2 Coríntios 1

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Khỏi ꞌchư Pôn, ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ hảư khỏi pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt, cắp Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu phủ pên ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí sư ꞌmá ha ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng mốt ꞌsúm ꞌhốm Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô, ꞌtếng#cá phủ pên dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ dú ꞌtua tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Khỏi đé so Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo cắp ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt Chảu Chom ꞌsúm#ꞌháu, phớng ꞌdứa hảư ꞌpi ꞌnọng đảy công ꞌphún, dú súc sáng bang#chaư.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 So sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt Chảu Chom ꞌsúm#ꞌháu, pên Chảu ꞌPo phủ ꞌmí chaư ín#đu, ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌlớng tủm ꞌpúa chaư ꞌchu#ꞌluống.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 ꞌTan chảu tủm ꞌpúa au ꞌsúm ꞌháu báu#ꞌva chuốp ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn ꞌnéo#đaư. ꞌHáu chắng ꞌmí ꞌluống tủm ꞌpúa au ꞌpứng phủ chuốp ꞌviạk báp ꞌmo ꞌchu ꞌnéo, ꞌsướng ꞌTan chảu đảy tủm ꞌpúa au#ꞌháu.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 ꞌSúm ꞌháu chuốp báp ꞌmo khó chaư ꞌhuôm Chảu ꞌKha‑ꞌlịt, ꞌlẹo ꞌcọ đảy ún mốc ún chaư nẳng ꞌTan chảu#máư.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Ta#ꞌva ꞌsúm khỏi chuốp ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn ꞌcọ pên ꞌluống tủm ꞌpúa chaư ꞌpi#ꞌnọng, ꞌlẹo ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy ók khói sia báp#ꞌsội. Chảu ꞌKha‑ꞌlịt tủm ꞌpúa chaư ꞌsúm khỏi ꞌpưa hảư ꞌpi ꞌnọng ún mốc ún#chaư, ꞌchớ đaư ꞌpi ꞌnọng đảy báp ꞌmo khó chaư ꞌsướng ꞌsúm#khỏi, ꞌchớ ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌchí cứ chaư#mẳn.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 ꞌSúm khỏi mẳn chaư nẳng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌhuôm báp ꞌmo khó chaư ꞌnéo#đaư, ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌpi ꞌnọng đảy Chảu ꞌKha‑ꞌlịt tủm ꞌpúa chaư ꞌnéo ꞌsúm khỏi#ꞌnặn.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 ꞌPi ꞌnọng ꞌhặc ꞌpéng, ꞌsúm khỏi é hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ chẻng ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌnặn. ꞌSúm khỏi khó chaư#lai, ꞌlộn bá đưa#ꞌhéng, báu#cang tó ꞌchí đảy ꞌnhắng pên#ꞌcốn.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 ꞌCọ pên ꞌsướng ꞌsúm khỏi chuốp sét ꞌván thứk ꞌtội ꞌchọ#khả. ꞌViạk pên ꞌnéo ꞌnặn ꞌpưa báu#hảư ꞌsúm khỏi ꞌpơng inh tó ꞌlắm ꞌmo#chảu, hák ꞌpơng inh tó Chảu Pua ꞌPhạ phủ au ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 ꞌTan chảu đảy ꞌchoi ꞌsúm khỏi khói sia ꞌvến tai ꞌnéo báp ꞌhại#ꞌhêng, ꞌlẹo ꞌnhắng ꞌchí ꞌchoi hảư#khói. ꞌSúm khỏi mẳn chaư nẳng ꞌTan chảu#ꞌva, ꞌnhắng ꞌchí ꞌchoi ꞌmứa nả#máư,
