2 Coríntios 1

Tai Dam (BLT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Khỏi ꞌchư Pôn, ꞌtoi chaư Chảu Pua ꞌPhạ hảư khỏi pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt, cắp Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu phủ pên ꞌpi ꞌnọng cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí sư ꞌmá ha ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng mốt ꞌsúm ꞌhốm Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô, ꞌtếng#cá phủ pên dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ dú ꞌtua tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia.
2 Khỏi đé so Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo cắp ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt Chảu Chom ꞌsúm#ꞌháu, phớng ꞌdứa hảư ꞌpi ꞌnọng đảy công ꞌphún, dú súc sáng bang#chaư.
2 Que a graça e a paz de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês.
3 So sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên ꞌPo ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt Chảu Chom ꞌsúm#ꞌháu, pên Chảu ꞌPo phủ ꞌmí chaư ín#đu, ꞌmen Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌlớng tủm ꞌpúa chaư ꞌchu#ꞌluống.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 ꞌTan chảu tủm ꞌpúa au ꞌsúm ꞌháu báu#ꞌva chuốp ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn ꞌnéo#đaư. ꞌHáu chắng ꞌmí ꞌluống tủm ꞌpúa au ꞌpứng phủ chuốp ꞌviạk báp ꞌmo ꞌchu ꞌnéo, ꞌsướng ꞌTan chảu đảy tủm ꞌpúa au#ꞌháu.
4 É ele que nos consola em toda a nossa tribulação, para que, pela consolação que nós mesmos recebemos de Deus, possamos consolar os que estiverem em qualquer espécie de tribulação.
5 ꞌSúm ꞌháu chuốp báp ꞌmo khó chaư ꞌhuôm Chảu ꞌKha‑ꞌlịt, ꞌlẹo ꞌcọ đảy ún mốc ún chaư nẳng ꞌTan chảu#máư.
5 Porque, assim como transbordam sobre nós os sofrimentos de Cristo, assim também por meio de Cristo transborda o nosso consolo.
6 Ta#ꞌva ꞌsúm khỏi chuốp ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn ꞌcọ pên ꞌluống tủm ꞌpúa chaư ꞌpi#ꞌnọng, ꞌlẹo ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy ók khói sia báp#ꞌsội. Chảu ꞌKha‑ꞌlịt tủm ꞌpúa chaư ꞌsúm khỏi ꞌpưa hảư ꞌpi ꞌnọng ún mốc ún#chaư, ꞌchớ đaư ꞌpi ꞌnọng đảy báp ꞌmo khó chaư ꞌsướng ꞌsúm#khỏi, ꞌchớ ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌchí cứ chaư#mẳn.
6 Se somos atribulados, é para o consolo e a salvação de vocês; se somos consolados, é também para o consolo de vocês. Esse consolo se torna eficaz na medida em que vocês suportam com paciência os mesmos sofrimentos que nós também suportamos.
7 ꞌSúm khỏi mẳn chaư nẳng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌhuôm báp ꞌmo khó chaư ꞌnéo#đaư, ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌpi ꞌnọng đảy Chảu ꞌKha‑ꞌlịt tủm ꞌpúa chaư ꞌnéo ꞌsúm khỏi#ꞌnặn.
7 A nossa esperança em relação a vocês é sólida, sabendo que, assim como vocês são participantes dos sofrimentos, assim também serão participantes da consolação.
8 ꞌPi ꞌnọng ꞌhặc ꞌpéng, ꞌsúm khỏi é hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ chẻng ꞌviạk báp ꞌmo khổ khốn nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌnặn. ꞌSúm khỏi khó chaư#lai, ꞌlộn bá đưa#ꞌhéng, báu#cang tó ꞌchí đảy ꞌnhắng pên#ꞌcốn.
8 Porque não queremos, irmãos, que vocês fiquem sem saber que tipo de tribulação nos sobreveio na província da Ásia. Foi algo acima das nossas forças, a ponto de perdermos a esperança até da própria vida.
