Atos 28

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌMưa khói sia póng ꞌhại#ꞌlẹo, ꞌsúm khỏi chắng ꞌhụ#ꞌva đon ꞌnặn ꞌchư ꞌMăn‑ta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 ꞌCốn đon ꞌmướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌhặc ꞌpéng phớng ꞌdứa au ꞌsúm khỏi#lai. ꞌPhạ#phôn, ꞌcứm#nao, sau chắng đăng cong ꞌpháy nháư hảư ꞌsúm khỏi ꞌtếng#cá.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 ꞌTan Pôn pay au lua hóp#ꞌnưng ꞌmá sáư#ꞌpháy. ꞌPộ ꞌpháy ꞌhọn chắng ꞌmí tô ꞌngú#ꞌnưng ók ꞌmá ꞌcạp ꞌmứ#ꞌtan.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 ꞌCốn ꞌmướng ꞌnị hên ꞌngú ꞌcạp ꞌmứ ꞌtan#Pôn, sau chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌsứ đaư ꞌcọ ꞌmen phủ khả#ꞌcốn. Ta#ꞌva ꞌmắn khói tai nẳng ꞌnặm bể ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ#đi, hák#ꞌva ꞌviạk báp ꞌvến ꞌmắn ꞌnhắng ꞌnắm ꞌmá ꞌdệt hảư#tai.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 ꞌTan Pôn ꞌdiến ꞌsăn tô ꞌngú tốc sáư ꞌpháy#sia, ꞌmo ꞌkính ꞌtan ꞌcọ báu#pên#săng.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Phen ꞌcốn ngắm#ꞌva ꞌtan ꞌchí ꞌcaư#khửn, ꞌhứ#ꞌva ꞌchí ꞌlộm tai cắp#bát. Sau thả bớng hơng ꞌcọ báu#hên pên#săng, sau chắng piến chaư ꞌvạu#ꞌva ꞌtan Pôn pên ꞌthớn théng phủ#ꞌnưng.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Dú chăm bón ꞌnặn ꞌmí đin ꞌtan Pốp‑ꞌli‑ô, phủ pên cốc đon ꞌmướng#ꞌnặn. ꞌTan phủ ꞌnị ꞌcọ ꞌhặc ꞌpéng tỏn lón hảư pên khék#ꞌtan, ꞌliệng đu ꞌsúm khỏi đi đảy sam#ꞌmự.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 ꞌChớ ꞌnặn ải ꞌtan Pốp‑ꞌli‑ô sảy pay ꞌtọng ꞌnón#dú. ꞌTan Pôn chắng khảu pay#bớng, đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo pông ꞌmứ sáư ꞌmắn ꞌcọ ꞌdiến hóm#đi.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 ꞌSướng ꞌnặn phủ chếp ꞌcốn pên nẳng đon ꞌmướng ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌmá ha ꞌtan Pôn ꞌchoi hảư hóm#đi.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Sau ꞌcọ ꞌmí lai ꞌquám sỏng ꞌnhó ꞌsúm#khỏi. ꞌLẹo ꞌhọt ꞌchớ ꞌsúm khỏi ꞌchí khảu ꞌhứa ók#pay, sau ꞌcọ au ꞌchương ꞌnéo ꞌchọ sủ ꞌmá#hảư.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 ꞌSúm khỏi dú nẳng đon ꞌmướng ꞌnặn đảy sam bươn ꞌlẹo chắng khảu bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌmá té ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia, ꞌmí hún mai khék#ꞌva ꞌthớn théng kha#phép, ꞌhứa ꞌnặn đảy ꞌmá ꞌdặng nẳng đon ꞌmướng ꞌMăn‑ta thả mết ꞌnhám#nao.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 ꞌSúm khỏi pay ꞌve ꞌdặng nẳng ꞌmướng ꞌSi‑ꞌla‑cu sam#ꞌmự,
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ꞌlẹo chắng ỏm pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌLê‑ꞌkhi‑ôn. ꞌMự lăng ꞌmá ꞌcọ ꞌmí ꞌlốm ꞌpặt ꞌmá té ꞌtáng ꞌphượng#tảư. [ꞌSúm khỏi chắng ꞌlong pay#máư,] cuông song ꞌmự chắng ꞌmá ꞌhọt ꞌmướng Pô‑ti‑ô‑ꞌloi.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 ꞌSúm khỏi ꞌpọ ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌmới ꞌsúm khỏi ꞌdặng dú nẳng sau chết#ꞌmự, ꞌlẹo chắng pay ꞌmướng#Lôm.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Lôm đảy ꞌnghín kháo ꞌsúm khỏi ꞌchí pay#ꞌhọt, sau ꞌcọ ók ꞌmá tỏn cá ꞌchợ ꞌmướng ꞌA‑pi‑ô, kéng nẳng bón ꞌhướn ꞌdặng sam#lang. ꞌTan Pôn hên ꞌpi ꞌnọng ꞌmá#tỏn, ꞌcọ ꞌnghín ún chaư so đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 ꞌMưa ꞌsúm khỏi ꞌmá ꞌhọt ꞌmướng Lôm ꞌlẹo ꞌtáng ꞌviạk hảư phép ꞌtan Pôn hák#dú, ꞌmí lính phủ#ꞌnưng#các.