Atos 22

Tai Dam (BLT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 [ꞌTan Pôn đảy cáo cắp phen ꞌcốn ꞌnặn]#ꞌva, “ꞌChiếng ꞌpo ꞌme ꞌpi#ꞌnọng, ꞌkhạy ꞌnị so ꞌphắng khỏi kẻ tó nả hảư ꞌpi ꞌnọng#ꞌhụ.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Phen ꞌcốn ꞌnặn đảy ꞌnghín ꞌtan pák ꞌquám#ꞌDiu, sau ꞌcọ au căn cuốm ꞌlống#máư. ꞌTan Pôn chắng ꞌvạu tó pay#ꞌva,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Khỏi ꞌnị pên ꞌcốn#ꞌDiu, ók nẳng ꞌmướng Ta‑ꞌsô tỉnh Ki‑ꞌli‑kia, đảy nháư nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnị#lo. Khỏi ꞌcọ đảy ép ꞌhiến nẳng ꞌsáy ꞌKha‑ꞌma‑ꞌliên bók son hảư khỏi ꞌhụ đi ꞌquám sắng bók té ꞌchua pảu ꞌlới pú ꞌháu#ꞌnặn, khỏi ꞌcọ au chaư sáư ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng điêu cắp ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng cá ꞌchu ꞌmự ꞌnị#lo.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Khỏi đảy ꞌnạp têng ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu chao ꞌdệt hảư sau#tai, phúk au ꞌtếng ꞌnhính ꞌchái pay khảu#ꞌtú.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 ꞌPứng ꞌviạk ꞌnị mo luông cắp mốt ꞌcốn sét ꞌván phaư ꞌcọ ꞌhụ hên ꞌviạk khỏi đảy#ꞌdệt. Sau đảy ꞌdệt sư hảư khỏi khắm pay ha ꞌpi ꞌnọng ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê, pay phúk au ꞌcốn ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌmá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm sáư ꞌtội#sau.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Cuông ꞌchớ khỏi ꞌtiếu ꞌtáng khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê, ꞌchớ ꞌnặn dáo cang#ꞌvến, ꞌlắm báu#ꞌlé săng ꞌdiến ꞌmí seng ꞌhung lưởn ꞌlống ꞌmá té ꞌphạ sóng ỏm khỏi#dú.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Khỏi ꞌdiến ꞌlộm ꞌlống ꞌlẹo đảy ꞌnghín sương pák ꞌmá sáư#ꞌva, ‘ꞌSôn, ꞌSôn#ꞌhới, pên săng ꞌmứng chắng ꞌnạp têng ꞌháu ꞌsịn#ꞌlế?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Khỏi tham#ꞌva, ‘ꞌChiếng ꞌTan, ꞌTan ꞌmen phaư#ꞌlế?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 ꞌPứng ꞌcốn pay ꞌtoi khỏi ꞌnặn đảy hên seng#ꞌhung, hák#ꞌva báu#ꞌhụ sương pák cắp khỏi#ꞌnặn.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Khỏi chắng tham#ꞌva, ‘ꞌTan chảu ꞌchí hảư khỏi ꞌdệt ꞌsứ#đaư?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 ꞌPộ seng lưởn#ꞌnặn, khỏi ꞌdiến ꞌngốm ꞌmựt báu#hên#săng. Mốt ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi chắng chung khen khỏi khảu pay cuông ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia, pên ꞌcốn nể dăm ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy sắng bók#ꞌvạy, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu dú ꞌmướng ꞌnặn phaư ꞌcọ#ꞌva ꞌtan pên ꞌcốn#đi.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ꞌTan ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌmá dưn dú khók sảng khỏi ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, ‘Ao ꞌSôn#ꞌhới, hảư ao hên ꞌhung#ꞌnớ.’ ꞌChớ ꞌnặn ta khỏi ꞌdiến hên ꞌhung đảy hên ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 ꞌTan ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌvạu#máư, ‘Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌpứng pảu pú ꞌmưa ꞌláng ꞌháu ꞌnặn đảy ꞌlưạk au ao#ꞌvạy, ꞌpưa hảư ꞌhụ ꞌtoi chaư ꞌTan#chảu, hảư ao đảy hên đảy ꞌnghín sương pák ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌpẹk saư#ꞌnặn.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 ꞌLẹo ao chắng ꞌchí đảy pên chứng hảư ꞌchu ꞌcốn ꞌhụ ꞌviạk ao đảy hên đảy ꞌnghín ꞌTan chảu phủ#ꞌnặn.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 ꞌKhạy ꞌnị báu#thả săng#lo, hảư ao tứn khửn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma, đé so ꞌhọt ꞌTan#chảu, hảư sák sang báp ꞌsội#sia.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 ꞌLẹo khỏi ꞌcứn ꞌmá ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnị, ꞌchớ đang đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ, khỏi ꞌcọ ꞌlứm ꞌmo pay ꞌkháo#ꞌnưng,