9 ꞌCọ pên ꞌsướng ꞌsúm khỏi chuốp sét ꞌván thứk ꞌtội ꞌchọ#khả. ꞌViạk pên ꞌnéo ꞌnặn ꞌpưa báu#hảư ꞌsúm khỏi ꞌpơng inh tó ꞌlắm ꞌmo#chảu, hák ꞌpơng inh tó Chảu Pua ꞌPhạ phủ au ꞌcốn tai ꞌlẹo ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá.
9 De fato, tivemos em nós mesmos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, e sim no Deus que ressuscita os mortos,
10 ꞌTan chảu đảy ꞌchoi ꞌsúm khỏi khói sia ꞌvến tai ꞌnéo báp ꞌhại#ꞌhêng, ꞌlẹo ꞌnhắng ꞌchí ꞌchoi hảư#khói. ꞌSúm khỏi mẳn chaư nẳng ꞌTan chảu#ꞌva, ꞌnhắng ꞌchí ꞌchoi ꞌmứa nả#máư,
10 o qual nos livrou e ainda livrará de tão grande morte. Nele temos esperado que ainda continuará a nos livrar,
11 ꞌpưa ꞌpi ꞌnọng au căn cáo ꞌquám đé so ꞌTan chảu ꞌchoi ꞌsúm#khỏi. ꞌDọn ꞌTan chảu nhẳn au ꞌquám lai ꞌcốn đé so#ꞌnặn, ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌcọ ꞌchí cáo ꞌquám đảy ꞌdọn công ꞌphún ꞌTan#chảu ꞌchoi ꞌsúm#khỏi.
11 enquanto vocês nos ajudam com orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a Deus a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio da súplica de muitos.
12 ꞌSúm khỏi ꞌmí ꞌnéo cáo ảng đảy, cuông chaư ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌdệt#ꞌmen, đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌsúm khỏi kin dú ꞌnéo ꞌpẹk#saư, chaư ꞌsư cắp ꞌchu#ꞌcốn, thứ#ꞌnưng lỏ cắp ꞌpi#ꞌnọng. ꞌSúm khỏi báu#ꞌpơng inh ꞌviạk lắc lem phái ꞌcốn ꞌmướng#ꞌlum, ꞌmí ꞌto ꞌpơng inh công ꞌphún Chảu Pua#ꞌPhạ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas na graça divina, temos vivido no mundo, especialmente em relação a vocês.
13 Sư ꞌsúm khỏi tẻm ꞌmá hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌnặn báu#ꞌmí ꞌviạk#ứn, ꞌmí ꞌto ꞌviạk ꞌpi ꞌnọng ꞌhụ đu ꞌlẹo ꞌcọ khảu#chaư.
13 Porque nenhuma outra coisa escrevemos para vocês, a não ser aquilo que vocês leem e entendem. E espero que vocês entendam completamente,
14 ꞌPi ꞌnọng nhẳn ꞌhụ nẳng ꞌsúm khỏi ꞌphớn đaư ꞌphớn ꞌnưng#ꞌlẹo, khỏi chắng mong ꞌcóng#ꞌva, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí nhẳn ꞌhụ nẳng ꞌsúm khỏi ꞌchu#ꞌluống, cuông ꞌmự ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom táo ꞌlống#ꞌmá, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí đảy cáo ảng nẳng ꞌsúm#khỏi, ꞌsướng ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌchí đảy cáo ảng nẳng ꞌpi#ꞌnọng.
14 como também já nos entenderam em parte, que seremos a glória de vocês, assim como vocês também serão a nossa glória no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 — ausente —
15 Com esta confiança, eu queria primeiro ir encontrar-me com vocês, para que tivessem um segundo benefício.
16 — ausente —
16 Queria, ao passar por aí, dirigir-me à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me com vocês, sendo então encaminhado por vocês para a Judeia.
