Atos 7

Tai Dam (BLT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mo luông tham ꞌtan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn ꞌva, “ꞌQuám sau ꞌkiện chảu#ꞌnặn, ꞌmí ꞌtẹ#báu?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 ꞌTan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn tóp#ꞌva: “ꞌChiếng án ꞌnhá ꞌpo, ꞌchiếng ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng#lai, so hảư ꞌphắng khỏi ꞌtố nả ꞌviạk#ꞌnị. ꞌMưa ꞌchớ Ắp‑ꞌla‑ꞌham pảu pú ꞌmưa ꞌláng ꞌháu ꞌnặn ꞌnhắng dú nẳng phén đin ꞌMê‑ꞌsô‑pô‑ta‑ꞌmia, ꞌchớ ꞌnặn pú ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌnhại pay cá ꞌmướng ꞌKha‑ꞌlan, Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌhung ꞌhướng đảy ók ꞌmá hảư pú#hên.
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Chảu Pua ꞌPhạ bók pú ꞌva, ‘Hảư ꞌpai sia bản ók ꞌmướng ꞌnón ꞌtếng#cá ꞌpi ꞌnọng#chảu, ꞌlẹo pay sú phén đin bón đaư ꞌháu hák ꞌchí ꞌchị bók hảư#ꞌhụ.’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 ꞌSướng ꞌnặn pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham chắng ꞌpai sia phén đin ꞌcốn ꞌKha‑ꞌla‑đia, ꞌlẹo pay dú nẳng ꞌmướng ꞌKha‑ꞌlan. Lăng ꞌmá ải khong pú mết ꞌlới#sia, Chảu Pua ꞌPhạ chắng hảư pú ꞌpai sia ꞌmướng ꞌnặn#máư, ꞌlẹo ꞌmá dú nẳng phén đin bón ꞌsúm chảu dú ꞌkhạy ꞌnị#lo.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy béng tón đin đaư nẳng đin ꞌmướng ꞌnị hảư#pú, ꞌto ꞌhói tin ꞌcọ báu#ꞌhế#ꞌmí. ꞌChớ ꞌnặn pú ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌmí ꞌlụk sắc#ꞌcốn, hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy chao ꞌhẹn ꞌvạy#ꞌva, ꞌchí dao đin ꞌmướng ꞌnị hảư pú kéng ꞌchựa sai pú ꞌpái#nả.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 [Hák#ꞌva cón ꞌchí đảy#ꞌnặn], Chảu Pua ꞌPhạ bók#ꞌva, ꞌchựa sai ꞌlụk lan pú ꞌchí đảy ꞌpai pay pên ꞌcốn táng đảo ꞌtạo táng ꞌmướng#cón, ꞌphắn ꞌcốn ꞌmướng ứn ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí pắt hảư sau pên#khỏi, khốm têng sau ꞌhọt sí ꞌhọi#pi.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 ꞌLẹo ꞌTan chảu ꞌchí sáư ꞌtội ꞌphắn ꞌcốn ꞌmướng ứn phen sau pên khỏi#ꞌnặn, lăng ꞌmá sau ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌpai ók sia ꞌmướng#ꞌnặn, ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌmá vảy ꞌháu ꞌTan chảu nẳng ꞌmướng#ꞌnị.