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ta siểng ꞌhung hên ꞌTan phủ pên Chảu Chom bók khỏi#ꞌva, ‘Hảư ꞌpai ók sia ꞌmướng ꞌvắn#ꞌí, ꞌpưa ꞌcốn ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌchí báu#ꞌphắng ꞌnọng pên chứng ꞌviạk ꞌháu cá#đaư.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Khỏi tóp ꞌva, ‘ꞌChiếng ꞌTan#chảu, ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌcọ#ꞌhụ, khỏi ꞌkhới đảy pay pắt au mốt ꞌcốn pông chaư ꞌchưa ꞌTan chảu lom ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn ꞌmá sáư ꞌtú ꞌtếng ꞌtặp ti#sau.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 ꞌMưa ꞌtan ꞌSa‑tê‑ꞌphôn phủ pên chứng ꞌviạk ꞌTan chảu chuốp ꞌcốn khả#ꞌnặn, khỏi ꞌcọ dưn dú hẳn pên chaư điêu hảư sau khả ꞌSa‑tê‑ꞌphôn, ꞌtếng đảy phảu cong sửa hảư ꞌpứng phủ pay khả ꞌnặn#máư.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 ꞌTan phủ pên Chảu Chom bók khỏi#ꞌva, ‘ꞌCứ#pay, ꞌháu ꞌchí sống ꞌnọng pay đắc bók son ꞌcốn táng#ꞌphắn.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Phen ꞌcốn ꞌphắng ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌmá ꞌhọt khót#ꞌnặn, ꞌdiến au căn khék khửn#ꞌva, “Au ꞌmắn pay khả#sia, ꞌcốn ꞌnéo ꞌnị báu#ꞌchọ hảư ꞌmắn ꞌnhắng pên ꞌcốn ꞌlẹo#lo.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Sau khék ꞌtếng kẻ sửa quéng pay#ꞌmá, ꞌtếng cóp đin ván khửn cang#hao.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Quan cốc ꞌhướn binh ꞌdiến sắng au ꞌtan Pôn khảu pay cuông#ꞌđốn, au ꞌmạy ꞌtặp ꞌpưa ꞌchí khốm hảư ꞌtan ꞌvạu#ꞌva, ꞌmí săng phít ꞌcốn ꞌmướng chắng ꞌphột ꞌnắn khửn cắp ꞌtan ꞌsướng#ꞌnị.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 ꞌChớ phen lính đang tháng khen ꞌtan Pôn ók ꞌchí ꞌtặp#ꞌnặn, ꞌtan Pôn ꞌdiến tham quan phủ đu ꞌhọi lính dú hẳn#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌchí ꞌtặp ꞌcốn pên dên ꞌmướng#Lôm, ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy sét ꞌván sáư ꞌtội săng ꞌcọ ꞌchí ꞌmen#báu?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Quan đảy ꞌnghín ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến pay ꞌtính hảư quan cốc#ꞌhụ, “ꞌKhạy ꞌtan ꞌchí ꞌdệt ꞌsứ#đaư, phủ ꞌnặn pên dên ꞌmướng#Lôm.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Quan cốc ꞌdiến pay tham ꞌtan Pôn ꞌva, “ꞌVạu bớng#ꞌlú, ꞌmứng pên dên ꞌmướng Lôm ꞌtẹ#báu?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Quan chắng ꞌva, “ꞌHáu ꞌnị mết ꞌngớn lai chắng đảy pên dên ꞌmướng#Lôm.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 ꞌPứng phủ ꞌchí khốm hảư ꞌtan ꞌvạu ꞌnặn ꞌdiến ók pay sia#ꞌtan. ꞌMưa quan cốc ꞌhụ chắc ꞌtan pên dên ꞌmướng Lôm#ꞌlẹo, quan ꞌcọ dản#phít, ꞌpưa chảu hák đảy sắng hảư sau au sỏi lếc ꞌmá phúk#ꞌtan.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 ꞌMự lăng ꞌmá, quan cốc é ꞌhụ chẻng#máư, ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌchí cáo ꞌtội sáư ꞌtan Pôn ꞌnéo#đaư, quan chắng sắng bók hảư ꞌpứng mo cốc ꞌtếng#cá mốt sét ꞌván sung sút ꞌmá ꞌsúm#căn, đảy kẻ sỏi ók sia ꞌtan ꞌlẹo ꞌpá pay dưn tó nả#sau.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.