Mateus 14
Plang (BLR) vs BKJ
1 Yam awnˊ na, Herotˊ cawoˊ uˊpeung kuingˊ naˊ pun eun ri mhawngˊ lawng Eun Yesuˊ naˊ.
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 Eun lahˊ a ri mhaiˊ ri naˊ ce, “Hkawnˊ meuh Eun Yoˊhan cawoˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ yeum eun eun tang kuhˊ imˊ. Kop awnˊ na, a yeuh Eun kueˊ tiˊca cang yeuh kuˊ hk'oˊamˊ naˊ ce.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 Kopti meuh a Herodiˊ beunˊ eun Hpiˊlipˊ kuˊ meuh awngˊ me eun cawoˊ Herotˊ naˊ, cawoˊ Herotˊ eun mheutˊ ri seueˊ Yoˊhan eun nang htawngˊ.
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 Kopti Yoˊhan tawn lahˊ eun a ri cawoˊ Herotˊ eun, “Kopti ti mi beunˊ eun awngˊ ri naˊ ka meuh beunˊ ri naˊ, mi yeuh kuˊ kleucˊ ri leukahˊ ritroe naˊ.”
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Cawoˊ Herotˊ eun saecˊ naˊ sumˊ toh Yoˊhan eun koˊ, daecti eun lhatˊ ri peue kuingˊ naˊ ce kopti peue kuingˊ naˊ sawnˊ peue Yoˊhan eun meuh peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Hk'aˊnaee pawe seunyi keutˊ eun cawoˊ Herotˊ naˊ, konˊ beunˊ ka Herodiˊ naˊ eun cha ri nanggalˊ ce peue checˊ naˊ, a htukˊ hpumˊ eun cawoˊ Herotˊ nyawkˊ.
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 Cawoˊ Herotˊ eun yeuh kati ri kaw tuilˊ kuˊ konˊ beunˊ naˊ hk'oˊ eun naˊ ku ceu ka ri heun.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Konˊ beunˊ awnˊ eun hk'oˊ a hotˊ kuˊ ma eun lahˊ ka ri heun naˊ. Eun lahˊ, “Sumˊ isˊ uiˊ cingˊ eun Yoˊhan cawoˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ seueˊ a nang paenˊ hpan naˊ tuilˊ a ri uiˊ maenˊ reuˊ.”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Hkunˊhawˊhkamˊ Herotˊ eun kuit nyhapˊ nyawkˊ. Daecti kopti hkamˊ eun a hawcˊ naˊ maeeˊ kopti keueˊ eun ri buh ce peue checˊ naˊ, eun tuilˊ leukahˊ hotˊ seunˊ kuˊ hk'oˊ eun konˊ beunˊ naˊ.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Kop awnˊ na, Yoˊhan eun pun ri hkamˊ hk'aˊ rengˊ ngok ri naˊ nang htawngˊ naˊ.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Ce seueˊ cingˊ eun Yoˊhan naˊ nang paenˊ hpan naˊ ingˊ tuilˊ a ri konˊ beunˊ naˊ eun. Konˊ beunˊ naˊ eun ti ri tuilˊ a ri ma ri naˊ ka.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Tapaeˊ eun Yoˊhan naˊ ce ingˊ ti tuˊ eun naˊ. Ce heulˊ puingˊ a. Hawcˊ koˊ, ce heulˊ lahˊ a ri Yesuˊ Eun.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Yam Yesuˊ mhawngˊ Eun lawng awnˊ a naˊ, Eun pawk reu naˊ pucti heulˊ hk'aiˊ mawnˊ naˊ. Heun ri maeeˊ tapaeˊ Eun naˊ ce va puri heulˊ koe ri vang yenˊyong naˊ. Yam peue cum heunˊ naˊ pun ce ri mhawngˊ lawng ka naˊ, ce pucti neum veng naˊ ce, ce long hk'aˊ hotˊ Eun heulˊ.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Yam Yesuˊ lih Eun hk'aiˊ reu naˊ, Eun nyu peue cum heunˊ naˊ ce. Eun tukyak ri ce nyawkˊ. Eun baiˊ peuyhat ce naˊ cuin.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Yam rot a hk'aˊpul naˊ, tapaeˊ Eun naˊ ce ingˊ lahˊ a ri Heun, “Maenˊ naˊ seungai ka, a kaw hk'awsˊ fecˊ hawcˊ. Kah peue aenˊ ce heulˊ eoˊ ri leuvaee kuˊ hk'a nang yungˊ caonaoˊ naˊ ce meun reuˊ.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Yesuˊ Eun lahˊ, “Hpaw ce caˊ kaw loˊ ri heulˊ. Peˊ ri tuilˊ ce somˊ reuˊ.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Tapaeˊ naˊ ce lahˊ, “Maenˊ naˊ gup kueˊ ye hkawomunˊ hpawnˊ meulˊ maeeˊ kaˊ lalˊ tuˊ.