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Lăng ꞌmá đảy sam ꞌmự, ꞌtan Pôn chắng ꞌmới ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu#ꞌmá. ꞌMưa ꞌmá tảu ꞌhốm căn ꞌlẹo ꞌtan ꞌcọ đảy ꞌtố ꞌviạk pên ꞌmá hảư sau ꞌphắng#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, khỏi báu#đảy ꞌdệt săng phít cắp ꞌcốn ꞌDiu ꞌháu ꞌhứ#ꞌva phít cắp ꞌhịt ꞌkhóng ꞌchua pảu ꞌlới pú ꞌháu cá#đaư, hák ꞌnhắng ꞌchọ pắt dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn, ꞌlẹo dao khỏi hảư ꞌcốn#Lôm.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 ꞌCốn Lôm ta ꞌviạk hảư ꞌlẹo ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌmí ꞌviạk săng phít ꞌpó ꞌchí#tai, sau ꞌcọ é pói khỏi#sia.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Hák#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu báu#sôm#chaư, ꞌnhắng khắt ꞌquám sau#dú. Khỏi ꞌcọ ꞌtún chaư chắng đảy so au ꞌviạk ꞌván ꞌnị ꞌmá ha Chảu Cai‑ꞌsa. Khỏi ꞌcọ báu#ꞌmí săng ꞌchí ꞌkiện ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌháu cá#đaư.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Pên ꞌsướng ꞌnị khỏi chắng đảy ꞌmới ꞌpi ꞌnọng ꞌmá ꞌpọ nả ꞌpọ ta ꞌvạu cắp ꞌpi#ꞌnọng. Ăn khỏi chuốp sỏi lếc phúk ꞌlam ꞌvạy ꞌnị ꞌcọ ꞌpộ ꞌviạk Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌmen ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu ꞌcóng thả ꞌnặn#lo.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu chắng ꞌvạu cắp ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌSúm khỏi ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế hên sư ꞌpi ꞌnọng phák ꞌmá té phén đin Du‑đai ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌtan cá#đaư, ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng ꞌmá té ꞌtáng ꞌnặn ꞌcọ báu#ꞌmí phaư au kháo ꞌmá ꞌvạu ꞌhứ#ꞌva ꞌmá ꞌtố ꞌviạk uối săng#ꞌtan.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Hák ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌcốn ꞌchu bón ꞌchu ꞌti phaư ꞌcọ ꞌvạu khắt phái ꞌGiê‑ꞌsu dú. ꞌSúm khỏi ꞌcọ é ꞌhụ ꞌtan ngắm ꞌsứ#đaư.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu chắng đảy ꞌhẹn ꞌmự ꞌpọ cắp ꞌtan Pôn#máư. ꞌHọt ꞌmự ꞌhẹn ꞌlẹo ꞌvén ꞌmí lai ꞌcốn ꞌsứa cáu ꞌmá ha bón ꞌtan dú#ꞌnặn. ꞌTan Pôn chắng đảy kẻ ꞌquám hảư sau té ꞌchạu ꞌhọt#ꞌcăm, cáo chôm ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ sú sau#ꞌphắng. ꞌTan ꞌcọ đảy au ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng ꞌluột ꞌláng pú ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌquám ꞌpứng ꞌlam páo đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌnặn, pên lắc chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 ꞌMí ꞌcốn ꞌcọ ꞌchưa ꞌtan Pôn#ꞌvạu, ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ báu#ꞌchịu#ꞌchưa.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng khắt ꞌquám căn ꞌpai#sia, ꞌtan Pôn đảy ꞌvạu kỉ khót cón sau ꞌchí#ꞌpai, “Chảu Khuôn Saư ꞌcọ đảy ꞌvạu ꞌquám đi ꞌmí ꞌquám ꞌmen hảư pảu pú ꞌsúm#chảu, ꞌtáng pú Ê‑ꞌsa‑da phủ pên ꞌlam#páo, ꞌTan chảu bók pú#ꞌva:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Pay ha ꞌpứng ꞌcốn#ꞌnị, bók sau#ꞌva
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnị chaư ăng bók ꞌdạk
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 — ausente —
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 ꞌTan Pôn hák chảng ꞌhướn dú đảy song pi#têm, phủ đaư ꞌmá ha ꞌcọ tỏn#lón.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 ꞌTan chaư cả páo kháo ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌtếng bók son ꞌviạk ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu#Chom, ꞌtứ ꞌtang páo báu#ꞌmí phaư#hảm.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.