Atos 21
Tai Dam (BLT) vs ARC
1 ꞌMưa ꞌsúm khỏi páy ꞌlá mốt thảu ké ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌcọ chắng đảy ꞌlong ꞌhứa ꞌsư pay ꞌhọt đon#Cốt. ꞌMự lăng ꞌcọ ꞌhọt đon ꞌLô‑đô, ꞌlẹo ók nẳng hẳn pay ꞌhọt ꞌmướng Pa‑ta‑ꞌla,
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 chắng đảy ꞌpọ bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌva ꞌchí khảm pay cá phén đin ꞌPhoi‑ꞌni‑kê, ꞌsúm khỏi chắng khảu bẳng ꞌhứa ꞌnặn#pay.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 ꞌSúm khỏi ꞌlong pay ꞌlé hên đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ ꞌlẹo ꞌcọ cai ꞌlống pay ꞌtáng#tảư, pay ꞌhọt tỉnh ꞌSi‑ꞌlia ꞌdặng dú nẳng ꞌta ꞌhứa ꞌmướng Ti‑ꞌlô, ꞌpưa chảu ꞌhứa ꞌchí khôn ꞌchương ꞌcạ ꞌlống nẳng#hẳn.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 ꞌSúm khỏi pay sáo ꞌpọ ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo ꞌcọ đảy au căn ꞌdặng dú nẳng sau chết#ꞌmự. Phép ꞌquiến Chảu Khuôn Saư ꞌpá hảư sau hảm ꞌtan#Pôn, báu#hảư ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Lăng đảy ꞌdặng chết ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌsúm khỏi chắng ꞌtiếu ꞌtáng pay#nả. ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchu ꞌcốn ꞌtếng ꞌlụk ꞌmía sau ꞌcọ pay sống ꞌsúm khỏi ꞌtạu khói#ꞌmướng, ꞌhọt cá ꞌhím ꞌnặm ꞌlẹo ꞌcọ ꞌpá căn ꞌtạu kháu#ꞌlống, đé so ꞌhọt Chảu Pua#ꞌPhạ.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Sắng ꞌlá căn ꞌlẹo ꞌsúm khỏi ꞌcọ khảu#ꞌhứa, ꞌpi ꞌnọng phủ pay sống ꞌnặn ꞌcọ au căn táo ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 ꞌSúm khỏi ꞌlong ꞌhứa té ꞌmướng Ti‑ꞌlô ꞌhọt ꞌmướng Pa‑tô‑ꞌlê‑ꞌmai, ꞌlẹo ꞌcọ ók ꞌhứa ꞌdặng dam tham kháo ha ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú hẳn ꞌmự#ꞌnưng.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 ꞌMá ꞌmự lăng ꞌsúm khỏi ꞌcọ ók ꞌtáng pay#máư, pay ꞌhọt ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia, ꞌlẹo ꞌcọ đảy khảu pay ꞌdặng nẳng ꞌhướn ꞌtan ꞌPhi‑ꞌlịp phủ páo kháo ꞌhung saư nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, té cón ꞌtan pên phủ#ꞌnưng cuông mốt chết ꞌcốn téng păn dai ꞌchương khong hảư ꞌcốn ꞌcặt#khó.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 ꞌTan ꞌmí ꞌlụk ꞌnhính sí ꞌcốn báu#ꞌhế ꞌmí#phua, sau ꞌhụ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 ꞌSúm khỏi ꞌcọ ꞌdặng dú nẳng hẳn lai#ꞌmự. ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchư ꞌA‑ꞌkha‑bô, ꞌlống ꞌmá té phén đin Du‑đai.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 ꞌTan ꞌA‑ꞌkha‑bô ꞌmá ha ꞌsúm#khỏi, ꞌlẹo ꞌcọ kẻ au sai eo khong ꞌtan Pôn ꞌmá phúk tin phúk ꞌmứ chảu tô ꞌmắn ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Chảu Khuôn Saư ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnị, phủ đaư pên chảu khong lểm sai eo ꞌnị ꞌchí chuốp ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm phúk ꞌvạy ꞌsướng ꞌnị#lo, ꞌlẹo sau ꞌchí dao ꞌtan hảư ꞌcốn táng ꞌphắn#máư.”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 ꞌMưa đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌA‑ꞌkha‑bô ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌsúm khỏi cắp ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ dú nẳng hẳn ꞌcọ so hảm ꞌtan Pôn báu#hảư ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 ꞌTan Pôn chắng tóp#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌchí#hảy, ꞌdệt hảư khỏi ꞌnọi chaư săng#ꞌlế. Báu#ꞌva ꞌto ꞌchí hảư sáu phúk khỏi ꞌlạ cá#đaư, khỏi ꞌnhắng ꞌchí ꞌnhóm tai nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌpưa ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#máư.