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Chảu Pua ꞌPhạ nhẳn pao tó pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham ꞌlẹo bók pú ꞌdệt ꞌhịt tắt#mai. ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn pú ꞌmí ꞌlụk ꞌchái ꞌchư ꞌI‑ꞌsạc, ꞌhọt ꞌmự thứ pét pú đảy ꞌdệt ꞌhịt tắt mai#hảư. Tó ꞌmá ꞌI‑ꞌsạc ꞌcọ ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư ꞌlụk ꞌchái ꞌchư Da‑ꞌkhộp, ꞌlẹo Da‑ꞌkhộp ꞌcọ ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư ꞌlụk ꞌchái chảu síp song#ꞌcốn, ꞌpứng pảu pú hảu ꞌhạk ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu ꞌnặn#lo.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 ꞌPứng pảu pú ꞌmưa ꞌláng ꞌnặn đảy hơng ꞌchắng Dô‑ꞌsệp [phủ pên ꞌnọng#sau], ꞌdiến khai Dô‑ꞌsệp hảư pay pên khỏi cá phén đin ꞌmướng Ê‑díp. Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ dú cắp ꞌnặp pheng#ꞌtan,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 ꞌchoi ꞌtan hảư khói sia ꞌchu khu#ꞌhại. Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌtan đảy pên ꞌcốn ꞌhụ phủ lắc sôm chaư ꞌPha‑ꞌlô pua phén đin ꞌmướng Ê‑díp. ꞌSướng ꞌnặn pua chắng tẳng hảư ꞌtan pên phủ téng đa ꞌmướng kéng bớng đu ꞌhướn pua ꞌtếng#cá.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Tó ꞌmá ꞌtua ꞌchu bón phén đin ꞌmướng Ê‑díp kéng ꞌmướng Ca‑ꞌna‑an ꞌchọ chuốp ứt khảu dák#cưa. Phaư ꞌcọ chuốp khổ khốn#lai, pảu pú ꞌháu chắng báu#ꞌmí bón sáo ha khảu ꞌnặm ꞌcắm#kin.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Da‑ꞌkhộp [phủ pên ꞌpo] ꞌmưa đảy ꞌnghín kháo#ꞌva ꞌnhắng ꞌmí khảu dú cá ꞌmướng Ê‑díp, chắng hảư [ꞌpứng ꞌlụk ꞌchái] phủ pên pảu pú ꞌháu pay#ꞌsự, pên ꞌtưa thứ#ꞌnưng.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 ꞌTưa thứ song#máư, ꞌtan Dô‑ꞌsệp chắng bók hảư ꞌpứng ꞌpi ꞌchái khong ꞌtan ꞌhụ#ꞌva ꞌtan pên ꞌnọng#sau, ꞌlẹo pua ꞌmướng Ê‑díp ꞌcọ chắng ꞌhụ chắc ꞌchúa ꞌhướn ꞌtan Dô‑ꞌsệp.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Tó ꞌmá ꞌtan Dô‑ꞌsệp chắng sống ꞌpứng ꞌpi ꞌchái pay tỏn au Da‑ꞌkhộp phủ pên#ꞌpo, ꞌpọm ꞌtếng#cá chủm ꞌchựa ꞌpi ꞌnọng hảư ꞌnhại ꞌmá sú#ꞌtan, ꞌhuôm ꞌtếng mết ꞌmí chết síp hả#ꞌcốn.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 ꞌSướng ꞌnặn pú Da‑ꞌkhộp chắng ꞌnhại ꞌchúa ꞌhướn pay dú cá phén đin ꞌmướng Ê‑díp, ꞌlẹo Da‑ꞌkhộp kéng ꞌpứng ꞌlụk ꞌchái phủ pên pảu pú ꞌháu chắng đảy mết ꞌlới sia nẳng#hẳn.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 ꞌPứng ꞌlụk lan chắng đảy au khon sau ꞌmá sáư cá thẳm đán [ꞌmướng Ca‑ꞌna‑an], bón pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham ꞌmưa ꞌláng đảy au ꞌngớn cỏn#ꞌnưng ꞌsự ꞌvạy nẳng mốt ꞌlụk lan ꞌcốn ꞌHa‑ꞌmô dú bản ꞌSi‑ꞌkhêm, ꞌvạy pên bón ꞌmiện#khon.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 Khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌchớ Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌquám chao ꞌhẹn cắp pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham đảy ꞌtoi ꞌláng#áo, ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu dú nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp đảy mả ꞌpe khửn#lai.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 ꞌLẹo ꞌmí pua phủ máư khửn ꞌnăng ꞌmướng Ê‑díp, pua phủ ꞌnị báu#ꞌhụ ꞌhọt ꞌtan Dô‑ꞌsệp,
