞌvến ꞌTan chảu lỏ#dú cuông piếng phả pên lắc sung uôn#pay, ꞌchớ ꞌtếng ꞌcứn lỏ#dú cuông peo ꞌpháy pên lắc sung ꞌhung hảư sau pay đảy ꞌtếng#cá ꞌvến cá#ꞌcứn.
21 E o Senhor ia adiante deles, de dia numa coluna de nuvem, para os guiar pelo caminho, e de noite numa coluna de fogo, para os alumiar, para que caminhassem de dia e de noite.
22 Piếng#phả ꞌchớ ꞌtếng#ꞌvến kéng peo ꞌpháy ꞌchớ ꞌtếng ꞌcứn#ꞌnặn, ꞌchớ đaư ꞌcọ pay ꞌtáng nả cón#sau.
22 Nunca tirou de diante da face do povo a coluna de nuvem, de dia, nem a coluna de fogo, de noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.