Atos 5

Tai Dam (BLT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ꞌMí phủ ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia cắp ꞌmía ꞌmắn ꞌchư ꞌSa‑ꞌphi‑ꞌla ꞌcọ đảy khai đin#sau.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 ꞌNgớn khai đin#ꞌnặn ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia au ꞌvạy ꞌphớn#ꞌnưng, ꞌmía ꞌmắn ꞌcọ#ꞌhụ, ꞌsứa ꞌto đaư ꞌmắn chắng au ꞌmá dao hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 ꞌTan Pê‑tô ꞌdiến ꞌvạu hảư ꞌmắn#ꞌva, “ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌhới, pên săng ꞌmứng chắng hảư phi ꞌSa‑tan ꞌmá căm hua chaư dú ꞌsịn#ꞌlế, ꞌchuốn chaư ꞌmứng bẻo Chảu Khuôn#Saư, ꞌmứng đảy au ꞌngớn khai đin ꞌvạy ꞌphớn#ꞌnưng.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 ꞌMưa đin ꞌnhắng báu#ꞌhế khai ꞌcọ pên khong#ꞌmứng, khai ꞌlẹo ꞌngớn đảy ꞌmá ꞌmứng ꞌchí ꞌdệt săng ꞌcọ#đảy. Pên săng ꞌmứng chắng chaư ꞌcột chan ꞌdệt ꞌnéo ꞌnặn ꞌsịn#ꞌlế. Ăn ꞌnặn báu#ꞌmen bẻo ꞌto#ꞌcốn, bẻo ꞌtếng#cá Chảu Pua#ꞌPhạ.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia đảy ꞌnghín ꞌquám#ꞌnặn, ꞌmắn ꞌdiến ꞌlộm ꞌlống chaư khát#tai. Phaư đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ tứn đủng dản#lai.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 ꞌPứng ꞌchái nóm ꞌmá đoi ꞌmắn ꞌlẹo ham ók pay#phăng.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 ꞌLún lăng ꞌmá đảy dáo sam#ꞌchớ, ꞌmía ꞌmắn khảu#ꞌmá, ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌhụ ꞌmí ꞌviạk#săng.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 ꞌTan Pê‑tô chắng tham#ꞌva, “ꞌVạu hảư khỏi bớng#ꞌlú, ꞌngớn khai đin ꞌtếng mết đảy ꞌto ꞌnị#a?”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 ꞌTan Pê‑tô chắng ꞌvạu hảư ꞌmắn#ꞌva, “Pên săng phua ꞌmía su chắng ꞌpọm chaư căn thử Khuôn Saư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌsịn#ꞌlế. Bớng#ꞌlú, ꞌpứng ꞌcốn pay phăng phua ꞌmứng ꞌnặn ꞌcứn ꞌmá ꞌhọt pák tu#ꞌlẹo, sau ꞌcọ ꞌchí ham ꞌmứng ók pay ꞌsướng điêu ꞌnặn#lo.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 ꞌSa‑ꞌphi‑ꞌla ꞌcọ ꞌdiến ꞌlộm ꞌlống chaư khát tai tó nả ꞌtan Pê‑tô. Mốt ꞌchái nóm khảu ꞌmá hên ꞌmắn#tai, sau chắng ham ꞌmắn ók pay phăng ꞌvạy ꞌkém phua#ꞌmắn.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 ꞌSúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu kéng phen ꞌcốn ꞌtếng lai đảy ꞌnghín ꞌviạk#ꞌnặn, phaư ꞌcọ tứn đủng dản#lai.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌdệt lai ꞌnéo lák pên#mai. ꞌPứng ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtếng mết ꞌmặc ꞌsúm căn nẳng#ꞌphới, khék#ꞌchư#ꞌva ꞌphới pua ꞌSa‑ꞌlô‑ꞌmôn.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 ꞌCốn ꞌnọk báu#ꞌmí phaư dám khảu ꞌmá ꞌhốm#sau, hák#ꞌva phaư ꞌcọ ꞌnhắng nể dăm sau#dú.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 ꞌSướng đaư ꞌcọ ꞌnhắng ꞌmí lai ꞌcốn khảu ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tứm ꞌtếng ꞌnhính ꞌtếng#ꞌchái,