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 chắng bẻo ꞌlứa ꞌnéo ác ꞌhại khốm têng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu, pắt ꞌnạt hảư pảu pú ꞌháu au ꞌlụk ꞌnọi ón ók ꞌnọk ꞌhướn pay ꞌváng ꞌvạy hảư#tai.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 ꞌMưa pang ꞌnặn pú ꞌMô‑ꞌsê đảy ók#ꞌmá, pên ꞌé ꞌnọi nả ta ꞌéng#lai. Ải ꞌếm ꞌMô‑ꞌsê ꞌliệng ꞌvạy nẳng ꞌhướn cuông sam#bươn.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 ꞌMưa ꞌchớ sau au ꞌMô‑ꞌsê ók ꞌnọk ꞌhướn pay ꞌváng#ꞌvạy, ꞌlụk ꞌnhính pua ꞌmá ꞌpọ hên chắng au ꞌMô‑ꞌsê pay ꞌliệng ꞌvạy pên ꞌlụk khong#ꞌnáng.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 ꞌMô‑ꞌsê chắng đảy ép ꞌhiến ꞌchu ꞌluống ꞌhụ lắc khong ꞌphắn ꞌcốn Ê‑díp, ꞌchang pák#ꞌvạu, ꞌdệt đảy ꞌchu#ꞌluống.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 ꞌMưa ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê nháư khửn đảy sí síp pi, ꞌcọ ꞌmí chaư ngắm ꞌhọt ꞌpi ꞌnọng ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, chắng pay dam bớng#sau.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 ꞌTan hên ꞌcốn Ê‑díp phủ#ꞌnưng đang khốm têng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dú, ꞌtan ꞌdiến khảu pay cẳn ꞌchoi ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, ꞌlẹo khả ꞌcốn Ê‑díp phủ ꞌnặn#sia, pên ꞌviạk tóp ꞌtén phủ ꞌmắn khốm têng#ꞌnặn.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 ꞌTan ngắm#ꞌva ꞌpi ꞌnọng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌchí ꞌhụ ngắm ók#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌtan ꞌmá ꞌchoi sau đảy#khói, hák#ꞌva sau lỏ#báu#đảy ngắm ꞌnéo#ꞌnặn.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 ꞌMự#lăng, ꞌtan pay máư ꞌdiến hên song ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên đang ꞌtặp#căn, ꞌtan ꞌcọ đảy hảm bók sau ꞌcứn đi cắp căn lỏ#ꞌva, ‘Ải ꞌnọng#ꞌhới, pên ꞌpi ꞌnọng điêu#căn, ꞌchí phít căn săng#ꞌlế?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Phủ phít ꞌnặn ꞌdiến sui ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê ók pay ꞌtếng đá ꞌtan#ꞌva, ‘Phaư téng hảư ꞌmứng ꞌmá pên phủ téng đa kéng sét ꞌván ꞌviạk hảư ꞌsúm phu#ꞌlế.
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 ꞌMứng é khả sia ꞌsướng ꞌmứng khả ꞌcốn Ê‑díp ꞌmự ꞌngoá ꞌnặn#ꞌquá.’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 ꞌTan ꞌMô‑ꞌsê ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ꞌtéo ꞌpai sia ꞌmướng Ê‑díp pay ꞌpơng dú cá phén đin ꞌMi‑đi‑an, đảy ꞌlụk ꞌchái song ꞌcốn dú#hẳn.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Lăng ꞌmá đảy sí síp#pi, pú ꞌMô‑ꞌsê dú nẳng ꞌtông ꞌlẹng ꞌkém ꞌpú ꞌSi‑ꞌnai, ꞌdiến hên tiên ꞌchạư Chảu Pua ꞌPhạ nẳng cang peo ꞌpháy mảy ꞌtúm#nam.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Pú hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ pên ꞌnéo lák lửm#lai, chắng khảu pay chăm#bớng, ꞌdiến đảy ꞌnghín sương Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom bók pú#ꞌva,
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘ꞌHáu ꞌnị ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌpứng pảu pú ꞌmưa ꞌláng khong#chảu, ꞌsướng Ắp‑ꞌla‑ꞌham, pú ꞌI‑ꞌsạc kéng pú Da‑ꞌkhộp vảy ꞌsớ#ꞌnặn.’
