Mateus 22
Plang (BLR) vs NVT
1 Yesuˊ Eun tang lahˊ leukahˊ leupongˊ ri ce baee. Eun lahˊ,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Kuingˊ pang maoˊ naˊ seunˊ a hkunˊhawˊhkamˊ ti peue naˊ rangraen eun pawe hk'a checˊ pun konˊ me ri naˊ eun.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Eun kah mhaiˊ ri naˊ ce heulˊ lahˊ a ri peue pun eun ri klawng ce hawcˊ ce kaw ingˊ hk'a checˊ naˊ, daecti ce hkuinˊ ingˊ.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Hawcˊ koˊ, eun tang kah mhaiˊ kuˊ seubu ri naˊ ce heulˊ lahˊ a ri peue pun eun ri klawng ce hawcˊ ce kaw ingˊ hk'a checˊ naˊ ce, ‘Pun pawe naˊ rangraen uiˊ ku ceu naˊ eucˊ hawcˊ. Nghawmˊ uiˊ aˊmoe maeeˊ satˊ seubu kuˊ uiiˊ uiˊ kleuengˊ naˊ hawcˊ. Uiˊ rangraen ku ceu naˊ meulamlam ri hawcˊ. Ingˊ hk'a pawe naˊ reuˊ.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Daecti ce unˊ ti lawng aenˊ a seucen, ce yeuh kanˊ chin ri naˊ heulˊ. Ngonˊ ce heulˊ nang malˊ ri. Ngonˊ ce heulˊ ka.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Ngonˊ ce mheutˊ ri yeuh kuˊ hk'oˊkaic maeeˊ toh mhaiˊ eun hkunˊhawˊhkamˊ naˊ ce.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Hkunˊhawˊhkamˊ naˊ eun seungeuengˊ nyawkˊ. Eun kah muk peue suikˊ ri naˊ ce heulˊ toh kuˊ meuh nang toh mhaiˊ eun naˊ ce. Eun ku kah ce dum ri tec veng ce naˊ yeut.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Hawcˊ koˊ, eun lahˊ a ri mhaiˊ ri naˊ ce, ‘Rangraen uiˊ pawe ri naˊ meulamlam ri hawcˊ, daecti peue klawng uiˊ kaw ingˊ hk'a pawe uiˊ naˊ ce hkuinˊ kuingˊ maeeˊ pawe uiˊ naˊ.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Heulˊ ri gahˊ hk'aˊ keuting naˊ ce. Klawng peue pun peˊ ri nyu naˊ ce ingˊ hk'a pawe uiˊ naˊ reuˊ.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Kop awnˊ na, mhaiˊ eun hkunˊhawˊhkamˊ naˊ ce eoˊ ri heulˊ hotˊ hk'aˊ naˊ ce. Peue pun ce ri nyu naˊ ce, peue chakˊ unˊ lahˊ peue rai unˊ lahˊ ce hk'onˊro ce gawmˊeucˊ. Vang hk'a checˊ naˊ peue checˊ naˊ peue nuknhenˊ a.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 Daecti yam hkunˊhawˊhkamˊ naˊ ingˊ nomˊnawk eun peue hk'a checˊ naˊ peue, eun pun ri nyu peue unˊ cuipˊ hk'eung hk'a checˊ ri ti peue.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Kop awnˊ na, eun mhaingˊ eun, ‘Aˊmawo, mi hkuinˊ cuipˊ hk'eung hk'a checˊ ri, mi ciˊ ingˊ lec maenˊ naˊ pun yeuh saˊnhawˊ?’ Peue awnˊ eun klaeeˊ ri fitˊ, eun unˊ laee cang lahˊ keunhawˊ.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Hawcˊ koˊ, hkunˊhawˊhkamˊ naˊ eun tuilˊ leukahˊ ri mhaiˊ ri naˊ ce, ‘Mawt tiˊ cung eun naˊ nyon ri tec eun vang duimˊlawng taˊulˊ aecˊrak yam cet rangˊ ri hk'aˊnok naˊ reuˊ.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Kopti peue pun ri rap hk'aˊ klawng naˊ kueˊ peue heunˊ, daecti peue pun ri rap hk'aˊ leuk ri ti naˊ peue kueˊ leng.”
