Atos 10

Tai Dam (BLT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Dú nẳng ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia ꞌmí quan phủ#ꞌnưng ꞌchư Cô‑ꞌnê‑ꞌlia [pên ꞌphắn ꞌcốn Lôm], quan đu ꞌhọi lính cuông ꞌpắn#ꞌnưng khék#ꞌva cong ꞌpắn ꞌI‑ta‑ꞌli.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 ꞌTếng#cá ꞌchúa ꞌhướn quan phủ ꞌnặn phaư ꞌcọ ꞌhụ nể dăm au chaư ꞌkhớng ꞌviạk vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ, quan pên phủ ꞌmí chaư phớng ꞌdứa ꞌchoi ꞌcốn ꞌcặt#khó, quan ꞌmặc đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ dú ꞌlớng#ꞌlớng.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 ꞌMí ꞌmự ꞌnưng dáo sam ꞌchớ ꞌtếng#ꞌcăm, quan ta siểng ꞌhung hên chẻng ꞌmí tiên ꞌchạư Chảu Pua ꞌPhạ khảu ꞌmá ꞌvạu sáư quan#ꞌva, “Cô‑ꞌnê‑ꞌlia ꞌhới.”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Quan chắng bớng pắc sáư tiên#ꞌchạư, dản lai chắng tham#ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌtan, ꞌmí ꞌviạk săng#ꞌlế?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 ꞌKhạy hảư ꞌchạư ꞌcốn pay cá ꞌmướng Dốp‑pê, ha phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌchư ꞌnọi ꞌtan khék#ꞌva Pê‑tô hảư ꞌmới ꞌtan#ꞌmá.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ꞌTan đang ꞌdặng ꞌtô nẳng ꞌhướn ꞌSi‑ꞌmôn phủ pên ꞌchang ꞌphọk năng#sắt, ꞌhướn ꞌmắn dú ꞌhím ꞌnặm bể ꞌnặn#ꞌnớ.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 ꞌMưa tiên ꞌchạư phủ ꞌmá bók quan Cô‑ꞌnê‑ꞌlia ꞌnặn ók pay sia#ꞌlẹo, quan chắng khék au song ꞌcốn ꞌhướn kéng lính phủ#ꞌnưng chăm ꞌmứ khong#quan, phủ au chaư ꞌkhớng ꞌviạk vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌmá.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Quan chắng ꞌtố ꞌlau nả ꞌviạk ꞌtếng mết hảư sau#ꞌphắng, ꞌlẹo chắng ꞌchạư sam ꞌcốn sau pay cá ꞌmướng Dốp‑pê.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 ꞌMự lăng ꞌmá, sam ꞌcốn sau ꞌnhắng đang dú cang ꞌtáng khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng Dốp‑pê ꞌlẹo, dáo síp song ꞌchớ cang#ꞌvến, ꞌchớ ꞌnặn ꞌtan Pê‑tô đảy khửn ꞌmứa ꞌtếng lăng#ꞌcá ꞌhướn ꞌpưa ꞌchí đé so ꞌhọt Chảu Pua#ꞌPhạ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 ꞌTan sép é kin#khảu, ꞌcốn ꞌcọ đang ꞌdệt ꞌngái#kin. ꞌTan ꞌlứm ꞌmo pay ꞌkháo#ꞌnưng,
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 hên ꞌphạ khay#ók, ꞌmí bía#ꞌnưng pék ꞌsướng bía phải nháư phúk sí che đang dón ꞌlống ꞌmá sáư ꞌmướng#ꞌlum.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Nẳng cuông bía phải nháư ꞌnặn ꞌmí ꞌchu ꞌnéo#sắt, sắt sí#tin, sắt ꞌlứa ꞌchán, ꞌtếng#cá tô#ꞌnộc.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 ꞌLẹo ꞌmí sương pák ꞌmá#ꞌva, “Pê‑tô ꞌhới, tứn khả ꞌpứng tô sắt ꞌnị kin#ꞌnớ.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 ꞌTan Pê‑tô tóp ꞌva, “ꞌChiếng ꞌTan chảu, khỏi báu#dám kin cá#đaư. Khỏi báu#ꞌkhới kin ꞌpứng khong#ꞌcắm, uối báu#ꞌpẹk#saư.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Sương pák ꞌnặn ꞌmá ꞌvạu hảư ꞌtan#máư, “Ăn đaư Chảu Pua ꞌPhạ nhẳn#ꞌva ꞌpẹk saư ꞌlẹo chảu ꞌnhá ꞌhiạk#ꞌva pên khong báu#ꞌpẹk#saư.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Sương pák ꞌmá ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn sam#ꞌtưa, ꞌlẹo bía phải ꞌdiến ꞌcứn khửn ꞌmứa ꞌmướng#ꞌphạ.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 ꞌMưa ꞌchớ ꞌtan Pê‑tô ꞌnhắng đang ngắm báu#ꞌhế đảy ꞌquám mai nẳng ꞌviạk ꞌtan ta siểng ꞌhung hên#ꞌnặn, mốt ꞌcốn quan Cô‑ꞌnê‑ꞌlia ꞌchạư pay ꞌcọ sáo hên ꞌhướn ꞌSi‑ꞌmôn [phủ pên ꞌchang ꞌphọk năng sắt]#ꞌnặn, sau chắng ꞌmá dưn dú ꞌtáng nả pák tu#ꞌhướn.