Atos 28
Tai Dam (BLT) vs ARC
1 ꞌMưa khói sia póng ꞌhại#ꞌlẹo, ꞌsúm khỏi chắng ꞌhụ#ꞌva đon ꞌnặn ꞌchư ꞌMăn‑ta.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 ꞌCốn đon ꞌmướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌhặc ꞌpéng phớng ꞌdứa au ꞌsúm khỏi#lai. ꞌPhạ#phôn, ꞌcứm#nao, sau chắng đăng cong ꞌpháy nháư hảư ꞌsúm khỏi ꞌtếng#cá.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 ꞌTan Pôn pay au lua hóp#ꞌnưng ꞌmá sáư#ꞌpháy. ꞌPộ ꞌpháy ꞌhọn chắng ꞌmí tô ꞌngú#ꞌnưng ók ꞌmá ꞌcạp ꞌmứ#ꞌtan.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 ꞌCốn ꞌmướng ꞌnị hên ꞌngú ꞌcạp ꞌmứ ꞌtan#Pôn, sau chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌsứ đaư ꞌcọ ꞌmen phủ khả#ꞌcốn. Ta#ꞌva ꞌmắn khói tai nẳng ꞌnặm bể ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ#đi, hák#ꞌva ꞌviạk báp ꞌvến ꞌmắn ꞌnhắng ꞌnắm ꞌmá ꞌdệt hảư#tai.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 ꞌTan Pôn ꞌdiến ꞌsăn tô ꞌngú tốc sáư ꞌpháy#sia, ꞌmo ꞌkính ꞌtan ꞌcọ báu#pên#săng.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Phen ꞌcốn ngắm#ꞌva ꞌtan ꞌchí ꞌcaư#khửn, ꞌhứ#ꞌva ꞌchí ꞌlộm tai cắp#bát. Sau thả bớng hơng ꞌcọ báu#hên pên#săng, sau chắng piến chaư ꞌvạu#ꞌva ꞌtan Pôn pên ꞌthớn théng phủ#ꞌnưng.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Dú chăm bón ꞌnặn ꞌmí đin ꞌtan Pốp‑ꞌli‑ô, phủ pên cốc đon ꞌmướng#ꞌnặn. ꞌTan phủ ꞌnị ꞌcọ ꞌhặc ꞌpéng tỏn lón hảư pên khék#ꞌtan, ꞌliệng đu ꞌsúm khỏi đi đảy sam#ꞌmự.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 ꞌChớ ꞌnặn ải ꞌtan Pốp‑ꞌli‑ô sảy pay ꞌtọng ꞌnón#dú. ꞌTan Pôn chắng khảu pay#bớng, đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo pông ꞌmứ sáư ꞌmắn ꞌcọ ꞌdiến hóm#đi.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 ꞌSướng ꞌnặn phủ chếp ꞌcốn pên nẳng đon ꞌmướng ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌmá ha ꞌtan Pôn ꞌchoi hảư hóm#đi.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Sau ꞌcọ ꞌmí lai ꞌquám sỏng ꞌnhó ꞌsúm#khỏi. ꞌLẹo ꞌhọt ꞌchớ ꞌsúm khỏi ꞌchí khảu ꞌhứa ók#pay, sau ꞌcọ au ꞌchương ꞌnéo ꞌchọ sủ ꞌmá#hảư.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 ꞌSúm khỏi dú nẳng đon ꞌmướng ꞌnặn đảy sam bươn ꞌlẹo chắng khảu bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌmá té ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia, ꞌmí hún mai khék#ꞌva ꞌthớn théng kha#phép, ꞌhứa ꞌnặn đảy ꞌmá ꞌdặng nẳng đon ꞌmướng ꞌMăn‑ta thả mết ꞌnhám#nao.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 ꞌSúm khỏi pay ꞌve ꞌdặng nẳng ꞌmướng ꞌSi‑ꞌla‑cu sam#ꞌmự,
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 ꞌlẹo chắng ỏm pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌLê‑ꞌkhi‑ôn. ꞌMự lăng ꞌmá ꞌcọ ꞌmí ꞌlốm ꞌpặt ꞌmá té ꞌtáng ꞌphượng#tảư. [ꞌSúm khỏi chắng ꞌlong pay#máư,] cuông song ꞌmự chắng ꞌmá ꞌhọt ꞌmướng Pô‑ti‑ô‑ꞌloi.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 ꞌSúm khỏi ꞌpọ ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌmới ꞌsúm khỏi ꞌdặng dú nẳng sau chết#ꞌmự, ꞌlẹo chắng pay ꞌmướng#Lôm.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Lôm đảy ꞌnghín kháo ꞌsúm khỏi ꞌchí pay#ꞌhọt, sau ꞌcọ ók ꞌmá tỏn cá ꞌchợ ꞌmướng ꞌA‑pi‑ô, kéng nẳng bón ꞌhướn ꞌdặng sam#lang. ꞌTan Pôn hên ꞌpi ꞌnọng ꞌmá#tỏn, ꞌcọ ꞌnghín ún chaư so đảy ꞌdọn Chảu Pua#ꞌPhạ.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 ꞌMưa ꞌsúm khỏi ꞌmá ꞌhọt ꞌmướng Lôm ꞌlẹo ꞌtáng ꞌviạk hảư phép ꞌtan Pôn hák#dú, ꞌmí lính phủ#ꞌnưng#các.