Atos 21
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 ꞌMưa ꞌsúm khỏi páy ꞌlá mốt thảu ké ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌcọ chắng đảy ꞌlong ꞌhứa ꞌsư pay ꞌhọt đon#Cốt. ꞌMự lăng ꞌcọ ꞌhọt đon ꞌLô‑đô, ꞌlẹo ók nẳng hẳn pay ꞌhọt ꞌmướng Pa‑ta‑ꞌla,
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 chắng đảy ꞌpọ bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌva ꞌchí khảm pay cá phén đin ꞌPhoi‑ꞌni‑kê, ꞌsúm khỏi chắng khảu bẳng ꞌhứa ꞌnặn#pay.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 ꞌSúm khỏi ꞌlong pay ꞌlé hên đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ ꞌlẹo ꞌcọ cai ꞌlống pay ꞌtáng#tảư, pay ꞌhọt tỉnh ꞌSi‑ꞌlia ꞌdặng dú nẳng ꞌta ꞌhứa ꞌmướng Ti‑ꞌlô, ꞌpưa chảu ꞌhứa ꞌchí khôn ꞌchương ꞌcạ ꞌlống nẳng#hẳn.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 ꞌSúm khỏi pay sáo ꞌpọ ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo ꞌcọ đảy au căn ꞌdặng dú nẳng sau chết#ꞌmự. Phép ꞌquiến Chảu Khuôn Saư ꞌpá hảư sau hảm ꞌtan#Pôn, báu#hảư ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Lăng đảy ꞌdặng chết ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌsúm khỏi chắng ꞌtiếu ꞌtáng pay#nả. ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchu ꞌcốn ꞌtếng ꞌlụk ꞌmía sau ꞌcọ pay sống ꞌsúm khỏi ꞌtạu khói#ꞌmướng, ꞌhọt cá ꞌhím ꞌnặm ꞌlẹo ꞌcọ ꞌpá căn ꞌtạu kháu#ꞌlống, đé so ꞌhọt Chảu Pua#ꞌPhạ.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Sắng ꞌlá căn ꞌlẹo ꞌsúm khỏi ꞌcọ khảu#ꞌhứa, ꞌpi ꞌnọng phủ pay sống ꞌnặn ꞌcọ au căn táo ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 ꞌSúm khỏi ꞌlong ꞌhứa té ꞌmướng Ti‑ꞌlô ꞌhọt ꞌmướng Pa‑tô‑ꞌlê‑ꞌmai, ꞌlẹo ꞌcọ ók ꞌhứa ꞌdặng dam tham kháo ha ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú hẳn ꞌmự#ꞌnưng.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 ꞌMá ꞌmự lăng ꞌsúm khỏi ꞌcọ ók ꞌtáng pay#máư, pay ꞌhọt ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia, ꞌlẹo ꞌcọ đảy khảu pay ꞌdặng nẳng ꞌhướn ꞌtan ꞌPhi‑ꞌlịp phủ páo kháo ꞌhung saư nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, té cón ꞌtan pên phủ#ꞌnưng cuông mốt chết ꞌcốn téng păn dai ꞌchương khong hảư ꞌcốn ꞌcặt#khó.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 ꞌTan ꞌmí ꞌlụk ꞌnhính sí ꞌcốn báu#ꞌhế ꞌmí#phua, sau ꞌhụ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 ꞌSúm khỏi ꞌcọ ꞌdặng dú nẳng hẳn lai#ꞌmự. ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchư ꞌA‑ꞌkha‑bô, ꞌlống ꞌmá té phén đin Du‑đai.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 ꞌTan ꞌA‑ꞌkha‑bô ꞌmá ha ꞌsúm#khỏi, ꞌlẹo ꞌcọ kẻ au sai eo khong ꞌtan Pôn ꞌmá phúk tin phúk ꞌmứ chảu tô ꞌmắn ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Chảu Khuôn Saư ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnị, phủ đaư pên chảu khong lểm sai eo ꞌnị ꞌchí chuốp ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm phúk ꞌvạy ꞌsướng ꞌnị#lo, ꞌlẹo sau ꞌchí dao ꞌtan hảư ꞌcốn táng ꞌphắn#máư.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 ꞌMưa đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌA‑ꞌkha‑bô ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌsúm khỏi cắp ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ dú nẳng hẳn ꞌcọ so hảm ꞌtan Pôn báu#hảư ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 ꞌTan Pôn chắng tóp#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌchí#hảy, ꞌdệt hảư khỏi ꞌnọi chaư săng#ꞌlế. Báu#ꞌva ꞌto ꞌchí hảư sáu phúk khỏi ꞌlạ cá#đaư, khỏi ꞌnhắng ꞌchí ꞌnhóm tai nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌpưa ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#máư.