Mateus 27

Plang (BLR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yam cengˊ ka naˊ, roˊ peue jhawpˊ rit maeeˊ roˊkan nang kawt ce peue Yuˊda naˊ ce kuit a deut kaw ri toh Yesuˊ Eun.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Ce mawt ri va ri heulˊ ap Eun ri cawoˊ Piˊlat cawoˊ veng naˊ eun.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Yam Yuˊdasˊ kuˊ fuin Yesuˊ Eun naˊ pun eun ri nyu tawsˊ peue aˊmu kaw toh Yesuˊ Eun naˊ, eun galˊ ri hkocˊ hpumˊ suiˊ nyawkˊ. Eun pinˊ leumuil leuoeˊkulˊ htaepˊ naˊ keutah ingˊ tuilˊ a ri roˊ peue jhawpˊ rit maeeˊ roˊkan nang kawt naˊ ce.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Eun lahˊ, “Yeuh uiˊ mapˊ naˊ hawcˊ kopti fuin uiˊ peue unˊ kueˊ kuˊ kleucˊ naˊ Eun rot ri htan yeum naˊ.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Kop awnˊ na, Yuˊdasˊ eun nyon leumuil awnˊ a hk'aˊnaee nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ. Hawcˊ koˊ, eun pucti heulˊ seurotˊ ngok ri yeum meun.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Roˊ peue jhawpˊ rit naˊ ce seutˊ leumuil awnˊ a. Ce lahˊ, “Leumuil aenˊ kopti meuh a leumuil ngos nhamˊ naˊ, uinˊ a maeeˊ leumuil tan ka nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ kleucˊ a leukahˊ ritroe naˊ.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Kop awnˊ na, ce saˊlit a deut kaw ti leumuil awnˊ a heulˊ leuvaee bhenˊ keuteˊ ce peue plengˊ keutongˊ naˊ. A kaw meuh bhenˊ keuteˊ leumuic vang puingˊ ce peue veng seubu ingˊ utˊ mawnˊ naˊ ce.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Kop awnˊ na, peue lahˊ bhenˊ keuteˊ awnˊ a meuh bhenˊ keuteˊ nhamˊ rot seunyaenˊ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Aenˊ a htonnuk hotˊ seunˊ kuˊ Yeramiˊ peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ lahˊ eun naˊ. Eun lahˊ, “Ti ce leumuil leuoeˊkulˊ htaepˊ kuˊ meuh ngos ka tuˊ Eun naˊ hotˊ seunˊ ngos kuˊ peue Iˊsarelaˊ ngonˊ naˊ tangˊ ce ri uinˊ a naˊ
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 a heulˊ leuvaee bhenˊ keuteˊ ce peue plengˊ keutongˊ naˊ hotˊ seunˊ leukahˊ tuilˊ Eun Peucawoˊ ri uiˊ naˊ.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Yam Yesuˊ cawng Eun nanggalˊ eun Piˊlat cawoˊ veng naˊ, cawoˊ veng naˊ eun mhaingˊ Eun, “Meuh Mi hkunˊhawˊhkamˊ ce peue Yuˊda naˊ aw?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Yam roˊ peue jhawpˊ rit keuting naˊ maeeˊ roˊkan nang kawt naˊ tangˊ ce aˊmu ri Heun naˊ, Eun unˊ topˊ a saecˊ ti moeng.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Kop awnˊ na, cawoˊ Piˊlat eun mhaingˊ Eun, “Buih tangˊ ce mapˊ ri Mi naˊ, unˊ mhawngˊ Mi a aw?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Daecti Yesuˊ Eun unˊ topˊ a saecˊ ti moeng naˊ. Cawoˊ Piˊlat eun amˊ nyawkˊ.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Yam yeuh pawe vel nya naˊ a kueˊ ritroe cawoˊ veng naˊ ploeˊ eun peue htawngˊ ti peue seunˊ kuˊ peue kuingˊ naˊ hk'oˊ ce naˊ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Yam awnˊ na, a kueˊ peue htawngˊ tut seucen nyawkˊ muis Yesuˊ Barabasˊ ti peue.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Yam peue cum heunˊ naˊ ingˊ hk'om ce puri tiduihˊ gawmˊeucˊ naˊ, cawoˊ Piˊlat eun mhaingˊ ce, “Peˊ ciˊ sumˊ kah uiˊ ploeˊ aˊnhawˊ pun peˊ, Barabasˊ eun aw, aˊkoˊ Yesuˊ kuˊ lahˊ peue meuh Hkrit naˊ Eun aw?