Atos 5
Tai Dam (BLT) vs VC
1 ꞌMí phủ ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia cắp ꞌmía ꞌmắn ꞌchư ꞌSa‑ꞌphi‑ꞌla ꞌcọ đảy khai đin#sau.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 ꞌNgớn khai đin#ꞌnặn ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia au ꞌvạy ꞌphớn#ꞌnưng, ꞌmía ꞌmắn ꞌcọ#ꞌhụ, ꞌsứa ꞌto đaư ꞌmắn chắng au ꞌmá dao hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 ꞌTan Pê‑tô ꞌdiến ꞌvạu hảư ꞌmắn#ꞌva, “ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌhới, pên săng ꞌmứng chắng hảư phi ꞌSa‑tan ꞌmá căm hua chaư dú ꞌsịn#ꞌlế, ꞌchuốn chaư ꞌmứng bẻo Chảu Khuôn#Saư, ꞌmứng đảy au ꞌngớn khai đin ꞌvạy ꞌphớn#ꞌnưng.
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 ꞌMưa đin ꞌnhắng báu#ꞌhế khai ꞌcọ pên khong#ꞌmứng, khai ꞌlẹo ꞌngớn đảy ꞌmá ꞌmứng ꞌchí ꞌdệt săng ꞌcọ#đảy. Pên săng ꞌmứng chắng chaư ꞌcột chan ꞌdệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌsịn#ꞌlế. Ăn ꞌnặn báu#ꞌmen bẻo ꞌto#ꞌcốn, bẻo ꞌtếng#cá Chảu Pua#ꞌPhạ.”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia đảy ꞌnghín ꞌquám#ꞌnặn, ꞌmắn ꞌdiến ꞌlộm ꞌlống chaư khát#tai. Phaư đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ tứn đủng dản#lai.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 ꞌPứng ꞌchái nóm ꞌmá đoi ꞌmắn ꞌlẹo ham ók pay#phăng.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 ꞌLún lăng ꞌmá đảy dáo sam#ꞌchớ, ꞌmía ꞌmắn khảu#ꞌmá, ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌhụ ꞌmí ꞌviạk#săng.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 ꞌTan Pê‑tô chắng tham#ꞌva, “ꞌVạu hảư khỏi bớng#ꞌlú, ꞌngớn khai đin ꞌtếng mết đảy ꞌto ꞌnị#a?”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 ꞌTan Pê‑tô chắng ꞌvạu hảư ꞌmắn#ꞌva, “Pên săng phua ꞌmía su chắng ꞌpọm chaư căn thử Khuôn Saư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌsịn#ꞌlế. Bớng#ꞌlú, ꞌpứng ꞌcốn pay phăng phua ꞌmứng ꞌnặn ꞌcứn ꞌmá ꞌhọt pák tu#ꞌlẹo, sau ꞌcọ ꞌchí ham ꞌmứng ók pay ꞌsướng điêu ꞌnặn#lo.”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 ꞌSa‑ꞌphi‑ꞌla ꞌcọ ꞌdiến ꞌlộm ꞌlống chaư khát tai tó nả ꞌtan Pê‑tô. Mốt ꞌchái nóm khảu ꞌmá hên ꞌmắn#tai, sau chắng ham ꞌmắn ók pay phăng ꞌvạy ꞌkém phua#ꞌmắn.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 ꞌSúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kéng phen ꞌcốn ꞌtếng lai đảy ꞌnghín ꞌviạk#ꞌnặn, phaư ꞌcọ tứn đủng dản#lai.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt lai ꞌnéo lák pên#mai. ꞌPứng ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng mết ꞌmặc ꞌsúm căn nẳng#ꞌphới, khék#ꞌchư#ꞌva ꞌphới pua ꞌSa‑ꞌlô‑ꞌmôn.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 ꞌCốn ꞌnọk báu#ꞌmí phaư dám khảu ꞌmá ꞌhốm#sau, hák#ꞌva phaư ꞌcọ ꞌnhắng nể dăm sau#dú.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 ꞌSướng đaư ꞌcọ ꞌnhắng ꞌmí lai ꞌcốn khảu ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tứm ꞌtếng ꞌnhính ꞌtếng#ꞌchái,
