Atos 24
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 Lăng ꞌmá đảy hả ꞌmự, mo luông ꞌcốn ꞌDiu ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌpọm kỉ ꞌcốn thảu ké bản ꞌmướng kéng ꞌsáy ꞌcại phủ#ꞌnưng ꞌchư Tê‑tu‑ꞌlô, chắng ꞌpá căn pay cá ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia au ꞌviạk ꞌkiện ꞌtan Pôn ꞌmá cáo tó quan#tỉnh.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 — ausente —
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 — ausente —
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Khỏi báu#é ꞌvạu săng ꞌhí ꞌpưa ꞌchí khó chaư quan#lai, khỏi đé so quan chaư quảng ꞌphắng ꞌsúm khỏi ꞌvạu kỉ khót đé#ꞌná.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 ꞌSúm khỏi hên phủ ꞌnị pên phủ ꞌhại ꞌpá ꞌtuốn uôn ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu hảư sau ꞌnắn ꞌnướng khửn ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum. ꞌMắn pên cốc phủ ꞌnưng mốt ꞌtoi ꞌluống phít khék#ꞌva ꞌtáng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 — ausente —
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 — ausente —
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 ꞌSáy ꞌcại ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌcọ ꞌpọm chaư căn ꞌtoi ꞌquám ꞌkiện#ꞌnặn, phaư ꞌcọ nhẳn pao#ꞌva ꞌmí#ꞌtẹ.
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Quan tỉnh chắng ꞌchị bók hảư ꞌtan Pôn#ꞌvạu, ꞌtan Pôn chắng ꞌchiếng#ꞌva, “Khỏi ꞌcọ ꞌhụ quan tỉnh pên phủ sét ꞌván dên ꞌpay phén đin ꞌnị ꞌmá đảy lai pi#ꞌlẹo, ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌcọ ꞌmớng chaư ꞌvạu kẻ ꞌmo tó nả#quan.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Quan sứp tham bớng ꞌcọ hák ꞌchí ꞌhụ hẳn#ꞌlẹo, khỏi ꞌchọm ꞌmứa vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn ꞌnhắng báu#cai síp song#ꞌmự.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 ꞌPứng phủ ꞌkiện khỏi ꞌnặn ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌcại thiêng săng cắp phaư nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, báu#hên khỏi uôn ꞌpá dên ꞌpay ꞌnắn ꞌnướng khửn nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌhứ#ꞌva bón đaư nẳng cuông#ꞌmướng.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Nả ꞌviạk ꞌpứng sau ꞌkiện khỏi ꞌnặn ꞌcọ báu#ꞌmí chứng cá#săng.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 Khỏi so nhẳn tó nả quan tỉnh#ꞌva, khỏi vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌpứng pảu pú ꞌmưa ꞌláng ꞌsúm#khỏi, phủ ꞌkiện ꞌhiạk#ꞌva ꞌluống ꞌtáng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌnặn#phít. Khỏi ꞌcọ ꞌchưa ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ bók ꞌvạy ꞌnặn kéng ꞌchu khót ꞌpứng ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến#ꞌvạy.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Khỏi ꞌcọ mẳn chaư nẳng Chảu Pua ꞌPhạ pék#sau, ꞌsướng ꞌchu ꞌcốn báu#ꞌva đi ꞌmí ꞌmen ꞌhứ#ꞌva ꞌcột#chan, tai pay ꞌlẹo Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí hảư ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌlớng ꞌchớ au chaư sáư ꞌchự hiêm nẳng cuông chaư ꞌdệt ꞌtoi ꞌluống thứk ꞌluống ꞌmen tó nả Chảu Pua ꞌPhạ kéng tó nả#ꞌcốn.