Atos 15
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 ꞌMí kỉ ꞌcốn dú phén đin Du‑đai au căn pay cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô, bók ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhọt nả ꞌviạk ꞌhiạk#ꞌva: ꞌChọ ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư phủ ꞌchái ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng pú ꞌMô‑ꞌsê pang ꞌchạu đảy ꞌchiến#ꞌmá. ꞌVa phủ đaư báu#ꞌdệt ꞌchí báu#khói sia báp ꞌsội#đảy.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 ꞌTan Pôn kéng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌva báu#ꞌmen, chắng đảy ꞌcại căn lai cắp#sau. ꞌSúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô ꞌnặn chắng téng au ꞌtan#Pôn, ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt kéng kỉ ꞌcốn máư pay sô ꞌván nả ꞌviạk ꞌdệt ꞌhịt tắt mai ꞌnị cắp ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, kéng ꞌpứng thảu ké bớng đu ꞌsúm ꞌhốm nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 ꞌSúm ꞌhốm [nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô] đảy ꞌkhớng hảư sau ꞌtiếu ꞌtáng ók#pay, sau chắng đảy khảu cai phén đin ꞌPhoi‑ꞌni‑kê kéng ꞌSa‑ꞌma‑ꞌlia pay. Cai pay ꞌhọt bón#đaư, sau ꞌcọ đảy ꞌtố hảư ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ nả ꞌviạk ꞌcốn táng ꞌphắn đảy khảu ꞌmá ha Chảu Pua#ꞌPhạ. Đảy ꞌnghín kháo ꞌsướng ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌmuôn ꞌmớng#lai.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 ꞌMưa mốt ꞌtan Pôn pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo, ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng ꞌnặn ꞌtếng#cá ꞌlam ꞌchạư páo kháo cắp thảu ké ꞌcọ đảy au căn ꞌmá tỏn ꞌhặp#sau. ꞌTan Pôn kéng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt chắng ꞌtố nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ đảy dú cắp ꞌnặp pheng hảư song ꞌtan ꞌdệt cắp ꞌcốn táng ꞌphắn#ꞌnặn.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 ꞌMí kỉ ꞌcốn cuông mốt phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy dưn khửn bók ꞌhọt nả ꞌviạk ꞌnị#ꞌva, “ꞌChọ hảư ꞌcốn táng ꞌphắn phủ ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư phủ#ꞌchái, kéng bók hảư sau ꞌdệt ꞌtoi ꞌluột ꞌláng pú ꞌMô‑ꞌsê đảy ꞌchiến#ꞌvạy.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp ꞌpứng thảu ké chắng đảy ꞌsúm căn sô ꞌván nả ꞌviạk ꞌdệt ꞌhịt tắt mai#ꞌnị.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 ꞌMưa sô ꞌván căn đảy hơng ꞌnán sôm ꞌpó#ꞌlẹo, ꞌtan Pê‑tô ꞌcọ ꞌdiến dưn khửn ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌhới, ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌlẹo, ꞌmưa cón ꞌnặn Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌlưạk au khỏi cuông mú ꞌpi ꞌnọng ꞌháu#ꞌnị, hảư pên ꞌcốn téng pay páo kháo ꞌhung saư ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảư ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá#ꞌchưa.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌhụ chaư mết ꞌchu ꞌcốn đảy ꞌdệt hảư ꞌháu ꞌhụ#ꞌva ꞌTan chảu nhẳn au ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá pên ꞌcốn ꞌTan#chảu, ꞌpưa ꞌTan chảu phớng ꞌdứa Chảu Khuôn Saư hảư sau ꞌsướng điêu hảư ꞌcốn ꞌDiu ꞌháu ꞌnặn#lo.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Chảu Pua ꞌPhạ piến chaư ꞌcốn táng ꞌphắn hảư ꞌpẹk saư ꞌdọn sau đảy ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, mai#ꞌva ꞌTan chảu bớng hên sau báu#lák săng cắp ꞌcốn ꞌDiu#ꞌháu.