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Sau khék tham#ꞌva, “ꞌTan ꞌSi‑ꞌmôn ꞌchư ꞌnọi ꞌtan khék ꞌva Pê‑tô dú nỉ é#a?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 ꞌTan Pê‑tô ꞌnhắng đang ngắm ꞌhọt nả ꞌviạk ꞌtan ta siểng ꞌhung hên#ꞌnặn, Chảu Khuôn Saư chắng bók ꞌtan#ꞌva, “ꞌMí sam ꞌpo ꞌchái ꞌmá tham ha chảu#ꞌnế.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 ꞌLống pay ha sau#ꞌí, ꞌlẹo pay ꞌtoi sau ꞌnhá đảy ngắm săng#ꞌnớ, ꞌpưa ꞌháu bók hảư sau ꞌmá#ꞌló.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan Pê‑tô chắng ꞌlống pay ha sau ꞌlẹo bók#ꞌva, “Khỏi ꞌnị#lo, ꞌmen phủ ꞌpứng chảu sáo#ha. ꞌPứng chảu ꞌmí ꞌviạk săng#ꞌlế?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Sau tóp ꞌva, “Quan đu lính ꞌcốn Lôm ꞌchư Cô‑ꞌnê‑ꞌlia đảy ꞌchạư ꞌsúm khỏi#ꞌmá. Quan pên ꞌcốn ꞌnặm saư chaư#ꞌsư, ꞌhụ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌcốn ꞌDiu ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌnặp nả ꞌtứ#ta. Tiên ꞌchạư Chảu Pua ꞌPhạ đảy bók hảư quan ꞌchạư ꞌsúm khỏi ꞌmá ꞌmới ꞌtan pay cá#ꞌhướn, ꞌpưa ꞌchí đảy ꞌphắng ꞌtan bók#son.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Sau ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn, ꞌtan Pê‑tô chắng ꞌmới sau khảu ꞌmứa ꞌhướn ꞌnón#dam. ꞌMá ꞌmự#lăng, ꞌtan ꞌcọ ꞌdiến đảy ꞌtiếu ꞌtáng ók pay ꞌtoi#sau. ꞌPi ꞌnọng kỉ ꞌcốn phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú nẳng ꞌmướng Dốp‑pê ꞌnặn ꞌcọ pay#ꞌtoi.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 ꞌMự ꞌlún#ꞌmá, ꞌtan ꞌcọ pay ꞌhọt ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia. Quan Cô‑ꞌnê‑ꞌlia ꞌcọ đảy khék au ꞌpi ꞌnọng ꞌchúa#ꞌhướn, khék mú ꞌcu phủ ꞌhặc ꞌpéng ꞌmá ꞌhốm căn dú nẳng ꞌhướn#thả.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Hên ꞌtan Pê‑tô khảu#pay, quan ꞌcọ ók ꞌmá#tỏn, ꞌlẹo múp ꞌlạy ꞌlống sáư tin#ꞌtan.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 ꞌTan Pê‑tô ꞌdiến ꞌpúa quan tứn khửn ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “Hảư tứn#khửn, khỏi ꞌcọ pên ꞌcốn ꞌsướng chảu#ꞌló.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 ꞌTếng ổ ꞌtếng ꞌnhang khảu pay, ꞌtan Pê‑tô ꞌcọ hên ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌhốm căn dú hẳn#thả.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 ꞌTan chắng ꞌvạu sú sau#ꞌva, “ꞌPứng chảu ꞌcọ ꞌhụ đi#ꞌlẹo, ꞌcốn ꞌDiu ꞌsúm khỏi ꞌnặn hảm cớm báu#hảư pay ꞌmá ha sú ꞌhứ#ꞌva pay dam ꞌcốn táng#ꞌphắn. Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌdệt hảư khỏi ꞌhụ#hên, báu#hảư ꞌtứ phủ đaư pên phủ uối báu#ꞌpẹk#saư.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 ꞌPưa ꞌsướng#ꞌnặn, ꞌchớ ꞌpứng chảu ꞌchạư hảư ꞌcốn pay ꞌmới khỏi#ꞌmá, khỏi ꞌcọ ꞌmá báu#ꞌvạu báu#tham#săng. Khỏi so tham é#ꞌva, ꞌpứng chảu ꞌmới khỏi ꞌmá ꞌmí ꞌviạk#săng?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Quan Cô‑ꞌnê‑ꞌlia tóp#ꞌva, “Sí ꞌmự cón, khỏi dú ꞌhướn đang đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ đúng sam ꞌchớ ꞌtếng ꞌcăm ꞌchớ điêu ꞌnị#lo. ꞌLắm báu#ꞌlé săng ꞌdiến hên phủ ꞌchái ꞌnưng ꞌnung ꞌchương lưởn saư ꞌmá dưn dú tó nả#khỏi,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 ꞌlẹo bók#ꞌva, ‘Cô‑ꞌnê‑ꞌlia ꞌhới, Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌnghín ꞌquám chảu đé#so, đảy ngắm ꞌhọt hên ꞌpứng nả ꞌviạk chảu đảy ꞌchoi ꞌcốn ꞌcặt khó ꞌnặn#ꞌlẹo.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 ꞌPưa ꞌsướng#ꞌnặn, hảư chảu ꞌchạư ꞌcốn pay cá ꞌmướng Dốp‑pê, ꞌmới ꞌtan ꞌSi‑ꞌmôn, ꞌchư ꞌnọi ꞌtan khék#ꞌva Pê‑tô, đang ꞌdặng ꞌtô ꞌhướn ꞌSi‑ꞌmôn phủ pên ꞌchang ꞌphọk năng sắt dú ꞌhím ꞌnặm bể ꞌnặn#ꞌnớ.