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 ꞌVạu ꞌsứ ꞌtan Pôn ꞌcọ báu#ꞌphắng ꞌlẹo ꞌsúm khỏi ꞌdiến#thôi, ꞌmí ꞌto#ꞌva, “So hảư pên ꞌtoi chaư ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌnớ.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Lăng ꞌmá ꞌsúm khỏi ꞌkhặn ꞌkháng ꞌlẹo ꞌdiến khửn ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 ꞌMí kỉ ꞌcốn cuông mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia ꞌnặn uôn ꞌtáng ꞌsúm khỏi ꞌmứa ꞌdặng dú nẳng ꞌhướn ꞌtan ꞌMa‑ꞌna‑ꞌsôn pên ꞌcốn đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ, ꞌmắn pên phủ#ꞌnưng ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá té hơng#ꞌlẹo.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 ꞌMưa ꞌsúm khỏi ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌmuôn ꞌmớng ꞌmá tỏn#ꞌhặp.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 ꞌMự lăng ꞌsúm khỏi cắp ꞌtan Pôn chắng pay dam ꞌtan Da‑cô‑bô, ꞌtếng#cá thảu ké phủ bớng đu ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ dú#hẳn.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 ꞌTan Pôn ꞌtặc ꞌcháo sau#ꞌlẹo, ꞌcọ chắng đảy ꞌtố cốc ꞌtố pai ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchoi ꞌtan ꞌdệt nẳng ꞌcốn táng#ꞌphắn.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo chắng ꞌvạu sú ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌPi ꞌcọ hên#ꞌlẹo, ꞌmí phen ꞌDiu lai ꞌpắn ꞌcốn đảy khảu ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phaư ꞌcọ au chaư sáư ꞌluột ꞌláng Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Sau ꞌcọ đảy ꞌnghín kháo#ꞌva, ꞌpi đảy pay bók son ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu dú lom ꞌmướng nẳng ꞌcốn táng#ꞌphắn, hảư ꞌváng sia ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng pú ꞌMô‑ꞌsê đảy ꞌchiến ꞌmá#ꞌnặn, ꞌpi#ꞌva ꞌnhá ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư ꞌlụk#ꞌchái, ꞌnhá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt cáu ꞌkhóng#lăng.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ꞌSứ đaư sau ꞌcọ ꞌchí ꞌhụ#ꞌva ꞌpi ꞌmá ꞌhọt nỉ#ꞌlẹo, ꞌkhạy ꞌháu ꞌchí ꞌdệt#ꞌsứ.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 ꞌSướng ꞌnặn so hảư ꞌphắng ꞌquám ꞌsúm#khỏi. ꞌSúm khỏi ꞌmí sí ꞌcốn đảy chao ꞌhẹn nả ꞌviạk#ꞌnưng cắp Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Hảư ꞌpi ꞌpá sí ꞌcốn ꞌnị pay sák sang ꞌmo ꞌtoi#căn, ꞌlẹo sia ꞌngớn ꞌca ꞌhịt ꞌkhóng hảư#sau, ꞌpưa hảư sau đảy phe hua sia [mai#ꞌva ꞌdệt ꞌlẹo nả ꞌviạk chao#ꞌhẹn]. ꞌLẹo ꞌchu ꞌcốn chắng ꞌchí ꞌhụ#ꞌva, ꞌpi ꞌnhắng kin dú ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌquám sáu ꞌtố ꞌnặn ꞌvạu ꞌlạ báu#ꞌmí cá#đaư.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Phái ꞌcốn táng ꞌphắn phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn, ꞌsúm khỏi ꞌcọ đảy tẻm sư pay bók hảư sau#ꞌhụ, ꞌsướng ꞌsúm khỏi pên chaư điêu căn#ꞌva, ꞌnhá kin ꞌchương ꞌsớ ꞌthớn théng#pom, ꞌnhá kin#ꞌlượt, ꞌnhá kin nhứa sắt ꞌhặt ꞌcó tai [báu#ꞌmí ꞌlượt#ók], ꞌnhá ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 ꞌSướng ꞌnặn, ꞌmự lăng ꞌtan Pôn chắng ꞌpá sí ꞌcốn ꞌnặn pay sák sang ꞌmo ꞌtoi căn cắp#ꞌtan. ꞌLẹo ꞌtan ꞌcọ khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhẹn ꞌmự đaư sau ꞌchí ꞌlẹo ꞌhịt sák sang#ꞌmo, chắng ꞌchí au ꞌchương khong phaư khong ꞌmắn ꞌmá vảy#ꞌsớ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Cuông chết ꞌmự ꞌhịt sák sang ꞌmo khỏn ꞌchí#ꞌlẹo, ꞌmí kỉ ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá té tỉnh ꞌA‑ꞌsia, sau hên ꞌtan Pôn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ. Sau chắng ꞌnhụ ꞌnhuốn ꞌcốn ꞌtếng lai pắt ꞌtan#Pôn.