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Aenˊ meuh a kopti cawoˊ Piˊlat yawng eun roˊ peue jhawpˊ rit naˊ ap ce Yesuˊ Eun ri ti kopti hkoeˊmangˊ ce Eun naˊ.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Yam cawoˊ Piˊlat buih mokˊ eun pang ten tawsˊ aˊmu ri naˊ, beunˊ eun naˊ ka kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ lahˊ a ri heun, “Pawlaee heulˊ ceuˊ peue leupaws seumeuˊ awnˊ Eun. Kopti meuh a peue awnˊ Eun naˊ, uiˊ leumu unˊ chakˊ. A yeuh uiˊ hpumˊ unˊ samˊran nyawkˊ.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Daecti roˊ peue jhawpˊ rit maeeˊ roˊkan nang kawt naˊ ce cuˊ peue cum heunˊ naˊ ce hk'oˊ cawoˊ Piˊlat eun ploeˊ Barabasˊ eun, Yesuˊ Eun naˊ toh ri.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Cawoˊ Piˊlat eun mhaingˊ ce, “Peˊ ciˊ sumˊ kah uiˊ ploeˊ nangnhawˊ ri peue lalˊ peue awnˊ ka?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Cawoˊ Piˊlat eun mhaingˊ ce, “A lawn yeuh keutitˊ koˊ, Yesuˊ kuˊ lahˊ peue meuh Hkrit naˊ Eun, peˊ ciˊ sumˊ kah uiˊ yeuh saˊnhawˊ ri Heun?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Cawoˊ Piˊlat eun mhaingˊ ce, “A ciˊ meuh kop keunhawˊ? Eun ciˊ yeuh kuˊ kleucˊ keunhawˊ?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Yam cawoˊ Piˊlat nyu eun ka unˊ laee meuh naˊ daecti a naˊ keutˊ ri meuh kuˊ suksak naˊ, eun ti leuumˊ hkucˊ tiˊ ri nanggalˊ ce naˊ. Eun lahˊ, “Hpaw uiˊ caˊ kueˊ hk'aˊ kleucˊ ri hk'aˊ yeum Eun peue aenˊ Eun. Kah peˊ ti beus ka naˊ heulˊ meun reuˊ.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Peue gawmˊeucˊ naˊ ce topˊ a, “Kah hk'aˊ kleucˊ ka hk'aˊ yeum Eun naˊ rot hk'aˊpang ye maeeˊ hk'aˊpang konˊhk'i ye naˊ ce reuˊ.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Hawcˊ koˊ, cawoˊ Piˊlat eun ploeˊ Barabasˊ eun ri ce. Daecti eun kah peue taˊfaetˊ Yesuˊ Eun. Hawcˊ koˊ, eun ap ce tawkˊ Eun pang kleumˊ rawngˊtawpˊ naˊ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Hawcˊ koˊ, peue suikˊ eun cawoˊ Piˊlat naˊ ce va Yesuˊ Eun heulˊ nang kangˊhkungˊ ka hawˊ eun naˊ. Ce klawng peue suikˊ nang tawp naˊ ce ingˊ cu ri rop Yesuˊ Eun gawmˊeucˊ ri.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Ce hpuicˊ hk'o Eun naˊ, ce tuilˊ Eun cuipˊ hk'o dalˊ seurakˊ nyawkˊ naˊ.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Hawcˊ koˊ, ce taingˊ nhulˊ katˊ naˊ seunˊ cuiˊmaw hk'ilˊ naˊ ce chuipˊ a ri cingˊ Eun naˊ. Ce ti ri seueˊ Eun jhawpˊ hkawn naˊ hk'aˊ tiˊ aˊtawmˊ Eun naˊ. Hawcˊ koˊ, ce seukluin ri nanggalˊ Eun naˊ. Ce lahˊ ri pleh keunyas ri Heun, “Hkunˊhawˊhkamˊ ce peue Yuˊda, kah Mi munˊ keuting reuˊ.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Ce htuengˊ Eun ri nyelˊ ri. Ce ti ri taˊfaetˊ cingˊ Eun naˊ ri hkawn naˊ ti pok hawcˊ ti pok.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Yam hawcˊ ce lahˊ ri pleh keunyas Eun naˊ, ce hpuicˊ ri tec hk'o dalˊ naˊ. Ce tang tuilˊ Eun cuipˊ hk'eung ri naˊ. Hawcˊ koˊ, punta kaw ce heulˊ tawkˊ Eun pang kleumˊ rawngˊtawpˊ naˊ, ce va Eun pucti heulˊ.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Yam buih puc ce ri heulˊ naˊ, ce nyu peue ingˊ neum veng Saiˊrinˊ ti peue naˊ eun. Eun muis Siˊmon. Ce yat ri tecˊ eun klawmˊ kleumˊ rawngˊtawpˊ Eun Yesuˊ naˊ.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Yam rot ce vang lahˊ peue meuh Kolakohtaˊ naˊ (vangdohˊ ka naˊ a meuh “vang doh cingˊ”),