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom bók ꞌMô‑ꞌsê ꞌva, ‘Thót ꞌhái ók sia#ꞌí, bón chảu dưn dú ꞌnặn ꞌmen bón khết#dăm.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 ꞌHáu đảy hên ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dên ꞌpay khong ꞌháu đảy chuốp khốm têng ꞌhại lai nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp. ꞌHáu ꞌnghín sau chốm#ꞌcháng, ꞌháu chắng đảy ꞌlống#ꞌmá, ꞌchí ꞌchoi sau ók khói ꞌviạk khốm têng#ꞌnặn. ꞌSướng ꞌnặn ꞌháu ꞌchí sống chảu ꞌmứa cá phén đin ꞌmướng Ê‑díp#ꞌnớ.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Pú ꞌMô‑ꞌsê phủ ꞌnị ꞌmưa cón ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên đảy thiêng#sia, ꞌsướng sau đảy#ꞌvạu, ‘Phaư téng hảư ꞌmứng ꞌmá pên phủ téng đa kéng sét ꞌván ꞌviạk hảư ꞌsúm#phu.’ Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy hảư pú ꞌMô‑ꞌsê pay pên phủ téng đa ꞌchoi sau ók pay pên ꞌcốn ꞌtứ#ꞌtang, ꞌpơng tiên ꞌchạư Chảu Pua ꞌPhạ đảy ók hảư pú hên nẳng ꞌtúm nam ꞌnặn#lo.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Pú phủ ꞌnị đảy ꞌpá ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók khói sia ꞌmướng Ê‑díp, pú đảy ꞌdệt ꞌnéo lák pên#mai, báu#ꞌva nẳng đin ꞌmướng Ê‑díp, nẳng ꞌnặm bể khék#ꞌva bể#đeng, kéng nẳng ꞌtông ꞌlẹng cuông sí síp#pi.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Pú ꞌMô‑ꞌsê phủ ꞌnị đảy bók hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhụ cón#ꞌva, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí téng ꞌlam páo phủ#ꞌnưng hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, pên ꞌsướng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌnặn#lo, ꞌlam páo phủ ꞌnặn ꞌchí ók ꞌmá nẳng cuông ꞌchựa ꞌpi sai ꞌnọng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 ꞌMưa ꞌchớ pảu pú ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu đảy ꞌhốm căn dú nẳng ꞌtông#ꞌlẹng, pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌcọ đảy dú#ꞌhuôm. Tiên ꞌchạư Chảu Pua ꞌPhạ đảy ổ cắp pú dú ꞌtếng ꞌpú ꞌSi‑ꞌnai, bón pú nhẳn au ꞌquám bók ꞌluống ꞌtáng ꞌchua ꞌlới mẳn kén ꞌvạy hảư ꞌsúm#ꞌháu.”
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 ꞌTan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn ꞌvạu máư ꞌva: “Pảu pú ꞌháu đảy thiêng sia pú ꞌMô‑ꞌsê báu#ꞌphắng#ꞌquám, ꞌlẹo chaư sau ꞌcọ pháư ꞌchí đảy táo ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng Ê‑díp.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Sau ꞌpá căn#ꞌva, ꞌMô‑ꞌsê phủ ꞌpá sau ꞌpai sia phén đin ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn ꞌcọ báu#hên#ꞌlẹo, báu#chắc pú pên ꞌnéo#đaư. Sau chắng bók hảư pú ꞌA‑ꞌlôn ló hún ꞌthớn théng khửn ók nả cón#sau.
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 ꞌChớ ꞌnặn sau chắng ló hún vảy ꞌsớ#ꞌnưng khửn pên hún tô ꞌngúa#ꞌnọi, au ꞌchương ꞌmá vảy ꞌsớ ꞌlẹo ꞌpá căn kin ꞌchốm ꞌmuôn hún sau ló khửn#ꞌnặn.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 ꞌSướng ꞌnặn Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌngoại nả sia#sau, ꞌváng hảư sau vảy ꞌsớ ꞌpứng đuông đao dú cá#ꞌphạ, ꞌsướng ꞌquám đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy nẳng ꞌpặp sư ꞌpứng ꞌlam páo ꞌquám ꞌTan chảu#ꞌva:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 ꞌSúm chảu ꞌnhộc khửn ꞌhướn ꞌsớ ꞌthớn ꞌMô‑ꞌlộc
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 ꞌTan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn ꞌvạu máư ꞌva: “Pảu pú ꞌmưa ꞌláng ꞌháu ꞌmưa ꞌchớ ꞌnhắng dú nẳng ꞌtông ꞌlẹng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌmí ꞌhướn phả pên chứng [Chảu Pua ꞌPhạ dú cắp ꞌnặp#pheng]. Sau đảy ꞌdệt ꞌhướn phả ꞌnặn ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ sắng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌtoi ꞌngươn ꞌhói ꞌTan chảu hảư pú#hên.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 ꞌMưa pang ꞌtan Dô‑ꞌsua đảy khửn pên phủ uôn ꞌpá ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu khảu ꞌmá đin ꞌmướng#ꞌnị, pên đin ꞌmướng ꞌcốn táng ꞌphắn Chảu Pua ꞌPhạ đảy sắp ók pay#sia, ꞌlẹo au hảư pảu pú#ꞌháu. Sau ꞌcọ đảy ham au ꞌhướn phả ꞌnặn ꞌmá#ꞌtoi, ꞌlẹo ꞌhướn phả ꞌnặn ꞌcọ ꞌnhắng dú nẳng đin ꞌmướng ꞌnị ꞌtạu ꞌhọt pang pua Đa‑ꞌvịt.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Pua Đa‑ꞌvịt pên phủ Chảu Pua ꞌPhạ sôm#chaư, pua chắng so phép ꞌTan chảu ha bón dú hảư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom pú Da‑ꞌkhộp vảy ꞌsớ#ꞌnặn.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Hák#ꞌva phủ đảy có ꞌhướn hảư ꞌTan chảu ꞌnặn ꞌmen pua ꞌSa‑ꞌlô‑ꞌmôn.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ phủ sung sút ꞌcọ báu#dú nẳng bón ꞌmứ phủ ꞌcốn ꞌdệt khửn cá#đaư, ꞌcọ ꞌsướng ꞌquám ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌvạu ꞌmá ꞌchiến ꞌvạy:
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ꞌChu sính ꞌchu ꞌnéo ꞌcọ ꞌmen ꞌTan chảu ꞌdệt ók#mết.”
