Atos 28

Tai Dam (BLT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ꞌMưa khói sia póng ꞌhại#ꞌlẹo, ꞌsúm khỏi chắng ꞌhụ#ꞌva đon ꞌnặn ꞌchư ꞌMăn‑ta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 ꞌCốn đon ꞌmướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌhặc ꞌpéng phớng ꞌdứa au ꞌsúm khỏi#lai. ꞌPhạ#phôn, ꞌcứm#nao, sau chắng đăng cong ꞌpháy nháư hảư ꞌsúm khỏi ꞌtếng#cá.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 ꞌTan Pôn pay au lua hóp#ꞌnưng ꞌmá sáư#ꞌpháy. ꞌPộ ꞌpháy ꞌhọn chắng ꞌmí tô ꞌngú#ꞌnưng ók ꞌmá ꞌcạp ꞌmứ#ꞌtan.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 ꞌCốn ꞌmướng ꞌnị hên ꞌngú ꞌcạp ꞌmứ ꞌtan#Pôn, sau chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌsứ đaư ꞌcọ ꞌmen phủ khả#ꞌcốn. Ta#ꞌva ꞌmắn khói tai nẳng ꞌnặm bể ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ#đi, hák#ꞌva ꞌviạk báp ꞌvến ꞌmắn ꞌnhắng ꞌnắm ꞌmá ꞌdệt hảư#tai.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 ꞌTan Pôn ꞌdiến ꞌsăn tô ꞌngú tốc sáư ꞌpháy#sia, ꞌmo ꞌkính ꞌtan ꞌcọ báu#pên#săng.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Phen ꞌcốn ngắm#ꞌva ꞌtan ꞌchí ꞌcaư#khửn, ꞌhứ#ꞌva ꞌchí ꞌlộm tai cắp#bát. Sau thả bớng hơng ꞌcọ báu#hên pên#săng, sau chắng piến chaư ꞌvạu#ꞌva ꞌtan Pôn pên ꞌthớn théng phủ#ꞌnưng.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Dú chăm bón ꞌnặn ꞌmí đin ꞌtan Pốp‑ꞌli‑ô, phủ pên cốc đon ꞌmướng#ꞌnặn. ꞌTan phủ ꞌnị ꞌcọ ꞌhặc ꞌpéng tỏn lón hảư pên khék#ꞌtan, ꞌliệng đu ꞌsúm khỏi đi đảy sam#ꞌmự.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 ꞌChớ ꞌnặn ải ꞌtan Pốp‑ꞌli‑ô sảy pay ꞌtọng ꞌnón#dú. ꞌTan Pôn chắng khảu pay#bớng, đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo pông ꞌmứ sáư ꞌmắn ꞌcọ ꞌdiến hóm#đi.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 ꞌSướng ꞌnặn phủ chếp ꞌcốn pên nẳng đon ꞌmướng ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌmá ha ꞌtan Pôn ꞌchoi hảư hóm#đi.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Sau ꞌcọ ꞌmí lai ꞌquám sỏng ꞌnhó ꞌsúm#khỏi. ꞌLẹo ꞌhọt ꞌchớ ꞌsúm khỏi ꞌchí khảu ꞌhứa ók#pay, sau ꞌcọ au ꞌchương ꞌnéo ꞌchọ sủ ꞌmá#hảư.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 ꞌSúm khỏi dú nẳng đon ꞌmướng ꞌnặn đảy sam bươn ꞌlẹo chắng khảu bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌmá té ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia, ꞌmí hún mai khék#ꞌva ꞌthớn théng kha#phép, ꞌhứa ꞌnặn đảy ꞌmá ꞌdặng nẳng đon ꞌmướng ꞌMăn‑ta thả mết ꞌnhám#nao.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 ꞌSúm khỏi pay ꞌve ꞌdặng nẳng ꞌmướng ꞌSi‑ꞌla‑cu sam#ꞌmự,
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ꞌlẹo chắng ỏm pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌLê‑ꞌkhi‑ôn. ꞌMự lăng ꞌmá ꞌcọ ꞌmí ꞌlốm ꞌpặt ꞌmá té ꞌtáng ꞌphượng#tảư. [ꞌSúm khỏi chắng ꞌlong pay#máư,] cuông song ꞌmự chắng ꞌmá ꞌhọt ꞌmướng Pô‑ti‑ô‑ꞌloi.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 ꞌSúm khỏi ꞌpọ ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌmới ꞌsúm khỏi ꞌdặng dú nẳng sau chết#ꞌmự, ꞌlẹo chắng pay ꞌmướng#Lôm.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Lôm đảy ꞌnghín kháo ꞌsúm khỏi ꞌchí pay#ꞌhọt, sau ꞌcọ ók ꞌmá tỏn cá ꞌchợ ꞌmướng ꞌA‑pi‑ô, kéng nẳng bón ꞌhướn ꞌdặng sam#lang. ꞌTan Pôn hên ꞌpi ꞌnọng ꞌmá#tỏn, ꞌcọ ꞌnghín ún chaư so đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 ꞌMưa ꞌsúm khỏi ꞌmá ꞌhọt ꞌmướng Lôm ꞌlẹo ꞌtáng ꞌviạk hảư phép ꞌtan Pôn hák#dú, ꞌmí lính phủ#ꞌnưng#các.