Atos 16
Tai Dam (BLT) vs VC
1 ꞌTan Pôn đảy ꞌtiếu ꞌtáng pay ꞌhọt ꞌmướng Đê‑ꞌla‑bê kéng ꞌmướng ꞌLi‑ꞌsa‑ꞌtha. ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchư Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu dú nẳng ꞌmướng ꞌLi‑ꞌsa‑ꞌtha. ꞌẾm ꞌmắn pên ꞌcốn ꞌDiu đảy ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ải ꞌmắn lỏ#pên ꞌcốn Ca‑ꞌlịch.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng ꞌLi‑ꞌsa‑ꞌtha kéng ꞌmướng ꞌI‑cô‑ꞌni‑ôn ꞌnặn ꞌva Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu pên ꞌcốn#đi.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 ꞌTan Pôn ngắm é au ꞌmắn pay#ꞌtoi. Hák#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu dú phổng ꞌlố ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌhụ ꞌhiạk ải Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu pên ꞌcốn Ca‑ꞌlịch. ꞌTan Pôn chắng ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu sia, ꞌpưa é hảư khảu cắp ꞌcốn#ꞌDiu.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Mốt ꞌtan Pôn chắng ꞌtiếu ꞌtáng pay ha ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lom#ꞌmướng, bón đaư ꞌcọ ꞌmọp ꞌchiến ꞌquám sắng ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp ꞌpứng thảu ké nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm đảy ꞌpọm chaư căn ꞌnặn hảư ꞌpứng phủ ꞌchưa ꞌdệt#ꞌtoi ꞌquám sák ꞌsúm#ꞌnặn.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng mốt ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ mẳn chaư ꞌchưa khửn#tứm, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌmí ꞌcốn ꞌchưa tứm ꞌchu#ꞌmự.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 ꞌChớ ꞌnặn Chảu Khuôn Saư hảm báu#hảư mốt ꞌtan Pôn khảu pay bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia. ꞌSướng ꞌnặn mốt sau chắng đảy au căn pay ꞌtua tỉnh ꞌPhi‑ꞌkhia kéng tỉnh ꞌKha‑ꞌla‑tia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 ꞌMưa sau pay ꞌhọt đen ꞌmướng ꞌMi‑ꞌsia ꞌlẹo, ꞌcọ ha ꞌtáng khảu pay tỉnh Bi‑ꞌthi‑ꞌnia, hák#ꞌva Khuôn Saư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu báu#hảư sau khảu#pay.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng đảy cai ꞌmướng ꞌMi‑ꞌsia#pay, ꞌlẹo ꞌlống pay ꞌhọt cá ꞌmướng ꞌThô‑át.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 ꞌHọt ꞌchớ ꞌtếng ꞌcứn, ꞌtan Pôn ta siểng ꞌhung hên phủ ꞌchái#ꞌnưng ꞌcốn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, dưn dú tó nả đé so#ꞌva, “So ꞌtan khảm ꞌmá ꞌchoi ꞌsúm khỏi dú tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia đé#ꞌná.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 ꞌMưa ꞌtan Pôn ta siểng ꞌhung hên ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌhụ chắc#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌhiạk au pay páo kháo ꞌhung saư ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cá tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, ꞌsúm khỏi chắng ha ꞌtáng ꞌchí khảm pay#ngay.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Khảu ꞌhứa nẳng ꞌmướng ꞌThô‑át ꞌlẹo ꞌlong ꞌsư pay sú đon ꞌSa‑ꞌmô‑ꞌtha‑kê. ꞌMự lăng ꞌcọ ꞌlong pay ꞌhọt ꞌta ꞌhứa ꞌmướng ꞌNê‑a‑pô‑ꞌli.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 ꞌLẹo ꞌsúm khỏi chắng ꞌnhang pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌPhi‑ꞌlịp‑poi. ꞌMướng ꞌPhi‑ꞌlịp‑poi pên ꞌmướng nháư#ꞌnưng nẳng phổng ꞌlố ꞌnặn cuông tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, ꞌmướng ꞌPhi‑ꞌlịp‑poi khửn cắp ꞌmướng#Lôm. ꞌSúm khỏi đảy ꞌdặng dú hẳn kỉ#ꞌmự.