Atos 24

Tai Dam (BLT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lăng ꞌmá đảy hả ꞌmự, mo luông ꞌcốn ꞌDiu ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌpọm kỉ ꞌcốn thảu ké bản ꞌmướng kéng ꞌsáy ꞌcại phủ#ꞌnưng ꞌchư Tê‑tu‑ꞌlô, chắng ꞌpá căn pay cá ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia au ꞌviạk ꞌkiện ꞌtan Pôn ꞌmá cáo tó quan#tỉnh.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 — ausente —
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 — ausente —
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Khỏi báu#é ꞌvạu săng ꞌhí ꞌpưa ꞌchí khó chaư quan#lai, khỏi đé so quan chaư quảng ꞌphắng ꞌsúm khỏi ꞌvạu kỉ khót đé#ꞌná.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 ꞌSúm khỏi hên phủ ꞌnị pên phủ ꞌhại ꞌpá ꞌtuốn uôn ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu hảư sau ꞌnắn ꞌnướng khửn ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum. ꞌMắn pên cốc phủ ꞌnưng mốt ꞌtoi ꞌluống phít khék#ꞌva ꞌtáng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 — ausente —
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 — ausente —
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 ꞌSáy ꞌcại ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌcọ ꞌpọm chaư căn ꞌtoi ꞌquám ꞌkiện#ꞌnặn, phaư ꞌcọ nhẳn pao#ꞌva ꞌmí#ꞌtẹ.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Quan tỉnh chắng ꞌchị bók hảư ꞌtan Pôn#ꞌvạu, ꞌtan Pôn chắng ꞌchiếng#ꞌva, “Khỏi ꞌcọ ꞌhụ quan tỉnh pên phủ sét ꞌván dên ꞌpay phén đin ꞌnị ꞌmá đảy lai pi#ꞌlẹo, ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌcọ ꞌmớng chaư ꞌvạu kẻ ꞌmo tó nả#quan.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Quan sứp tham bớng ꞌcọ hák ꞌchí ꞌhụ hẳn#ꞌlẹo, khỏi ꞌchọm ꞌmứa vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn ꞌnhắng báu#cai síp song#ꞌmự.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 ꞌPứng phủ ꞌkiện khỏi ꞌnặn ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌcại thiêng săng cắp phaư nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, báu#hên khỏi uôn ꞌpá dên ꞌpay ꞌnắn ꞌnướng khửn nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌhứ#ꞌva bón đaư nẳng cuông#ꞌmướng.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Nả ꞌviạk ꞌpứng sau ꞌkiện khỏi ꞌnặn ꞌcọ báu#ꞌmí chứng cá#săng.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Khỏi so nhẳn tó nả quan tỉnh#ꞌva, khỏi vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌpứng pảu pú ꞌmưa ꞌláng ꞌsúm#khỏi, phủ ꞌkiện ꞌhiạk#ꞌva ꞌluống ꞌtáng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌnặn#phít. Khỏi ꞌcọ ꞌchưa ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ bók ꞌvạy ꞌnặn kéng ꞌchu khót ꞌpứng ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến#ꞌvạy.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Khỏi ꞌcọ mẳn chaư nẳng Chảu Pua ꞌPhạ pék#sau, ꞌsướng ꞌchu ꞌcốn báu#ꞌva đi ꞌmí ꞌmen ꞌhứ#ꞌva ꞌcột#chan, tai pay ꞌlẹo Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí hảư ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌlớng ꞌchớ au chaư sáư ꞌchự hiêm nẳng cuông chaư ꞌdệt ꞌtoi ꞌluống thứk ꞌluống ꞌmen tó nả Chảu Pua ꞌPhạ kéng tó nả#ꞌcốn.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 Khỏi đảy pay đắc háng sia hơng lai pi ꞌlẹo chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, au ꞌngớn ꞌmá ꞌchoi ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng khỏi kéng au ꞌchương ꞌmá vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 ꞌMưa sau ꞌmá ꞌpọ khỏi dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌchớ ꞌnặn khỏi ꞌcọ đảy sák sang ꞌmo ꞌkính#ꞌlẹo, báu#ꞌmí mốt đaư dú cắp#khỏi, ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí phaư ꞌnắn ꞌnướng#khửn.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Hák#ꞌva ꞌmí kỉ ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá té tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ dú#hẳn, ꞌva ꞌmí ꞌviạk săng ꞌkiện#khỏi, ꞌcọ ꞌchọ hảư sau ꞌmá ꞌkiện tó nả#quan.