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 ce ti ri tuilˊ leuumˊ pliˊ bui hkawoˊ ri maeeˊ jhinˊ naˊ ri Heun. Hawcˊ cim Eun a naˊ, Eun hkuinˊ nyui a.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Yam hawcˊ ce tawkˊ ri Eun pang kleumˊ rawngˊtawpˊ naˊ, ce cop puri gvah hk'eung Eun naˊ.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Hawcˊ koˊ, ce mokˊ ri koˊ kawn Eun mawnˊ.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Hk'aˊpang ka cingˊ Eun naˊ, ce temˊ tuˊ htawm tangˊ mapˊ naˊ ri Heun. Ce temˊ a lahˊ, “Hkaenˊ meuh Eun Yesuˊ, Hkunˊhawˊhkamˊ ce peue Yuˊda.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Ce ku tawkˊ peue conˊ lalˊ peue naˊ ka pang kleumˊ rawngˊtawpˊ maeeˊ Heun, hk'aˊ aˊtawmˊ Eun naˊ ti peue hk'aˊ aˊveˊ Eun naˊ ti peue yeut.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Peue heulˊ ingˊ naˊ ce vaiˊvuitˊ cingˊ ri, ce lahˊ leukahˊ unˊ nawpsang ri Heun.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Ce lahˊ, “Cawoˊ kuˊ kaw yeuh nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ lu, hawcˊ koˊ tang plengˊ a hk'aˊnaee loeˊ seunyi naˊ Mi, teumˊkawm htut tuˊ Mi naˊ meun reuˊ. Mi lawn meuh Konˊ aiˊ Eun Peucawoˊ koˊ, lih hk'aiˊ kleumˊ rawngˊtawpˊ naˊ reuˊ.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Roˊ peue jhawpˊ rit, peue guil leukahˊ ritroe naˊ maeeˊ roˊkan nang kawt naˊ ce ku lahˊ ri pleh keunyas Yesuˊ Eun yeut.
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 Ce lahˊ, “Eun teumˊkawm htut peue ri pun, daecti Eun hkuinˊ cang teumˊkawm htut meun ti ri pun. Eun lawn meuh hkunˊhawˊhkamˊ ce peue Iˊsarelaˊ naˊ koˊ, kah Eun keulawnˊ lih hk'aiˊ kleumˊ rawngˊtawpˊ naˊ maetˊmaenˊ reuˊ. Eˊ ku naˊ yumˊ Eun.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Yumˊ Eun Peucawoˊ Eun. Peucawoˊ naˊ Eun lawn kawnˊ loˊ Eun koˊ, kah Eun teumˊkawm Eun maetˊmaenˊ reuˊ, kopti tup lahˊ Eun, ‘Meuh Uiˊ Konˊ aiˊ Eun Peucawoˊ’, naˊ.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Saecˊ meuh peue conˊ kuˊ tawkˊ ri pang kleumˊ rawngˊtawpˊ maeeˊ Heun naˊ ka ku lahˊ leukahˊ unˊ nawpsang heunˊ ceu naˊ ri Heun yeut.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tangˊ neum peunnyi rot hk'aˊpul loeˊ nali naˊ, bhenˊ keuteˊ naˊ a duimˊlawng eucˊ.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Yam rot a hk'aˊpul loeˊ nali naˊ, Yesuˊ Eun klawng ri lahˊ sengˊ lawsˊ, “Eˊloˊiˊ, Eˊloˊiˊ lama sabakˊhtaniˊ?” Vangdohˊ ka naˊ a lahˊ, “Peucawoˊ Uiˊ, Peucawoˊ Uiˊ, a ciˊ meuh kop keunhawˊ Mi vaeeˊ tecla Uiˊ?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Yam peue cawng keunam mawnˊ naˊ ce ngonˊ pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, ce lahˊ, “Klawng Eun Eˊliˊya eun.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Hk'aˊnaee muk ce naˊ peue ti peue naˊ eun keulawnˊ hk'uih heulˊ ti nya tuetai cup a nang leuumˊ pliˊ bui na naˊ eun pakˊ a ri hkawn naˊ eun tuilˊ Yesuˊ Eun nyui a.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Daecti peue seubu naˊ ce lahˊ, “Pawlaee cheunˊ Eun, Eˊliˊya eun ciˊ naˊ kaw lih teumˊkawm Eun unˊ teumˊ, eˊ naˊ puing koˊ ri nawk a.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Yam Yesuˊ hawcˊ Eun tang klawng ri lahˊ sengˊ lawsˊ baee ti pok naˊ, Eun hpumˊ deut.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Yam awnˊ na, hpenˊ kangˊ nang nya hk'oˊ munˊ keuting naˊ a res meuh lalˊ glawkˊ neum hk'aˊtuh rot hk'aˊcol. A inˊsanˊ, seumu naˊ ce a taic gvahˊ hk'aiˊ puri.