2 Coríntios 12
Tai Dam (BLT) vs ARA
1 Ta ꞌva báu#ꞌmí lởi săng, khỏi ꞌcọ ꞌchọ ꞌvạu ảng máư. Khỏi ꞌchí ꞌtố ꞌviạk ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom hảư khỏi ta siểng ꞌhụ#hên.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Khỏi ꞌhụ phủ#ꞌnưng dú cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. Síp sí pi#ꞌlẹo, ꞌTan chảu đảy ꞌhặp au phủ ꞌnặn khửn ꞌmứa cá ꞌphạ sung#sút. ꞌMứa ꞌtếng#cá ꞌmo ꞌkính ꞌhứ#ꞌva ꞌminh khuôn thôi khỏi ꞌcọ báu#ꞌhụ, ꞌmí ꞌto Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌhụ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 — ausente —
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Khỏi ꞌchí ảng phủ#ꞌnặn, hák#ꞌva chảu ꞌmo khỏi ꞌló ꞌchí báu#ảng, ꞌchí ảng ꞌto ꞌviạk khỏi ón ꞌsém#thôi.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Ta#ꞌva khỏi é ảng ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌmen ꞌquám#ꞌchạ, ꞌpưa#ꞌva pên ꞌquám ꞌmí#ꞌtẹ. Khỏi hiêm ꞌquám#ꞌvạu, ꞌpưa báu#hảư phaư bớng khỏi ꞌlưn ꞌsứa sau đảy hên đảy#ꞌnghín.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dản khỏi ꞌchí cảo nháư ta siểng hên ꞌviạk nháư luông#ꞌnặn, ꞌsướng ꞌnặn chắng hảư khỏi chuốp ꞌviạk chếp#sép, ꞌmen phi ꞌSa‑tan ꞌdệt báp#ꞌmo, pên ꞌsướng nam ꞌténg sáư ꞌnựa#năng, ꞌpưa báu#hảư khỏi cảo#nháư.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Khỏi đé so ꞌhọt ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom sam#ꞌtưa, hảư au ꞌviạk chếp sép ꞌnặn ók sia#khỏi.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 ꞌTan chảu chắng bók khỏi#ꞌva, “Công ꞌphún ꞌháu phớng ꞌdứa hảư ꞌcọ ꞌpó hảư chảu ꞌchịu#đảy. ꞌChớ ón#ꞌsém, phép ꞌhéng ꞌháu ꞌcọ ꞌvén ꞌmí#ꞌsứa.”
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi sôm chaư ꞌviạk ón#ꞌsém, đu ꞌngai khai#bang, báp ꞌmo khó#chaư, ꞌnạp#têng, ꞌpọ ꞌdạk ꞌchá ꞌpưa nả ꞌviạk Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. Khỏi ón ꞌsém ꞌchớ#đaư, khỏi ꞌcọ ꞌmí phép ꞌhéng ꞌchớ#ꞌnặn.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Khỏi pên ꞌsướng ꞌcốn ꞌchạ ꞌpưa ꞌpi ꞌnọng khốm khỏi ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn. ꞌChọ ꞌpi ꞌnọng sưng au khỏi chắng#ꞌmen. Ta#ꞌva khỏi báu#ꞌmí tiếng ꞌmí kháo#săng, khỏi ꞌcọ báu#nả ꞌnọi ta tắm ꞌsứa ꞌpứng phủ ꞌhiạk pên ꞌlam ꞌchạư dỏi lắc ꞌnặn sắc#ꞌnọi.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 ꞌPứng ꞌviạk ꞌmí phép ꞌdệt lai ꞌnéo lák pên mai bók hảư ꞌhụ ꞌva khỏi pên ꞌlam ꞌchạư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtẹ đảy hên khỏi cứ chaư mẳn ꞌdệt dú nẳng ꞌpi#ꞌnọng.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 ꞌVa ꞌmí ꞌviạk săng ꞌdệt hảư ꞌpứng mốt ꞌsúm ꞌhốm ứn ꞌlưn ꞌsứa ꞌpi ꞌnọng ꞌnéo#đaư, khỏi báu#đảy au ꞌngớn nẳng ꞌpi ꞌnọng ꞌsịn#a. ꞌVa ꞌmí ꞌnéo#ꞌnặn, khỏi so ꞌpi ꞌnọng dáng ꞌviạk phít ꞌmen hảư khỏi đé#ꞌná.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 ꞌKhạy khỏi ꞌkhặn ꞌkháng ꞌchí ꞌmá dam ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng, ꞌtưa ꞌnị pên ꞌtưa thứ#sam. Khỏi ꞌchí báu#kin báu#au săng nẳng ꞌpi#ꞌnọng. Báu#ꞌmen khỏi é đảy phải đảy ꞌngớn nẳng ꞌpi ꞌnọng cá#đaư, é hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌchưa khỏi#ꞌló. ꞌMen#ꞌtẹ, ꞌlụk tảu báu#ꞌchọ dom khong quí ꞌpéng ꞌvạy hảư ꞌpo#ꞌme, ꞌpo ꞌme ꞌchọ dom ꞌvạy hảư ꞌlụk chắng#ꞌmen.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Khỏi#ꞌtẹ, báu#sia#đai phải ꞌngớn ꞌtếng#cá ꞌchua ꞌlới khỏi ꞌpưa ꞌchoi ꞌpi#ꞌnọng. Khỏi ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng lai ꞌcơ#ꞌnị, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí ꞌhặc khỏi ꞌnọi ꞌlống#a.