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Yesuˊ Eun lahˊ, “Ti a ingˊ ri Uiˊ maenˊ reuˊ.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Hawcˊ koˊ, Eun kah peue cum heunˊ naˊ ce mokˊ pang rip naˊ. Eun rap ri ti hkawomunˊ hpawnˊ meulˊ maeeˊ kaˊ lalˊ tuˊ awnˊ na. Eun mungˊ maoˊ naˊ. Eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun. Hawcˊ koˊ, Eun ves hkawomunˊ naˊ Eun tuilˊ a ri tapaeˊ naˊ ce. Tapaeˊ naˊ ce gvah ri tuilˊ a ri peue cum heunˊ naˊ ce.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Naˊ peue pun ri hk'a ri sakˊ gawmˊeucˊ ri koˊ, tapaeˊ naˊ ce seutˊ kuˊ hk'a lheuˊ naˊ a pun kulˊleualˊ tengˊ nuk.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Peue hk'a kuˊ hk'a naˊ ce, me naˊ ce palkoe beunˊ maeeˊ konˊ nyom naˊ ce unˊ sawnˊ ce koˊ, ce kueˊ hpawnˊhengˊ peue.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Yam Yesuˊ buih amˊla Eun peue cum heunˊ naˊ ce naˊ, Eun kah tapaeˊ ri naˊ ce lec reu naˊ bai heulˊ hk'aˊtehˊ ka glu naˊ.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Yam Yesuˊ hawcˊ amˊla Eun peue cum heunˊ naˊ ce naˊ, Eun hukˊ hk'oˊ munˊ pang gong naˊ koe. Yam duimˊ ka naˊ, Eun utˊ koe ri ka.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Daecti reu naˊ a pon tak sai naˊ heulˊ seungai hawcˊ. Kopti guilˊ naˊ htuip a reu ce naˊ, ba leuumˊ naˊ a htuip reng reu ce naˊ.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, Yesuˊ Eun long pang hakˊ leuumˊ naˊ heulˊ ri ce.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Yam tapaeˊ nyu ce long Eun pang hakˊ leuumˊ naˊ, ce tokˊseupa lhatˊ nyawkˊ. Ce aecˊrak lawsˊ, “Ohˊ, hpetˊ.”
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Daecti Yesuˊ Eun keulawnˊ leukahˊ maeeˊ ce, “Yeuh hpumˊ peˊ naˊ hatˊhanˊ reuˊ. Meuh ka Uiˊ ri, pawlaee lhatˊ.”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Petruˊ eun lahˊ a ri Heun, “Cawoˊ, a lawn meuh Mi ri neum koˊ, kah uiˊ heulˊ pang hakˊ leuumˊ naˊ ri Mi.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Yesuˊ Eun lahˊ, “Heulˊ riˊ sae.”
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Daecti yam nyu eun guilˊ naˊ reng nyawkˊ ka naˊ, eun lhatˊ nyawkˊ. Yam buih kaw eun cumˊ naˊ, eun klawng ri lahˊ, “Cawoˊ, teumˊkawm uiˊ.”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Yesuˊ Eun keulawnˊ nyatˊ tiˊ ri jhawpˊ eun. Eun lahˊ, “Peue kueˊ hk'aˊ yumˊ leng naˊ mi, a ciˊ meuh kop keunhawˊ mi vaeeˊ kangkae.”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Hawcˊ Yesuˊ Eun maeeˊ Petruˊ lec ka reu naˊ, guilˊ naˊ a ku yutˊ ri.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Peue utˊ nang reu naˊ ce ingˊ seukluin ri faeeˊ Yesuˊ Eun. Ce lahˊ, “Meuh Mi taeng Konˊ aiˊ Eun Peucawoˊ neum.”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Yam tang ce glu naˊ heulˊ hk'aˊtehˊ naˊ, ce tahˊ reu naˊ keunam ka veng Genesaretˊ naˊ.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Yam peue utˊ mawnˊ naˊ pawn ce meuh a Yesuˊ Eun naˊ, ce ploeˊ lawng aenˊ a heulˊ hk'awpˊ kuingˊ ri naˊ. Peue va peue peuyhat naˊ ce ingˊ ri Heun.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Ce hk'oˊ Eun naˊ tuilˊ peue peuyhat naˊ ce paicˊ yawo duingˊ hk'o ri naˊ. Peue pun ri paicˊ a naˊ ce cuin gawmˊeucˊ ri.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.