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Lăng ꞌmá đảy sam ꞌmự, ꞌtan Pôn chắng ꞌmới ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu#ꞌmá. ꞌMưa ꞌmá tảu ꞌhốm căn ꞌlẹo ꞌtan ꞌcọ đảy ꞌtố ꞌviạk pên ꞌmá hảư sau ꞌphắng#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, khỏi báu#đảy ꞌdệt săng phít cắp ꞌcốn ꞌDiu ꞌháu ꞌhứ#ꞌva phít cắp ꞌhịt ꞌkhóng ꞌchua pảu ꞌlới pú ꞌháu cá#đaư, hák ꞌnhắng ꞌchọ pắt dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn, ꞌlẹo dao khỏi hảư ꞌcốn#Lôm.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 ꞌCốn Lôm ta ꞌviạk hảư ꞌlẹo ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌmí ꞌviạk săng phít ꞌpó ꞌchí#tai, sau ꞌcọ é pói khỏi#sia.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Hák#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu báu#sôm#chaư, ꞌnhắng khắt ꞌquám sau#dú. Khỏi ꞌcọ ꞌtún chaư chắng đảy so au ꞌviạk ꞌván ꞌnị ꞌmá ha Chảu Cai‑ꞌsa. Khỏi ꞌcọ báu#ꞌmí săng ꞌchí ꞌkiện ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌháu cá#đaư.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Pên ꞌsướng ꞌnị khỏi chắng đảy ꞌmới ꞌpi ꞌnọng ꞌmá ꞌpọ nả ꞌpọ ta ꞌvạu cắp ꞌpi#ꞌnọng. Ăn khỏi chuốp sỏi lếc phúk ꞌlam ꞌvạy ꞌnị ꞌcọ ꞌpộ ꞌviạk Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌmen ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu ꞌcóng thả ꞌnặn#lo.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu chắng ꞌvạu cắp ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌSúm khỏi ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế hên sư ꞌpi ꞌnọng phák ꞌmá té phén đin Du‑đai ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌtan cá#đaư, ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng ꞌmá té ꞌtáng ꞌnặn ꞌcọ báu#ꞌmí phaư au kháo ꞌmá ꞌvạu ꞌhứ#ꞌva ꞌmá ꞌtố ꞌviạk uối săng#ꞌtan.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Hák ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌcốn ꞌchu bón ꞌchu ꞌti phaư ꞌcọ ꞌvạu khắt phái ꞌGiê‑ꞌsu dú. ꞌSúm khỏi ꞌcọ é ꞌhụ ꞌtan ngắm ꞌsứ#đaư.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu chắng đảy ꞌhẹn ꞌmự ꞌpọ cắp ꞌtan Pôn#máư. ꞌHọt ꞌmự ꞌhẹn ꞌlẹo ꞌvén ꞌmí lai ꞌcốn ꞌsứa cáu ꞌmá ha bón ꞌtan dú#ꞌnặn. ꞌTan Pôn chắng đảy kẻ ꞌquám hảư sau té ꞌchạu ꞌhọt#ꞌcăm, cáo chôm ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ sú sau#ꞌphắng. ꞌTan ꞌcọ đảy au ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng ꞌluột ꞌláng pú ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌquám ꞌpứng ꞌlam páo đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌnặn, pên lắc chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 ꞌMí ꞌcốn ꞌcọ ꞌchưa ꞌtan Pôn#ꞌvạu, ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ báu#ꞌchịu#ꞌchưa.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng khắt ꞌquám căn ꞌpai#sia, ꞌtan Pôn đảy ꞌvạu kỉ khót cón sau ꞌchí#ꞌpai, “Chảu Khuôn Saư ꞌcọ đảy ꞌvạu ꞌquám đi ꞌmí ꞌquám ꞌmen hảư pảu pú ꞌsúm#chảu, ꞌtáng pú Ê‑ꞌsa‑da phủ pên ꞌlam#páo, ꞌTan chảu bók pú#ꞌva:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Pay ha ꞌpứng ꞌcốn#ꞌnị, bók sau#ꞌva
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnị chaư ăng bók ꞌdạk
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 — ausente —
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 — ausente —
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 ꞌTan Pôn hák chảng ꞌhướn dú đảy song pi#têm, phủ đaư ꞌmá ha ꞌcọ tỏn#lón.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 ꞌTan chaư cả páo kháo ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌtếng bók son ꞌviạk ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu#Chom, ꞌtứ ꞌtang páo báu#ꞌmí phaư#hảm.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.