Atos 13

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cuông ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú ꞌmướng Ăn‑ti‑ô, ꞌcọ ꞌmí ꞌpứng ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ kéng ꞌpứng ꞌsáy bók#son, ꞌsướng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt, ꞌtan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌchư ꞌnọi ꞌva ꞌNi‑ꞌkhên, ꞌtan ꞌLu‑ki‑ô ꞌcốn ꞌmướng ꞌSi‑ꞌlê‑ꞌnê, ꞌtan#ꞌSôn, ꞌtan ꞌMa‑ꞌna‑ên ꞌnặn phủ đảy ꞌliệng sung chung nháư ꞌtoi căn cắp ꞌtan ꞌHê‑ꞌlột phủ téng đa#ꞌmướng.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Cuông ꞌchớ vảy#ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom kéng ꞌcắm báu#kin, Chảu Khuôn Saư đảy bók sau#ꞌva, “Hảư ꞌlưạk au Ba‑ꞌna‑bắt kéng ꞌSôn ꞌvạy ꞌkhớng nả ꞌviạk ꞌháu ꞌhiạk au song ꞌcốn ꞌnị#ꞌdệt.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 ꞌMưa ꞌcắm báu#kin cắp đé so Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo, sau chắng pông ꞌmứ sáư ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt kéng ꞌtan ꞌSôn ꞌlẹo ꞌcọ chắng sống ꞌtan ꞌtếng song ók#pay.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Chảu Khuôn Saư đảy ꞌchạư ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt kéng ꞌtan ꞌSôn ꞌtiếu ꞌtáng#pay, ꞌsướng ꞌnặn song ꞌtan ꞌnị chắng pay ꞌhọt cá ꞌmướng ꞌSe‑ꞌlu‑kia, ꞌlẹo chắng au căn khảu ꞌhứa dú nẳng#hẳn, khảm ꞌnặm bể pay cá đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 ꞌMưa sau pay ꞌhọt ꞌta ꞌhứa ꞌmướng ꞌSa‑ꞌla‑ꞌmi ꞌlẹo ꞌcọ đảy páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ pay lom ꞌhướn ꞌsúm khong ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌTạo Dô‑ꞌhăn [ꞌchư ꞌnọi ꞌva ꞌMa‑ꞌla‑cô] pên phủ ꞌchoi ꞌviạk#sau.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Sau ꞌtếng sam pay ꞌtua đon ꞌlẹo chắng ꞌhọt ꞌmướng Pa‑ꞌphô, ꞌdiến ꞌpọ ꞌcốn ꞌDiu phủ#ꞌnưng ꞌchư Ba‑ꞌla‑ꞌgiê‑ꞌsu pên mo#ꞌmốn, ꞌmắn bẻo#ꞌva pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 ꞌMắn pên phủ dú chăm ꞌmứ án ꞌnhá ꞌSê‑ꞌkhi‑ô Pô‑ꞌlô phủ téng đa đon ꞌmướng#ꞌnặn, án ꞌnhá ꞌnị pên ꞌcốn ꞌhụ phủ#lắc. Án ꞌnhá đảy ꞌmới ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt cắp ꞌtan ꞌSôn ꞌmá ꞌpưa é hảư sau ꞌtố ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Hák#ꞌva Ba‑ꞌla‑ꞌgiê‑ꞌsu phủ pên mo#ꞌmốn, ꞌchư ꞌnọi ꞌva Ê‑ꞌli‑ꞌma nghỉa#ꞌva mo#ꞌmốn, đảy khắt ꞌquám song#ꞌtan, ha ꞌtáng cẳn báu#hảư án ꞌnhá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 ꞌChớ ꞌnặn ꞌtan#ꞌSôn, khék ꞌva#Pôn, chaư ꞌtan ꞌcọ ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#têm, chắng bớng pắc sáư nả bả mo ꞌnặn ꞌtếng#ꞌvạu,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “ꞌNéo ꞌlụk phi ꞌhại#ꞌhới, ꞌmứng pên ꞌcốn khắt khoang ꞌchu ꞌluống#ꞌmen, cuông chaư ꞌmứng ꞌmí ꞌto ꞌnéo bẻo ꞌcột#chan. ꞌMứng hák chưng ꞌchí pỉn ꞌluống ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom dú báu#ꞌdặng sắc#ꞌtưa.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 ꞌKhạy ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌchí sáư ꞌtội#ꞌmứng, ꞌmứng ꞌchí ta bót#sia, báu#hên seng ta ꞌvến cuông ꞌdan#ꞌnưng.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 ꞌMưa án ꞌnhá hên ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌcọ ꞌdiến ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom, hên ꞌquám bók son ꞌTan chảu lák lửm#lai.