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 ꞌSướng ꞌnặn khỏi chắng ꞌphạo ꞌchạư ꞌcốn pay ha#ꞌtan, ꞌtan ꞌcọ ꞌnhắng chaư#đi, sôm chaư#ꞌmá. ꞌKhạy ꞌsúm khỏi phaư ꞌcọ ꞌmá ꞌhốm căn tó nả Chảu Pua#ꞌPhạ, thả ꞌphắng ꞌchu nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom hảư ꞌtan ꞌmá bók son ꞌsúm#khỏi.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 ꞌTan Pê‑tô chắng bók sau#ꞌva: “Khỏi ꞌhụ#ꞌlẹo, Chảu Pua ꞌPhạ báu#ꞌhặc khỏn ꞌchọn#hiếng phủ đaư#ꞌtẹ.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ꞌChu ꞌcốn báu#ꞌva ꞌphắn ꞌcốn#đaư, ꞌva ꞌhụ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌdệt ꞌtoi ꞌluống#ꞌmen, ꞌTan chảu ꞌcọ sôm chaư nhẳn#au.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Chảu Pua ꞌPhạ đảy sống kháo ꞌmá hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, pên kháo ꞌviạk kin ꞌmen cắp ꞌTan#chảu, ꞌcọ ꞌdọn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu Chom ꞌcốn ꞌtếng#cá.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 — ausente —
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 ꞌSúm khỏi đảy ꞌhụ đảy hên ꞌmá#ꞌlẹo, pên chứng mết ꞌchu nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌdệt ók nẳng ꞌmướng ꞌcốn ꞌDiu ꞌtếng#cá ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌnặn. ꞌPứng sau đảy tók Chảu ꞌGiê‑ꞌsu sáư lắc ꞌmạy hảư#tai,
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 ꞌlẹo ꞌmự thứ sam Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌTan chảu ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌdệt hảư lai ꞌcốn#hên.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Báu#ꞌmen hảư mết ꞌchu ꞌcốn đảy hên cá#đaư, hảư ꞌto ꞌpứng phủ Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌlưạk ꞌvạy cón hảư ꞌhụ hên pên chứng#thôi, ꞌsướng ꞌsúm khỏi phủ đảy kin khảu kin ꞌnặm ꞌhuôm ꞌchớ ꞌTan chảu ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#ꞌnặn.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy sắng hảư ꞌsúm khỏi páo nả ꞌviạk ꞌTan chảu hảư ꞌcốn ꞌhụ chẻng#ꞌva, Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pên phủ sét ꞌván ꞌtếng#cá phủ tai phủ#ꞌnhắng.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 ꞌPứng ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ phaư ꞌcọ đảy cáo ꞌhọt Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌchu ꞌcốn phủ pông chaư ꞌchưa ꞌTan#chảu, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ dáng ꞌdóm báp ꞌsội hảư ꞌdọn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 ꞌChớ ꞌtan Pê‑tô ꞌnhắng đang ꞌtố dú#ꞌnặn, Chảu Khuôn Saư ꞌdiến ꞌlống ꞌmá sáư ꞌchu ꞌcốn phủ ꞌphắng dú#hẳn.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 ꞌPứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ đảy ꞌmá ꞌtoi ꞌtan Pê‑tô ꞌcọ hên lák lửm lai ꞌmưa hên Chảu Pua ꞌPhạ sống Chảu Khuôn Saư ꞌlống ꞌmá sáư ꞌcốn táng#ꞌphắn,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 đảy ꞌnghín sau ꞌhụ pák ꞌquám lák ꞌtếng cáo sỏng ꞌnhó Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan Pê‑tô chắng ꞌvạu khửn#ꞌva,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Chảu Khuôn Saư ꞌlống ꞌmá sáư ꞌpứng ꞌcốn ꞌnị ꞌsướng điêu ꞌháu#ꞌlẹo, ꞌkhạy ꞌnị ꞌchí báu#ꞌmí phaư hảm báu#hảư sau ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma nẳng ꞌnặm#đảy.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 ꞌTan Pê‑tô chắng bók sau hảư ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌtoi ꞌchư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt. ꞌLẹo sau chắng so ꞌtan Pê‑tô ꞌdặng nẳng sau kỉ ꞌmự#máư.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.