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 ꞌHứ#ꞌva hảư ꞌpứng phủ ꞌmá ꞌkiện khỏi ꞌkhạy ꞌnị ꞌvạu sú quan ꞌphắng ăn sau đảy hên khỏi ꞌdệt phít cuông ꞌchớ khỏi ꞌsọng nả mốt ꞌcốn sét#ꞌván.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 ꞌMí ꞌto khót điêu khỏi đảy khék khửn tó nả sau#ꞌva, ‘Khỏi ꞌchọ đảy ꞌmá sét ꞌván ꞌcọ ꞌpộ khỏi ꞌchưa ꞌviạk ꞌpứng phủ tai pay ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.’”
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 ꞌLẹo quan tỉnh phủ ꞌhụ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đi ꞌmá cón#ꞌlẹo, chắng đảy ꞌnhại ꞌmự sét ꞌván sáư ꞌmự máư ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “Thả ꞌLi‑ꞌsia quan cốc ꞌhướn binh ꞌmá ꞌhọt chắng ꞌchí sét ꞌván#hảư.”
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 ꞌLẹo quan tỉnh chắng sắng hảư quan đu ꞌhọi lính các Pôn#ꞌvạy, báu#hảư ꞌcặt#ꞌkêng, sính ꞌcu ꞌcọ ꞌtứ ꞌtang ꞌmá dam ꞌchoi dưa#đảy.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Kỉ ꞌmự lăng, quan tỉnh ꞌPhê‑ꞌlịch, ꞌmía ꞌchư Đu‑ꞌsi‑ꞌla ꞌcọ ꞌmá#ꞌtoi, ꞌmía pên ꞌchựa sai ꞌcốn#ꞌDiu. Quan chắng bók hảư au ꞌtan Pôn ók#ꞌmá, ꞌpưa hảư ꞌtan ꞌtố nả ꞌviạk pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt hảư#ꞌphắng.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 ꞌMưa ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌhọt nả ꞌviạk kin dú ꞌtoi ꞌluống#ꞌmen, nả ꞌviạk ꞌchọ ꞌhụ cứ chaư#chảu, kéng ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí sét ꞌván ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum pay ꞌpái#nả, quan ꞌdiến tốc chaư dản chắng bók ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌKhạy ꞌpó#lo, chảu ók pay đảy#ꞌlẹo, thả ꞌchớ đaư đảy váng ꞌháu chắng ꞌchí khék chảu ꞌmá máư#ꞌnớ.”
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 ꞌChớ ꞌnặn quan tỉnh ꞌcọ áo é hảư ꞌtan Pôn au ꞌngớn ꞌmá mun#chảu, ꞌsướng ꞌnặn chắng ꞌmặc khék hảư ꞌtan ꞌmá ổ ꞌtố ꞌlớng#ꞌhựa.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Lăng ꞌmá đảy song#pi, ꞌtan Pô‑ki‑ô ꞌPhê‑ꞌsa‑tô đảy khửn pên quan tỉnh piến ꞌPhê‑ꞌlịch. Quan ꞌPhê‑ꞌlịch é au chaư ꞌcốn#ꞌDiu, chắng săng ꞌtan Pôn ꞌvạy nẳng ꞌhướn ꞌtú ꞌsướng#cáu.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.