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Mốt ꞌtan Pôn au căn khảu ꞌhứa nẳng ꞌmướng Pa‑ꞌphô, khảm ꞌnặm bể pay cá ꞌmướng Pê‑ꞌkhê tỉnh Păm‑ꞌphi‑ꞌlia. ꞌChớ ꞌnặn ꞌtạo Dô‑ꞌhăn [ꞌhứ#ꞌva ꞌMa‑ꞌla‑cô] ꞌdiến ꞌváng sia ꞌtan Pôn cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌlẹo táo ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Song ꞌtan chắng đảy ꞌtiếu ꞌtáng té ꞌmướng Pê‑ꞌkhê ꞌhọt ꞌmướng Ăn‑ti‑ô đin ꞌmướng Pi‑ꞌsi‑đia. ꞌMự ꞌdặng ꞌcắm khong ꞌcốn ꞌDiu song ꞌtan chắng khảu pay ꞌnăng nẳng cuông ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 ꞌMưa ꞌphắng ꞌcốn ꞌlau ꞌpặp ꞌchiến ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ kéng ꞌquám ꞌlam páo ꞌTan chảu#ꞌlẹo, ꞌpứng phủ cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌnặn chắng ꞌchạư ꞌcốn pay ꞌmới ꞌtan Pôn cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌva, “ꞌSúm ꞌpi#ꞌhới, ꞌva ꞌmí ꞌquám săng ꞌmá bók son ꞌpi ꞌnọng lỏ#bók#ꞌnớ.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan Pôn chắng tứn ꞌnhó ꞌmứ khửn ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtếng#cá ꞌpi ꞌnọng ứn phủ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ, so ꞌphắng khỏi#ꞌnớ.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên đảy ꞌlưạk au pảu pú ꞌháu ꞌvạy pên dên ꞌpay ꞌTan#chảu. ꞌMưa ꞌchớ pảu pú ꞌháu ꞌnhắng dú nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ hảư sau đảy mả ꞌpe ók pên ꞌphắn ꞌcốn#ꞌnưng nháư#luông. ꞌLẹo ꞌTan chảu đảy au phép ꞌquiến kheng cả ꞌpá sau ók khói sia phén đin ꞌmướng#ꞌnặn.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Cuông dáo 40 pi nẳng cang ꞌtông#ꞌlẹng, pảu pú ꞌháu ꞌdệt phít hu phít ta ꞌsướng đaư ꞌTan chảu ꞌcọ ốt chaư#au.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 ꞌTan chảu chắng đảy khả đắp chết ꞌphắn ꞌcốn nẳng phén đin Ca‑ꞌna‑an, ꞌlẹo au phén đin ꞌpứng ꞌphắn ꞌcốn ꞌnặn dao hảư pảu pú#ꞌháu.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Dáo 450 pi ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌvạu ꞌmá ꞌnặn chắng#ꞌlẹo.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Pảu pú ꞌháu chắng đé so é ꞌmí#pua, Chảu Pua ꞌPhạ chắng téng hảư ꞌSa‑un ꞌlụk ꞌchái ꞌtan#Kít, ꞌhọ ꞌháng pú Bên‑da‑ꞌmin ꞌnặn hảư pên pua sau đảy 40#pi.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 ꞌMưa Chảu Pua ꞌPhạ pốt ꞌquiến pua ꞌSa‑un ꞌlống ꞌlẹo chắng đảy tẳng ꞌtan Đa‑ꞌvịt khửn pên pua sau#máư. Chảu Pua ꞌPhạ đảy nhẳn pao#ꞌva, ‘ꞌHáu hên Đa‑ꞌvịt ꞌlụk ꞌGiê‑ꞌsai pên phủ ꞌmen chaư#ꞌháu, ꞌmắn ꞌchí ꞌdệt ꞌtoi chaư ꞌháu ꞌchu#ꞌnéo.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 ꞌSướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy chao ꞌhẹn ꞌvạy té pang ꞌchạu#ꞌnặn, ꞌTan chảu chắng hảư phủ#ꞌnưng cuông ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt ꞌchư ꞌGiê‑ꞌsu ók ꞌmá pên phủ ꞌvạy ꞌchoi ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu đảy ók khói sia báp#ꞌsội.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Cón Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌchí ꞌmá páo#kháo, ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌcọ đảy páo hảư dên ꞌpay ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌchu ꞌcốn piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp ꞌsội ꞌlẹo ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 ꞌMưa ꞌtan Dô‑ꞌhăn khỏn ꞌchí ꞌlẹo nả ꞌviạk ꞌtan ꞌcọ đảy cáo#ꞌva, ‘Khỏi ꞌnị báu#ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌsướng ꞌpứng chảu ngắm ꞌnặn cá#đaư. ꞌTan chảu phủ ꞌnặn ꞌchí ꞌmá tốc lăng#khỏi, khỏi ꞌnị báu#sôm đáng ꞌchí kẻ ꞌhái hảư ꞌTan chảu cá#đaư.’”