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 ꞌTan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn ꞌvạu hảư mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌnặn#máư: “ꞌSúm chảu pên ꞌcốn hua#kheng, hu ꞌcọ nắc báu#é ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, pên ꞌsướng điêu pảu pú ꞌsúm chảu ꞌlớng#ꞌlớng khắt khin Chảu Khuôn Saư#dú.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 ꞌLam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ phủ đaư#ꞌmá, pảu pú ꞌsúm chảu ꞌcọ đảy ꞌnạp têng#mết. ꞌPứng phủ cáo ꞌhọt ꞌTan chảu phủ ꞌpẹk saư ꞌchí ók ꞌmá#ꞌnặn, pảu pú ꞌsúm chảu ꞌcọ khả#sia. ꞌKhạy [ꞌTan chảu phủ ꞌnặn ꞌcọ đảy ók ꞌmá#ꞌtẹ], ꞌsúm chảu ꞌcọ phản ꞌlẹo ꞌnhắng khả ꞌTan chảu#sia.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 ꞌSúm chảu đảy ꞌhặp au ꞌluột ꞌláng Chảu Pua#ꞌPhạ, tiên ꞌchạư au ꞌmá hảư#ꞌnặn, hák#ꞌva báu#ꞌphắng ꞌtoi ꞌluột ꞌnặn cá#đaư.”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 ꞌMưa mốt ꞌcốn sét ꞌván đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến pút khửn cắt khẻo sáư#ꞌtan.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Cuông chaư ꞌtan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn têm Chảu Khuôn#Saư, ꞌtan ꞌlé khửn ꞌphạ ꞌcọ hên seng ꞌhung ꞌhưa Chảu Pua#ꞌPhạ, hên Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dưn dú ꞌhiếng sảng ꞌphượng khoa ꞌTan#chảu.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 ꞌTan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn ꞌvạu#ók, “Bớng#ꞌí, khỏi hên ꞌphạ khay#ók, hên ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên ꞌlụk phủ ꞌcốn ꞌnặn dưn dú ꞌhiếng sảng ꞌphượng khoa Chảu Pua#ꞌPhạ.”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 ꞌNghín ꞌtan ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, mốt ꞌcốn sét ꞌván khék ꞌhéng khửn au ꞌmứ ốt hu#sia, ꞌdiến au căn đủm sáư#ꞌtan,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 sắp ꞌtan ók pay ꞌnọk#ꞌmướng, ꞌlẹo au đán hin ꞌlếu#ꞌtan. ꞌPứng ꞌcốn ꞌdệt chứng ꞌhiạk ꞌtan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn phít ꞌnặn ꞌdiến au căn kẻ sửa binh ók ꞌvạy nẳng ꞌchái nóm ꞌchư#ꞌSôn.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Cuông ꞌchớ sau ꞌnhắng đang au đán hin ꞌlếu ꞌtan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn dú#ꞌnặn, ꞌtan đảy đé so#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌhới, so ꞌTan chảu ꞌhặp au ꞌminh khuôn khỏi#é.”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 ꞌTan ꞌdiến ꞌtạu kháu ꞌlống ꞌlẹo khék sương nháư#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, so ꞌnhá pắt ꞌtội ꞌviạk ꞌnị sáư sau đé#ꞌná.”
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.