17 Khỏi ngắm ꞌsướng#ꞌnặn, báu#ꞌmen khỏi ꞌcốn chaư#bau, ꞌmặc piến#chaư, ꞌsướng phủ ꞌtoi ꞌluống ꞌcốn phái ꞌmướng ꞌlum cá#đaư, ꞌchớ lỏ#ꞌvạu ꞌnéo#ꞌnị, ꞌchớ lỏ#ꞌvạu ꞌnéo#ꞌnặn.
17 Ora, ao querer isso, será que agi com leviandade? Ou, ao tomar decisões, será que decido segundo a carne, de modo que haja em mim, simultaneamente, o “sim, sim” e o “não, não”?
18 ꞌQuám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌva ꞌnéo đaư lỏ#ꞌmen ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌLẹo ꞌsúm khỏi ꞌvạu săng cắp ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌMen, lỏ#ꞌva#ꞌmen. Báu#ꞌmen, lỏ#ꞌva báu#ꞌmen.
18 Mas, como Deus é fiel, a nossa palavra, dirigida a vocês, não é “sim e não”.
19 ꞌMưa cón ꞌtan ꞌSi‑ꞌla, ꞌtan Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu cắp khỏi páo kháo ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌpi ꞌnọng#ꞌphắng, ꞌTan chảu báu#piến#peng, ꞌvạu ꞌnéo đaư ꞌcọ ꞌmen ꞌnéo#ꞌnặn.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi anunciado entre vocês por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi “sim e não”; pelo contrário, nele sempre houve o “sim”.
20 ꞌQuám chao ꞌhẹn Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmí ꞌto#đaư, ꞌcọ hên pên ók nẳng Chảu ꞌKha‑ꞌlịt mết, ꞌsướng ꞌnặn ꞌháu chắng đảy ꞌdọn ꞌchư siêng Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌva, ꞌa‑ꞌmen [ꞌmen ꞌtẹ#lo], ꞌpưa hảư ꞌchư siêng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌhung#ꞌhướng.
20 Porque todas as promessas de Deus têm nele o “sim”. Por isso, também por meio dele se diz o “amém” para glória de Deus, por meio de nós.
21 ꞌMen Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#lo, phủ phớng ꞌdứa hảư ꞌsúm khỏi ꞌtếng#cá ꞌpi ꞌnọng cứ chaư mẳn dú cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. ꞌTan chảu đảy ꞌlưạk au ꞌsúm#ꞌháu,
21 Mas aquele que nos confirma juntamente com vocês em Cristo e que nos ungiu é Deus,
22 mai ꞌsúm ꞌháu ꞌvạy pên ꞌcốn ꞌTan#chảu, ꞌlẹo ꞌcọ đảy phớng ꞌdứa Chảu Khuôn Saư ꞌmá dú cuông chaư#ꞌháu, pên ꞌnéo nhẳn pao hảư đảy ꞌnéo đi quí#ꞌpéng.
22 que também pôs o seu selo em nós e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Khỏi so chao mang cắp ꞌpi ꞌnọng tó nả Chảu Pua ꞌPhạ, ăn khỏi báu#đảy ꞌcứn ꞌmứa ha ꞌpi ꞌnọng cá ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa khỏi báu é hảư ꞌpi ꞌnọng chuốp#mang.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo Deus por testemunha de que foi para poupar vocês que ainda não voltei a Corinto.
24 Báu#ꞌmen#ꞌva ꞌsúm khỏi pắt ꞌpi ꞌnọng hảư ꞌchưa ꞌnéo ꞌnị ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌMí ꞌto ꞌchoi căn é hảư ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌmuôn ꞌmớng#tứm, ꞌpưa#ꞌva ꞌpi ꞌnọng cứ chaư mẳn ꞌdọn ꞌmí chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
24 Não que tenhamos domínio sobre a fé que vocês têm, mas porque somos cooperadores da alegria de vocês. Porque, pela fé, vocês estão firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.