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 ꞌTan Pôn ꞌvạu máư ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng phủ pên ꞌchựa sai pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham ꞌtếng#cá ꞌpi ꞌnọng ꞌcốn táng ꞌphắn phủ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ, kháo đi Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi hảư ꞌcốn ók khói sia báp ꞌsội ꞌnặn đảy ꞌmá ꞌhọt ꞌsúm ꞌháu#ꞌlẹo.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Dên ꞌpay ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm cắp ꞌpứng phủ cốc téng đa báu#ꞌhụ chắc Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [pên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt], kéng báu#ꞌhụ ꞌquám ꞌpứng ꞌlam páo ꞌmưa#ꞌláng, sau ꞌkhới đu cuông ꞌmự ꞌdặng#ꞌcắm. Sau chắng sáư ꞌtội ꞌTan chảu ꞌsướng ꞌquám ꞌlam páo ꞌnặn đảy ꞌchiến#ꞌvạy.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 ꞌChăm#ꞌva sau báu#ꞌmí ꞌluống đaư ꞌchí ha ꞌviạk phít sáư ꞌtội khả Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy, sau ꞌcọ ꞌnhắng cứ so ꞌtan Pi‑ꞌlạt phủ pên quan tỉnh hảư khả ꞌTan chảu#sia.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Sau ꞌdệt ác ꞌhại hảư ꞌTan chảu ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌvạy cón ꞌnặn#ꞌlẹo, sau chắng au ꞌTan chảu ꞌlống sia lắc ꞌmạy au pay pốc ꞌmiện ꞌvạy nẳng thẳm#đán.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌTan chảu đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 ꞌTan chảu đảy ók ꞌmá hảư ꞌcốn hên lai#ꞌmự, ꞌsướng ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌTan chảu té phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn. ꞌKhạy ꞌnị phen ꞌcốn ꞌnặn ꞌcọ đảy pên chứng nả ꞌviạk ꞌTan chảu hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌháu.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 ꞌSúm khỏi ꞌmá páo kháo ꞌhung saư hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng lai ꞌhụ#ꞌva, nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ chao ꞌhẹn cắp pảu pú ꞌháu cón#ꞌnặn,
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 ꞌkhạy ꞌcọ đảy hên ók nẳng pang ꞌlới ꞌcốn ꞌnị#ꞌlẹo, ꞌcọ ꞌmen ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌnặn#lo, ꞌsướng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy nẳng ꞌvái Khắp Sỏng ꞌNhó thứ song#ꞌva:
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Chảu Pua ꞌPhạ hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, báu#pưới ꞌnau sắc#ꞌtưa, ꞌcọ ꞌmen ꞌtoi ꞌquám ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 ꞌSướng ꞌnặn nẳng ꞌvái ứn ꞌcọ đảy ꞌvạu máư#ꞌva:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Pua Đa‑ꞌvịt ꞌmưa ꞌchớ ꞌnhắng ꞌcốn ꞌcọ ꞌdệt ꞌtoi nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng#ꞌvạy, ꞌchớ mết ꞌchua pay ꞌcọ pốc ꞌmiện ꞌvạy ꞌtoi pảu#pú, ꞌmo ꞌkính ꞌcọ pưới ꞌnau#pay.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌmo ꞌkính ꞌTan chảu báu#đảy pưới#ꞌnau.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai ꞌhới, ꞌpưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi so bók hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ chẻng#ꞌva, ꞌdọn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn#lo, ꞌviạk dáng ꞌdóm báp ꞌsội ꞌnị chắng kháo ꞌmá ꞌhọt ꞌpi#ꞌnọng.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 ꞌLuống ꞌtáng ꞌdệt ꞌtoi ꞌluột ꞌláng pú ꞌMô‑ꞌsê đảy bók ꞌvạy ꞌnặn báu#ꞌmí phủ đaư pên ꞌcốn đi ꞌmí ꞌmen tó nả Chảu Pua ꞌPhạ#đảy. Hák#ꞌva ꞌchu ꞌcốn phủ đaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, Chảu Pua ꞌPhạ chắng ꞌtứ pên ꞌcốn đi ꞌmí#ꞌmen.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 ꞌNéo ꞌnặn ꞌcoi ꞌchự hiêm hảư#đi, dản#ꞌva ꞌquám ꞌlam páo ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy ꞌchí ꞌmá tốc sáư ꞌpứng chảu ꞌsướng#ꞌva:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ꞌPứng phủ ꞌmặc đu ꞌngai, au căn bớng#ꞌnớ