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 chao sau au phủ chếp ꞌcốn pên sáư ꞌvọng sáư sứa ꞌmá pông ꞌvạy nẳng cang sók ꞌluống#ꞌtáng, ꞌcóng thả ꞌchớ ꞌtan Pê‑tô ꞌnhang cai pay ꞌtáng#ꞌnặn, ꞌva ꞌngáu ꞌtan tỏng phủ đaư chếp ꞌcọ hák ꞌchí#đi.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Lai ꞌcốn dú lom bản phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌcọ ꞌpá căn au phủ chếp ꞌcốn pên kéng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu ꞌdệt hảư báp ꞌmo ꞌnặn ꞌmá#ha, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ đảy hóm đi#mết.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Mo luông kéng ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng điêu phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌnặn, đảy hơng ꞌchắng ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhêng.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Sau chắng pắt au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư pay săng sáư ꞌtú luông#ꞌvạy.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Cuông ꞌcứn ꞌnặn ꞌdiến ꞌmí tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌmá khay pák tu ꞌhướn ꞌtú au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư ók pay ꞌlẹo bók sau#ꞌva,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Pay dưn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, páo ꞌchu kháo ꞌchua ꞌlới máư hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá#ꞌphắng.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 ꞌHung ꞌmá, ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư ꞌpá căn khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo bók son ꞌcốn ꞌsướng tiên ꞌchạư bók ꞌvạy#ꞌnặn.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 ꞌMưa ꞌpứng lính pay ꞌhọt ꞌcọ báu#hên ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư dú#hẳn. Sau ꞌdiến ꞌcứn ꞌmá ꞌcọp ꞌquám#ꞌva,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “ꞌSúm khỏi hên pák tu ꞌhướn ꞌtú ꞌnhắng con nẻn#dú, ꞌpứng lính các ꞌcọ ꞌnhắng dưn dú tó nả pák tu#ꞌnặn, ꞌsúm khỏi khay bớng ꞌcọ báu#hên sắc#ꞌcốn.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Phủ cốc đu cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ kéng ꞌpứng mo cốc đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, phaư ꞌcọ ngắm khỏng#chaư, ꞌva ꞌviạk ꞌnị ꞌchí pên ꞌnéo đaư ꞌcọ báu#ꞌhụ.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 ꞌLẹo ꞌmí ꞌcốn ꞌmá bók#ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn ꞌsúm chảu pắt pay khảu ꞌtú#ꞌnặn, au căn dưn bók son ꞌcốn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ ꞌnặn#ꞌnế.”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Phủ cốc đu cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ chắng ꞌpá lính ꞌmắn pay au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#ꞌmá, báu#ꞌdệt ꞌhại hảư#sau, ꞌpưa dản dên ꞌpay báu#sôm chaư ꞌlẹo ꞌchí au đán hin#ꞌlếu.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 ꞌMưa au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư ꞌmá dưn tó nả mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌlẹo mo luông chắng tham#sau,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “ꞌSúm khỏi đảy hảm ꞌcặt báu#hảư ꞌpứng chảu au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn pay bók son dên#ꞌpay, hák#ꞌva ꞌpứng chảu ꞌcọ ꞌnhắng ꞌdệt chao ꞌpe pay ꞌtua ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌpứng chảu é au báp ꞌsội ꞌmá tốc sáư hua ꞌsúm khỏi ꞌpộ ꞌviạk tai phủ ꞌnặn#ꞌquá.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 ꞌTan Pê‑tô ꞌtếng cá ꞌlam ꞌchạư tóp#ꞌva, “ꞌSúm khỏi ꞌchọ ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók ꞌsứa ꞌphắng ꞌquám phủ ꞌcốn#bók.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌpứng chảu tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng lắc ꞌmạy chao tai#ꞌnặn, Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌpứng pảu pú ꞌháu hảư ꞌTan ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 ꞌTan phủ ꞌnặn lo Chảu Pua ꞌPhạ hảư khửn dú sảng ꞌphượng khoa pên phủ cốc téng đa cắp ꞌchoi ꞌcốn khói sia báp#ꞌsội. ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu chắng ꞌmí ꞌluống piến chaư ꞌváng sia báp#ꞌsội, ꞌlẹo Chảu Pua ꞌPhạ đảy dáng ꞌdóm#hảư.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 ꞌSúm khỏi đảy ꞌhụ đảy hên pên chứng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌvạu ꞌmá#ꞌnặn, ꞌtếng#cá Chảu Khuôn Saư Chảu Pua ꞌPhạ phớng ꞌdứa hảư ꞌpứng phủ ꞌphắng ꞌquám ꞌTan#chảu.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 ꞌMưa mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌnghín mốt ꞌlam ꞌchạư ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ꞌpá căn pút#khửn, ꞌpó é khả sau#sia.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Hák#ꞌva ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌchư ꞌKha‑ꞌma‑ꞌliên, pên ꞌsáy bók ꞌluột#ꞌláng, ꞌchu ꞌcốn nể#dăm. ꞌTan ꞌdiến tứn khửn cang mú ꞌsúm ꞌlẹo bók hảư au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ók pay ꞌnọk sia#cón.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 ꞌTan chắng đảy cáo tó mốt ꞌcốn sét ꞌván#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhới, ꞌpứng ꞌtan ꞌchí ꞌdệt săng hảư ꞌpứng ꞌcốn#ꞌnặn, hảư ngắm thí bớng cón#ꞌnớ.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 ꞌMưa cón bả ꞌThu‑đa đảy tứn khửn cáo ảng#ꞌva chảu pên#nháư, ꞌcọ ꞌmí ꞌcốn ꞌdệt ꞌtoi ꞌmắn dáo sí ꞌhọi#ꞌcốn, tó ꞌmá ꞌmắn ꞌcọ chuốp khả#sia, ꞌlẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌmắn ꞌnặn ꞌcọ ték ꞌsạk ꞌsái pay#mết, nả ꞌviạk ꞌmắn ꞌcọ sút suổi#pay.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Lăng ꞌmá ꞌcọ ꞌmí bả Du‑đa ꞌcốn phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê máư, ꞌchớ ꞌnặn ꞌmen ꞌnhám biên sổ ꞌchúa#ꞌhướn, ꞌmắn ꞌmá chướng ꞌchứa dên ꞌpay tứn#khửn, ꞌmắn ꞌcọ chuốp khả#tai, ꞌlẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌmắn ꞌnặn ꞌcọ ték ꞌphụng ꞌphí pay#mết.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Nả ꞌviạk ꞌvạu ꞌmá#ꞌnặn, khỏi so bók hảư ꞌpứng#ꞌtan, ꞌnhá kiểu ꞌpắn sau#ꞌtọn, pói sau pay#sia. ꞌVa ꞌluống ꞌtáng sau kéng nả ꞌviạk ꞌdệt ꞌnị ꞌmen ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum#ꞌdệt, ꞌmắn ꞌcọ hák ꞌchí sút suổi pay#ꞌló.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 ꞌVa ꞌmen ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌdệt khửn#ꞌtẹ, ꞌpứng ꞌtan ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌpẹ sau#đảy, dản#ꞌva ꞌpứng ꞌtan ꞌchí pên phủ phản Chảu Pua#ꞌPhạ.”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 ꞌTan ꞌKha‑ꞌma‑ꞌliên ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌcọ ꞌtoi ꞌquám ꞌtan#bók, chắng khék au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá, ꞌtặp ti#sau, ꞌlẹo hảm báu#hảư au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá#ꞌvạu, ꞌlẹo ꞌcọ pói sau#pay.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Mốt ꞌlam ꞌchạư ꞌcọ au căn ꞌmuôn ꞌmớng ók#pay, ꞌpưa#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy hên sau pên ꞌcốn sôm đáng đảy chuốp báp ꞌmo sia nả sia ta ꞌpưa ꞌchư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 ꞌChu ꞌmự báu#ꞌva nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ ꞌhứ#ꞌva lom#ꞌhướn, sau bók son páo kháo ꞌhung saư báu#ꞌdặng báu#dom, ꞌvạu#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.