Atos 12
Tai Dam (BLT) vs VC
1 Pang ꞌnặn pua ꞌHê‑ꞌlột đảy pắt ꞌsán ꞌcốn cuông ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay ꞌpưa ꞌchí ꞌdệt ꞌhại hảư#sau.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Pua sắng hảư ꞌcốn au đáp khả ꞌtan Da‑cô‑bô ꞌpi ꞌchái ꞌtan Dô‑ꞌhăn sia.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Pua hên#ꞌva ꞌdệt ꞌsướng ꞌnặn đảy sôm chaư ꞌcốn#ꞌDiu, ꞌcọ ꞌdiến pắt ꞌtếng#cá ꞌtan Pê‑tô máư. ꞌChớ ꞌnặn ꞌmen ꞌnhám ꞌtoi ꞌhịt kin khảu báu#sáư ꞌchựa#pẻng.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 ꞌMưa pắt đảy ꞌtan Pê‑tô pay khảu ꞌtú#ꞌlẹo, dao hảư sí mốt lính#các, mỏi mốt ꞌmí sí#ꞌcốn, pay các ꞌnẹp#ꞌvạy, thả mết ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện cai sia cón chắng ꞌchí au ꞌtan ók ꞌmá sét ꞌván tó nả dên#ꞌpay.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan Pê‑tô chắng đảy ꞌchọ săng sáư ꞌtú#ꞌvạy, hák#ꞌva ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ đảy ꞌhọn ꞌkhớng đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchoi#ꞌtan.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 ꞌTếng ꞌcứn cón ꞌmự pua ꞌchí au ꞌtan Pê‑tô ók ꞌmá sét#ꞌván, ꞌmí sỏi lếc song sểm phúk ꞌtan Pê‑tô#ꞌvạy, ꞌtan đang ꞌnón lắp nẳng váng cang song ꞌcốn#lính, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌmí lính các phảu dú tó nả pák tu é#máư.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 ꞌLắm báu#ꞌlé săng tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌlống ꞌmá hảư#hên, ꞌchớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí seng ꞌhung sóng khảu cuông hỏng ꞌhướn ꞌtú#pay. Tiên ꞌchạư chắng đảy tít sảng ꞌtan Pê‑tô hảư tứn ꞌhụ ꞌmưa khửn ꞌlẹo bók#ꞌva, “Tứn ꞌvắn#ꞌí,” ꞌlẹo sỏi ꞌcọ lút ók pay khói sia ꞌmứ ꞌtan Pê‑tô.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Tiên ꞌchạư chắng bók hảư ꞌtan ꞌhạng sai eo ꞌtứ ꞌhái#sia. ꞌTan Pê‑tô ꞌcọ ꞌdệt#ꞌtoi. ꞌLẹo tiên ꞌchạư bók#máư, “Binh sửa sáư ꞌlẹo ꞌmá ꞌtoi ꞌháu#ꞌí.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 ꞌTan Pê‑tô ꞌcọ ꞌdiến đảy ók ꞌhướn ꞌtú pay ꞌtoi tiên ꞌchạư#ꞌnặn. ꞌTan báu#ngắm#ꞌva ꞌviạk tiên ꞌchạư ꞌchoi ꞌnặn ꞌmí#ꞌtẹ, ꞌtan ngắm#ꞌva đảy ta siểng ꞌhung hên#thôi.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Sau cai lính các ꞌchặn thứ#ꞌnưng kéng thứ song#ꞌlẹo, ꞌcọ pay ꞌhọt pák tu lếc ók pay ha#ꞌmướng, pák tu ꞌnặn hák khay ók hảư sau#pay. Sau chắng ꞌnhang ók pay ꞌtún sểm ꞌtáng#ꞌnưng ꞌlẹo tiên ꞌchạư ꞌdiến báu#hên#sia.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 ꞌChớ ꞌtan Pê‑tô ꞌhụ ꞌmưa ꞌkính chắng ngắm ók đảy#ꞌva, ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom sống tiên ꞌchạư ꞌmá ꞌchoi hảư khói sia căm ꞌmứ pua ꞌHê‑ꞌlột ꞌtẹ, ꞌtếng khói sia ꞌcốn ꞌDiu thả ꞌdệt ꞌhại hảư#ꞌnặn.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 ꞌTan Pê‑tô ngắm đảy ꞌsướng ꞌnặn chắng pay ha ꞌhướn ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm khong Dô‑ꞌhăn ꞌchư ꞌnọi ꞌmắn ꞌva ꞌMa‑ꞌla‑cô. Dú hẳn ꞌmí lai ꞌcốn đang ꞌsúm căn đé so ꞌhọt Chảu Pua#ꞌPhạ.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 ꞌTan Pê‑tô chắng tói tu ꞌhụa#ꞌhướn, ꞌlẹo ꞌmí sao ꞌchạư ꞌchư ꞌLô‑đê ók ꞌmá ꞌphắng#bớng,
