Atos 24

Tai Dam (BLT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lăng ꞌmá đảy hả ꞌmự, mo luông ꞌcốn ꞌDiu ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌpọm kỉ ꞌcốn thảu ké bản ꞌmướng kéng ꞌsáy ꞌcại phủ#ꞌnưng ꞌchư Tê‑tu‑ꞌlô, chắng ꞌpá căn pay cá ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia au ꞌviạk ꞌkiện ꞌtan Pôn ꞌmá cáo tó quan#tỉnh.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 — ausente —
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 — ausente —
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Khỏi báu#é ꞌvạu săng ꞌhí ꞌpưa ꞌchí khó chaư quan#lai, khỏi đé so quan chaư quảng ꞌphắng ꞌsúm khỏi ꞌvạu kỉ khót đé#ꞌná.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 ꞌSúm khỏi hên phủ ꞌnị pên phủ ꞌhại ꞌpá ꞌtuốn uôn ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu hảư sau ꞌnắn ꞌnướng khửn ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum. ꞌMắn pên cốc phủ ꞌnưng mốt ꞌtoi ꞌluống phít khék#ꞌva ꞌtáng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 — ausente —
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 — ausente —
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 ꞌSáy ꞌcại ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌcọ ꞌpọm chaư căn ꞌtoi ꞌquám ꞌkiện#ꞌnặn, phaư ꞌcọ nhẳn pao#ꞌva ꞌmí#ꞌtẹ.
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Quan tỉnh chắng ꞌchị bók hảư ꞌtan Pôn#ꞌvạu, ꞌtan Pôn chắng ꞌchiếng#ꞌva, “Khỏi ꞌcọ ꞌhụ quan tỉnh pên phủ sét ꞌván dên ꞌpay phén đin ꞌnị ꞌmá đảy lai pi#ꞌlẹo, ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌcọ ꞌmớng chaư ꞌvạu kẻ ꞌmo tó nả#quan.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Quan sứp tham bớng ꞌcọ hák ꞌchí ꞌhụ hẳn#ꞌlẹo, khỏi ꞌchọm ꞌmứa vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn ꞌnhắng báu#cai síp song#ꞌmự.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 ꞌPứng phủ ꞌkiện khỏi ꞌnặn ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌcại thiêng săng cắp phaư nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, báu#hên khỏi uôn ꞌpá dên ꞌpay ꞌnắn ꞌnướng khửn nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌhứ#ꞌva bón đaư nẳng cuông#ꞌmướng.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Nả ꞌviạk ꞌpứng sau ꞌkiện khỏi ꞌnặn ꞌcọ báu#ꞌmí chứng cá#săng.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Khỏi so nhẳn tó nả quan tỉnh#ꞌva, khỏi vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌpứng pảu pú ꞌmưa ꞌláng ꞌsúm#khỏi, phủ ꞌkiện ꞌhiạk#ꞌva ꞌluống ꞌtáng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌnặn#phít. Khỏi ꞌcọ ꞌchưa ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ bók ꞌvạy ꞌnặn kéng ꞌchu khót ꞌpứng ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến#ꞌvạy.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Khỏi ꞌcọ mẳn chaư nẳng Chảu Pua ꞌPhạ pék#sau, ꞌsướng ꞌchu ꞌcốn báu#ꞌva đi ꞌmí ꞌmen ꞌhứ#ꞌva ꞌcột#chan, tai pay ꞌlẹo Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí hảư ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌlớng ꞌchớ au chaư sáư ꞌchự hiêm nẳng cuông chaư ꞌdệt ꞌtoi ꞌluống thứk ꞌluống ꞌmen tó nả Chảu Pua ꞌPhạ kéng tó nả#ꞌcốn.