Marcos 9
Plang (BLR) vs NAA
1 Hawcˊ koˊ, Eun lahˊ a ri ce, “Kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, peue cawng maenˊ naˊ ce ngonˊ nanggalˊ yam unˊ nang yeum ce naˊ, ce kaw pun ri nyu kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ lih a maeeˊ tiˊca ri.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Hawcˊ ka les seunyi naˊ, Yesuˊ Eun va Petruˊ, Yakopˊ maeeˊ Yoˊhan ce hukˊ pang gong lhungˊ vang cang utˊ koe ce ri ka naˊ. Yam awnˊ na, ruprang Eun naˊ a plinˊ ri nanggalˊ ce naˊ.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Hk'eung Eun naˊ a paing hk'aesˊ yhupyhap. Peue bhenˊ keuteˊ naˊ peue aˊnhawˊ hkuinˊ kaw cang sak a paing seunˊ awnˊ a pun.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Eˊliˊya eun maeeˊ Moˊse eun ka ku pucti nanggalˊ ce naˊ, ka u Yesuˊ Eun.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Petruˊ eun lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Seuraˊ, utˊ eˊ maenˊ naˊ chakˊ ka. Pawh, eˊ naˊ plengˊ tupˊ loeˊ lhangˊ, pun Mi ti lhangˊ, pun Moˊse ti lhangˊ, pun Eˊliˊya ti lhangˊ.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 (Kopti lhatˊ nyawkˊ ce naˊ, eun hkuinˊ laee yawng kaw ri lahˊ keunhawˊ.)
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Hawcˊ koˊ, putumˊ naˊ a lih ghuimˊ ce. A kueˊ sengˊ lawsˊ lih neum putumˊ naˊ, “Peue aenˊ meuh Eun Konˊ aiˊ leumeusˊ Uiˊ. Leuceng ri ti leukahˊ Eun naˊ reuˊ.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Naˊ ce keulawnˊ keueˊ rop ri koˊ, ce hkuinˊ laee nyu peue seubu saecˊ ti peue, ce nyu yawo Yesuˊ Eun koe.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Yam buih lih ce neum pang gong naˊ, Yesuˊ Eun tuilˊ leukahˊ ri ce. Eun unˊ kah ce ris peue mhawngˊ lawng kuˊ pun ce ri nyu naˊ ri peue saecˊ ti peue rot ti yam Konˊ aiˊ peue naˊ tang kuhˊ imˊ Eun hk'aiˊ vang yeum ri naˊ.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ce uinˊ lawng aenˊ na hk'aˊnaee hpumˊ ri naˊ. Ce mhaingˊ puri ri vangdohˊ ka lawng “tang kuhˊ imˊ hk'aiˊ vang yeum” naˊ.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Ce mhaingˊ Eun, “A ciˊ meuh kop keunhawˊ peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce vaeeˊ lahˊ Eˊliˊya eun kaw kah ri lih nanggalˊ?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Yesuˊ Eun topˊ a, “Meuh ka neum, Eˊliˊya lih eun nanggalˊ neum. Eun lih mheˊ ri plengˊ ku ceu naˊ gawmˊeucˊ ka. Yeuh keutitˊ koˊ, a ciˊ meuh kop keunhawˊ a vaeeˊ temˊ ri uinˊ ri Konˊ aiˊ peue naˊ kaw Eun kah ri hkamˊ kuˊ tukhka nyawkˊ maeeˊ hk'aˊ tecla naˊ?
12 Jesus respondeu:
13 Daecti kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ, Eˊliˊya lih eun hawcˊ. Peue awnˊ yeuh ce kuˊ sumˊ yeuh ri naˊ ri heun hawcˊ seunˊ kueˊ ka lawng eun naˊ a temˊ ri uinˊ ri naˊ.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Yam ingˊ rot ce ri tapaeˊ seubu naˊ ce naˊ, ce pun ri nyu peue cum heunˊ naˊ rop ce tapaeˊ naˊ ce. Peue guil leukahˊ ritroe naˊ ce buih htuˊhtingˊ ce.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Yam peue cum heunˊ naˊ keulawnˊ pun ce ri nyu Yesuˊ Eun gawmˊeucˊ ri naˊ, ce amˊ nyawkˊ. Ce hk'uih heulˊ rap Eun.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Yesuˊ Eun mhaingˊ ce, “Peˊ ciˊ buih htuˊhtingˊ puri lawng keunhawˊ?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Hk'aˊnaee ce peue cum heunˊ naˊ kuˊ ti peue naˊ eun topˊ a, “Seuraˊ, va uiˊ konˊ me ri naˊ eun ingˊ ri Mi. Seucaˊ naˊ a lec eun, a yeuh eun unˊ cang leukahˊ.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 A saecˊ meuh yamnhawˊ yam seucaˊ naˊ lec ka eun naˊ, a yeuh eun tawngtawt pang bhenˊ keuteˊ naˊ, bai naˊ a ruˊ ri lih hk'aiˊ moeng eun naˊ, eun cet rangˊ ri, tuˊ eun naˊ a kawlˊ. Hk'oˊ uiˊ tapaeˊ Mi naˊ ce ra ri tec seucaˊ awnˊ a yeut, daecti ce yeuh unˊ pun a.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Yesuˊ Eun topˊ a, “Ahˊ, peue unˊ kueˊ hk'aˊ yumˊ cu aenˊ peˊ, Uiˊ ciˊ kawnˊ kaw utˊ lingˊ maeeˊ peˊ aˊneng? Uiˊ ciˊ kawnˊ kaw yeunˊhkam pun peˊ aˊneng? Va konˊ nyom naˊ eun ingˊ ri Uiˊ reuˊ.”
