2 Coríntios 12

Tai Dam (BLT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta ꞌva báu#ꞌmí lởi săng, khỏi ꞌcọ ꞌchọ ꞌvạu ảng máư. Khỏi ꞌchí ꞌtố ꞌviạk ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom hảư khỏi ta siểng ꞌhụ#hên.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Khỏi ꞌhụ phủ#ꞌnưng dú cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. Síp sí pi#ꞌlẹo, ꞌTan chảu đảy ꞌhặp au phủ ꞌnặn khửn ꞌmứa cá ꞌphạ sung#sút. ꞌMứa ꞌtếng#cá ꞌmo ꞌkính ꞌhứ#ꞌva ꞌminh khuôn thôi khỏi ꞌcọ báu#ꞌhụ, ꞌmí ꞌto Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌhụ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Khỏi ꞌchí ảng phủ#ꞌnặn, hák#ꞌva chảu ꞌmo khỏi ꞌló ꞌchí báu#ảng, ꞌchí ảng ꞌto ꞌviạk khỏi ón ꞌsém#thôi.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ta#ꞌva khỏi é ảng ꞌcọ ꞌchí báu#ꞌmen ꞌquám#ꞌchạ, ꞌpưa#ꞌva pên ꞌquám ꞌmí#ꞌtẹ. Khỏi hiêm ꞌquám#ꞌvạu, ꞌpưa báu#hảư phaư bớng khỏi ꞌlưn ꞌsứa sau đảy hên đảy#ꞌnghín.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dản khỏi ꞌchí cảo nháư ta siểng hên ꞌviạk nháư luông#ꞌnặn, ꞌsướng ꞌnặn chắng hảư khỏi chuốp ꞌviạk chếp#sép, ꞌmen phi ꞌSa‑tan ꞌdệt báp#ꞌmo, pên ꞌsướng nam ꞌténg sáư ꞌnựa#năng, ꞌpưa báu#hảư khỏi cảo#nháư.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Khỏi đé so ꞌhọt ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom sam#ꞌtưa, hảư au ꞌviạk chếp sép ꞌnặn ók sia#khỏi.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 ꞌTan chảu chắng bók khỏi#ꞌva, “Công ꞌphún ꞌháu phớng ꞌdứa hảư ꞌcọ ꞌpó hảư chảu ꞌchịu#đảy. ꞌChớ ón#ꞌsém, phép ꞌhéng ꞌháu ꞌcọ ꞌvén ꞌmí#ꞌsứa.”
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 ꞌPưa ꞌsướng ꞌnặn khỏi sôm chaư ꞌviạk ón#ꞌsém, đu ꞌngai khai#bang, báp ꞌmo khó#chaư, ꞌnạp#têng, ꞌpọ ꞌdạk ꞌchá ꞌpưa nả ꞌviạk Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. Khỏi ón ꞌsém ꞌchớ#đaư, khỏi ꞌcọ ꞌmí phép ꞌhéng ꞌchớ#ꞌnặn.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Khỏi pên ꞌsướng ꞌcốn ꞌchạ ꞌpưa ꞌpi ꞌnọng khốm khỏi ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn. ꞌChọ ꞌpi ꞌnọng sưng au khỏi chắng#ꞌmen. Ta#ꞌva khỏi báu#ꞌmí tiếng ꞌmí kháo#săng, khỏi ꞌcọ báu#nả ꞌnọi ta tắm ꞌsứa ꞌpứng phủ ꞌhiạk pên ꞌlam ꞌchạư dỏi lắc ꞌnặn sắc#ꞌnọi.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 ꞌPứng ꞌviạk ꞌmí phép ꞌdệt lai ꞌnéo lák pên mai bók hảư ꞌhụ ꞌva khỏi pên ꞌlam ꞌchạư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtẹ đảy hên khỏi cứ chaư mẳn ꞌdệt dú nẳng ꞌpi#ꞌnọng.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 ꞌVa ꞌmí ꞌviạk săng ꞌdệt hảư ꞌpứng mốt ꞌsúm ꞌhốm ứn ꞌlưn ꞌsứa ꞌpi ꞌnọng ꞌnéo#đaư, khỏi báu#đảy au ꞌngớn nẳng ꞌpi ꞌnọng ꞌsịn#a. ꞌVa ꞌmí ꞌnéo#ꞌnặn, khỏi so ꞌpi ꞌnọng dáng ꞌviạk phít ꞌmen hảư khỏi đé#ꞌná.