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 ꞌpưa ꞌpi ꞌnọng au căn cáo ꞌquám đé so ꞌTan chảu ꞌchoi ꞌsúm#khỏi. ꞌDọn ꞌTan chảu nhẳn au ꞌquám lai ꞌcốn đé so#ꞌnặn, ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌcọ ꞌchí cáo ꞌquám đảy ꞌdọn công ꞌphún ꞌTan#chảu ꞌchoi ꞌsúm#khỏi.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 ꞌSúm khỏi ꞌmí ꞌnéo cáo ảng đảy, cuông chaư ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌdệt#ꞌmen, đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌsúm khỏi kin dú ꞌnéo ꞌpẹk#saư, chaư ꞌsư cắp ꞌchu#ꞌcốn, thứ#ꞌnưng lỏ cắp ꞌpi#ꞌnọng. ꞌSúm khỏi báu#ꞌpơng inh ꞌviạk lắc lem phái ꞌcốn ꞌmướng#ꞌlum, ꞌmí ꞌto ꞌpơng inh công ꞌphún Chảu Pua#ꞌPhạ.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Sư ꞌsúm khỏi tẻm ꞌmá hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌnặn báu#ꞌmí ꞌviạk#ứn, ꞌmí ꞌto ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ đu ꞌlẹo ꞌcọ khảu#chaư.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 ꞌPi ꞌnọng nhẳn ꞌhụ nẳng ꞌsúm khỏi ꞌphớn đaư ꞌphớn ꞌnưng#ꞌlẹo, khỏi chắng mong ꞌcóng#ꞌva, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí nhẳn ꞌhụ nẳng ꞌsúm khỏi ꞌchu#ꞌluống, cuông ꞌmự ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom táo ꞌlống#ꞌmá, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí đảy cáo ảng nẳng ꞌsúm#khỏi, ꞌsướng ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌchí đảy cáo ảng nẳng ꞌpi#ꞌnọng.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Khỏi ngắm ꞌsướng#ꞌnặn, báu#ꞌmen khỏi ꞌcốn chaư#bau, ꞌmặc piến#chaư, ꞌsướng phủ ꞌtoi ꞌluống ꞌcốn phái ꞌmướng ꞌlum cá#đaư, ꞌchớ lỏ#ꞌvạu ꞌnéo#ꞌnị, ꞌchớ lỏ#ꞌvạu ꞌnéo#ꞌnặn.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌva ꞌnéo đaư lỏ#ꞌmen ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌLẹo ꞌsúm khỏi ꞌvạu săng cắp ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌMen, lỏ#ꞌva#ꞌmen. Báu#ꞌmen, lỏ#ꞌva báu#ꞌmen.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 ꞌMưa cón ꞌtan ꞌSi‑ꞌla, ꞌtan Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu cắp khỏi páo kháo ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌpi ꞌnọng#ꞌphắng, ꞌTan chảu báu#piến#peng, ꞌvạu ꞌnéo đaư ꞌcọ ꞌmen ꞌnéo#ꞌnặn.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 ꞌQuám chao ꞌhẹn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmí ꞌto#đaư, ꞌcọ hên pên ók nẳng Chảu ꞌKha‑ꞌlịt mết, ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng đảy ꞌdọn ꞌchư siêng Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌva, ꞌa‑ꞌmen [ꞌmen ꞌtẹ#lo], ꞌpưa hảư ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌhung#ꞌhướng.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 ꞌMen Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#lo, phủ phớng ꞌdứa hảư ꞌsúm khỏi ꞌtếng#cá ꞌpi ꞌnọng cứ chaư mẳn dú cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. ꞌTan chảu đảy ꞌlưạk au ꞌsúm#ꞌháu,
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 mai ꞌsúm ꞌháu ꞌvạy pên ꞌcốn ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ đảy phớng ꞌdứa Chảu Khuôn Saư ꞌmá dú cuông chaư#ꞌháu, pên ꞌnéo nhẳn pao hảư đảy ꞌnéo đi quí#ꞌpéng.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Khỏi so chao mang cắp ꞌpi ꞌnọng tó nả Chảu Pua ꞌPhạ, ăn khỏi báu#đảy ꞌcứn ꞌmứa ha ꞌpi ꞌnọng cá ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa khỏi báu é hảư ꞌpi ꞌnọng chuốp#mang.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Báu#ꞌmen#ꞌva ꞌsúm khỏi pắt ꞌpi ꞌnọng hảư ꞌchưa ꞌnéo ꞌnị ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌMí ꞌto ꞌchoi căn é hảư ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌmuôn ꞌmớng#tứm, ꞌpưa#ꞌva ꞌpi ꞌnọng cứ chaư mẳn ꞌdọn ꞌmí chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.