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 ꞌKhạy [Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌcốn táng ꞌphắn phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy khói#ꞌlẹo], pên săng ꞌháu chắng bók sau ꞌcặm na ꞌpá nắc ꞌdệt ꞌtoi ꞌluột ꞌláng pú ꞌMô‑ꞌsê, pảu pú ꞌháu kéng chảu ꞌmo ꞌháu ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌdệt#đảy, ꞌkhạy ꞌháu bók ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌdệt ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen ꞌháu thử chaư Chảu Pua ꞌPhạ lỏ#ꞌquá.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 ꞌSúm ꞌháu ꞌcọ ꞌchưa#ꞌva, ꞌdọn ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌmí công ꞌphún phớng ꞌdứa ꞌháu chắng đảy ók khói sia báp#ꞌsội, ꞌsướng điêu ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌnặn#lo.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 ꞌTếng cá mết ꞌsúm ꞌhốm phaư ꞌcọ báu#pák, au chaư ꞌphắng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt cắp ꞌtan Pôn ꞌtố nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ hảư sau ꞌdệt đảy lai ꞌnéo lák pên mai hảư ꞌcốn táng ꞌphắn#hên.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 ꞌMưa song ꞌtan sau ꞌvạu#ꞌlẹo, ꞌtan Da‑cô‑bô ꞌcọ đảy cáo khửn#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌhới, ꞌphắng khỏi#ꞌnớ.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmôn [ꞌhứ#ꞌva Pê‑tô] hính ꞌchọm ꞌtố nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ đảy bớng hên ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌtưa té#ꞌkhoẹk, ꞌpưa ꞌlưạk au mốt#ꞌnưng ꞌvạy hảư pên dên ꞌpay ꞌTan#chảu.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Nả ꞌviạk ꞌnị ꞌcọ ꞌmen ꞌtoi ꞌquám ꞌpứng ꞌlam páo Chảu Pua ꞌPhạ pang ꞌchạu đảy ꞌchiến ꞌvạy ꞌsướng ꞌnị#ꞌva:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ꞌPhạ pên Chảu bók ꞌmá ꞌchiến ꞌvạy
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 ꞌPưa hảư ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá ha Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 ꞌPhạ pên Chảu hák ꞌdệt ꞌpứng khu ꞌnị ꞌcọ đảy bók hảư ꞌhụ ꞌvạy té đaư#ꞌmá.”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ꞌTan Da‑cô‑bô ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌSướng ꞌnặn ꞌtoi chaư khỏi, ꞌháu báu#pên ꞌdệt ꞌdạk hảư ꞌcốn táng ꞌphắn phủ khảu ꞌmá ha Chảu Pua#ꞌPhạ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Hảư tẻm sư pay bók sau#ꞌva, ꞌnhá kin ꞌchương báu#ꞌpẹk saư đảy ꞌsớ ꞌthớn théng#pom, ꞌnhá ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌnhá kin#ꞌlượt, ꞌnhá kin nhứa sắt ꞌhặt ꞌcó tai [báu#ꞌmí ꞌlượt#ók].
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 [ꞌDệt ꞌtoi baư sư ꞌnị đảy ꞌcọ ꞌchí báu khắt chaư ꞌcốn#ꞌDiu], ꞌpưa#ꞌva té đaư#ꞌmá, dú ꞌchu ꞌmướng ꞌcọ hák ꞌmí ꞌcốn bók son ꞌluột ꞌláng pú ꞌMô‑ꞌsê, sau ꞌcọ ꞌlớng ꞌkhới ꞌlau ꞌluột ꞌláng ꞌnặn nẳng ꞌhướn ꞌsúm sau ꞌchu ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌcốn#ꞌDiu.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Cuông ꞌchớ ꞌnặn, ꞌpứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu cắp ꞌpứng thảu ké ꞌtếng#cá mết ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, chắng sôm chaư ꞌlưạk au song ꞌchái cuông mốt#sau, ꞌchạư pay cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô ꞌtoi ꞌtan Pôn kéng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt. ꞌTếng song ꞌchái ꞌnị ꞌcọ pên phủ#ꞌnưng cuông phủ cốc#sau, phủ#ꞌnưng ꞌchư Du‑đa, ꞌchư máư#ꞌva Ba‑ꞌsa‑ba, phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌla.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo cắp thảu ké đảy tẻm sư hảư sau khắm#pay, ꞌmí ꞌquám ꞌva ꞌsướng#ꞌnị:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 ꞌSúm khỏi đảy ꞌnghín kháo#ꞌva, ꞌmí ꞌsán ꞌcốn nẳng ꞌsúm khỏi đảy ók pay ꞌvạu ꞌnéo nhủng chaư hảư ꞌpi#ꞌnọng, ăn ꞌnị sau hák ók pay ꞌló báu#ꞌmen ꞌsúm khỏi ꞌchạư sau pay cá#đaư.