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 ꞌKhạy khỏi ꞌkhặn ꞌkháng ꞌchí ꞌmá dam ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng, ꞌtưa ꞌnị pên ꞌtưa thứ#sam. Khỏi ꞌchí báu#kin báu#au săng nẳng ꞌpi#ꞌnọng. Báu#ꞌmen khỏi é đảy phải đảy ꞌngớn nẳng ꞌpi ꞌnọng cá#đaư, é hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌchưa khỏi#ꞌló. ꞌMen#ꞌtẹ, ꞌlụk tảu báu#ꞌchọ dom khong quí ꞌpéng ꞌvạy hảư ꞌpo#ꞌme, ꞌpo ꞌme ꞌchọ dom ꞌvạy hảư ꞌlụk chắng#ꞌmen.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Khỏi#ꞌtẹ, báu#sia#đai phải ꞌngớn ꞌtếng#cá ꞌchua ꞌlới khỏi ꞌpưa ꞌchoi ꞌpi#ꞌnọng. Khỏi ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng lai ꞌcơ#ꞌnị, ꞌpi ꞌnọng ꞌchí ꞌhặc khỏi ꞌnọi ꞌlống#a.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 ꞌChăm#ꞌva báu#đảy kin đảy au khong ꞌpi#ꞌnọng, ꞌcọ ꞌnhắng ꞌmí ꞌcốn bắc sáư#ꞌva, khỏi lắc lem bẻo ꞌlứa pắt ꞌpi#ꞌnọng sú#ꞌquám.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Cuông ꞌpứng ꞌcốn khỏi ꞌchạư ꞌmứa ha ꞌpi ꞌnọng ꞌnặn, ꞌva ꞌmí phaư bẻo ꞌlứa au săng nẳng ꞌpi ꞌnọng lỏ#ꞌvạu#đú.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Khỏi đé so ꞌtan Ti‑tô pay dam ꞌpi ꞌnọng ꞌlẹo ꞌchạư ꞌpi ꞌnọng ꞌháu pay#ꞌtoi, ꞌtan Ti‑tô báu#đảy bẻo ꞌlứa au săng nẳng ꞌpi ꞌnọng#ꞌquá. Khỏi cắp ꞌtan Ti‑tô lỏ#ꞌmí ꞌnặm ꞌnưng chaư#điêu, ꞌdệt ꞌnéo đi ꞌmí ꞌmen ꞌsướng điêu căn#ꞌquá.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 ꞌSúm khỏi ꞌvạu ꞌmá ꞌnị, ngắm ꞌva pên ꞌquám pảy pốc au chảu thôi ꞌsịn#a. ꞌQuám ꞌnị lỏ#ꞌvạu tó nả Chảu Pua ꞌPhạ cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu ꞌKha‑ꞌlịt. ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng ꞌhặc#sương, ꞌchu ꞌnéo ꞌsúm khỏi đảy ꞌdệt ꞌmá ꞌnặn ꞌcọ ꞌpưa tủm ꞌpúa chaư ꞌpi ꞌnọng#khửn.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Khỏi tẻm sư ꞌmá ꞌsướng ꞌnị ꞌpưa dản#ꞌva, ꞌmưa khỏi ꞌmá ꞌhọt ꞌcọ báu#hên ꞌpi ꞌnọng kin dú ꞌsướng ꞌláng#áo, ꞌlẹo ꞌphớn ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ báu#hên khỏi ꞌsướng ꞌláng áo#é. Khỏi dản ꞌchí ꞌmí ꞌviạk phít khỏng#căn, hơng#ꞌchắng, ꞌhại#nhay, báu#ꞌmen#căn, ꞌvạu#uối, siểm#só, cảo#nháư, ꞌnắn#ꞌnướng.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Khỏi dản#ꞌva, ꞌchớ ꞌmá ꞌhọt ꞌpi#ꞌnọng, Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌháu ꞌchí hảư khỏi sia nả sia ta tó nả ꞌpi ꞌnọng#máư, khỏi ꞌchí ꞌtộc khôm ꞌpộ lai ꞌcốn đảy ꞌdệt ꞌnéo báp ꞌsội té cón#ꞌnặn, báu#piến chaư đảy ꞌváng sia ꞌnéo báu#ꞌpẹk#saư, ꞌnéo phít ꞌviạk ꞌnhính#ꞌchái, ꞌnéo báu pên#ꞌcốn, ꞌsướng sau đảy ꞌdệt#ꞌnặn.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.