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Sau khék khửn#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhới, ꞌmá ꞌchoi căn#ꞌnớ, phủ ꞌnị#lo, phủ pay bók ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌchu bón ꞌchu ꞌti hảư khắt khin ꞌcốn ꞌDiu#ꞌháu, khắt khin ꞌluột ꞌláng kéng ꞌhướn vảy ꞌsớ#ꞌnị. ꞌLẹo ꞌmắn ꞌnhắng ꞌpá ꞌcốn táng ꞌphắn khảu ꞌmá cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ#ꞌnị, ꞌdệt uối ꞌhại sáư bón téng ꞌvạy vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#máư.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Cón ꞌnặn sau đảy hên ꞌtan ꞌThô‑ꞌphi‑ꞌmô ꞌcốn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, cắp ꞌtan Pôn dú nẳng cuông ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌtoi#căn, sau chắng ngắm#ꞌva ꞌtan Pôn đảy ꞌpá phủ ꞌnặn khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtếng#cá ꞌmướng ꞌdiến ꞌnắn ꞌphựn#khửn. Dên ꞌpay chắng au căn đủm ꞌmá pắt ꞌlạk ꞌtan Pôn ók pay sia ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ, ꞌlẹo ꞌcọ hắp tu ꞌcuông sia cắp#bát.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 ꞌChớ sau đang ꞌchí khả ꞌtan Pôn#sia, quan cốc ꞌhướn binh ꞌcốn Lôm đảy ꞌnghín kháo#ꞌva ꞌmí ꞌviạk ꞌnắn ꞌphựn khửn ꞌtếng#cá#ꞌmướng.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Quan cốc ꞌdiến ꞌphạo au ꞌpứng quan kéng lính ꞌlen pay bớng bón phen ꞌcốn ꞌdệt ꞌnắn ꞌnướng khửn#ꞌnặn. ꞌMưa phen ꞌcốn hên mốt lính cắp quan cốc ꞌmá#ꞌhọt, sau ꞌdiến ꞌdặng báu#ꞌtặp ti ꞌtan#Pôn.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Quan cốc chắng pay pắt au ꞌtan#Pôn, bók ꞌcốn au sỏi lếc song sểm ꞌmá phúk ꞌtan#ꞌvạy, ꞌlẹo ꞌcọ tham ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen#phaư? ꞌMắn ꞌdệt phít#săng?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌdiến khék#khửn, phủ ꞌva ꞌnéo đaư ꞌcọ#ꞌmí, ꞌnắn ꞌnướng#lai, báu#ꞌhụ cốc ꞌhụ pai#săng. Quan chắng bók hảư ꞌnẹp ꞌtan Pôn khảu pay cuông#ꞌđốn.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 — ausente —
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 — ausente —
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 ꞌChớ ꞌpứng ꞌcốn lính đang ꞌchí au ꞌtan khảu pay cuông#ꞌđốn, ꞌtan chắng ꞌvạu [ꞌquám Ca‑ꞌlịch] sáư quan cốc ꞌnặn#ꞌva, “Khỏi so ꞌvạu kỉ khót sú ꞌtan đảy#báu?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ꞌCợn báu#ꞌmen ꞌmứng ꞌcốn Ê‑díp a, ꞌmưa cón ꞌpá sí ꞌpắn ꞌcốn có ꞌviạk ꞌhại#khửn, ók pay ꞌdệt sớc dú ꞌtông ꞌlẹng ꞌnặn#ꞌquá.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 ꞌTan Pôn tóp ꞌva, “Khỏi ꞌnị pên ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng ꞌmướng Ta‑ꞌsô tỉnh Ki‑ꞌli‑kia, khỏi pên dên ꞌmướng luông cuông#phủ. So ꞌtan hảư phép khỏi ꞌvạu cắp phen ꞌcốn ꞌnị#đé.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Quan ꞌcọ hảư phép. ꞌTan Pôn chắng dưn dú nẳng khẳn#đay, ꞌnhống ꞌmứ khửn mai bók hảư phen ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌphắng. Sau cuốm mết ꞌlẹo ꞌtan ꞌdiến pák ꞌquám ꞌDiu sáư#sau.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.