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Peue Hparisaeˊ naˊ puc ce ri heulˊ saˊlit puri kaw tungˊ ri pun Yesuˊ leukahˊ kleucˊ Eun naˊ.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Ce kah tapaeˊ ri naˊ ce maeeˊ peue eun Herotˊ naˊ ce heulˊ mhaingˊ Yesuˊ Eun, “Seuraˊ, yawng ye meuh Mi peue leupaws seumeuˊ. Mi sangsawnˊ a hotˊ hk'aˊ Eun Peucawoˊ naˊ neumneum. Mi unˊ meuh maeeˊ hk'aˊmawnˊ hk'aˊmaenˊ ri peue. Mi hkuinˊ keueˊ ri buh aˊnhawˊ.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Mi ciˊ kuit a yeuh saˊnhawˊ, hk'oˊ Mi lahˊ a ri ye, seueˊ ye hkawnˊ ri cawoˊ Kaeˊsa eun naˊ cawpˊ ka aw, unˊ cawpˊ ka aw?”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Daecti Yesuˊ yawng Eun kamkuit rai ce naˊ, Eun lahˊ a ri ce, “Peue leukahˊ seungaˊ hpumˊ vokˊ naˊ peˊ, a ciˊ yeuh keunhawˊ, peˊ vaeeˊ ingˊ long ri nawk Uiˊ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Tuilˊ Uiˊ nawk paec seueˊ hkawnˊ peˊ naˊ ti htaepˊ reuˊ.” Ce ku ti ri tuilˊ htaepˊ naˊ ri Heun.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Eun mhaingˊ ce, “Htaepˊ naˊ a ciˊ kueˊ rup aˊnhawˊ, muis aˊnhawˊ?”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ce topˊ a, “Meuh a cawoˊ Kaeˊsa eun.”
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Yam pun ce ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, ce ku amˊ nyawkˊ ri Heun. Ce puc yawo ri heulˊ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Hk'aˊnaee seunyi awnˊ na, peue Saduˊkaeˊ lahˊ tang kuhˊ imˊ a unˊ kueˊ naˊ ngonˊ ce ingˊ mhaingˊ Yesuˊ Eun,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Seuraˊ, Moˊse temˊ eun ri tawmˊ ri uinˊ a pun ye yeuhkiˊ, ‘Peue ti peue eun lawn yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ koˊ, punta kaw eun kueˊ konˊ suipˊ ceucat ri naˊ, ecˊ eun aˊkoˊ awngˊ eun naˊ eun kaw kah ri tang ti beunˊ awnˊ eun.’
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Kueˊ a awngˊecˊ aˊres peue. Nang ecˊ naˊ eun ti ri isˊ beunˊ, daecti eun yeum yam unˊ nang kueˊ ri konˊ. Kop awnˊ na, eun hk'ahˊ beunˊ ri naˊ eun ri awngˊ ri naˊ eun.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Lalˊ peue ti peue naˊ eun maeeˊ loeˊ peue ti peue naˊ eun ka ku seunˊ awnˊ a yeut, rot ti aˊres peue ti peue naˊ eun ce ku seunˊ awnˊ a.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Vang tisutˊ ka naˊ, beunˊ awnˊ eun ku yeum heulˊ.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Yam tang kuhˊ imˊ naˊ, beunˊ awnˊ eun ciˊ naˊ meuh beunˊ aˊnhawˊ ri awngˊecˊ aˊres peue awnˊ ce, kopti ti ce beunˊ awnˊ eun meuh beunˊ ri ku peue ri naˊ?”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Yesuˊ Eun topˊ a, “Kleucˊ peˊ hawcˊ, kopti unˊ yawng peˊ htawm Seungaˊ naˊ maeeˊ tiˊca Eun Peucawoˊ naˊ.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Yam peue yeum naˊ tang kuhˊ imˊ ce naˊ, ti puri maeeˊ kuiˊ puri naˊ a hkuinˊ kaw laee kueˊ, kaw ce keutˊ ri seunˊ inˊhpom kuingˊ pang maoˊ naˊ ce koˊ.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Daecti kuˊ toˊ ri lawng tang kuhˊ imˊ naˊ unˊ duing lip peˊ a aw? Peucawoˊ lahˊ Eun a ri peˊ,
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Meuh Uiˊ Peucawoˊ eun Abraham, Peucawoˊ eun Iˊcakˊ maeeˊ Peucawoˊ eun Yakopˊ.’ Peucawoˊ hpaw Eun caˊ meuh Peucawoˊ ce peue yeum naˊ, daecti meuh Eun Peucawoˊ ce peue aˊyu imˊ naˊ.”