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm khong ꞌcốn#ꞌDiu, ꞌsúm khỏi chắng đảy ók ꞌnọk pák tu ꞌmướng pay cá ꞌhím#ꞌnặm, ngắm#ꞌva dú hẳn ꞌchí ꞌpọ bón ꞌcốn ꞌDiu đé so Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌdiến ꞌnăng ổ ꞌtố bók son ꞌpứng phủ ꞌnhính ꞌmá ꞌhốm căn dú#hẳn.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 ꞌPứng phủ ꞌnhính ꞌphắng dú hẳn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌLi‑đia ꞌcốn ꞌmướng ꞌThua‑tê‑ꞌla, pên ꞌcốn ꞌcạ khai phải si#tím, ꞌnáng pên phủ ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌChớ ꞌnặn ꞌTan chảu khay mốc khay chaư hảư ꞌnáng đảy ꞌphắng ꞌquám ꞌtan Pôn bók son#ꞌnặn.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 ꞌNáng ꞌtếng#cá ꞌchúa ꞌhướn ꞌdiến đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma. ꞌLẹo ꞌnáng ꞌcọ đảy cáo ꞌmới ꞌsúm#khỏi, “ꞌVa ꞌpứng ꞌtan bớng hên khỏi đảy pông chaư ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌtẹ, so ꞌmới ꞌmá ꞌdặng dam ꞌhướn khỏi đé#ꞌnớ.” ꞌNáng ꞌmới lai ꞌcọ thiêng báu#đảy, ꞌsúm khỏi chắng đảy#ꞌdặng.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 ꞌMí ꞌmự ꞌnưng, ꞌsúm khỏi đang pay bón đé so Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌdiến ꞌpọ sao ꞌchạư phủ#ꞌnưng chuốp phi#ꞌtứ, ꞌmắn ꞌhụ siếng ꞌmó ha ꞌngớn đảy lai hảư ꞌpứng phủ cốc#ꞌmắn.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Sao ꞌchạư phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌtoi lăng ꞌtan Pôn cắp ꞌsúm khỏi#pay, ꞌtếng pay ꞌtếng khék#ꞌva, “ꞌPứng ꞌtan ꞌnị ꞌmen phủ ꞌkhớng nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ phủ sung#sút, đảy ꞌmá páo kháo ꞌluống ꞌtáng ók khói sia báp ꞌsội hảư ꞌcốn ꞌPhi‑ꞌlịp‑poi ꞌháu#ꞌnớ.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 ꞌMắn khék ꞌsướng ꞌnặn ꞌmá đảy lai#ꞌmự. ꞌTan Pôn ꞌdiến nắc chaư#lai, chắng pín nả pay bók phi ꞌnặn#ꞌva, “ꞌToi ꞌchư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt, ꞌháu bók hảư ꞌmứng ók sia#ꞌmắn.” Tô phi ꞌdiến ók sia ꞌmắn#ngay.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 ꞌPứng phủ cốc ꞌmắn hên#ꞌva báu#ꞌmí ꞌluống đaư ꞌchí ha đảy ꞌngớn nẳng ꞌmắn#ꞌlẹo, chắng pắt au ꞌtan Pôn kéng ꞌtan ꞌSi‑ꞌla, ꞌlạk ꞌtắng au sau pay tó nả mốt án ꞌnhá téng đa ꞌmướng bón ꞌcốn ꞌmá#ꞌhốm,
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 khảu pay ꞌhọt mốt án ꞌnhá ꞌlẹo bắc ꞌquám sáư#ꞌva, “Song ꞌcốn ꞌnị pên ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu, sau ꞌmá ꞌdệt ꞌnắn ꞌnướng nẳng ꞌmướng#ꞌháu.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Sau ꞌmá páo ꞌhịt ꞌkhóng ăn phít ꞌluống#ꞌtáng, ꞌnéo ꞌcốn Lôm ꞌháu báu#ꞌchọ ꞌhặp#au, ꞌdệt ꞌtoi báu#đảy.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 ꞌSướng ꞌnặn dên ꞌpay ꞌcọ ꞌpá căn đủm sáư song ꞌtan#sau, mốt án ꞌnhá chắng bók hảư chík ꞌchương ꞌnung sau sia ꞌlẹo au ꞌmạy ꞌtặp#sau.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 ꞌMưa ꞌtặp đảy lai bát#ꞌlẹo, ꞌcọ au song ꞌtan khảu sáư ꞌtú#ꞌvạy, bók hảư ꞌcốn đu ꞌhướn ꞌtú phảu các ꞌvạy hảư#đi.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 ꞌCốn đu ꞌhướn ꞌtú ꞌnghín ꞌquám sắng ꞌnéo ꞌnặn ꞌdiến săng sau ꞌvạy nẳng hỏng#cuông, ꞌtếng ꞌcốm tin sau#ꞌvạy.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Cang ꞌcứn ꞌmá, ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla ꞌcọ đé so ꞌtếng khắp sỏng ꞌnhó Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌpứng ꞌcốn ꞌtú ꞌcọ au căn ꞌphắng#dú.