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 ꞌChăm#ꞌva báu#đảy kin đảy au khong ꞌpi#ꞌnọng, ꞌcọ ꞌnhắng ꞌmí ꞌcốn bắc sáư#ꞌva, khỏi lắc lem bẻo ꞌlứa pắt ꞌpi#ꞌnọng sú#ꞌquám.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Cuông ꞌpứng ꞌcốn khỏi ꞌchạư ꞌmứa ha ꞌpi ꞌnọng ꞌnặn, ꞌva ꞌmí phaư bẻo ꞌlứa au săng nẳng ꞌpi ꞌnọng lỏ#ꞌvạu#đú.
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Khỏi đé so ꞌtan Ti‑tô pay dam ꞌpi ꞌnọng ꞌlẹo ꞌchạư ꞌpi ꞌnọng ꞌháu pay#ꞌtoi, ꞌtan Ti‑tô báu#đảy bẻo ꞌlứa au săng nẳng ꞌpi ꞌnọng#ꞌquá. Khỏi cắp ꞌtan Ti‑tô lỏ#ꞌmí ꞌnặm ꞌnưng chaư#điêu, ꞌdệt ꞌnéo đi ꞌmí ꞌmen ꞌsướng điêu căn#ꞌquá.
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 ꞌSúm khỏi ꞌvạu ꞌmá ꞌnị, ngắm ꞌva pên ꞌquám pảy pốc au chảu thôi ꞌsịn#a. ꞌQuám ꞌnị lỏ#ꞌvạu tó nả Chảu Pua ꞌPhạ cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng ꞌhặc#sương, ꞌchu ꞌnéo ꞌsúm khỏi đảy ꞌdệt ꞌmá ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa tủm ꞌpúa chaư ꞌpi ꞌnọng#khửn.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Khỏi tẻm sư ꞌmá ꞌsướng ꞌnị ꞌpưa dản#ꞌva, ꞌmưa khỏi ꞌmá ꞌhọt ꞌcọ báu#hên ꞌpi ꞌnọng kin dú ꞌsướng ꞌláng#áo, ꞌlẹo ꞌphớn ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌsướng ꞌláng áo#é. Khỏi dản ꞌchí ꞌmí ꞌviạk phít khỏng#căn, hơng#ꞌchắng, ꞌhại#nhay, báu#ꞌmen#căn, ꞌvạu#uối, siểm#só, cảo#nháư, ꞌnắn#ꞌnướng.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Khỏi dản#ꞌva, ꞌchớ ꞌmá ꞌhọt ꞌpi#ꞌnọng, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌháu ꞌchí hảư khỏi sia nả sia ta tó nả ꞌpi ꞌnọng#máư, khỏi ꞌchí ꞌtộc khôm ꞌpộ lai ꞌcốn đảy ꞌdệt ꞌnéo báp ꞌsội té cón#ꞌnặn, báu#piến chaư đảy ꞌváng sia ꞌnéo báu#ꞌpẹk#saư, ꞌnéo phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌnéo báu pên#ꞌcốn, ꞌsướng sau đảy ꞌdệt#ꞌnặn.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.