2 Coríntios 7
Tai Dam (BLT) vs NAA
1 ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng ꞌhặc sương, Chảu Pua ꞌPhạ chao ꞌhẹn cắp ꞌháu ꞌnéo#ꞌnặn, ꞌháu ꞌchọ pốt thỉm sia hảư ꞌpẹk saư ꞌchu ꞌnéo uối ꞌhại ꞌmo ꞌkính cá ꞌminh#khuôn, pên ꞌcốn ꞌpẹk saư ꞌvạy hảư Chảu Pua ꞌPhạ mết ꞌchu ꞌluống ꞌpưa nể dăm ꞌTan#chảu.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 So hảư ꞌpi ꞌnọng chaư quảng ꞌhặc au ꞌsúm khỏi đé. ꞌSúm khỏi báu#đảy ꞌdệt phít phủ#đaư, báu#ꞌpá phaư lông pay ꞌluống ꞌtáng#phít, báu#bẻo ꞌlứa pháư ꞌmón au khong#phaư.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Khỏi ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, pên ꞌquám bók son ꞌló. ꞌSúm khỏi ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng ꞌsướng khỏi ꞌvạu ꞌmá#ꞌnặn, tai#ꞌnhắng ꞌháu ꞌcọ báu#ꞌváng#căn.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Khỏi mẳn chaư nẳng ꞌpi ꞌnọng#lai, đảy ꞌhung nả ꞌmá ta nẳng#é. ꞌChăm#ꞌva ꞌsúm khỏi chuốp ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn ꞌnéo đaư ꞌcọ ꞌnhắng ún mốc ún#chaư, ꞌmuôn ꞌmớng báu#sút báu#ꞌtún.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 ꞌMưa ꞌchớ ꞌsúm khỏi pay ꞌhọt tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhắng báu#sáng bang sắc#ꞌnọi, ꞌsúm khỏi chuốp báp ꞌmo khổ khốn ꞌchu#ꞌluống, ꞌtáng ꞌnọk ꞌmí ꞌviạk khắt khoang, cuông chaư lo dản#dú.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ tủm ꞌpúa au phủ tốc ꞌchọi ꞌnọi chaư, tủm ꞌpúa chaư ꞌsúm khỏi ꞌmưa hên ꞌtan Ti‑tô ꞌmá#ꞌhọt.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 ꞌViạk tủm ꞌpúa chaư báu#sút ꞌto hên ꞌtan Ti‑tô ꞌmá#ꞌhọt, ꞌdọn ꞌtan ꞌtố sú ꞌsúm khỏi ꞌhụ ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng đảy tủm ꞌpúa au#ꞌtan, ꞌpi ꞌnọng pháư ꞌmón é hên#khỏi, ꞌpi ꞌnọng chếp chaư ꞌnéo đảy ꞌdệt phít#ꞌnặn, ꞌhọn ꞌkhớng chaư ngắm ꞌhọt#khỏi, ꞌsướng ꞌnặn khỏi ꞌmí chaư ꞌmuôn ꞌmớng lai ꞌsứa#mết.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ta ꞌva baư sư khỏi tẻm ꞌmá cón ꞌnặn ꞌdệt hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌtộc#khôm, ꞌkhạy ꞌnị khỏi ꞌcọ báu#đảy ꞌláng#sông. ꞌMưa cón khỏi đảy ꞌláng sông hên ꞌpi ꞌnọng khổ chaư kỉ ꞌdan#ꞌnặn.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 ꞌKhạy khỏi đảy ꞌmuôn#ꞌlẹo, báu#ꞌmen ꞌmuôn ꞌpưa ꞌpi ꞌnọng ꞌtộc khôm cá#đaư, ꞌmuôn nẳng ꞌviạk ꞌtộc khôm ꞌchoi ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng#phít. ꞌPi ꞌnọng ꞌtộc khôm ꞌtoi chaư Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌsướng ꞌnặn báu#ꞌmen ꞌsúm khỏi ꞌdệt ꞌhại săng hảư ꞌpi ꞌnọng cá#đaư.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 ꞌViạk ꞌtộc khôm ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ꞌdệt hảư ꞌcốn piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng#phít, chắng đảy ók khói sia báp#ꞌsội, tó ꞌmá báu#ꞌmí săng ꞌláng#sông. Hák#ꞌva ꞌviạk ꞌtộc khôm ꞌsướng phái ꞌmướng ꞌlum ꞌnặn ꞌpá pay sú ꞌvến#tai.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 ꞌNhá ꞌlứm ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng ꞌtộc khôm ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn ꞌpá ꞌpi ꞌnọng ꞌkhớng chaư ꞌdệt ꞌnéo#ꞌmen, kẻ ꞌquám au#chảu, hên phít ꞌdiến pút#nhay, tốc chaư dản#cua, mong ꞌcóng é hên#khỏi, ꞌhọn ꞌhún ꞌkhớng chaư sáư ꞌtội ꞌluống#phít. ꞌPứng ꞌviạk ꞌnị ꞌpi ꞌnọng ꞌdệt ꞌnéo ꞌchu ꞌcốn ꞌhụ#ꞌva ꞌpi ꞌnọng báu#đảy#phít.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Baư sư khỏi tẻm ꞌmá cón#ꞌnặn, báu#ꞌmen é#ꞌvạu sáư phủ ꞌdệt#phít, ꞌhứ#ꞌva phủ chuốp ꞌláng ꞌhại#ꞌnặn, ꞌpưa é hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ tó nả Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, ꞌpi ꞌnọng ꞌhặc ꞌsúm khỏi lai ꞌto#đaư.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi ꞌcọ ún mốc ún#chaư. ꞌSứa ꞌnặn#máư, ꞌsúm khỏi hên ꞌtan Ti‑tô ꞌmuôn ꞌmớng ꞌdọn ꞌpi ꞌnọng ꞌchốm ꞌmớng tỏn ꞌhặp#ꞌtan, ꞌdệt hảư ꞌtan sáng#chaư, ꞌsúm khỏi ꞌnhương đảy ꞌmuôn ꞌmớng ꞌsứa#máư.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Khỏi đảy cáo ảng ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng sú ꞌtan Ti‑tô ꞌnặn ꞌcọ báu#đảy nả#ꞌhại, pên ꞌquám ꞌmen#ꞌtẹ, ꞌsướng ꞌquám ꞌsúm khỏi ꞌkhới đảy bók son ꞌpi ꞌnọng ꞌnặn lỏ ꞌmen ꞌtẹ#mết.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 ꞌTan Ti‑tô ngắm ꞌhọt ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng ꞌphắng ꞌquám nể dăm tỏn ꞌhặp, ꞌtan ꞌcọ ꞌnhương ꞌhặc sương ꞌpi ꞌnọng lai#khửn.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Khỏi mẳn chaư nẳng ꞌpi ꞌnọng mết ꞌchu#ꞌnéo, ꞌpá hảư khỏi ꞌmí chaư ꞌmuôn#ꞌmớng.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.