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 Khỏi đảy pay đắc háng sia hơng lai pi ꞌlẹo chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, au ꞌngớn ꞌmá ꞌchoi ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng khỏi kéng au ꞌchương ꞌmá vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 ꞌMưa sau ꞌmá ꞌpọ khỏi dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌchớ ꞌnặn khỏi ꞌcọ đảy sák sang ꞌmo ꞌkính#ꞌlẹo, báu#ꞌmí mốt đaư dú cắp#khỏi, ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí phaư ꞌnắn ꞌnướng#khửn.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Hák#ꞌva ꞌmí kỉ ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá té tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ dú#hẳn, ꞌva ꞌmí ꞌviạk săng ꞌkiện#khỏi, ꞌcọ ꞌchọ hảư sau ꞌmá ꞌkiện tó nả#quan.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 ꞌHứ#ꞌva hảư ꞌpứng phủ ꞌmá ꞌkiện khỏi ꞌkhạy ꞌnị ꞌvạu sú quan ꞌphắng ăn sau đảy hên khỏi ꞌdệt phít cuông ꞌchớ khỏi ꞌsọng nả mốt ꞌcốn sét#ꞌván.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 ꞌMí ꞌto khót điêu khỏi đảy khék khửn tó nả sau#ꞌva, ‘Khỏi ꞌchọ đảy ꞌmá sét ꞌván ꞌcọ ꞌpộ khỏi ꞌchưa ꞌviạk ꞌpứng phủ tai pay ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.’”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 ꞌLẹo quan tỉnh phủ ꞌhụ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đi ꞌmá cón#ꞌlẹo, chắng đảy ꞌnhại ꞌmự sét ꞌván sáư ꞌmự máư ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “Thả ꞌLi‑ꞌsia quan cốc ꞌhướn binh ꞌmá ꞌhọt chắng ꞌchí sét ꞌván#hảư.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 ꞌLẹo quan tỉnh chắng sắng hảư quan đu ꞌhọi lính các Pôn#ꞌvạy, báu#hảư ꞌcặt#ꞌkêng, sính ꞌcu ꞌcọ ꞌtứ ꞌtang ꞌmá dam ꞌchoi dưa#đảy.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Kỉ ꞌmự lăng, quan tỉnh ꞌPhê‑ꞌlịch, ꞌmía ꞌchư Đu‑ꞌsi‑ꞌla ꞌcọ ꞌmá#ꞌtoi, ꞌmía pên ꞌchựa sai ꞌcốn#ꞌDiu. Quan chắng bók hảư au ꞌtan Pôn ók#ꞌmá, ꞌpưa hảư ꞌtan ꞌtố nả ꞌviạk pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt hảư#ꞌphắng.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 ꞌMưa ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌhọt nả ꞌviạk kin dú ꞌtoi ꞌluống#ꞌmen, nả ꞌviạk ꞌchọ ꞌhụ cứ chaư#chảu, kéng ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí sét ꞌván ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum pay ꞌpái#nả, quan ꞌdiến tốc chaư dản chắng bók ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌKhạy ꞌpó#lo, chảu ók pay đảy#ꞌlẹo, thả ꞌchớ đaư đảy váng ꞌháu chắng ꞌchí khék chảu ꞌmá máư#ꞌnớ.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 ꞌChớ ꞌnặn quan tỉnh ꞌcọ áo é hảư ꞌtan Pôn au ꞌngớn ꞌmá mun#chảu, ꞌsướng ꞌnặn chắng ꞌmặc khék hảư ꞌtan ꞌmá ổ ꞌtố ꞌlớng#ꞌhựa.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Lăng ꞌmá đảy song#pi, ꞌtan Pô‑ki‑ô ꞌPhê‑ꞌsa‑tô đảy khửn pên quan tỉnh piến ꞌPhê‑ꞌlịch. Quan ꞌPhê‑ꞌlịch é au chaư ꞌcốn#ꞌDiu, chắng săng ꞌtan Pôn ꞌvạy nẳng ꞌhướn ꞌtú ꞌsướng#cáu.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.