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Keutuiˊ leumuic naˊ ce a duhˊ. Tuˊ yeum ce peue seungaˊ chakˊ Eun Peucawoˊ naˊ a tang aˊyu imˊ heunˊ peue.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Hawcˊ ka yam Yesuˊ tang kuhˊ imˊ Eun naˊ, ce pucti lih hk'aiˊ keutuiˊ leumuic naˊ. Ce hukˊ nang veng Yeruˊsalaem seungaˊ chakˊ naˊ. Ce tuilˊ peue nyu ri heunˊ peue.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Yam poˊ suikˊ maeeˊ peue suikˊ kuˊ koˊ kawn Yesuˊ Eun naˊ pun ce ri nyu inˊsanˊ ka maeeˊ kuˊ keutˊ meuh kuˊ seubu naˊ ce naˊ, ce tokˊseupa lhatˊ. Ce lahˊ, “Peue aenˊ meuh Eun taeng Konˊ aiˊ Eun Peucawoˊ neumneum.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Beunˊ naˊ ce ngonˊ ce utˊ vang ca ri seungai naˊ, ce koˊ ri nawk Eun. Punta kaw ce koˊ ri yeuh mhaiˊ Eun Yesuˊ naˊ, ce hotˊ Eun tangˊ neum kuingˊ Galilaeˊ naˊ.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ce ri a meuh Mariˊ peue veng Magadalaˊ, Mariˊ ma ka Yakopˊ maeeˊ Yoˊsaep maeeˊ ma ce konˊ me eun Yebedaeˊ naˊ ce.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Yam kaw a hk'awsˊ fecˊ naˊ, a kueˊ peue meuneum ti peue eun ingˊ neum veng Ariˊmahtia eun muis Yoˊsaep. Eun ku meuh tapaeˊ Eun Yesuˊ yeut.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Eun heulˊ hk'oˊ tuˊ Eun Yesuˊ naˊ ri cawoˊ Piˊlat eun. Cawoˊ Piˊlat eun ku tuilˊ leukahˊ ri tuilˊ Eun yeut.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Kop awnˊ na, Yoˊsaep eun ti tuˊ Eun Yesuˊ naˊ lih. Eun bawlˊ tuˊ Eun naˊ ri hpenˊ linin seungaˊ naˊ.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Eun seueˊ Eun nang leuangˊ jhecˊ ri meuh keutuiˊ leumuic kawnˊ hk'uˊ isˊ heun meun naˊ. Hawcˊ koˊ, eun cutˊ ri dhoˊ keutuiˊ naˊ ri meulˊ seumu keuting naˊ. Eun keutah ingˊ.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Mariˊ peue veng Magadalaˊ maeeˊ Mariˊ nang seubu naˊ ka mokˊ ri ring nanggalˊ ka keutuiˊ leumuic vang unˊ de unˊ seungai ka naˊ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Hawcˊ ka naˊ ti seunyi naˊ koˊ, meuh a seunyi hawcˊ ka seunyi rangraen ri kaw yeuh pawe naˊ, peue jhawpˊ rit keuting maeeˊ peue Hparisaeˊ naˊ ce va puri heulˊ ri cawoˊ Piˊlat eun.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Ce lahˊ, “Cawoˊ, kuit rot ye ri peue cang chiˊlai aenˊ yam kawnˊ aˊyu imˊ Eun naˊ lahˊ Eun, ‘Hawcˊ ka loeˊ seunyi naˊ, Uiˊ naˊ tang kuhˊ imˊ.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Kop awnˊ na, hk'oˊ mi tuilˊ leukahˊ kah peue suikˊ mi naˊ ce koˊ kawn keutuiˊ leumuic naˊ meulamlam ri rot loeˊ seunyi. A lawn unˊ yeuh keutitˊ koˊ tapaeˊ Eun naˊ naˊ ce cang ingˊ ra ri ti tuˊ Eun naˊ, hawcˊ koˊ ce naˊ cang eoˊ ri lahˊ hkaenˊ tang kuhˊ imˊ Eun hawcˊ ri peue cum heunˊ naˊ peue. Hk'aˊ chiˊlai pok aenˊ a naˊ a naˊ cang lheuˊ reng nyawkˊ hk'aiˊ hk'aˊ chiˊlai pok nanggalˊ naˊ.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Cawoˊ Piˊlat eun lahˊ a ri ce, “Ti peue suikˊ koˊ kawn naˊ ce heulˊ. Koˊ kawn a reng meulamlam ri seunˊ kuˊ cang yeuh pun peˊ naˊ reuˊ.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Kop awnˊ na, ce heulˊ nomˊnawk keutuiˊ leumuic naˊ meulamlam ri tawkˊ a isˊ taˊraˊ maeeˊ kah peue koˊ kawn a.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.