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 ꞌSướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi chắng ꞌpọm chaư căn sôm chaư ꞌlưạk au kỉ ꞌcốn tang nả ꞌmá ha ꞌpi#ꞌnọng, ꞌpọm cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt kéng ꞌtan#Pôn, song ꞌtan ꞌnị ꞌmen phủ ꞌháu ꞌhặc#ꞌpéng.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Song ꞌtan ꞌnị đảy siếng ꞌláng ꞌhại ꞌpưa ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt Chảu Chom ꞌsúm#ꞌháu.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 ꞌSúm khỏi chắng ꞌchạư ꞌtan Du‑đa kéng ꞌtan ꞌSi‑ꞌla ꞌmá tó nả ổ ꞌtố cắp ꞌpi ꞌnọng ꞌtoi ꞌquám ꞌvạu nẳng baư sư ꞌsúm khỏi tẻm ꞌmá#ꞌnị.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Chảu Khuôn Saư cắp ꞌsúm khỏi sôm chaư báu#é hảư ꞌpi ꞌnọng háp nắc ꞌsứa nả ꞌviạk ꞌchọ ꞌvện sia#ꞌnị:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 ꞌPi ꞌnọng ꞌnhá kin ꞌchương ꞌsớ ꞌthớn théng#pom, ꞌnhá kin#ꞌlượt, ꞌnhá kin nhứa sắt ꞌhặt ꞌcó tai [báu#ꞌmí ꞌlượt#ók], ꞌnhá ꞌdệt phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌva ꞌpi ꞌnọng ník ꞌvện sia đảy ꞌsướng ꞌnị chắng ꞌchí#đi. So ꞌchốm ꞌmuôn sắng ꞌlá ꞌpi#ꞌnọng.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 ꞌMưa mốt tang nả páy ꞌlá pay ꞌlẹo chắng au căn ꞌtiếu ꞌtáng pay cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô, pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌcọ khék au ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ꞌsúm#căn, dao sư ꞌnặn hảư ꞌsúm ꞌhốm#sau.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 ꞌMưa sau án sư ꞌlẹo hên pên ꞌquám đi pản mốc ꞌpúa#chaư, sau ꞌcọ au căn ꞌmuôn#ꞌmớng.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 ꞌTan Du‑đa kéng ꞌtan ꞌSi‑ꞌla ꞌcọ pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, sau ꞌmí lai ꞌquám bók#son, pản ꞌpúa ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô ꞌnặn hảư mẳn chaư ꞌchưa khửn#tứm.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 — ausente —
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Hák#ꞌva ꞌtan Pôn kéng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt lỏ#ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô, song ꞌtan sau ꞌhuôm cắp lai ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy bók son kéng páo ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Lăng ꞌmá đảy kỉ ꞌdan, ꞌtan Pôn chắng chướng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌva, “ꞌHáu ꞌpá căn ꞌcứn pay dam ꞌpi ꞌnọng ꞌchu ꞌmướng ꞌti ꞌháu ꞌkhới đảy pay páo ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#ꞌnặn, ꞌkhạy ꞌnị ꞌháu ꞌchí đảy pay bớng sau kin dú ꞌnéo đaư#é.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 ꞌTan Ba‑ꞌna‑bắt ngắm é au ꞌtạo Dô‑ꞌhăn, khék#ꞌva ꞌMa‑ꞌla‑cô ꞌnặn pay#ꞌtoi.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Hák#ꞌva ꞌtan Pôn lỏ#ngắm báu#pên au#pay, ꞌpưa#ꞌva ꞌmưa cón#ꞌnặn, ꞌtạo ꞌMa‑ꞌla‑cô đảy ꞌváng ꞌviạk ꞌchoi song ꞌtan nẳng tỉnh Păm‑ꞌphi‑ꞌlia, báu#cứ chaư ꞌdệt ꞌviạk ꞌtoi#sau.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan Pôn cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌdiến phít căn#nắc, chắng páy căn pay ꞌcốn#ꞌtáng, ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt chắng au ꞌtạo ꞌMa‑ꞌla‑cô khảu ꞌhứa pay#ꞌtoi, khảm ꞌnặm bể pay cá đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 ꞌTan Pôn lỏ#ꞌlưạk au ꞌtan ꞌSi‑ꞌla pay#ꞌtoi, ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌmọp dao sau hảư công ꞌphún ꞌTan chảu phớng ꞌdứa#au.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 ꞌLẹo ꞌtan Pôn chắng ók ꞌtiếu ꞌtáng cai tỉnh ꞌSi‑ꞌlia kéng tỉnh Ki‑ꞌli‑kia pay bók son hảư ꞌpứng mốt ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu mẳn chaư ꞌchưa khửn#tứm.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.