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 ꞌVạu ꞌsứ ꞌtan Pôn ꞌcọ báu#ꞌphắng ꞌlẹo ꞌsúm khỏi ꞌdiến#thôi, ꞌmí ꞌto#ꞌva, “So hảư pên ꞌtoi chaư ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌnớ.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Lăng ꞌmá ꞌsúm khỏi ꞌkhặn ꞌkháng ꞌlẹo ꞌdiến khửn ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 ꞌMí kỉ ꞌcốn cuông mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia ꞌnặn uôn ꞌtáng ꞌsúm khỏi ꞌmứa ꞌdặng dú nẳng ꞌhướn ꞌtan ꞌMa‑ꞌna‑ꞌsôn pên ꞌcốn đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ, ꞌmắn pên phủ#ꞌnưng ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá té hơng#ꞌlẹo.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 ꞌMưa ꞌsúm khỏi ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌmuôn ꞌmớng ꞌmá tỏn#ꞌhặp.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 ꞌMự lăng ꞌsúm khỏi cắp ꞌtan Pôn chắng pay dam ꞌtan Da‑cô‑bô, ꞌtếng#cá thảu ké phủ bớng đu ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ dú#hẳn.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 ꞌTan Pôn ꞌtặc ꞌcháo sau#ꞌlẹo, ꞌcọ chắng đảy ꞌtố cốc ꞌtố pai ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchoi ꞌtan ꞌdệt nẳng ꞌcốn táng#ꞌphắn.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, sau ꞌdiến cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo chắng ꞌvạu sú ꞌtan Pôn#ꞌva, “ꞌPi ꞌcọ hên#ꞌlẹo, ꞌmí phen ꞌDiu lai ꞌpắn ꞌcốn đảy khảu ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, phaư ꞌcọ au chaư sáư ꞌluột ꞌláng Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Sau ꞌcọ đảy ꞌnghín kháo#ꞌva, ꞌpi đảy pay bók son ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu dú lom ꞌmướng nẳng ꞌcốn táng#ꞌphắn, hảư ꞌváng sia ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng pú ꞌMô‑ꞌsê đảy ꞌchiến ꞌmá#ꞌnặn, ꞌpi#ꞌva ꞌnhá ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư ꞌlụk#ꞌchái, ꞌnhá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt cáu ꞌkhóng#lăng.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 ꞌSứ đaư sau ꞌcọ ꞌchí ꞌhụ#ꞌva ꞌpi ꞌmá ꞌhọt nỉ#ꞌlẹo, ꞌkhạy ꞌháu ꞌchí ꞌdệt#ꞌsứ.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 ꞌSướng ꞌnặn so hảư ꞌphắng ꞌquám ꞌsúm#khỏi. ꞌSúm khỏi ꞌmí sí ꞌcốn đảy chao ꞌhẹn nả ꞌviạk#ꞌnưng cắp Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Hảư ꞌpi ꞌpá sí ꞌcốn ꞌnị pay sák sang ꞌmo ꞌtoi#căn, ꞌlẹo sia ꞌngớn ꞌca ꞌhịt ꞌkhóng hảư#sau, ꞌpưa hảư sau đảy phe hua sia [mai#ꞌva ꞌdệt ꞌlẹo nả ꞌviạk chao#ꞌhẹn]. ꞌLẹo ꞌchu ꞌcốn chắng ꞌchí ꞌhụ#ꞌva, ꞌpi ꞌnhắng kin dú ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌquám sáu ꞌtố ꞌnặn ꞌvạu ꞌlạ báu#ꞌmí cá#đaư.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Phái ꞌcốn táng ꞌphắn phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn, ꞌsúm khỏi ꞌcọ đảy tẻm sư pay bók hảư sau#ꞌhụ, ꞌsướng ꞌsúm khỏi pên chaư điêu căn#ꞌva, ꞌnhá kin ꞌchương ꞌsớ ꞌthớn théng#pom, ꞌnhá kin#ꞌlượt, ꞌnhá kin nhứa sắt ꞌhặt ꞌcó tai [báu#ꞌmí ꞌlượt#ók], ꞌnhá ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 ꞌSướng ꞌnặn, ꞌmự lăng ꞌtan Pôn chắng ꞌpá sí ꞌcốn ꞌnặn pay sák sang ꞌmo ꞌtoi căn cắp#ꞌtan. ꞌLẹo ꞌtan ꞌcọ khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhẹn ꞌmự đaư sau ꞌchí ꞌlẹo ꞌhịt sák sang#ꞌmo, chắng ꞌchí au ꞌchương khong phaư khong ꞌmắn ꞌmá vảy#ꞌsớ.