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 ꞌdiến ꞌhụ#ꞌva ꞌmen sương ꞌtan Pê‑tô, ꞌnáng ꞌmuôn chaư lai chao ꞌlứm khay#tu, ꞌlẹo ꞌdiến ꞌlen pay bók kháo hảư sau ꞌhụ#ꞌva, “Pê‑tô ꞌmá nẳng pák tu ꞌhụa ꞌhướn#ꞌlẹo.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Phen ꞌcốn dú hẳn ꞌvạu#ꞌva ꞌmắn pên bả#ꞌlẹo. Sao ꞌchạư ꞌnặn cứ#ꞌva ꞌmen#ꞌtẹ. Sau ꞌdiến#ꞌva, “Dản ꞌchí ꞌmen tiên ꞌchạư phủ bớng đu ꞌtan Pê‑tô ꞌsứ#ꞌlế.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 ꞌTan Pê‑tô ꞌcọ ꞌnhắng cứ tói tu#dú. ꞌMưa sau khay tu ók hên ꞌtan Pê‑tô ꞌtẹ, phaư ꞌcọ tứn#đủng.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 ꞌTan Pê‑tô ꞌdiến ꞌnhống ꞌmứ khửn ꞌngá căm păn sáư sau ꞌnhá#ꞌnắn, ꞌlẹo ꞌtan Pê‑tô chắng ꞌtố nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy ꞌpá ꞌtan ók khói sia ꞌhướn ꞌtú ꞌsướng đaư hảư sau#ꞌphắng. ꞌTan sắng sau#ꞌva, “Chắng ꞌcoi ꞌtố ꞌquám ꞌnị sú Da‑cô‑bô kéng ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng ứn ꞌphắng é#ꞌnớ.” ꞌVa ꞌlẹo ꞌtan ꞌcọ ꞌpai ók pay bón ứn#sia.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 ꞌMưa ꞌhung ꞌmá, phen lính các báu#hên ꞌtan Pê‑tô dú nẳng ꞌhướn#ꞌtú, sau ꞌdiến ꞌnắn nháư khửn báu#chắc pên săng ók nẳng ꞌtan Pê‑tô.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Pua ꞌHê‑ꞌlột hảư ꞌcốn pay sáo ha Pê‑tô bón đaư ꞌcọ báu#hên, ꞌdiến pắt phen lính các ꞌmá sứp#tham, ꞌlẹo sắng hảư khả sau#sia.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Pua ꞌHê‑ꞌlột pút nhay hảư dên ꞌpay ꞌmướng Ti‑ꞌlô kéng ꞌmướng ꞌSi‑đôn. Dên ꞌpay song ꞌmướng ꞌnặn chắng chướng căn pay đé so ꞌhọt#pua. Sau chắng pay ꞌdệt đi cắp ꞌtan Ba‑ꞌla‑tắt phủ ꞌdệt ꞌviạk ꞌhướn pua đảy chaư sia#cón, ꞌlẹo chắng pay so ꞌcứn đi cắp#pua, ꞌpưa#ꞌva ꞌmướng sau ꞌchọ đảy ꞌpơng khảu ꞌnặm ꞌcắm kin nẳng ꞌmướng#pua.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 ꞌHọt ꞌmự chao ꞌhẹn hảư sau ꞌmá ók#nả, pua ꞌcọ ꞌnung sửa ꞌhí ꞌlẹo khửn ꞌnăng#ꞌtến, au lai ꞌquám ꞌmá bók son dên#ꞌpay.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Dên ꞌpay ꞌdiến au căn chiêu sỏng ꞌnhó pua#ꞌva, “Ăn ꞌnị lo ꞌmen sương pák khong ꞌthớn#théng, báu#ꞌchư sương pák phủ ꞌcốn cá#đaư.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Cuông ꞌchớ ꞌnặn tiên ꞌchạư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌdiến ꞌdệt hảư pua ꞌlộm chếp#nắc, ꞌmí tô non cắt bỏn kin cuông tô ꞌtạu#tai, ꞌpưa#ꞌva pua báu#ꞌnhóm sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng hảư Chảu Pua#ꞌPhạ.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Hák#ꞌva ꞌquám bók son Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnhương ꞌmự đảy mả ꞌpe ók pay#nả.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 ꞌTan Ba‑ꞌna‑bắt cắp ꞌtan ꞌSôn ꞌlẹo ꞌviạk nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo chắng ꞌcứn ꞌmứa [cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô], au Dô‑ꞌhăn ꞌchư ꞌnọi ꞌva ꞌMa‑ꞌla‑cô ꞌnặn ꞌmứa ꞌtoi#sau.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.