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 ꞌLắm báu#ꞌlé săng ꞌdiến ꞌmí phén đin nưng ꞌhéng#khửn, ꞌpựn ꞌhướn ꞌtú ꞌcọ chao sa‑ꞌnăn ꞌphướn. Pák tu hỏng ꞌtú ꞌdiến khay pứng ók#mết, ꞌchưạk sỏi phúk ꞌchu ꞌcốn ꞌvạy ꞌcọ lút ók#sia.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 ꞌCốn đu ꞌhướn ꞌtú ꞌhụ ꞌmưa ꞌcốn#ꞌmá, ꞌlé hên ꞌpứng pák tu khay pứng#dú, ngắm#ꞌva ꞌcốn ꞌtú ꞌtéo ꞌpai pay sia#ꞌlẹo. ꞌMắn ꞌdiến thót đáp ók ꞌchí khả chảu ꞌmo tai#sia.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 ꞌTan Pôn hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌdiến khék khửn#ꞌva, “ꞌNhá ꞌdệt ꞌhại hảư ꞌlắm ꞌmo chảu#ꞌnớ, ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌnhắng dú nỉ mết ꞌchu ꞌcốn#ꞌló.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 ꞌCốn đu ꞌhướn ꞌtú chắng khék ꞌcốn au ꞌlén ꞌmá ꞌlẹo ꞌlen khảu pay#bớng, dản sắn ꞌlạy ꞌlống tó nả ꞌtan Pôn cắp ꞌtan ꞌSi‑ꞌla,
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 ꞌlẹo ꞌpá ꞌtếng song ꞌtan ók ꞌmá chắng tham#ꞌva, “ꞌPứng ꞌtan#ꞌhới, khỏi ꞌchọ ꞌdệt ꞌnéo đaư chắng ꞌchí ók khói sia báp ꞌsội đảy#ꞌlế?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Song ꞌtan chắng tóp ꞌmắn#ꞌva, “Hảư pông chaư ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom, chảu chắng ꞌchí đảy ók khói sia báp#ꞌsội, ꞌtếng#cá ꞌchúa ꞌhướn chảu ꞌcọ ꞌsướng#điêu.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Sau chắng bók kháo ꞌviạk ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom hảư ꞌcốn đu ꞌhướn ꞌtú ꞌtếng#cá ꞌchúa ꞌhướn ꞌmắn#ꞌphắng.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 ꞌChớ điêu cuông ꞌcứn#ꞌnặn, ꞌcốn đu ꞌhướn ꞌtú đảy au sau pay suối pák#bát, ꞌmắn cắp ꞌchúa ꞌhướn ꞌdiến ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma sia#ngay.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 ꞌCốn đu ꞌhướn ꞌtú ꞌcọ ꞌdiến ꞌpá song ꞌtan ꞌmứa ꞌhướn kin khảu kin#ꞌnặm. ꞌTếng#cá ꞌchúa ꞌhướn đảy ꞌchưa au Chảu Pua#ꞌPhạ, sau ꞌcọ ꞌnghín ꞌmuôn ꞌmớng#lai.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Tứn ꞌchạu#ꞌmá, mốt án ꞌnhá chắng ꞌchạư ꞌcốn lính pay bók ꞌcốn đu ꞌhướn ꞌtú hảư pói song ꞌcốn ꞌnặn ók#sia.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 ꞌCốn đu ꞌhướn ꞌtú chắng au ꞌquám ꞌnị pay ꞌvạu sáư ꞌtan Pôn#ꞌva, “Mốt án ꞌnhá sắng hảư khỏi pói ꞌpứng chảu ꞌlẹo#lo, ꞌkhạy ꞌpứng chảu chắng ꞌcoi pay đi#ꞌnớ.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Hák ꞌva ꞌtan Pôn ꞌdiến thiêng ꞌquám#sia, ꞌvạu tóp hảư mốt ꞌcốn lính ꞌchạư ꞌmá ꞌnặn#ꞌva, “ꞌSúm khỏi ꞌcọ pên dên ꞌmướng Lôm#ꞌlẹo, ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy ta ꞌván#săng, mốt án ꞌnhá ꞌcọ ꞌtặp ti ꞌsúm khỏi tó nả ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌlẹo ꞌnhắng au ꞌsúm khỏi khảu sáư ꞌtú ꞌvạy#máư, ꞌkhạy lỏ#ꞌchí ꞌmá ꞌlặc pói ꞌsúm khỏi ók pay sia ꞌsịn#a, ꞌdệt ꞌnéo ꞌnị báu#đảy. ꞌChọ bók hảư chảu tô mốt án ꞌnhá ꞌmá pói ꞌsúm khỏi ók chắng#ꞌmen.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn lính chắng au ꞌquám ꞌtan Pôn ꞌcứn ꞌmứa#ꞌvạu. ꞌChớ mốt án ꞌnhá đảy ꞌnghín#ꞌva song ꞌtan sau pên dên ꞌmướng Lôm ꞌdiến đủng tốc#chaư, ꞌhụ#ꞌva đảy ꞌdệt phít#ꞌlẹo.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Mốt án ꞌnhá chắng au căn pay đé so song#ꞌtan, pói sau ók sia ꞌtú ꞌlẹo ꞌcọ so hảư sau ꞌpai ók pay sia#ꞌmướng.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Song ꞌtan sau đảy ók ꞌtú ꞌlẹo chắng pay ha ꞌhướn ꞌnáng ꞌLi‑đia, ꞌpọ ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí ꞌquám pản ꞌpúa chaư ꞌpi ꞌnọng ꞌlẹo chắng ók#pay.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.