2 Coríntios 7
Tai Dam (BLT) vs VC
1 ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng ꞌhặc sương, Chảu Pua ꞌPhạ chao ꞌhẹn cắp ꞌháu ꞌnéo#ꞌnặn, ꞌháu ꞌchọ pốt thỉm sia hảư ꞌpẹk saư ꞌchu ꞌnéo uối ꞌhại ꞌmo ꞌkính cá ꞌminh#khuôn, pên ꞌcốn ꞌpẹk saư ꞌvạy hảư Chảu Pua ꞌPhạ mết ꞌchu ꞌluống ꞌpưa nể dăm ꞌTan#chảu.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 So hảư ꞌpi ꞌnọng chaư quảng ꞌhặc au ꞌsúm khỏi đé. ꞌSúm khỏi báu#đảy ꞌdệt phít phủ#đaư, báu#ꞌpá phaư lông pay ꞌluống ꞌtáng#phít, báu#bẻo ꞌlứa pháư ꞌmón au khong#phaư.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Khỏi ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, pên ꞌquám bók son ꞌló. ꞌSúm khỏi ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng ꞌsướng khỏi ꞌvạu ꞌmá#ꞌnặn, tai#ꞌnhắng ꞌháu ꞌcọ báu#ꞌváng#căn.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Khỏi mẳn chaư nẳng ꞌpi ꞌnọng#lai, đảy ꞌhung nả ꞌmá ta nẳng#é. ꞌChăm#ꞌva ꞌsúm khỏi chuốp ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn ꞌnéo đaư ꞌcọ ꞌnhắng ún mốc ún#chaư, ꞌmuôn ꞌmớng báu#sút báu#ꞌtún.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 ꞌMưa ꞌchớ ꞌsúm khỏi pay ꞌhọt tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng báu#sáng bang sắc#ꞌnọi, ꞌsúm khỏi chuốp báp ꞌmo khổ khốn ꞌchu#ꞌluống, ꞌtáng ꞌnọk ꞌmí ꞌviạk khắt khoang, cuông chaư lo dản#dú.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ tủm ꞌpúa au phủ tốc ꞌchọi ꞌnọi chaư, tủm ꞌpúa chaư ꞌsúm khỏi ꞌmưa hên ꞌtan Ti‑tô ꞌmá#ꞌhọt.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 ꞌViạk tủm ꞌpúa chaư báu#sút ꞌto hên ꞌtan Ti‑tô ꞌmá#ꞌhọt, ꞌdọn ꞌtan ꞌtố sú ꞌsúm khỏi ꞌhụ ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng đảy tủm ꞌpúa au#ꞌtan, ꞌpi ꞌnọng pháư ꞌmón é hên#khỏi, ꞌpi ꞌnọng chếp chaư ꞌnéo đảy ꞌdệt phít#ꞌnặn, ꞌhọn ꞌkhớng chaư ngắm ꞌhọt#khỏi, ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌmí chaư ꞌmuôn ꞌmớng lai ꞌsứa#mết.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ta ꞌva baư sư khỏi tẻm ꞌmá cón ꞌnặn ꞌdệt hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌtộc#khôm, ꞌkhạy ꞌnị khỏi ꞌcọ báu#đảy ꞌláng#sông. ꞌMưa cón khỏi đảy ꞌláng sông hên ꞌpi ꞌnọng khổ chaư kỉ ꞌdan#ꞌnặn.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 ꞌKhạy khỏi đảy ꞌmuôn#ꞌlẹo, báu#ꞌmen ꞌmuôn ꞌpưa ꞌpi ꞌnọng ꞌtộc khôm cá#đaư, ꞌmuôn nẳng ꞌviạk ꞌtộc khôm ꞌchoi ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng#phít. ꞌPi ꞌnọng ꞌtộc khôm ꞌtoi chaư Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌsướng ꞌnặn báu#ꞌmen ꞌsúm khỏi ꞌdệt ꞌhại săng hảư ꞌpi ꞌnọng cá#đaư.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 ꞌViạk ꞌtộc khôm ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ꞌdệt hảư ꞌcốn piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng#phít, chắng đảy ók khói sia báp#ꞌsội, tó ꞌmá báu#ꞌmí săng ꞌláng#sông. Hák#ꞌva ꞌviạk ꞌtộc khôm ꞌsướng phái ꞌmướng ꞌlum ꞌnặn ꞌpá pay sú ꞌvến#tai.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 ꞌNhá ꞌlứm ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng ꞌtộc khôm ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ꞌpá ꞌpi ꞌnọng ꞌkhớng chaư ꞌdệt ꞌnéo#ꞌmen, kẻ ꞌquám au#chảu, hên phít ꞌdiến pút#nhay, tốc chaư dản#cua, mong ꞌcóng é hên#khỏi, ꞌhọn ꞌhún ꞌkhớng chaư sáư ꞌtội ꞌluống#phít. ꞌPứng ꞌviạk ꞌnị ꞌpi ꞌnọng ꞌdệt ꞌnéo ꞌchu ꞌcốn ꞌhụ#ꞌva ꞌpi ꞌnọng báu#đảy#phít.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Baư sư khỏi tẻm ꞌmá cón#ꞌnặn, báu#ꞌmen é#ꞌvạu sáư phủ ꞌdệt#phít, ꞌhứ#ꞌva phủ chuốp ꞌláng ꞌhại#ꞌnặn, ꞌpưa é hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ tó nả Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, ꞌpi ꞌnọng ꞌhặc ꞌsúm khỏi lai ꞌto#đaư.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi ꞌcọ ún mốc ún#chaư. ꞌSứa ꞌnặn#máư, ꞌsúm khỏi hên ꞌtan Ti‑tô ꞌmuôn ꞌmớng ꞌdọn ꞌpi ꞌnọng ꞌchốm ꞌmớng tỏn ꞌhặp#ꞌtan, ꞌdệt hảư ꞌtan sáng#chaư, ꞌsúm khỏi ꞌnhương đảy ꞌmuôn ꞌmớng ꞌsứa#máư.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Khỏi đảy cáo ảng ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng sú ꞌtan Ti‑tô ꞌnặn ꞌcọ báu#đảy nả#ꞌhại, pên ꞌquám ꞌmen#ꞌtẹ, ꞌsướng ꞌquám ꞌsúm khỏi ꞌkhới đảy bók son ꞌpi ꞌnọng ꞌnặn lỏ ꞌmen ꞌtẹ#mết.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 ꞌTan Ti‑tô ngắm ꞌhọt ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng ꞌphắng ꞌquám nể dăm tỏn ꞌhặp, ꞌtan ꞌcọ ꞌnhương ꞌhặc sương ꞌpi ꞌnọng lai#khửn.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Khỏi mẳn chaư nẳng ꞌpi ꞌnọng mết ꞌchu#ꞌnéo, ꞌpá hảư khỏi ꞌmí chaư ꞌmuôn#ꞌmớng.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.