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Lăng ꞌmá đảy sam ꞌmự, ꞌtan Pôn chắng ꞌmới ꞌpứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu#ꞌmá. ꞌMưa ꞌmá tảu ꞌhốm căn ꞌlẹo ꞌtan ꞌcọ đảy ꞌtố ꞌviạk pên ꞌmá hảư sau ꞌphắng#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, khỏi báu#đảy ꞌdệt săng phít cắp ꞌcốn ꞌDiu ꞌháu ꞌhứ#ꞌva phít cắp ꞌhịt ꞌkhóng ꞌchua pảu ꞌlới pú ꞌháu cá#đaư, hák ꞌnhắng ꞌchọ pắt dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn, ꞌlẹo dao khỏi hảư ꞌcốn#Lôm.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 ꞌCốn Lôm ta ꞌviạk hảư ꞌlẹo ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌmí ꞌviạk săng phít ꞌpó ꞌchí#tai, sau ꞌcọ é pói khỏi#sia.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Hák#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu báu#sôm#chaư, ꞌnhắng khắt ꞌquám sau#dú. Khỏi ꞌcọ ꞌtún chaư chắng đảy so au ꞌviạk ꞌván ꞌnị ꞌmá ha Chảu Cai‑ꞌsa. Khỏi ꞌcọ báu#ꞌmí săng ꞌchí ꞌkiện ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌháu cá#đaư.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Pên ꞌsướng ꞌnị khỏi chắng đảy ꞌmới ꞌpi ꞌnọng ꞌmá ꞌpọ nả ꞌpọ ta ꞌvạu cắp ꞌpi#ꞌnọng. Ăn khỏi chuốp sỏi lếc phúk ꞌlam ꞌvạy ꞌnị ꞌcọ ꞌpộ ꞌviạk Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌmen ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu ꞌcóng thả ꞌnặn#lo.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 ꞌPứng phủ cốc ꞌcốn ꞌDiu chắng ꞌvạu cắp ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌSúm khỏi ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế hên sư ꞌpi ꞌnọng phák ꞌmá té phén đin Du‑đai ꞌvạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌtan cá#đaư, ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng ꞌmá té ꞌtáng ꞌnặn ꞌcọ báu#ꞌmí phaư au kháo ꞌmá ꞌvạu ꞌhứ#ꞌva ꞌmá ꞌtố ꞌviạk uối săng#ꞌtan.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Hák ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌcốn ꞌchu bón ꞌchu ꞌti phaư ꞌcọ ꞌvạu khắt phái ꞌGiê‑ꞌsu dú. ꞌSúm khỏi ꞌcọ é ꞌhụ ꞌtan ngắm ꞌsứ#đaư.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu chắng đảy ꞌhẹn ꞌmự ꞌpọ cắp ꞌtan Pôn#máư. ꞌHọt ꞌmự ꞌhẹn ꞌlẹo ꞌvén ꞌmí lai ꞌcốn ꞌsứa cáu ꞌmá ha bón ꞌtan dú#ꞌnặn. ꞌTan Pôn chắng đảy kẻ ꞌquám hảư sau té ꞌchạu ꞌhọt#ꞌcăm, cáo chôm ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ sú sau#ꞌphắng. ꞌTan ꞌcọ đảy au ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng ꞌluột ꞌláng pú ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌquám ꞌpứng ꞌlam páo đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌnặn, pên lắc chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 ꞌMí ꞌcốn ꞌcọ ꞌchưa ꞌtan Pôn#ꞌvạu, ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ báu#ꞌchịu#ꞌchưa.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng khắt ꞌquám căn ꞌpai#sia, ꞌtan Pôn đảy ꞌvạu kỉ khót cón sau ꞌchí#ꞌpai, “Chảu Khuôn Saư ꞌcọ đảy ꞌvạu ꞌquám đi ꞌmí ꞌquám ꞌmen hảư pảu pú ꞌsúm#chảu, ꞌtáng pú Ê‑ꞌsa‑da phủ pên ꞌlam#páo, ꞌTan chảu bók pú#ꞌva:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Pay ha ꞌpứng ꞌcốn#ꞌnị, bók sau#ꞌva
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnị chaư ăng bók ꞌdạk
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 — ausente —
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 ꞌTan Pôn hák chảng ꞌhướn dú đảy song pi#têm, phủ đaư ꞌmá ha ꞌcọ tỏn#lón.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 ꞌTan chaư cả páo kháo ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌtếng bók son ꞌviạk ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu#Chom, ꞌtứ ꞌtang páo báu#ꞌmí phaư#hảm.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.