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 [ꞌMưa ꞌtan Pôn bók ꞌcốn ꞌDiu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo] ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt cắp ꞌtan Pôn đang ꞌchí ók ꞌhướn ꞌsúm#pay, ꞌpứng ꞌcốn nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌdiến so hảư song ꞌtan đảy táo ꞌcứn ꞌmá bók son nả ꞌviạk ꞌnặn máư nẳng cuông ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌtưa#nả.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Nhá ꞌsúm pay#ꞌlẹo, ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn ꞌDiu kéng ꞌcốn táng ꞌphắn phủ vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtoi ꞌhịt ꞌcốn#ꞌDiu, ꞌdiến ꞌtoi ꞌtan Pôn kéng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt pay. Song ꞌtan ꞌcọ đảy ổ ꞌtố kéng tít tơn hảư sau mẳn chaư ꞌpơng inh công ꞌphún Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchoi#ꞌháu.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 ꞌHọt ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌtưa nả ꞌmá, ꞌcốn ꞌmướng Ăn‑ti‑ô chao ꞌchí mết ꞌchu ꞌcốn đảy ꞌmá ꞌsúm căn ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 ꞌMưa phen ꞌcốn ꞌDiu hên ꞌcốn ꞌmá ế ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến ꞌmí chaư hơng ꞌchắng ꞌtan Pôn#lai, chắng pák khắt ꞌquám ꞌtếng ꞌvạu đu ꞌngai ꞌquám bók son khong#ꞌtan.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 ꞌTan Pôn cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌmí chaư ꞌngán ꞌvạu hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn#ꞌva, “ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsúm khỏi ꞌchọ au ꞌmá bók son hảư ꞌpứng chảu#cón. Hák#ꞌva ꞌpứng chảu ꞌcọ thiêng sia, pên ꞌsướng ꞌpứng chảu ngắm#ꞌva báu#sôm đáng đảy ꞌchua ꞌlới#ꞌlới. ꞌSướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi chắng au căn ꞌmá bók ꞌcốn táng#ꞌphắn,
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 ꞌcọ ꞌmen ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy ꞌchiến ꞌvạy ꞌchị bók ꞌsúm khỏi#ꞌva:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 ꞌCốn táng ꞌphắn ꞌmưa đảy ꞌnghín ꞌtan Pôn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌmuôn ꞌmớng sỏng ꞌnhó ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu#Chom. ꞌPứng phủ đaư ꞌTan chảu đảy ꞌlưạk au ꞌvạy cón ꞌlẹo hảư ꞌmí ꞌchua ꞌlới#ꞌlới ꞌcọ ꞌdiến ꞌchưa au ꞌquám#ꞌnặn.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 ꞌQuám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌcọ đảy ꞌpe ók pay ꞌtua phổng ꞌlố ꞌmướng#ꞌnặn.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Hák#ꞌva phen ꞌcốn ꞌDiu đảy ꞌnhuốn chaư ꞌpứng ông quan phủ nháư téng đa nẳng ꞌmướng ꞌnặn kéng ꞌpứng ꞌnáng nủ ꞌme [ꞌcốn táng ꞌphắn] phủ ꞌmá vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ [ꞌtoi ꞌcốn#ꞌDiu], chắng ꞌpá căn ꞌnạp têng ꞌtan Pôn kéng ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt, ꞌlẹo ꞌcọ sắp song ꞌtan ók sia đen đin ꞌmướng#sau.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Song ꞌtan đảy ꞌpứ khún chắp tin ók sáư tó nả#sau. ꞌLẹo song ꞌtan chắng pay cá ꞌmướng ꞌI‑cô‑ꞌni‑ôn.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô ꞌnặn] ꞌcọ sút chaư ꞌmuôn#ꞌmớng, ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#têm.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.