19 Então Jesus exclamou:
20 Ce ku va konˊ nyom naˊ eun ingˊ. Yam seucaˊ naˊ pun a ri nyu Yesuˊ Eun naˊ, a keulawnˊ yeuh konˊ nyom naˊ eun rawsˊ ri tawngtawt bhawlˊbhaelˊ ri pang bhenˊ keuteˊ naˊ. Bai naˊ a ruˊ ri lih hk'aiˊ moeng eun naˊ.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Yesuˊ Eun mhaingˊ kuiingˊ eun konˊ nyom naˊ eun, “Yeuh eun kiˊ naˊ, a ciˊ lingˊ aˊneng hawcˊ?” Eun topˊ a, “Meuh a tangˊ neum yam kawnˊ aetˊ eun naˊ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Punta kaw a toh eun, hk'aˊnaee ngawl unˊ lahˊ hk'aˊnaee leuumˊ unˊ lahˊ a keucu yeuh eun hk'uicˊ hk'aˊnaee ka. Daecti Mi lawn kaw cang teumˊkawm ye koˊ, hk'oˊ Mi tukyak teumˊkawm ye.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Yesuˊ Eun lahˊ, “A ciˊ meuh kop keunhawˊ, mi vaeeˊ lahˊ, ‘Mi lawn kaw cang teumˊ ye koˊ?’ Cang Uiˊ yeut. Pun peue yumˊ naˊ ce, ku ceu gawmˊeucˊ naˊ cang meuh ka yeut.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Kuiingˊ eun konˊ nyom naˊ eun keulawnˊ klawng ri lahˊ, “Yumˊ uiˊ yeut. Vang yumˊ uiˊ unˊ nuk ka naˊ, hk'oˊ Mi teumˊkawm uiˊ yeuh uiˊ yumˊ a nuk.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Yam Yesuˊ nyu eun peue cum heunˊ naˊ cu ce ri ingˊ naˊ, Eun isˊ seucaˊ rai naˊ, “Seucaˊ unˊ cang leukahˊ lhuitˊ aenˊ mi, kaw Uiˊ tuilˊ leukahˊ ri mi pucti heulˊ hk'aiˊ heun reuˊ, pawlaee ingˊ lec hk'aˊnaee eun naˊ baee.”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Seucaˊ naˊ a taˊulˊ lawsˊ. A yeuh konˊ nyom naˊ eun rawsˊ ri keuyuingˊ nyawkˊ. Hawcˊ koˊ, a pucti heulˊ. Konˊ nyom naˊ eun unˊ laee cheunˊ ri seunˊ peue yeum. A hk'oˊ peue heunˊ naˊ ce lahˊ, “Yeum eun hawcˊ.”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Daecti Yesuˊ Eun jhawpˊ tiˊ eun naˊ, Eun teukˊ konˊ nyom naˊ eun kuhˊ cawng.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Hawcˊ Yesuˊ ingˊ lec Eun nang nya naˊ, tapaeˊ Eun naˊ ce jom ri mhaingˊ Eun, “A ciˊ meuh kop keunhawˊ ye vaeeˊ unˊ cang ra ri tec seucaˊ awnˊ a pun?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Yesuˊ Eun topˊ a, “Seucaˊ yeuhkiˊ naˊ cang ra ri tec a kopti hk'oˊ munˊ naˊ palkoe.”