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Yam peue heunˊ naˊ mhawngˊ ce leukahˊ sangsawnˊ Eun naˊ, ce amˊ ri ka.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Yam peue Hparisaeˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ lawng Yesuˊ yeuh Eun peue Saduˊkaeˊ naˊ ce ditˊti naˊ, ce ingˊ hk'om puri tiduihˊ.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Hk'aˊnaee muk ce naˊ a kueˊ peue yawng leukahˊ ritroe ti peue naˊ eun ingˊ long ri nawk Yesuˊ Eun. Eun mhaingˊ Eun,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Seuraˊ, hk'aˊnaee leukahˊ ritroe naˊ nangnhawˊ naˊ a ciˊ aˊyeˊ keuting hk'aiˊ ka?”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Yesuˊ Eun topˊ a, “ ‘Leumeusˊ Peucawoˊ mi naˊ Eun sutˊ hpumˊ ri, sutˊ civit ri maeeˊ sutˊ kamkuit ri naˊ gawmˊeucˊ ka reuˊ.’
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Aenˊ a meuh leukahˊ ritroe aˊyeˊ keuting hk'aiˊ ka ti moeng ka naˊ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Lalˊ moeng ka naˊ a ku seunˊ ti moeng ka naˊ yeut. A meuh, ‘Leumeusˊ peue utˊ keunam caonaoˊ mi naˊ ce seunˊ leumeusˊ mi tuˊ ri naˊ yeut reuˊ.’
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Leukahˊ lalˊ moeng aenˊ meuh a kleumˊ ka leukahˊ ritroe naˊ maeeˊ leukahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ gawmˊeucˊ ka.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Yam peue Hparisaeˊ naˊ buih hk'om ce puri naˊ, Yesuˊ Eun mhaingˊ ce,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Peˊ ciˊ kuit lawng Eun Hkrit naˊ yeuh saˊnhawˊ? Eun ciˊ meuh Konˊ aiˊ aˊnhawˊ?”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Eun lahˊ, “Yeuh keutitˊ koˊ, a ciˊ meuh kop keunhawˊ Davitˊ eun vaeeˊ lahˊ a hk'aˊnaee cu ri Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ eun klawng Eun, ‘Cawoˊ’? Davitˊ eun lahˊ,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 ‘Peucawoˊ lahˊ Eun a ri Cawoˊ uiˊ naˊ Eun,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Davitˊ eun ku vaeeˊ klawng Eun meuh Cawoˊ, Eun ciˊ kaw cang meuh konˊ eun Davitˊ yeuh saˊnhawˊ?”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Aˊnhawˊ hkuinˊ laee cang topˊ leukahˊ mhaingˊ Eun Yesuˊ naˊ saecˊ ti peue. Tangˊ neum yam awnˊ na, aˊnhawˊ hkuinˊ laee hatˊ ri mhaingˊ Eun baee saecˊ ti peue.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.