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 chao sau au phủ chếp ꞌcốn pên sáư ꞌvọng sáư sứa ꞌmá pông ꞌvạy nẳng cang sók ꞌluống#ꞌtáng, ꞌcóng thả ꞌchớ ꞌtan Pê‑tô ꞌnhang cai pay ꞌtáng#ꞌnặn, ꞌva ꞌngáu ꞌtan tỏng phủ đaư chếp ꞌcọ hák ꞌchí#đi.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Lai ꞌcốn dú lom bản phổng ꞌlố ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌcọ ꞌpá căn au phủ chếp ꞌcốn pên kéng phi ꞌhại ꞌtứ ꞌmáu ꞌdệt hảư báp ꞌmo ꞌnặn ꞌmá#ha, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ đảy hóm đi#mết.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Mo luông kéng ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng điêu phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌnặn, đảy hơng ꞌchắng ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhêng.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Sau chắng pắt au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư pay săng sáư ꞌtú luông#ꞌvạy.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Cuông ꞌcứn ꞌnặn ꞌdiến ꞌmí tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌmá khay pák tu ꞌhướn ꞌtú au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư ók pay ꞌlẹo bók sau#ꞌva,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Pay dưn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, páo ꞌchu kháo ꞌchua ꞌlới máư hảư ꞌcốn ꞌtếng#cá#ꞌphắng.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 ꞌHung ꞌmá, ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư ꞌpá căn khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo bók son ꞌcốn ꞌsướng tiên ꞌchạư bók ꞌvạy#ꞌnặn.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 ꞌMưa ꞌpứng lính pay ꞌhọt ꞌcọ báu#hên ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư dú#hẳn. Sau ꞌdiến ꞌcứn ꞌmá ꞌcọp ꞌquám#ꞌva,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “ꞌSúm khỏi hên pák tu ꞌhướn ꞌtú ꞌnhắng con nẻn#dú, ꞌpứng lính các ꞌcọ ꞌnhắng dưn dú tó nả pák tu#ꞌnặn, ꞌsúm khỏi khay bớng ꞌcọ báu#hên sắc#ꞌcốn.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Phủ cốc đu cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ kéng ꞌpứng mo cốc đảy ꞌnghín ꞌsướng#ꞌnặn, phaư ꞌcọ ngắm khỏng#chaư, ꞌva ꞌviạk ꞌnị ꞌchí pên ꞌnéo đaư ꞌcọ báu#ꞌhụ.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 ꞌLẹo ꞌmí ꞌcốn ꞌmá bók#ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn ꞌsúm chảu pắt pay khảu ꞌtú#ꞌnặn, au căn dưn bók son ꞌcốn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ ꞌnặn#ꞌnế.”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Phủ cốc đu cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ chắng ꞌpá lính ꞌmắn pay au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#ꞌmá, báu#ꞌdệt ꞌhại hảư#sau, ꞌpưa dản dên ꞌpay báu#sôm chaư ꞌlẹo ꞌchí au đán hin#ꞌlếu.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 ꞌMưa au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư ꞌmá dưn tó nả mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌlẹo mo luông chắng tham#sau,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “ꞌSúm khỏi đảy hảm ꞌcặt báu#hảư ꞌpứng chảu au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn pay bók son dên#ꞌpay, hák#ꞌva ꞌpứng chảu ꞌcọ ꞌnhắng ꞌdệt chao ꞌpe pay ꞌtua ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌpứng chảu é au báp ꞌsội ꞌmá tốc sáư hua ꞌsúm khỏi ꞌpộ ꞌviạk tai phủ ꞌnặn#ꞌquá.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 ꞌTan Pê‑tô ꞌtếng cá ꞌlam ꞌchạư tóp#ꞌva, “ꞌSúm khỏi ꞌchọ ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók ꞌsứa ꞌphắng ꞌquám phủ ꞌcốn#bók.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌpứng chảu tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng lắc ꞌmạy chao tai#ꞌnặn, Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌpứng pảu pú ꞌháu hảư ꞌTan ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 ꞌTan phủ ꞌnặn lo Chảu Pua ꞌPhạ hảư khửn dú sảng ꞌphượng khoa pên phủ cốc téng đa cắp ꞌchoi ꞌcốn khói sia báp#ꞌsội. ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu chắng ꞌmí ꞌluống piến chaư ꞌváng sia báp#ꞌsội, ꞌlẹo Chảu Pua ꞌPhạ đảy dáng ꞌdóm#hảư.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 ꞌSúm khỏi đảy ꞌhụ đảy hên pên chứng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌvạu ꞌmá#ꞌnặn, ꞌtếng#cá Chảu Khuôn Saư Chảu Pua ꞌPhạ phớng ꞌdứa hảư ꞌpứng phủ ꞌphắng ꞌquám ꞌTan#chảu.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 ꞌMưa mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌnghín mốt ꞌlam ꞌchạư ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến ꞌpá căn pút#khửn, ꞌpó é khả sau#sia.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Hák#ꞌva ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌchư ꞌKha‑ꞌma‑ꞌliên, pên ꞌsáy bók ꞌluột#ꞌláng, ꞌchu ꞌcốn nể#dăm. ꞌTan ꞌdiến tứn khửn cang mú ꞌsúm ꞌlẹo bók hảư au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ók pay ꞌnọk sia#cón.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 ꞌTan chắng đảy cáo tó mốt ꞌcốn sét ꞌván#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhới, ꞌpứng ꞌtan ꞌchí ꞌdệt săng hảư ꞌpứng ꞌcốn#ꞌnặn, hảư ngắm thí bớng cón#ꞌnớ.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 ꞌMưa cón bả ꞌThu‑đa đảy tứn khửn cáo ảng#ꞌva chảu pên#nháư, ꞌcọ ꞌmí ꞌcốn ꞌdệt ꞌtoi ꞌmắn dáo sí ꞌhọi#ꞌcốn, tó ꞌmá ꞌmắn ꞌcọ chuốp khả#sia, ꞌlẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌmắn ꞌnặn ꞌcọ ték ꞌsạk ꞌsái pay#mết, nả ꞌviạk ꞌmắn ꞌcọ sút suổi#pay.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Lăng ꞌmá ꞌcọ ꞌmí bả Du‑đa ꞌcốn phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê máư, ꞌchớ ꞌnặn ꞌmen ꞌnhám biên sổ ꞌchúa#ꞌhướn, ꞌmắn ꞌmá chướng ꞌchứa dên ꞌpay tứn#khửn, ꞌmắn ꞌcọ chuốp khả#tai, ꞌlẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌmắn ꞌnặn ꞌcọ ték ꞌphụng ꞌphí pay#mết.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Nả ꞌviạk ꞌvạu ꞌmá#ꞌnặn, khỏi so bók hảư ꞌpứng#ꞌtan, ꞌnhá kiểu ꞌpắn sau#ꞌtọn, pói sau pay#sia. ꞌVa ꞌluống ꞌtáng sau kéng nả ꞌviạk ꞌdệt ꞌnị ꞌmen ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum#ꞌdệt, ꞌmắn ꞌcọ hák ꞌchí sút suổi pay#ꞌló.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 ꞌVa ꞌmen ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌdệt khửn#ꞌtẹ, ꞌpứng ꞌtan ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌpẹ sau#đảy, dản#ꞌva ꞌpứng ꞌtan ꞌchí pên phủ phản Chảu Pua#ꞌPhạ.”
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 ꞌTan ꞌKha‑ꞌma‑ꞌliên ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, mốt ꞌcốn sét ꞌván ꞌcọ ꞌtoi ꞌquám ꞌtan#bók, chắng khék au ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá, ꞌtặp ti#sau, ꞌlẹo hảm báu#hảư au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá#ꞌvạu, ꞌlẹo ꞌcọ pói sau#pay.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Mốt ꞌlam ꞌchạư ꞌcọ au căn ꞌmuôn ꞌmớng ók#pay, ꞌpưa#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy hên sau pên ꞌcốn sôm đáng đảy chuốp báp ꞌmo sia nả sia ta ꞌpưa ꞌchư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 ꞌChu ꞌmự báu#ꞌva nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ ꞌhứ#ꞌva lom#ꞌhướn, sau bók son páo kháo ꞌhung saư báu#ꞌdặng báu#dom, ꞌvạu#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.