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Cuông chết ꞌmự ꞌhịt sák sang ꞌmo khỏn ꞌchí#ꞌlẹo, ꞌmí kỉ ꞌcốn ꞌDiu ꞌmá té tỉnh ꞌA‑ꞌsia, sau hên ꞌtan Pôn dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ. Sau chắng ꞌnhụ ꞌnhuốn ꞌcốn ꞌtếng lai pắt ꞌtan#Pôn.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Sau khék khửn#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhới, ꞌmá ꞌchoi căn#ꞌnớ, phủ ꞌnị#lo, phủ pay bók ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌchu bón ꞌchu ꞌti hảư khắt khin ꞌcốn ꞌDiu#ꞌháu, khắt khin ꞌluột ꞌláng kéng ꞌhướn vảy ꞌsớ#ꞌnị. ꞌLẹo ꞌmắn ꞌnhắng ꞌpá ꞌcốn táng ꞌphắn khảu ꞌmá cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ#ꞌnị, ꞌdệt uối ꞌhại sáư bón téng ꞌvạy vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ#máư.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Cón ꞌnặn sau đảy hên ꞌtan ꞌThô‑ꞌphi‑ꞌmô ꞌcốn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, cắp ꞌtan Pôn dú nẳng cuông ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌtoi#căn, sau chắng ngắm#ꞌva ꞌtan Pôn đảy ꞌpá phủ ꞌnặn khảu pay cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtếng#cá ꞌmướng ꞌdiến ꞌnắn ꞌphựn#khửn. Dên ꞌpay chắng au căn đủm ꞌmá pắt ꞌlạk ꞌtan Pôn ók pay sia ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ, ꞌlẹo ꞌcọ hắp tu ꞌcuông sia cắp#bát.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 ꞌChớ sau đang ꞌchí khả ꞌtan Pôn#sia, quan cốc ꞌhướn binh ꞌcốn Lôm đảy ꞌnghín kháo#ꞌva ꞌmí ꞌviạk ꞌnắn ꞌphựn khửn ꞌtếng#cá#ꞌmướng.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Quan cốc ꞌdiến ꞌphạo au ꞌpứng quan kéng lính ꞌlen pay bớng bón phen ꞌcốn ꞌdệt ꞌnắn ꞌnướng khửn#ꞌnặn. ꞌMưa phen ꞌcốn hên mốt lính cắp quan cốc ꞌmá#ꞌhọt, sau ꞌdiến ꞌdặng báu#ꞌtặp ti ꞌtan#Pôn.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Quan cốc chắng pay pắt au ꞌtan#Pôn, bók ꞌcốn au sỏi lếc song sểm ꞌmá phúk ꞌtan#ꞌvạy, ꞌlẹo ꞌcọ tham ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌmen#phaư? ꞌMắn ꞌdệt phít#săng?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 ꞌPứng ꞌcốn ꞌnặn ꞌdiến khék#khửn, phủ ꞌva ꞌnéo đaư ꞌcọ#ꞌmí, ꞌnắn ꞌnướng#lai, báu#ꞌhụ cốc ꞌhụ pai#săng. Quan chắng bók hảư ꞌnẹp ꞌtan Pôn khảu pay cuông#ꞌđốn.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 — ausente —
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 — ausente —
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 ꞌChớ ꞌpứng ꞌcốn lính đang ꞌchí au ꞌtan khảu pay cuông#ꞌđốn, ꞌtan chắng ꞌvạu [ꞌquám Ca‑ꞌlịch] sáư quan cốc ꞌnặn#ꞌva, “Khỏi so ꞌvạu kỉ khót sú ꞌtan đảy#báu?”
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 ꞌCợn báu#ꞌmen ꞌmứng ꞌcốn Ê‑díp a, ꞌmưa cón ꞌpá sí ꞌpắn ꞌcốn có ꞌviạk ꞌhại#khửn, ók pay ꞌdệt sớc dú ꞌtông ꞌlẹng ꞌnặn#ꞌquá.”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 ꞌTan Pôn tóp ꞌva, “Khỏi ꞌnị pên ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng ꞌmướng Ta‑ꞌsô tỉnh Ki‑ꞌli‑kia, khỏi pên dên ꞌmướng luông cuông#phủ. So ꞌtan hảư phép khỏi ꞌvạu cắp phen ꞌcốn ꞌnị#đé.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Quan ꞌcọ hảư phép. ꞌTan Pôn chắng dưn dú nẳng khẳn#đay, ꞌnhống ꞌmứ khửn mai bók hảư phen ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌphắng. Sau cuốm mết ꞌlẹo ꞌtan ꞌdiến pák ꞌquám ꞌDiu sáư#sau.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.