29 Jesus respondeu:
30 Yesuˊ Eun maeeˊ tapaeˊ Eun naˊ ce pucti heulˊ neum mawnˊ naˊ, ce hpaˊ kuingˊ Galilaeˊ naˊ heulˊ. Yesuˊ Eun hkuinˊ sumˊ kah aˊnhawˊ yawng vang utˊ ce naˊ,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 kopti buih sangsawnˊ Eun tapaeˊ ri naˊ ce. Eun lahˊ a ri ce, “Konˊ aiˊ peue naˊ kaw Eun pun ri hkamˊ hk'aˊ fuin ap peue ri nang tiˊ peue. Peue naˊ toh Eun. Hawcˊ ka loeˊ seunyi naˊ, Eun naˊ tang kuhˊ imˊ.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Daecti ce saecˊ unˊ cengˊ ri vangdohˊ ka kuˊ sumˊ lahˊ Eun naˊ, ce kaw mhaingˊ Eun ce lhatˊ.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Ce ingˊ rot nang veng Kapeniˊum naˊ. Yam utˊ Eun nang nya naˊ, Eun mhaingˊ ce, “Peˊ ciˊ htuˊhtingˊ puri kop keunhawˊ langˊhk'aˊ naˊ?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Daecti ce ditˊti, kopti langˊhk'aˊ naˊ htuˊhtingˊ ce puri kop lawng aˊnhawˊ ciˊ keuting hk'aiˊ peue naˊ.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Hawcˊ mokˊ Eun naˊ, Eun klawng tapaeˊ kulˊleualˊ peue naˊ ce. Eun lahˊ, “Aˊnhawˊ lawn sumˊ meuh peue nambat keuhti koˊ, eun kaw pun ri meuh peue tisutˊ, pun ri meuh mhaiˊ peue gawmˊeucˊ.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Eun ti konˊ nyom aetˊ ti peue uinˊ eun cawng nang ngonˊ ce naˊ. Hawcˊ cem Eun konˊ nyom naˊ eun Eun lahˊ a ri ce,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Aˊnhawˊ lawn rap ri ti konˊ nyom seunˊ aenˊ eun hk'aˊnaee muis Uiˊ naˊ koˊ, eun ku rap ri ti Uiˊ yeut. Aˊnhawˊ lawn rap ri ti Uiˊ koˊ, eun hkuinˊ rap ri ti Uiˊ koe, daecti eun ku rap ri ti Cawoˊ kuˊ cusˊ Uiˊ lih naˊ Eun yeut.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Yoˊhan eun lahˊ, “Seuraˊ, nyu ye peue ti peue eun cu muis Mi naˊ eun ra ri tec seucaˊ naˊ, kopti unˊ utˊ eun hk'aˊnaee cum eˊ naˊ, ye hamˊ eun.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Yesuˊ Eun lahˊ, “Pawlaee hamˊ eun. Aˊnhawˊ lawn cu muis Uiˊ naˊ yeuh kuˊ hk'oˊamˊ koˊ, ti yam yawo eun naˊ lahˊ lawng kuˊ unˊ chakˊ toˊ ri ri Uiˊ naˊ a hkuinˊ kueˊ saecˊ ti peue.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Kopti aˊnhawˊ lawn unˊ toˊtamˊ Uiˊ koˊ, meuh eun peue utˊ hk'aˊ Uiˊ.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Kaw Uiˊ lahˊ a ri peˊ neumneum, saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn tuilˊ peˊ nyui leuumˊ ti kawkˊ hk'aˊnaee muis Uiˊ naˊ kopti meuh peˊ peue Eun Hkrit naˊ koˊ, lapsawngˊ eun naˊ a kaw unˊ raiˊ neum.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Konˊ nyom aetˊ yumˊ Uiˊ ti ri peue naˊ aˊnhawˊ lawn yeuh eun yeuh mapˊ naˊ koˊ, mawt seumu mawˊ meulˊ keuting naˊ pit ngok eun naˊ ploeˊ eun lec nang mhaˊseumutˊ naˊ, a naˊ jaen chakˊ.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Tiˊ mi naˊ a lawn yeuh mi yeuh mapˊ naˊ koˊ, rengˊ ri tec a reuˊ. Mi saecˊ naˊ tiˊ lutˊ pun ri lec vang aˊyu imˊ naˊ koˊ, a naˊ jaen chakˊ hk'aiˊ kueˊ mi tiˊ lalˊ plakˊ mi pun ri lec nang keutongˊnyarok vang ngawl unˊ laee cang laic naˊ.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Cung mi naˊ a lawn yeuh mi yeuh mapˊ naˊ koˊ, rengˊ ri tec a reuˊ. Mi saecˊ naˊ cung lutˊ pun ri lec vang aˊyu imˊ naˊ koˊ, a naˊ jaen chakˊ hk'aiˊ kueˊ mi cung lalˊ plakˊ mi pun ri lec nang keutongˊnyarok naˊ.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ngaiˊ mi naˊ a lawn yeuh mi yeuh mapˊ naˊ koˊ, koc ri tec a reuˊ. Mi saecˊ naˊ kueˊ yawo ngaiˊ tiˊ plakˊ pun ri lec vang aˊyu imˊ naˊ koˊ, a naˊ jaen chakˊ hk'aiˊ kueˊ mi ngaiˊ lalˊ plakˊ mi pun ri lec nang keutongˊnyarok naˊ.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Mawnˊ naˊ,
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Peue gawmˊeucˊ peue kaw pun ri rap saicˊ ri seungaˊ ri ngawl seunˊ hkawoˊ peue cis naˊ.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Cis naˊ meuh a kuˊ chakˊ, daecti eumˊ ka naˊ a lawn cuitˊ koˊ, a ciˊ kaw cang yeuh ri eumˊ baee yeuh saˊnhawˊ? Kah hk'aˊnaee peˊ naˊ kueˊ cis, yeuh ri utˊ tiduihˊ cumyenˊ reuˊ.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.