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 Khỏi đảy pay đắc háng sia hơng lai pi ꞌlẹo chắng đảy ꞌcứn ꞌmá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, au ꞌngớn ꞌmá ꞌchoi ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng khỏi kéng au ꞌchương ꞌmá vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 ꞌMưa sau ꞌmá ꞌpọ khỏi dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌchớ ꞌnặn khỏi ꞌcọ đảy sák sang ꞌmo ꞌkính#ꞌlẹo, báu#ꞌmí mốt đaư dú cắp#khỏi, ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí phaư ꞌnắn ꞌnướng#khửn.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Hák#ꞌva ꞌmí kỉ ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá té tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ dú#hẳn, ꞌva ꞌmí ꞌviạk săng ꞌkiện#khỏi, ꞌcọ ꞌchọ hảư sau ꞌmá ꞌkiện tó nả#quan.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 ꞌHứ#ꞌva hảư ꞌpứng phủ ꞌmá ꞌkiện khỏi ꞌkhạy ꞌnị ꞌvạu sú quan ꞌphắng ăn sau đảy hên khỏi ꞌdệt phít cuông ꞌchớ khỏi ꞌsọng nả mốt ꞌcốn sét#ꞌván.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 ꞌMí ꞌto khót điêu khỏi đảy khék khửn tó nả sau#ꞌva, ‘Khỏi ꞌchọ đảy ꞌmá sét ꞌván ꞌcọ ꞌpộ khỏi ꞌchưa ꞌviạk ꞌpứng phủ tai pay ꞌlẹo ꞌchí đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.’”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 ꞌLẹo quan tỉnh phủ ꞌhụ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đi ꞌmá cón#ꞌlẹo, chắng đảy ꞌnhại ꞌmự sét ꞌván sáư ꞌmự máư ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “Thả ꞌLi‑ꞌsia quan cốc ꞌhướn binh ꞌmá ꞌhọt chắng ꞌchí sét ꞌván#hảư.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 ꞌLẹo quan tỉnh chắng sắng hảư quan đu ꞌhọi lính các Pôn#ꞌvạy, báu#hảư ꞌcặt#ꞌkêng, sính ꞌcu ꞌcọ ꞌtứ ꞌtang ꞌmá dam ꞌchoi dưa#đảy.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Kỉ ꞌmự lăng, quan tỉnh ꞌPhê‑ꞌlịch, ꞌmía ꞌchư Đu‑ꞌsi‑ꞌla ꞌcọ ꞌmá#ꞌtoi, ꞌmía pên ꞌchựa sai ꞌcốn#ꞌDiu. Quan chắng bók hảư au ꞌtan Pôn ók#ꞌmá, ꞌpưa hảư ꞌtan ꞌtố nả ꞌviạk pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt hảư#ꞌphắng.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 ꞌMưa ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌhọt nả ꞌviạk kin dú ꞌtoi ꞌluống#ꞌmen, nả ꞌviạk ꞌchọ ꞌhụ cứ chaư#chảu, kéng ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí sét ꞌván ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum pay ꞌpái#nả, quan ꞌdiến tốc chaư dản chắng bók ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌKhạy ꞌpó#lo, chảu ók pay đảy#ꞌlẹo, thả ꞌchớ đaư đảy váng ꞌháu chắng ꞌchí khék chảu ꞌmá máư#ꞌnớ.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 ꞌChớ ꞌnặn quan tỉnh ꞌcọ áo é hảư ꞌtan Pôn au ꞌngớn ꞌmá mun#chảu, ꞌsướng ꞌnặn chắng ꞌmặc khék hảư ꞌtan ꞌmá ổ ꞌtố ꞌlớng#ꞌhựa.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Lăng ꞌmá đảy song#pi, ꞌtan Pô‑ki‑ô ꞌPhê‑ꞌsa‑tô đảy khửn pên quan tỉnh piến ꞌPhê‑ꞌlịch. Quan ꞌPhê‑ꞌlịch é au chaư ꞌcốn#ꞌDiu, chắng săng ꞌtan Pôn ꞌvạy nẳng ꞌhướn ꞌtú ꞌsướng#cáu.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.